Alle inzendingen over dak

1418 resultaten.

Sorteren op:

Ontwaken

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.422
Het lomm'rig dorpje ligt Met daken puntig tussen ronde bomen, Vervlietend in de zacht-opalen zomen Der kim, die trilt in neev'lig morgenlicht. Het vogelfluiten brengt een blij bericht Van leven na het stille, doodse dromen, Dat sluipend door de nacht was aangekomen, De scheps'len buigend onder zijn gewicht. Nu rept zich alles.…
Edward Koster5 september 2022Lees meer >

ANNO 1658

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 661
Het huwelijk leidt naar de kreeftenfuik Al strooien putti volop rozenknoppen ’t Gevangen zitten straks is niet te stoppen ’t Kenmerkt de zottigheid van dit gebruik Een liefdestotem als de mirretak Vangt Venus'tranen die als milde regen Vallen vanwege wat een paartje tegen Gaat komen onder ’t echtelijke dak Een hoer is een lanteerne sonder…

Passer solitarius

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 731
Aan de wal zat hij steevast op de nok van mijn dak te zwijgen. In het morgenlicht verloor de kleine vogel alle kleur Sinds ik niet meer op hem let komt hij dichterbij. Laatst wipte hij zelfs het lepeltje op de rand van mijn schoteltje op. Voor het eerst maakte hij muziek voor mij. Vandaag deelden wij het brood.…

Begin van de lente

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.780
Wij schuiven ’t venster op: een zucht brengt aan 't getjirp van héle kleine vogels op de daken.…

later is nu

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.070
haren weer twintig en er is geen leed de dagen lachen de jaren uit later is een laan met duizend bomen leven met jou is alle dagen feest elke dag verpakt in blauwe strikken en je lach bleef altijd schijnen verlichtte mijn weg warmde mijn borst leven met jou is alle dagen feest de hele wereld mag het weten schreeuw het maar van de daken…
rietvr14 februari 2008Lees meer >

Ontmoeting

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 16.304
Stations worden open monden van verbazing, daken verdwijnen, deze wereld wordt van glas. Sacrale blauwen versmelten met grond, dalen naar benden engelenveren, metalen schubben.…

Ik wou ...

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.401
Ik wou dat ik Één grote stap kon zetten Om de tijd en ruimte te overschrijden Over rode daken en groene tuinen Over muurtjes van bewoonde landen Over alle grenzen heen Ik wou dat ik Op jouw droom kon klimmen Om je verlegen ogen aan te kijken Door witte wolkjes en gekleurde hemelbogen Door bloesemlicht van zachte klanken Door alle…

DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.604
De zon ligt in mijn linker-hand, en zijpelt door mijn vinger-brand van laag en logger bloed, in 't welkend westen, op dak en doom, alover vout en veste. De maan rijst uit mijn rechter-hand en zeeft haar weemlend zilver-zand alover wuiv'ge wake en schemer-weven van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.…

Geen lekkage

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 477
zacht strelen mijn vingertoppen langs jouw foto huilen doe ik niet meer anders zou jouw dak in de hemel gaan lekken met een glimlach denk ik aan die woorden die jouw liefste sprak na jouw doodgaan overtuigd dat het waar zou zijn bezien van uit zijn religie lach haar toe, huil niet sprak hij dan wordt haar hemel blauw haar sterren zullen…

Winter

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 806
Sneeuw roetsjt omlaag langs de daken en heeft zich op de tuintafel en stoelen gehoogd. Ik voel hoe zijn omvamen mij warmte ontrooft en in één adem om de pijn te bestrijden een van zijn kwartliter bruiden belooft, maar 't jachtinstinct houdt zich nog koest.…

Zaden van de berk.

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 572
Een woud van zwijgen, rijgen zich in twijfel tot een toverbos, onder een kalend dak, waarin de bladeren zich herkenen, iets geleerd en zeker niets verteerd, pompt vuur door aderen, te denken dat ik straks niet meer ben, dat blijft vaag, licht gevoel in de maag, de kwaal van een dogma die ik langer ken, iedereen kent het, niemand kan het…
pama28 januari 2009Lees meer >

Rijk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
zie ik een beeld op ansichtkaarten van Drenthe en ons dorp dan zie ik huizen met rieten daken met als decor in 't groen als was het voor het plaatje de eeuwenoude eik kastanje in de bloei en wasgoed langs het straatje beschermd is nu dit dorpsgezicht voor "nieuwe rijken" heel wat waard voor mij de langvergeten warmte van voeten om de…
annabel21 februari 2009Lees meer >

De boekhouder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.108
De bomen en de daken en de lucht zijn net als vroeger, toen hij nog niets miste. Hij denkt, en schrikt van zijn eigen gedachten: Ik wou dat het nog oorlog was, en zucht en boekt: Vermeulen, debet, zeven kisten. foto:Het Refugiéhuis te ’s-Hertogenbosch; de boekhouder…

Onbekommerd

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.328
Uit ontelbare vervuilde neusgaten blaast ze kwaadsappige dampen over haar daken vol televisie-antennes en duiven, waarboven de hemel licht wordt en weer donker, sterren balanceren een paar minuten op de spits van een kerktoren, carillons mengen hun valse stemmen in de oorverdovende musique concrète van auto's, ambulances, pneumatische boren…

Vruchtdragend

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 592
als ik vervreemd raak van de ander ontdekt de waarheid zich dan in mij zelve of verschuift echtheid wat sneller in uren en dagen wordt zij met spoed door heldere nachten geleid lijken daken dan toch eerder op ingebeelde gewelven onderbouwd met willoze stutten totdat zij de schemer niet meer als vanzelf kunnen dragen soms schijnt…

een wimpel waait

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 601
zal vergezellen naar de branding mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken in het kruinenlicht tussen oude twijgen sterft een meikever, de boom buigt, beeft even uit zijn bloei ik kom overeind en begin te klimmen, zin voor zin, tak voor tak , over daken…

Elastische veren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
langs een zonnige weg alsof er geen zorgen waren tussen de bloemen van gelukzalige tijden maar die liefdesroute is weg we lieten elkaar los, voor het opslaan nog steeds bemin ik onaangeroerd hoop in elk bloempje van het leven voor mij op de vleugels van de wind gevouwen in de mijne geloof mij, bij dag en bij nacht er is een vriendelijk dak…

nattigheid

hartenkreet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.364
gehuld in zijn donk,re grijze jas hangt hij stil dreigend in de lucht schuift over zomers hemelsblauw maakt witte wolken grijzig grauw samen met zijn vriend, de wind komt hij er aan, met natte vlagen spoelt alles helder schoon wat hij op zijn weg maar vindt spattend en spetterend roffelt hij op de daken stroomt over wegen en land naar…
lijda23 juli 2010Lees meer >

het klopje aan de deur

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.764
stoelleuning een dikke sjaal onder de kapstok staan de moonboots ze lieten een nat spoortje na op de treden van ‘t portiek op tafel geurt chocomelk een roomboterstaaf warmt het geheel kaarslicht wakkert de sfeer van winters genoegen aan buiten dwarrelen sneeuwvlokken ze vraagt zich af zal Piet het niet koud hebben daar op het dak…
windwhisper4 december 2010Lees meer >

de vleugelslag

gedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.487
weer de zee - aan alle dingen - anders kleuren de stukjes brood in nieuwe talen - terwijl ik weer niets verstaan heb van alles: jij pakt het bord ik de kopjes met thee en dit is het zuiverklare op ons dak woont een scholekster, steekt zijn snavel in de botervloot en smeert het zout in de hele taal…

MEIDAG IN MAART

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.069
Maar ‘k zie de bomen dichter zich verdringen om ’t gehucht en als de frisse daken, die er nu al zomer maken en die blinken in de lucht. Nu hebben al de meisjes ook geen manteltjes meer aan, maar heldere japonnetjes, die wel zo aardig staan.…

Herfst en dan...

hartenkreet
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Bomen kalen Wolken jagen late zonnestralen De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw Een noord wind werpt zich tegen muur en dak rukt verstoord aan ieder blad en tak haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren krijst, wervelt, blaast zijn kille adem door alle holten, kieren, gaten heen, een kou die aan mijn botten knaagt.…

Food-art..

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.680
Een huisje van soepstengels, met uitgesneden peperkoeken deur, chocolade smakelijk op 't dak, gras in doperwten geeft alles kleur. Broccoli mag niet ontbreken, appelboom in zoete rijpe bloei, geurende ladder in vanillestokje, struiken in weelderige wildgroei.…
Vos Andrea1 oktober 2011Lees meer >

Goed Heilig man...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Vele knechten vergezellen jou, ze zijn zo zwart als roet, klimmen roekeloos op daken, trotseren onze decemberkou. Menig kinderharten slaan snel, je brengt lievelingsspeelgoed en hopen smaakvolle lekkernij, weet alles van ons,.. wonderwel.…
Vos Andrea29 oktober 2011Lees meer >

Het lekt

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 923
Dit is geen dak, dit is wat lossig riet, een loofhut schielijk naast mijn deur verrezen, een tabernakel voor het oerverdriet: de boom ten val, zo zal het weldra wezen. Wij hebben hier geenszins een stad die blijft, een handbreed is er tussen dood en leven.…

ZOMERMORGEN

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Musjes in hun asgrauw pak, Krieuwen slaaprig op het dak; Vrolijk laat de wakkre haan In de schuur zijn wekker gaan. Allengs blauwer wordt de lucht, Als de nacht naar 't Westen vlucht; Op de kerkspits vlamt een schicht Van het rijzend morgenlicht.…

Nachtgeluiden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 689
Het is nacht en de wind speelt met de houten gong de maan straalt zachtmoedig op de daken de kamer is gevuld met pianoklanken klanken die klimmen en dalen In de stad verstrijken de uren gedwee uren gevuld met zoeken naar geluk Zoeken dat het geluk verhult Geluk niet te vatten volheid!…

Het zien van jou

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 743
Misschien schenkt de dood iets, meer dan het leven dat in letters getwijfeld een dak zoekt, zoals bloemen van de aarde en van kleiner licht dan kaarsen.…

BLOEMEN-TENTOONSTELLING IN DE HAARLEMMERHOUT.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.438
Hoe heffen zwarte stammen 't dak omhoog Van baldakijn of luchten glorie-boog, Hoe wijken hier bossaadjen tot beminnen Verlokkend, zoden om de dans te ontginnen Van reien, daar zich licht-gewiekt bewoog De voet, die droeg de schoonste bloem omhoog: Gestalte, onwis zijn 't vrouwen of godinnen?…

De moraal ( N. H. )

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 663
De moraal is zo sterk: zingt en schreeuwt stil haar verhaal over daken der huizen! Mijn boodschap is telkens anders, past zich aan nieuwe behoefte en wens aan: flexibel kon ik, mocht ik zijn! Een blijvende dienst bewijs ik. De moraal in het verhaal zal worden gelezen én belezen. Mijn doel met sterk en goed gevoel.…