3444 resultaten.
Een wereldcyclus
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 jouw lach
ontsluit zoveel
plezier en baart
humor in
twinkelende ogen
golft door
de ruimte in
een aanstekelijk
ritme op een
melodie die
al eeuwenlang
hout zaagt en
waarvan de teksten
in alle talen
meegezongen worden
in generatieve
herkenbaarheid
die uit voeten
komt die staan
in een wereldcyclus…
Mijn halve sponde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
526 De dode wekker
ratelt mij tot leven
als elke morgenstonde
even streelt
mijn rechterhand
de lege ruimte tot bedaren
de andere hand zoekt
tevergeefs de linkerkant
daar waar mijn liefde lag
ontdaan en wezenloos
verlaat ik mijn halve sponde
en pluk gedachteloos
de nieuwe dag…
Collageen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 stel je zou buiten het kader treden
van de kaart verdwijnen
naar een tongbrekend oord en in het water
van mond en glimlach zou een zee
van ruimte galmen tussen onze wangen
konden we dan nog kusten verleggen,
lijmen desnoods, om afstand te slechten
en samen te binden
zonder klef te worden?…
Fake facts
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
674 Er komt een yoghurtdrank voor hoger opgeleiden
Pastoor die over water loopt, geeft plots een gil
En wordt, hoe triest, verslonden door een krokodil
Verdomd, op dertien juni is het eind der tijden
Snif, ‘k heb van nepnieuws een sonnettenkrans geschreven
Voor dat juweel wou men mij hier géén ruimte geven!…
de heenweg is echt anders
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
649 ik wil
helemaal opnieuw
beginnen
een eigen wereld
van de grond af
opbouwen mijn
krachten vrijmaken
mijn zicht
veranderen
de ruimte anders
ervaren
weerstand ontmoeten
ik ben
Sisyphus
de man die
een steen tegen
de heuvel op
blijft duwen
ik ben
een werkwoord
alles wat ik
doe is absurd
maar ik vind
er geluk in…
afgrond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 In de aardkorst,
een uitgestrekte ruimte,
waar de grenzeloze tijd,
de afgrond van het hart,
het onpeilbare gevoel,
geen grenzen kent.
De rampzalige toestand,
van diepe ellende.…
stil en hoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 de lucht
is stil
en hoog
de zon laat
de aarde
schitteren
de oerboom
omsluit de
wereld
ruimte licht
en stilte
alles is
zoals het is
ze voelt de
littekens
op haar huid
wie maakt haar
vrij van de
ingeslagen
scherven
ik kan haar
kloppen met
een veer
de lucht is
stil en hoog
zoals de
oerboom…
restafval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 niets gooit zich weg
en bewaren is geen optie
plastic en blik op maandag
verzameld werk
in een spoor van achterlaten;
lege dozen
een notitieblok zonder aantekeningen
een gedicht aan de rand van taal
twee helften
van hetzelfde potlood
bossen zonder uitgang
een huis dat zich ruimt
voor een dood die wacht…
muren zonder kamers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
756 waai mijn blosjes weg
bevries de glimlach
breek mijn lippen
is er meer
ijzig is je adem
je kille stem
verschraalt mijn lijf
de verliezer thuis
muren zonder kamers
handen afgekapt
ogen die verbouwden
alles wat ik was
je ruimte stond me aan
ze liet me gaan
ik droom niet meer
om koud te wonen…
vannacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 ik dacht
ik wacht
totdat je komt
vannacht
als licht de duisternis
die dromen achterliet
verzacht
mijn liefde tevergeefs
op antwoord wacht
verliest
de stille vraag
van het verlangen
voor immer
al haar kracht
vannacht
groeit
onverwacht
die ruimte
tot een nieuw begin
een and're nacht?…
binnenzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 het getij van de ziel
is weerbarstig als een maandag
dan melden zich meer
sterren dan zandkorrels
zodra verte en veraf
breedgedragen ruimte krijgen
in stilstand bij vroegtijdig verlaten
-alvorens dagen zijn geteld
van buiten te leren, lotvaardig
ter volmaak
en weer binnenwaarts
naar oneindig wederkeren…
Nederland eerst!
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
684 Zeg Dick, ’t loopt spaak bij ons, van alle kanten,
Geen ruimte voor de bouw, geen schone lucht,
Toon íets meer daadkracht graag, geen twijfelzucht,
En kijk naar Trump, want hij weet wél van wanten.
Dus teken een decreet, met ferme hand:
De Noordzee wordt de Zee van Nederland!…
Treurnis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
285 Gescheiden,
Door tijd en ruimte,
Tot in d’eeuwigheid.…
Waar de hond bleef staan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
191 De hond bleef staan
alsof de wind hem
herinnerde
wat nergens meer lag
Hij keek niet vooruit,
niet achterom,
maar naar de ruimte
tussen twee geuren
Geen spoor vroeg hem te
volgen
Geen stem kende zijn naam
Hij koos niets
Hij liep
Alsof iedere stap
het antwoord al
had losgelaten.…
Zonder jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.721 Wetend dat ik moet zoeken naar een plek,
die me de ruimte biedt om alle mooie momenten op te bergen.
Ik kan schreeuwen, smeken om weer terug te gaan,
naar al die mooie momenten waarvan ik weet dat ze nooit meer hetzelfde zijn.…
Wát is tijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
763 Geen ruimte meer is voor aardse zekerheid.
Dan gaan wij alles met andere ogen bekijken.
Dán is de tijd,
aan Gods ééuwigheid gewijd.…
Toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Geen ruimte voor niets doen?
Geen ruimte voor wie jij mag zijn?
Jou denken laat je dat denken vastleggen
Jou denken controleert alles
Als jij denkt dan is het gevoel verdwenen
En jij zegt dat je voelt?…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 We ontstaan uit kosmische ruimte.
Vertraag daarom. Vertraag uw tijd.
Besef dat mensen kinderen blijven.
Kinderen die samen spelen mogen.
Kinderen tot in eeuwigheid.…
Spiegel aan de wand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
775 hand behalve jou
jou ben ik kwijt ik heb je nooit gehad
omdat ik slechts mezelf steeds zag
jouw ruimte was mijn huis niet ingericht
voor al je mogelijkheden je liefde ging voorbij
in onbewoonbaarheid tot beider spijt…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Wanneer ik uiteindelijk weer
opsta en mijn stappen de ruimte voorzichtig
verlaten, draag ik geen antwoorden met mij mee maar een
verstilling, die mij van binnen verder opent dan woorden kunnen reiken.…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 Vleugels in zonlicht
geel draagt de stille adem
ruimte wordt mijn huid
Hoe de wereld met haar
stormachtige kleuren en ongefilterde
stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen.
Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.
De breekbare stilte legt
zich neer als een lichte sluier over
wat nog trilt - een uitnodiging om dieper te kijken.
Ik voel hoe ruis verdwijnt en mijn aandacht zich helder verzamelt.…
Hulp in duistere nacht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
223 Opgesloten in ruimte zonder schaduwen
waar geen mens een hand voor ogen ziet
opgevreten door angst en zenuwen
in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt.
Met blinde ogen tast ik langs de wanden
hopend op opening wijzend naar zon
schijnend op blanke warme stranden
nog steeds in hoop dat ik daar verblijven kon.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 In het vallen van de avond die
zich als een zachte sluier om alles heen legt,
voel ik hoe de dag geleidelijk terugwijkt en iets in mij open-
laat, een ruimte waarin ik hoor wat anders onopgemerkt voorbij zou glijden.…
Het open vlak
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
195 zenders spuwen harde vectoren over de kaart
het lexicon marcheert in haakse lijnen
een raster van claims bezet de ruimte
clash van doctrines in dwingende cadans
staccato signalen eisen het nulpunt op
dogmas botsen tot een felle ruis
dan kantelt de matrix
alle frequenties vallen vlak
de dwingende ruis lost op in wit
geen zendmast die de…
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
128 Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.
In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwetsbaarheid landen als licht op water, waar wie
zwaar droeg eindelijk de ruimte vindt om weer vrij te ademen.…
Wat zich toont in licht
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
361 In haar nabijheid wordt stilte
een lichte stroom die meebeweegt zonder
iets te willen dragen, een ruimte waarin niets hoeft te
worden vastgehouden en de wereld zich toont zoals ze is, zonder haast.…
hart te huur
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.999 ruimte genoeg voor eigen inbreng,
wie o wie komt er bij…
nog steeds dichtbij
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.368 steeds zie ik je weer
in de tuin
waar je wachtte,
waar je huilde, lachte
waar je tranen
zout brachten tot de aarde
om jou daarna op te nemen
waar je lach weerklonk
door hemelse ruimte
van waaruit je nu
op mij neerziet
steeds... zie ik weer
nog steeds... dichtbij…