Alle inzendingen over grauwe kiekendief vr

1276 resultaten.

Sorteren op:

Zwaarte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
Droeve herinneringen verdringen elkaar en besef ik grauw wat ik zo vreselijk mis. Dan raak ik de trieste beelden maar niet kwijt van mijn vrouw die ik innig lief heb gehad. De altzheimer gunde ons maar weinig tijd samen, voordat de ziekte haar geheel opvrat.…

vele smekende ogen.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
lege ogen,een grauw gezicht, gebogen over afval, geen enkele toekomst in zicht, levend tussen schip en wal, geen luxe om ze heen, geen fatsoenlijk onderdak, zo leven ze eenzaam en alleen, leren geen enkel vak, ze hoeven geen bleu-ray player of video, een magnetron laat ze koud, ze hoeven ook geen audio, alleen iemand die van hun houdt…
j.m.hofman16 december 2017Lees meer >

Balmaské

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Een rij mensen op het balmaské in 't schelle schaduwloos licht gedwee dansend en buigend in de zaal benee onder maskers en kronkeltongen ontevree O wee o wee de lucht is buiten blauw en binnen zonder rookverstoorder grauw met grijze ogen gelijkend op de rook vogels met veren gloeiend rood als een pook Zweefden gezamenlijk voort verdoofd…

Sprekende stilte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 644
Naast het grauwe doorgezeten zitbankje zijn geknutseld pijnappel bijzettafeltje, met daarop een bierglas zonder bier, een souvenir, over wild sexy vertier. Kranten, nog in hun plastic beschermhoes, koppen luid sensatienieuws op de tafelhoek, nutteloos nieuws, doelloos onderzoek.…

Vroeg Amsterdam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
De smalle hemel tussen hoge gevels, waar de zon de sterrenloze grauwe lucht al klaart en een zonovergoten dag belooft. Alleen in de nauwe stegen heerst nog de nacht waar schaduw door hoge muren gevangen de mensen wat langer van de zon berooft.…
Ruud17 december 2018Lees meer >

Poes.... poes poes poes

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 644
blijpoes blaaspoes raaspoes Rekpoes strekpoes Snoezepoes snorpoes Poeske mauw waar blijf je nou Poezesnoezepoezemoes jij allerliefste kronkelpoes jatsnoes bedelpoes bolle poes holle poes krolse poes smeerpoes graaipoes snaaipoes poes poes poeske mauw waar ben je nou Poezesnoezepoezemoes jij allerliefste kronkelpoes poesje grauw…

Flevodijk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Met aan mijn ene zij de groene dijk, aan de ander de meerkoeten die mee en zwemmen in grauw water, roerloos spert de reiger tussen plukken riet In de verte fietst eenzaam iemand zoals ik alleen hier loop Zicht op witte masten Een enkel autootje op de weg door het water Terug, aan de einder, de centrale met haar pijpen waaruit…
Ralameimaar26 januari 2021Lees meer >

Willem Kloos

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Misschien had toch een ander meer gelijk Die zei: kunst is een ademhalen Dan zweeft ons Willem met de woorden menselijk uit zijn kist De grauwe dood wordt als een smet van zijn verjongd gelaat gewist Hij ligt al liep zijn denken op de klippen Gelijk een zachte kus op uitgesproken lippen…

Mile End

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
De grauwe brug zoekt troost bij een parkje. Mentale nood? Zie rode kerk. Daar fluistert nog wat schamele stilte - ontvlucht je eindelijk Mile End.…

Fantoomruil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 99
papiermarkt flopt de mystieke driehoek sluit zich grijze ratten slapen zonder script Glas reflecteert een oude bekende fantoom-meubels tegen woekerprijzen de glimlach is een valstrik geheugen gecrasht in paranoia Kijk in de verweerde spiegel de zwarte markt stort in van goud naar oud papier de lijsten bespioneren je Vluchtroute door de grauwe…

Dagen...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik voel de kou van winter, grauw en grijs de dagen. Zoek wat warmte en welbehagen. Een merel zit doodstil te kijken. Hij kent me wel misschien. Alle dagen is hij hier, fijn om hem te zien. Want als de mezen komen, vertrekt hij weer, meteen. Te druk voor hem, zij komen nooit alleen.…
Antje11 februari 2023Lees meer >

The beat goes on

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
." blikt een stem uit de transistor meer volwassenen donkere wolken, mannen in grijs grauwe maatkostuums "..two American kids grow up in the hot land.." snerpend grind de bankdirecteur start zijn Ford een vuiltje op het raam geprojecteerd op het eerste herfstblad van hoe heet zo'n boom eigenlijk de soulzanger galmt And the…

Een kindertekening

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
De felle kleuren In een kindertekening Geven me een blij gevoel Het is een jeugdherinnering   De lucht daar bovenin Die is prachtig blauw Dat is mooi gedaan Want heel vaak is hij grauw   In die mooie blauwe lucht Daar staat een gele zon Hij is prachtig rond Het lijkt wel een ballon   In een tuintje staan de bloemen Ze hebben mooie kleuren…

WAARHEEN?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Reusachtige zwammen werpen schaduwen van onzeker trillend grauw en bleek goud over de dwerg Kwetal, die zijn duim ophoudt. Het baasje doet stoer voornemen stuwen: "Ik zal heer Bommel en Tom Poes waarschuwen en bijstaan bij gevaren in het woud."…

VAN LEVEN NAAR DE DOOD

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Eindeloos grauw zwarte dagen, in een onmetelijk leed zwevend Kan ik geen enkel mens vragen houd ik de hoop op liefs levend In de stilte van 't stil verlangen dwaal ik in 't duister van de tijd Hoef ik geen pijn nog te vangen daar ik wandel in de eeuwigheid Hoor ik nu opeens zacht praten door het leven, zover achter mij Maar de tijd…
Ton Rijkers28 augustus 2023Lees meer >

Dromend van zulk blauw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 182
Maar dit blauw, dit verdomd unieke blauw, dat brandt zich nu al uit mijn netvlies en laat een grauwe vlek achter die morgen op het perron nog bleker zal zijn. Kind voor een raam, dat was ik ook. Ik telde wielen met een vingertje zo klein dat het bijna niet bestond, alsof ik daarmee de snelheid van zielen kon temmen.…

GRILLIG WEER

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Maar zware wolken komen, dreigend en grauw... Donder treedt aan met langgerekte snauw; een leger van druppels brengt ontgoocheling. 't Voornemen maakt een plotse omwenteling: wat te wensen? Blijf eigen huiskamer trouw!…
Han Messie14 september 2026Lees meer >

Nachtkamer

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 87
De storm huilt om het eenzaam huis, het venster rilt van bange vlagen, binnen verstomt het wild gedruis, de nacht verdrijft de grauwe dagen. Een zacht vuur koestert de verstilde wand, het hart vind rust, de storm ten spijt, bevrijd van de aarde en haar kille band, vergeten is de harde tijd.…
Jaap Smet25 september 2026Lees meer >

HOLLAND

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.787
Grauw is uw hemel en stormig uw strand, Naakt zijn uw duinen en effen uw velden, U schiep natuur met een stiefmoeders hand, – Toch heb ik innig u lief, o mijn Land!…

Lente

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.256
haar troon als nieuw herboren Bezie haar zwoele lippen als ze lacht Haar vlammend hart lucht op in lichte stralen Met ted're hand streelt zij de knopjes zacht De bloempjes weten bij dit warm onthalen Een nieuwe tijd van bloei staat voor de deur Een tijd voor liefde en voor pracht en pralen Ze strekken zich en geven 't leven kleur De grauwe…

Dorpsvesper

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.208
De zwerver daalt, in zielsgepeins verloren, In 't dal en naar 't gehucht van wit en grauw; Daar klinken vrome tonen uit de toren - De star der liefde flonkert zilver-blauw. Het kerkje bracht, wie danken wilden, samen En wierook en gezang golft uit de poort En op het dank-gebed zegt alles: "amen".…

Samenzijn

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Wolkenflarden vluchten, grijs en grauw, gejaagd door zonnelicht in nevelblauw. Wij schouwen in 't verstilde samenzijn de oermaat van 't heelal, sereen en rein. Vergeten is het schrijnen van de wonden, weggevoerd de doem van schuld en zonde. In streling, streling, mild en teer is heling, geen pijn, geen verleden meer.…
Bart27 december 2003Lees meer >

VADERTJE

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.115
Je dorre vel, een stuk tekort, vol bulten en neten wordt grauw en strak: een droge pel rond botten en spleten. Je ogen tranen, en zeveren doet je mond; je vals gebit valt steevast op de grond.…
ORFO18 januari 2004Lees meer >

De forel

poëzie
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.002
Gelijk een schaduw grauw, schiet de forel, En schielijk, uit de zwarte nacht der stenen, En ijlt de bergstroom ver vooruit, verdwenen In 't rimplend zonlicht, dat daar flikkert schel. En zie!…
Jacques Perk19 februari 2003Lees meer >

Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint

poëzie
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint Van oud lood, dof beslagen, blauwig grauw; Daarboven kalkig wit, waarna het blauw Met langzaam vloeiende overgang begint.…

Oma is de weg kwijt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.610
Ronddwalend in de grauwe kamer aangezien voor kale akker is het wakker worden in de nacht van zwarte honden die losgeslagen voor haar stonden achter dichte deuren opgegaan in vlakheid van de muur onvindbaar voor toppen wrijvende vingers haar lach snijdt in het niets en hoort ze stemmen onverstaanbaar lispelend waar haar moeder is…

Gemakklijk lig ik in mijn leuningstoel

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.605
weet, silhouetteert mijn hand een haas, die eet met mumm'lend mondje van het vlamgewoel; en 't voorvlak van een doosje lucifers lijkt net een rechthoek hyacintenblauw, met vage zilverglanzen, alsof vers waasde over 't veld de voorjaarsmorgendauw; en 'k schrik, van wat ik plotseling denk, pervers: tulpen zijn rood, filosofie is grauw…

Vol winteravondschem'ring ligt de laan

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.124
Zo glijdt de herinn'ring 't verleden door, Een lichtplek, schuivend steeds langs 't zelfde spoor Langs schimmen van verdriet, nevelig groot; Soms toont een feeërie van toov'rig blauw Hoe somber ligt het onderwerelds grauw Op 't vroeger leven, levend in de dood.…

En toch hou ik van jou

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.238
Door de stikdonkere hemel en de grauwe, zwarte aarde zie ik geen beweging geen enkel silhouet. Misschien ben je al lang verdwenen. Juist op het moment dat ik je zo hard nodig heb is het zo koud en ben ik zo alleen. Ik kijk wel vragend om me heen, maar ik zie niet eens jouw blik.…
Mirthe29 november 2004Lees meer >

geen wieken te bekennen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 60
vergane narcissen hangend aan de waterkant een vaste plek te vinden zo ook jij wat opvangen kan uit die poel van verderf; mijn ijverige pogingen in die dichtslibbende vijver tot het droogleggen van heldere emoties vervormen in gespiegelde stormen vergezocht door krakende, oude bomen afgebroken vertakkingen bladerloos en grauw…