1711 resultaten.
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Maar de wijzers van de klok,
ontdekken mij aan mijn gaan.
Je gezicht lijkt op een lach,
boordevol met leven.
Op wie lijk je toch,
dat is mij niet om het even.
Licht overwint duisternis als een kans,
ik haal opgelucht adem.
Ontsprongen aan die dans,
eeuwig leven glanst.
Tijdloos ben je,
eeuwig is je bestaan.…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 De klok
ooit nog de trots van oma
tikt verder hier de uren
vergroten steeds de afstand
tot wat je achterliet.
Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.
Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
ik wil je laten weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
907 dagen
zonder jou
in die
verfoeilijke
kou
verlang naar
jou en je sterke
armen
die mij zo
verwarmen
dat het lijkt
of de zon
altijd
schijnt
het vuur
altijd brandt
ik tel de
dagen
en de vragen
die dit
alleenzijn
aandragen
het tikken
van de klok…
tussen zee en land
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
615 ik was daar met jou
we zagen het komen en gaan
vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen
tussen de tikken van de wijzers van de klok
het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven
naar een doorwaakte maan
durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen
omdat ik het verlangen niet zou verstaan
je hoeft geen oceanen te wissen
of mij te leiden…
Hoefgetrappel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.037 vredig lijkt het huis vanavond
lichten worden gedoofd
na kinderwensen te hebben gehoord
alleen de klok lijkt opgewonden
Mientjes mandje troont naast de schouw
netjes naast elkaar: een wortel en wat suiker
met een briefje erbij als zondagsruiker
ze vraagt niet veel Sint en is U trouw
vanuit het bedje staren wakkere ogen
het is toch niet…
Los van tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 golven meer
dan gewenst
Variété die
je pakt en bezighoudt
Slechts met moeders toestemming
genieten zij een mooi vak
Het podium dat meermaals swingt
Een zaal die schaterend zijn wangen veegt
met een tijd die glimlacht
Ziet bar, bestelt een pint
voor zijn vrouw een glaasje rood
Tijd kijkt met veel genoegen
in de avond
naar geruisloze klok…
Een blanco papiertje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 weer hoor ik
de klokken slaan
zie lege uren passeren
het a viertje blijft onaangedaan
heb koppen gesneld
in luttele seconden
leeuwen geveld als held
uit de romeinse catacomben
heilige oorlogen gevoerd
op kruistocht geweest
ridders en graal laten verdwijnen
in schisma’s de zon weer doen schijnen
ik was cerberus die aan
de styx de…
de zevende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 de wijzer volgt traag
een vaste baan hoog
tipt de klok de tijd aan
een aanstromende trap
licht een man uit het gat
van het perron
het zonnig carillon dringt
door de ijzeren kap
van het station
reizigers wachten naast hun
bagage gedachten weggestopt
in een plastic tas
hijskranen hebben het werk
afgebouwd de hele dag is
aan god…
Eindejaarsgetijden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
501 Terwijl ’s nachts
de klok traag tikt
als ogen te lang staren
in gedachtenduister
vliegen vlug de dagen heen
als de bekende schaduwen
tja we worden al meer
ouder grijzer kaler
kouder wijzer valer
zou soms weer het einde
van het jaar naderen
of kom ik echt elke dag
al die uren tekort
ik weet het niet...…
lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 De klok is gesprongen
als een lammetje in de wei.
Vier poten vol vreugde vooruit.
Dat wil zeggen: een uur extra licht ’s avonds.
Nu moet en kan het gebeuren!
Dit is de week waarin goede voornemens
wel zullen werken.
Geloof me.
Doe het gewoon.
Ga elke dag een uurtje sporten, wandelen,
joggen, hardrennen.
Ga naar buiten.…
speciale man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
934 Hij is namelijk iemand die de koekoeksklok
van de keukenmuur zou halen,
om te bewijzen dat die klok bij de buren
net zo klinkt als thuis.
Maar ik pak hem wel terug.
Als ik hem tegenkom en hij maakt de fout om:
‘Ha, wie we daar hebben’ te roepen
trakteer ik hem op een voorleessessie
uit de Wikipedia-pagina.…
Praagse Mist
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.761 Een klok. Het is op slag van tienen.
Ik voel zijn jas van gaberdine,
Zijn dunne lijf daarin verborgen.
Ik denk aan sinaasappelbomen.
Zijn bed vannacht rook naar seringen.
Hij rilt. Hoort hij de krekels zingen?
We zien de zwarte Moldau stromen.
Ik weet maar weinig van zijn dromen.…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 de foto vangt vlakheid op papier,
het begin en einde van voortduren,
de versheid van perkament
je laat me raden naar herkomst,
naar de gezichten van dienst
en de wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,…
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 is meer dan niets horen
voorbij aan geluid
van rumoer, onrust
van het bonzen in je hart
van het wachten
om in stilte vrede te vinden
Stilte
is meer dan stil na de donder
na de laatste slag van een klok
en de storm van een kruisweg
bij de laatste ademhaling van leven
hoorbare stilte bij een kruis
voelbaar …..…
Onbevlekte muze
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
394 Verborgen in het diepste geheim van jouw hart
speelt het kind met een groot eenvoudig verlangen
het is nog vroeg, de zon aarzelt niet vandaag
er vliegen vrolijke vlinders in jouw lege maag
je kijkt naar de datum, staart naar de klok
de kippen mogen eindelijk uit het hok
je stuurt een vraag naar de wolken
die de dagdromen speels vertolken…
04 Mei Gedenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 Ze kwamen als een dief in
de nacht
en omsingelden het land
speurend naar Joods bloed
zodat het volk
leven en Waarheid
niet meer zouden bestaan
hier en daarginds
strijders in Waarheid en Geest
strijders voor vrijheid
en liefde
niets zal ons tegen houden
om te strijden tegen
de klokken die
tegen de wind in luiden…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 vredig in een kalme wijk
ontwaart zich onze oude school
statig maar ook glorierijk
sereen monumentaal symbool
is de klok zo snel gegaan?…
wie vangt de stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
429 de klok slaat tien uur
de vensters worden donker
de laatste stemmen
het sneeuwnevelen
een deur slaat en een hond blaft
de witte aarde
allerlei leven
begint zich ‘s nachts te roeren
steenuilen huilen
uit wilgenbosjes
rijst een donkere schaduw
een ree rekt haar hals
strekt haar oren
nog vier zwarte schaduwen
betreden het veld…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 klokken luiden zacht,
de wereld roept, maar ik zwijg.
muren zijn mijn thuis.
woorden gaan voorbij,
ik wil ze graag begrijpen,
maar ze overspoelen.
te groot, veel te druk,
in de klas verdween ik stil.
verdwaald in mezelf.
diep in mijn dromen,
buiten lachen, samen zijn.
als vriend en leerling.
hoor je mij soms fluist’ren?…
Lege stoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
348 Het is stil in huis,
Alleen de klok tikt de tijd voorbij,
Nooit meer die stem van die zij,
Het huis maakte m’n thuis.
Ook haar geur ontbreekt,
Verder ademt alles haar zijn,
Van meubels tot en met ’t gordijn,
Het zijn én niet-zijn zo steekt.…
Een weekendje thuis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.645 Vader is wat wilder van doen
maar ook hij weet wat sjoelen is en scoort
de koekoeksklok roept zijn beschadigd koe
de koek komt niet tevoorschijn de klok is solidair
met het diabetisch dieet waarin koek taboe is
de achtergrond weigert mijn scores helemaal
ik schenk de tweede borrel voor mijn vader
daar moet hij het zoals elk weekend mee doen…
SCHOOLROUTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
841 gezond gekleed hoog geschoeid
van huis naar school langs Ford
en Coöperatie de kerk op afstand
door klokken mateloos geboeid
zoek ik hernieuwd de simpelheid
natuurlijk aanvaard node gemist
nu verouderen minder draaglijk is
pijnlijk de durende onzekerheid
van het bestaan mijn voeten gaan
op herhaling langs de hoofdweg
levensader van mijn…
wit kruist hun graf de aarde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
859 ik was bij je
in het luiden van de klok
we brandden samen fakkels
de vogels floten nog volop
zag je haren in de wind
voelde kou van nooit vergeten
wist in je de warmte van het kind
dat dit nooit heeft geweten
toch samen dit beleven
het teruggaan in de tijd
met hen die voor de vrijheid
kozen in het aangaan van de strijd
in drie minuten…
verpakt in wat rood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
846 nog luiden klokken
in de dorpen het weten
lopen boerinnen met eten
verpakt in wat rood
naar de koelte van bomen
vlak langs de sloot
boodschappen tijd voor
hen die de uren vergeten
in wijding aan werk
de handen zo nijver
zichzelf niet wetend
in een toomloze ijver
donkeren klanken van rouwen
tingelen trouwen en luiden als
geestelijke…
`De coulissen van wereld´
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.653 ‘de coulissen van de wereld’
Ik zag toen lantarenlichten
van de avond eerder drijven
het rimpelen van de boomkruinen, takken
de vensterramen van twee drie hoog
donker glas, verlichte vakken
kroonluchter, schemerlamp
en dan de golvende geveltrappen, klokken
er waren patrijspoorten
lange masten, een reling
En op de brug stond de man
wiens…
DAAR GING JE
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.227 Ik kan de klok niet terug draaien
hoe graag ik het ook wil
maar toen je om de hoek verdwenen was
stond voor mij de tijd toch even stil.…
Alle tijd van de wereld
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.122 Geen klok die mij wekt.
Want het is ergens in de wereld
toch wel vroeg.
Al die mensen lach ik uit,
die denken dat ze te laat komen.
Tussen al dat gehaaste volk,
wandel ik rustig.
Op weg naar een plek in de wereld
waar het nog vroeg is.…
Eenzame tranen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.541 In het eenzaam stille duister
slaat een trieste donkere klok
wijl ik zachtjes om haar fluister
dwarrelt ook een enkele vlok
Over het koele donkere stille
ligt een bleek en stervend licht
Geheel versleten is al het prille
zelfs ‘n traan op haar gezicht
Langs de stilte van de oever
klinkt het fluister door het riet
en het stille wordt nog…
De Normandische kust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.067 De klok efkens stilgezet
geleefd op het ritme
van ons lichaam.
Wandelen aan verlaten
stranden, turend, luisterend
naar het klotsen van de golven.
Geuren van de zee opsnuiven.
De Normandische kust nog steeds
verstrengeld met de oorlog
rakend, treffend.
Kerkhoven, die respekt, sereniteit
afdwingen,
om stil van te worden.…