25015 resultaten.
Speelfilms
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
868 Op het zilverwitte scherm
had jij het lichaam
van een naakte God
en ijverde jij wederzien
of wederhoren
want jij was
voor de film geboren,
jij plakte dromen
achter gekalkt behang
tijdens een tocht naar rivieren
naar een droom
ver weg van hier
in de jungle
tussen de wurgslangen
haperde de weg terug
zoals in andere speelfilms
toen ik…
HET PAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
755 indringend, diepe indruk achterlatend
alles is helder en duidelijk
tot ik nog meer wil weten
onverstaanbaar, ver weg
zwaait hij glimlachend
roepend: kom, gerust weer terug!…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 door de steeg
Ooit een mens met huis en haard, nu is er niemand die hem nog ziet
Ver weg van de beschaafde wereld afgegleden
scharrelt de zwerver zijn eten uit de voerbak
Met zijn eeltige vuile handen vouwt hij het karton
tot een slaapplaats, met als kussen een jute zak
Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
is de eenzame…
Vakantiegangers Versus Vluchtelingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
716 Gulzigheid kenmerkt de zonaanbidder; een
Zonnesteek is nooit ver weg, pech lijkt een van
De zegeningen voor de vakantievluchteling
Vertrouwd met de bekende weg.
Hoe groot kan de tegenstelling wel niet zijn met de
Syrische en Afrikaanse vluchtelingen van overzee.
Luxe dromen hebben hun niet doen komen; wie zij
Zijn nemen zij met zich mee.…
Geluk
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
543 Je bent zo dichtbij toch is het zo ver weg.
Het is een luchtspiegeling van het leven.
Staar je niet blind op je bestemming van geluk.
Dan ben je onbewust onderweg naar de bestemming van ongeluk.
Het gaat niet om de bestemming van geluk in het leven.
Het is de weg er naar toe die je gelukkig maakt.…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 De wereld is ver weg.
De eenzaamheid is geen vijand meer.
Het is een spiegel die geduldig wacht.
Alleen in de stilte van het zijn.
Verwoorden wat de leegte schreef.
Zelfgekozen schemeringen vallen.
Tekeningen van de avond kleuren de kamer.
Jezelf bevrijden in kleur.
Genieten van de eenzaamheid.
Schepen bevaren het papier.…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 zwarte bladzijden in het boek
maken het moeilijk verder te lezen
mijn doden zijn tijdelijk opgestaan
spoken levendig rond in mijn geest
waar ze tijdloos de tijd overbruggen
Jong blijven ze als altijd
in hun eerste levenskwart
waar de één haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen
ver…
Als een meeuw
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.365 In de tijden met dreiging van regen
De dagen dat de zon nooit schijnt
Terwijl je snakt naar het licht
Van deze dreiging het eind
De eeuwen dat de tijd duurt
De leegte en grauwheid van de stad
Ik wil ver weg vluchten
Op de wind die ik ooit had
De bulderende jagende wind
En de wolken zo grijs
Veroorzaken bij anderen angst
Maar zijn als…
Schooltje?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
3.278 Het oude schooltje,samen
in de klas met de gebladderde plafonds
waarin het venster van de wereld
verkleind werd door geblindeerde ramen
ver weg van de lentezon en het
uitnodigende groene gras
die lonkten aan de verkeerde zijde
van dat weerbarstig glas, schemerig
verlicht door matglas bovenlicht
in de schaduw van de hoofdcipier
die met puntige…
te GROOT !!
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.559 Ik hou van je, maar ‘k moet je laten gaan,
eruit moet je, heel ver weg verdwijnen
geen spoortje, geen restant, geen sprank
anders vernietig ik mezelf, verrot ik......
gesmoord in passie en aanbidding.
Ik moet terug.... Tabula Rasa....
opnieuw mijn leven leven zonder jou.....…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 zij wil op bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 weg van
mij vandaan waar het woord
"hoop" opnieuw wordt gespeld.…
De roos op de kist
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.031 weg van al het gekissebis
en wie goed kijkt
ziet haar ziel zachtjes naglinsteren
in de roos op de kist…
voor Dieuwertje Blok..
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
3.468 ,
Eigenlijk een cliché,
Want een jaar is lang hoor,
En dat eerste zinnetje daarnet niet,
En je kan een jaar toch nooit vertellen,
in een zinnetje,
Over liefde, zorg, vreugde en verdriet,
Want een jaar kan ook kort zijn
Het ligt er gewoon maar aan
Hoe je het vizier hebt staan,
Staat die op scherp
of misschien op mist,
Staat die op ver…
Stil verdriet ( voor R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Te diep, te ver weg, voor begrip,
vervreemden mensen van zichzelf...
Stil verdriet kan slechts antwoord ontvangen
van stille woorden ... bijna onhoorbaar !
In stilte voldoe ik mijn opdracht;
in stil, doch brandend idealisme !
In stilte, in eenzaamheid meende ik
het oprecht, echte liefde !…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 En de liefde is ver weg voor mij.
De regen stroomt.
En ik slaap alleen maar met mijn paar billen die niets doen en er alleen maar zijn.
Vroeger was ik nog mooi.
Maar de herfst in mijn leven is onvermijdelijk.
Alleen mijn billen zijn ongezien.
En daarom liet de herfst ze ongemoeid.
Verder is moedertje tijd er.
Verwelken de bloemen.…
over leven en dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.795 kwou dat ik een dichter was
dan bestonden mijn gedichten ook nog na
mijn dood en werd ik nog gelezen
nu ga ik gewoon dood
maar nu nog niet
maar het longetje waarschuwt mij
zo moet het dus niet
vandaag schijnt de zon
het lijkt wel alsof ik een zondagsgevoel heb
het is fijn te leven
en de dood is nog ver weg
wat mij rest is een gedicht…
U.T. Delfia
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
615 Een klein kind
Ben ik nog,
Ik kan net
Zo' n beetje
Lezen, ook al
Is het niet veel
Meer dan dat,
Op de deel
Sta ik als
Eenzaam kind
Bewonderend te
Kijken naar die
Grote kleurenkalender
Die de naam van
De gever ervan onthult -
Met diens adres, hier
Ver weg vandaan bij
Een grote stad waar
Ik het bestaan niet
Van…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 dreigbrieven en vage waarschuwingen
de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude storm zich ver…
Wilhelminalaan
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
572 De oude stad, mijn huis
alles lijkt zo ver weg
vanaf de Wilhelminalaan.
Hoe vaak ben ik hier geweest
in deze nieuwe tijd?
Waarom die melancholie?
Welke herinnering kleeft
er aan deze uit steen getrokken straat?
Ik zie een blonde jongen,
vijf jaar oud naast een oude vrouw.…
Observatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Laat me je weer zien,
je lichte tred, je blik,
je ogen die zoeken naar diepte, verleden
je houding laconiek alsof er niets
terwijl er zoveel
hoe je tovert met krachtig omhelzen
je handen mijn lijf raken,
mijn mond de jouwe smaken,
jouw kreet horen slaken
ik zal je ver weg laten
en terug bij jezelf, los
of met verstrengelde vingers
ons…
Augustus in een droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
550 De zomer heeft een eigen gewicht
langs regenrivier en burgerplicht
nacht valt al wat eerder langer
in mijn dromen, niet ver weg
onzichtbaar zonnig zomers oord
danst jouw mooie schaduw
blijft jouw wijsheid in mijn hart
dan komt het door jouw humor
iedere zomer aan de zachte kant
in augustus altijd milder
en een beetje van stro
in die…
Retourbiljetten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.113 In coma enkeltje Mars en na de termijn
van een onbevlekte dracht rozig ontwaken
mijn wedergeboorte op een aards laken
gebakerd door een apparaat met slangen
en draden die in mijn haren hangen
stilte ver weg op de telefoonlijn
Ik kan opeens vloeiend Spaans spreken, mijn moerstaal
slaapt daar beneden, maar hoe legt een Hollander…
Oproep van de overheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 We gaan er wat aan doen
Want met 10% besmet
Zijn we tot onze spijt
Nog heel ver weg
Van groepsimmuniteit
Zoek een drukke winkelstraat
Sproei aerosolen goed gericht
Organiseer een zangfeest
Doe ramen, deuren dicht
Knuffel je medemens
Betaal enkel nog contant
Was je handen zelden
Doe het voor je land
Intensiveer je contacten
Na een…
DAT HEERLIJKEMEISJE
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.853 Ze baadde in die drukkende zomerzon
waar ze waarachtig zo heerlijk genoot
Mannen van haar overliggende balkon
die genoten zelfs van haar zachte bloot
Opeens rekte deze schoonheid zich uit
dacht dat ze ongezien bloemen begoot
Mannen genoten van ’t stukje buskruit
en van die overheerlijke borsten groot
Het meisje schrok van ‘t ver…
Master in het maaien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
394 Ik buig mee met de wind, voel de aarde,
En groei stil, ver weg van hun regels —
Een stem zonder letters, maar vol met leven.…
Herfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
954 Zij droomt van blauwe oceanen,
ver weg van gure noordenwind.
Waar het voor altijd herfst blijft,
en zij haar innerlijke rust weer vindt.
Haar bruine teddybeer houdt trouw de wacht,
terwijl zij in haar domen langs blonde duinen dwaalt.
Totdat de herfststorm daarbuiten bedaart,
en de vroege ochtend zachtjes straalt.…
AFGHANISTAN
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.040 teisteren, elk dag opnieuw
minstens duizend doden sterft ze, elke dag,
voor haar kinderen, onschuldige kleuters nog,
die niets begrijpen van bruut en donderend kabaal
terwijl haar hart hevig wringt en bloedt,
vertelt ze met haar zachte stem steeds verhalen,
totdat haar kinderen eindelijk gaan slapen
haar lief, haar man en minnaar, hij is ver…
Vannacht
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.132 Misschien over trillende stemmen
vol emotie ergens ver weg?
De wind draait keert zwiept,
neemt hij mijn trieste verzen mee?
Of zal ik schrijven over de blik
in iets oudere ogen,
die oeverloos staren naar... niets?
Vannacht zal ik verzen schrijven,
over jou, mij...
Over alles wat uiteindelijk
niets werd, was of zal zijn.…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Balkanmuziek, laat me meedrijven, ver,
ver weg van mijn duinen,
van mijn zachtste stranden, de boulevard,
de schuren, de Hollandse bollen die broeien,
die zich verbergen voor mij
neem me mee,
naar je kruidige bergen,
droge havervelden,
naar jouw gezichten vol groeven,
je klare water,
mag ik meeglijden op je fluit, je viool,
meezinken…