2328 resultaten.
Respijt van de schemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 In de ochtend van de mist
ontwaakt de dag
die schaduwen wist.
Bij het vallen van de avond
vervagen de contouren
tot aan de morgenstond.
De dag dat licht en duister
wisselen in een flits
beantwoordt zonder luister
wat de eerlijkheid gebiedt.
Het zeker te weten
maar soms even niet.
Geklop op de deur,
geluiden zonder gezicht.…
Moment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 er is een spinnetje
dat
elke nacht
achter de senseo
een niet door licht te vangen
ragfijn kleverig webje
heeft gesponnen
van een spotje
langs het waterreservoir
naar het keukenkastje
loopt het
elke ochtend haal ik er
gedachtenloos
een vochtig keukendoekje langs
Vandaag niet
omdat het
me ontroerde
en ik
een moment
de overeenkomst…
Rijden naar het licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.141 Terwijl de ochtend moeizaam
Geboren wordt uit een te
Donkere nacht die hoogzwanger is
Van het nieuwe morgenlicht,
Een amorfe massa zich gapend
Een weg door de file baant,
Begint de hemel in het oosten
Langzaam blauw en rood te kleuren
Een geweldig schouwspel dat tot leven komt
En dat alle somberte overstijgt -
Leven is er, leven…
Lijden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
13.929 Geen ochtend volgt die doet betreuren,
dit duurt eindeloos, een feest zoals geen ander.
--------------------------------------------------------------
uit: 'De encyclopedie van grote woorden', 2005.…
een alledaags gedicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
717 dit, mijn lief
dit dat immer terugkeert
het kriebeltje op mijn wang omdat je in de ochtend
geen woorden hebt, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
en wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes en badjas
het tikken van uren en eitjes
de klok die zich verliest met vingers
om jou te zien
het onzichtbare, lang…
Stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Ik houd van je loop en je ronding,
in je armen is het een en al pracht
Het is dáárom dat ik je zo toezing
van 's ochtends tot diep in de nacht
Al loop je beduidend gebogen
waar je gaat, ga je o zo gracieus
Beweeg je dan raak ik zo bewogen
je maakt me volmaakt amoureus
- ik wil ieder getij wel bij jóu zijn
jij stroomt... door me heen...…
zoeken naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 de aarde is niet langer plat
doch redelijkerwijs
het fornuis braakt gekookte melk
het gas vergeten
er smoort een vroege ochtend in
lichaamstaal en hoofdelijke stemming
we hebben onszelf onthouden toen
iedereen vergat ons te weten
hoe vind ik mijn huis terug voorbij
de kruising van wegen
een streep licht tussen nachten
of mens onder…
A day in a life
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 Een veelbelovende drukke ochtend,
voor het allemaal begon
Fris verworven.
Een wisselvallige middag,
hollen en stilstaan als het kan.
Alles moet eruit.
De schemer valt langzaam in,
schaduwen verdwijnen, evenals de zon.
De avondklok luidt
De nacht neemt alles over,
geluiden, kleuren, alles wat net begon.
De dag is gedoofd.…
Boezemvriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
876 Het schijnt dat het door liefde komt
wanneer dauwdruppels op lentebloemen
vroeg in de ochtend het zonlicht weerkaatsen
en in nachtelijke uren als oren doof zijn
is het vriendschap onder maanlicht
die ons laat weten dat we mensen zijn
misschien heb ik een liefdesband
papieren onschuld van mijn dromen
kan ik niet anders dankbaar zijn
omdat…
opklaring?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 halverwege valt de ochtend in
het slot van de middag, gloeit
het kind nog na in volwassen tooi
voelen handen een koude keel
dooit het aan een gesloten hemel
waar alleen druppels zwaar genoeg zijn
schaduw zonder zon, lang genoeg
om te overleven, alles gezegd hebbende
blijft de geest tegenwoordig
totdat tegendeel gemeengoed is…
Demonen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
570 Wat vocht hij fel en snedig
met zijn demonenschaar,
vannacht, want deze ochtend
sprak er onrust uit zijn haar.
zijn beddengoed, een bende
lag uit zijn ledikant,
door wanhoop en ellende
voelde hij zich overmand
Ze weten hem wel wonen
maar zijn verzet is schriel.
Zijn nachtelijke demonen
bijten stukjes van zijn ziel.…
Grenzeloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Met duisternis de ochtend begint
Zelfs met ogen open
Geen verlossing
Geen bevrijding
De nacht eindigt
het leven begint
Bedrog
Interpretatie
Nu speelt dat geen rol
De indelingen vervallen
Grenzen gaan open
Verdwijnen
De breuken in het denken gedicht
Het is een inspirerend organisch geheel
Dankzij jou
De nacht is geëindigd
Het leven begint…
Misschien
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
664 de ochtend ademt zacht
en ik kijk naar september
meimaand van de herfst
ik zie de lindebomen
met hun brede kronen
en de witte berken
als verfijnde dames
ze kennen de waarheid
van de jaargetijden
ik geniet van mijn land
waar de hemel
het halve landschap is
misschien droomt de zon
van een vijfde seizoen
het stemt me gelukkig
in deze…
Cyclus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
310 Tot 's ochtends ’t duister zwicht,
En ’t licht keert weer,
Ter vervulling van haar plicht.
Alle aardse leven, flora, fauna,
Is hierop ingericht,
Behoudens in ondergrondse cava
En zonder licht
In de troggen van d’oceaan.…
azoïcum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
139 dit is een klaarwakkere dag
die gisteren nog niet geboren was
de ochtend lijkt voorlopig op niets
de avond moet nog neigen naar
verdrinken in achterblijven
verdorren door droogte
wachten wellicht
op wat tussenbeide komt
of nooit
wat daarna volgt is gerangschikt
tot woorden
neergedaald op papier
gebeurtenissen
beschreven als schermbloemige…
wachten op Eos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
510 de Donder knalde door de Cloud
’t was aan Zeus wel toevertrouwd
de Aarde te laten schudden en beven
de Kuddes sloegen toch wel op Hol
de Malden stroomden vol
Vulkanen begonnen alvast te roken
allen vreesden ‘n verzengende Tsunami
en niet iedereen was nu al Zen genoeg
om te vallen als ’n ware Anagami
Klotho stond op voor de angstige Menigten…
Somatine de Vinteuil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 's Ochtends vroeg
bekruipt me met je armen het gevoel
dat dit moment een eeuwigheid verdient
Open ik onbewust mijn ogen
loopt mijn blik tegen de lamp
die gedoofd is als de nacht
met het eerste ochtendgloren
Zelfs nachten dreigen in de duisternis
van nieuw licht te verdwijnen
als geen ander heb ik het begrepen
zonder er ooit de reden voor…
Wat schoonheid is
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
184 Oude vensterbank
het stof vangt evenveel licht
als de ochtend
Laatste trein weg
ik hoor mijn voetstap nog
iets langzamer
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen, op de rand
van de ochtend, in een verre horizon. Alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Bijster bij de tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
934 Krakend in de ochtend
strompelt stram de oude man.
Z'n ogen echter stralend,
Jeruzalem gonst, z'n hart bonst.
plaagstootjes van de tijd,
meer accepteert hij niet.
Luistert naar de bellen,
voor hem z'n levenslied.
De bus zal zo wel komen,
evenzo zijn tijd.
Het gebeurde in z'n dromen,
nu is het realiteit.…
Veelpleger
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.077 Het klinken van de glazen vullen de leegte
de nacht brengt de kwetsuur
-met witte lijnen bezegeld-
in de vroege ochtend aan het licht
Hartgebroken op een nuchtere maag
je moet operatief verwijderd worden
hij neemt alleen mijn temperatuur op
Koortsig stoot hij jou voor me af
Een naam en nummer op het blaadje
Meer ben ik niet voor mijn kwakzalver…
Rioja
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.708 Persen we met onze
blauwe-druiven-kussen
de ochtend in
een zilveren karaf.…
door hoop vergoed
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.266 een stil rumoer
binnenin mij
alsof je niet weet
dat meer dan handen
kunnen slaan
de ochtend van
de blauwe plekken
zal wel zakken of
ik laat ze wel knagen
onder mijn lange jas
die is nog wat zwarter
dan het dreunen van je stem
of de blinddoek die ik
letterloos moet dragen
om de kleurloze stenen
te stapelen tussen het
nachtbraken…
Leven in een zeepbel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
920 Welluidend klimt de ochtend
zich aan de mens op, hij staat
rekt zich omhoog en beweegt
zich vooruit.
We schaduwen de zon
draaien gedwee om haar as.
Soms wijzen we ergens naar
proberen wat met zinnen
maar meestal zijn het dingen,
gewoon dingen.…
nog niet jarig
hartenkreet
2.7 met 35 stemmen
6.076 het is voorbarig
pas morgen
word ik jarig
destijds vandaag
zat ik vast
kwam gewoon niet los
twee geneesheren
kwamen tegen vijven
in de ochtend
met de tang
om mij te halen
voor mijn moeder
was het balen
met twee lepels
aan mijn schedel
er uit gepeuterd
er komen blauwe plekken
alles zal goed gaan
geen letsel
dat komt wel
maar…
Voorrede
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
743 het bezongen leven
ligt de doodse stilte op het gras
in het eeuwenoude treurlied
dat door buien van neerslachtigheid
wordt geschreven, ver voor de tijd
en in de diepte van willen vergeten
ik huiver om het kerend verlangen
wanneer de avond, moe gewaakt,
zich wentelt in het niet meer zijn
het zielenzwijgen zondig vindt
wanneer de ochtend…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
Serenade
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
753 De avond kan alles aan
wat 's ochtends zo knelde
's middags zeer ontstelde
en 's nachts moest laten gaan.…
Kwetsbaar
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
527 Verzuurde woorden in
duistere graven waaruit
de ochtenden zich laven.
Een gloren, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen de zon over
mijn oud gezicht, gesteven
gordijnen verhangen zich
aan ringen,gewogen,
maar zonder gewicht,de
maat van kwetsbare dingen.…
emoties delen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
487 En bant een donkere schaduw
de woorden
van haar lippen
knipt
haar lange lokken
terwijl zij slaapt
en ontwaakt
op het lelieveld
uit
geurige dromen
zij huilt trilt
van afschuw
over
zoveel onrecht
zij
veegt de tranen
uit haar wimpers
de
ochtend begroet haar
met gouden
herfstbladeren
terwijl
zij
met schildershand
de
verlatenheid…
Koude morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
696 Het is ochtend en veel te vroeg om op te staan
maar toch duw ik langzaam de dekens van me af.
doelloos loop ik door de kamer
ik doe de gordijnen open en zie dat mijn ramen
bedekt zijn met ijsbloemen.
de morgendauw hangt nog in de straat,
en de ochtendzon probeert door te breken en laat een
roze gloed achter in de lucht.…