1341 resultaten.
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 De luchtstroom versnippert zich, zakt traag neer
in koele grotten, wil daar altijd blijven,
duister leven sterken in zaal en meer.
Het Belgische rijk zal bij verblijven
in vrije lucht of onder de grond steeds weer
streefzucht met schappelijke aard bedrijven.…
SPEELTUIN IN NEVEL
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
474 Die schommel zwaait al wilder, in kringen
door de koele lucht. Kramp wil in me dringen.
Wat een druk in mijn maag, borst en gebit!"
Duizelig sluipen tussen wip en klimrek,
terwijl het klamme vocht langzaam verdwijnt.
Zon ontwaakt, streelt schuchter de kromme nek:
"Het rijk, voor jou alleen, wordt door mij verkleind.…
Pisces
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
495 De allerlaatste februaridag
de laatste vóór de eens-per-vier-jaar laatste
brengt volgens 'Weer' waarin ik
mij verplaatste
wat buienwolken met verijsde
top
Koel en hoogpolig stromend
door de lucht
van smeltend arctisch ijs en
schotse bergen
aanvankelijk nog ietwat
wisselvallig
met stofhagel en vorstkans
aan de grond
Nadien goddank…
Pa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 Ik kus je koele bleke huid.
Beklemde keel maakt dat ik fluister.
Jij was, jij bent, jij blijft mijn vader.
Een prachtig mens en een warme man.
Ik lijk op jou zoveel als kan.
hetzelfde bloed in elke ader.
Stoer en sterk, mijn slimme Pa.
Als zoon was mijn vertrouwen groot.
Mij veel geleerd, nu ben je dood.…
Als je je voor de zoveelste keer zorgen maakt om het klimaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
580 Recycle katoen
Eet met het
Seizoen
Vergroen
Je buurt of tuin
Struin
Composteer
Doe en leer
Doe nog meer
Hang een bijenhotel
Op en noem haar
‘Voorjaarssfeer’
Ho daar is je
Salaris alweer
Geef wat geld aan
Een goed groen doel
Wordt vrienden met
Een paddenstoel
Laat onkruid staan
Een heleboel
Hoe minder je vliegt
Hoe meer aarde koel…
Wat nog achterblijft
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
149 In de koele laag
die zich tussen silhouetten
van bomen verzamelt, beweegt iets zachts
door mijn lichaam, een trilling zonder vraag of richting.
Tussen het ruisen
van de lucht boven donkere
kruinen vertragen de contouren van de dag
tot dunne lijnen, een verdwijnen dat zich voltrekt in mij.…
Kortlevend plankton van de Brahmanzee
poëzie
3.7 met 34 stemmen
4.702 Kortlevend plankton van de Brahmanzee,
Zal 'k eenmaal naar hun vredebloei verzinken;
Zolang ik niet de koele dood mag drinken,
Golf ik en eb met de oppervlakte mee;
Zijn geheimzinn'ge stroom volg ik gedwee,
En als 'k uit wolkenschelp, die 'k rood zie blinken,
Het ver geruis van de eeuwigheid hoor klinken,
Voel ik mij zelf de wind, zelf…
Veervrouw
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
5.347 Jij zette over met een vrouw
zij had je dochter kunnen zijn
Ik kon alleen maar naar je kijken
raadsels als mysteries latend
Aan de overkant vlogen de scholeksters
af en aan, van pier naar binnenland
tedere geluidjes makend, strelend
aangenaam als de koele bries van zee
Lopend over de roestige ijzeren buis
vroeg ik naar het doel van afscheid…
Vader
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.278 hij was mijn vader
de man die ik lief had
en alles leek in een moment verloren
dagen, nachten, maanden
eindeloze uren,
vervielen in één
daar stonden we dan
gedrieën,
hopend elkaars handen pakkend
en met betraande ogen staarden we vooruit
mijn besef nog niet gekomen
beefde ik in koele hartstocht
niets anders dan je aan te staren…
Zwarte Weduwe
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.409 blikkering van tanden achter dieprood omlijnde randen
Met huid, haar, hart en ziel, verblind door lokkend tuiten
lispelend vol lieve list keerde je al m'n binnenste buiten
Verliefd maar verlammend verloren, totaal gehypnotiseerd,
capituleer ik vol bewondering, schijn jij geamuseerd
De mysterieuze donkere ogen, ze wikten en ze wogen,
scanden koel…
Luchtsignalen
netgedicht
2.2 met 3493 stemmen
565.870 ontluikend stralend
Op zoek naar het vuur dat me in staat zou stellen
om het gespannen oordeel voor eens en altijd te vellen
daar ik dacht me wel verlost te gaan voelen
als er eenmaal as zijn zou
na het heftige fikken zouden alleen nog de smeulende plekken
mijn nachtmerries in dikke rook kunnen rekken
tot een hoop die niet zou zijn te koelen…
Wielerroem (een kinderdroom)
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
2.092 In het koele huis
aan de radio gekluisterd
meng ik me onweerstaanbaar
in de eindsprint.
Met een machtige jump
gooi ik mijn stalen ros naar voor
pak de rit
en ook de maillot jaune
voor Van Steenbergen
en Van Looy.
Op het schavotje
de kusjuffrouwen aan mijn zij
ik word er zowaar verlegen bij.…
i j s k o n i n g i n
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.000 gevoelloos starend in kilte
porseleinen gelaatskleur glimt ijspegels in de nacht
bevroren lippen glimmend met een laagje verzacht
neuriënd haar refrein met volle maan in diepe stilte
Kraakhelder is de verschijning in ‘t eeuwige licht
over sereen witte vlakte glijdt zij geluidloos rond
maakt van water een ijskoude harde ondergrond
zelf met ’n koele…
Bekentenis
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.740 De bron van warmte en licht was zacht gezonken
Op 't ver gebergte en tintte d'avondstond,
In iedre vezel waarde weelde rond,
Die met de koele dauw werd ingedronken:
Wij doolden om: haar starende ogen blonken,
Een blijde glimlach glinsterde om haar mond,
't Was, of me aan haar geheel een leven bond...…
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
1.968 Je voelde in 't dauwig-koele blauw vervloeien
'T hel herdenken van wat je heet begeerde,
Tot diepberustend violet vergloeien
De rode brand, die je onblusbaar verteerde:
'En tot geluk geschapen' - wat je leerde
Als kind - 't verdord geloof zag je herbloeien.…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 Aan het einde van het pad langs
een zijden schaduw van bronzen
bomen laat ik samen met jou
de herfst ontwaken
Ik streel over ’t groenige water
en meng grijze tinten
doorheen het roestige bruin
van verdorde bladeren
In zachte bogen laat ik
je sierlijk dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag…
afgewezen min
gedicht
3.6 met 92 stemmen
41.923 nooit valt ergens te lezen
dat ik haar vroeg te minnen
mij te nemen in haar zinnen
zij mij koel heeft afgewezen
terwijl ik tot haar luide sprak
‘mijn liefde is niet oud antiek
ik ben fris en authentiek’
gedreven in jouw koude wak
wilde je als pinksterbloem
jij bruisend pinksterbeest
geheel in ons jouw geest
pruimedant paardebloem…
De bedelaar onder de boom
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.595 Heer, geef een sterfbed koel en zonder pijn
-zijn geel gelaat ligt diep dan in de klaver-
aan de oude leugnaars die wij zullen zijn!…
licht over water en huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Waterrozen houden hun gezichten stil omhoog
naar wat boven de schemering blijft branden
en uit de koele grond komt een hand die bijna zegt
ik mis die huid en die ik niet durf aan te raken.
Het licht keert terug over dezelfde huid
nu dunner, en de strepen op het water zwijgen.…
Brünig
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.215 Over de stammen
Sprenkelt de koele maan zijn blauwe vlammen.
Ergens in struiken zweeft krekelgesjirp.
Door ’t donker zagend met zijn zaagje scherp.
Ontzaglijk zwenkt, angstwekkend hoog en wijd
De Grote Beer zijn gouden majesteit.
En ijv’rig zingt klein krekeltje zijn lied.
’t Leven is kort, en daarom slaapt hij niet.…
op de rails
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.610 de zomer zindert boven onze rails
kapotte airco's lijken iets reëels
verhit protest wordt uiterst koel gesmoord
hoe stoomt de nederlandse sneltrein voort
en weer rangeert het weer wat actueels
een najaarsstorm blaast blaadjes op de rails
de routeplanner raakt compleet verstoord
toch scheurt de nederlandse sneltrein voort
als koning winter…
Eigen strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.275 Kun je het aan, of is het niet te behappen,
Koel, neutraal of met een traan, er valt niet aan te ontsnappen.
Bestookt door allerlei doelen,gemanipuleerd in keus,
wat zou goed voelen, wat maakt nerveus.
Oorlog of vrede, maakt het verschil?
is het zwijgen of rede, het blijft een bittere pil.…
Zomers winters
netgedicht
4.2 met 37 stemmen
1.928 dit jaar de zomer
de hyacint was de eerste in bloei
dra volgde kleintjes de blije crocus
de sneeuwklok vertraagde zijn groei
de zon verwarmt mijn woning
stookkosten zijn geslonken
mijn gras in groene voortuin
heeft nog nooit zo uitgeblonken
toch reed ik nog een scheve schaats
de elfstedentocht reed ik per fiets
nooit had ik mij zo’n koele…
pijlen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 wonden niet genezen
pleisters plakken op mijn wonden
ze verzachten niet jouw zonden
verhullen dat jij me bedroog
onttrekken ze slechts aan het oog
je ziet ze niet, het zit te diep
ik lik mijn wonden in ‘t geniep
je beukte een groot gat in mijn hart
amputeerde me van mijn gevoel
onmetelijk diep was mijn smart
en jij … bleef diepgevroren koel…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 De eeuwenoude rust van dat
tropenland, 't klonk als een
havanaise die nimmer werd
versneld; de koele bergen
waar de thee reeds toen met
zoveel geduld werd gesneld.
Traag en loom kronkelde zich
het pad langs verlaten stranden.
In de verte: de fonkelende zee.…
"Gestolen momenten"
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.622 Volop genieten van wat ik nu voel
lichaam vol warmte, de buitenlucht koel.
Regen die neerkomt op mijn gezicht
mijn blikken alleen maar naar binnen gericht.
Ik zie hoe jij bent, kijk recht in je hart
en wat ik daar tref dat maakt me verward.…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 Haar hals ontstijgt de warme gloed
Van haar borsten, vormt de koele trekken
Van haar gezicht; zwarte lijntjes accentueren
Het zwoele bruin van haar ogen,
Met scherp in haar vel gegrift.
De hete adem van haar ogen
Omklemt me, plant een lemmet
In mijn darmen, ze woelt en woelt,
Zuigt me naar binnen, en rijt zich
Open in mijn armen.…
De zomerdag
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.174 De zomerdag, onder zijn dak
van licht, en met zijne uren,
die onafzienbaar diep en strak
in de uitgestrektheid duren,
staat hoog over de kalme zee,
over die koele, zilte
bezonkenheid, van ree tot ree
vol zonneschijn, vol stilte.…
Verleden en toekomst
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
653 zachtjes waait de wind
droogt haar betraande wangen
blaast spinrag uit haar haren
het koele water
van het beekje
verzacht haar beblaarde voeten
ze hurkt neer
schept handen vol
wast haar gelaat
wat is ze moe
ze draagt de wereld
van haar verleden
op haar schouders
die zijn ontveld en blauw
haar rug kromgebogen
dan hoort ze de wind fluisteren…
Lente
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
713 Drink het licht als koele wijn
op deze lentedag.
Pluk de kermiszon van de blauwe lucht
en steek ze in je jaszakje.
Flaneer door de kleurige straat
op het fris geschuurde trottoir.
Groet de wiegende lentemeisjes
met hoge borsten en korte rokjes,
bontgekleurde steltvogels maar lieve.…