Alle inzendingen over onrust

1231 resultaten.

Sorteren op:

Schild en speer

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
de vrouwen om de hand van een held die overleefde met zijn schild en een speer, om hen te verdedigen een hand waarin ze veilig zijn In de gewapende vrede is de strijd gestreden de handen zijn gegeven schild en speer zijn afgelegd onder de bedden Nu leef ik in vrede in een nieuwe wereld met mijn man die naast mij ligt, afwezig en onrustig…
Zywa16 april 2020Lees meer >

roodborstje

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
ik volg zijn doen en laten vanuit mijn keukenraam de tuin lijkt op een vogelhuis met de vele kastjes en fonteintjes een klein bruin vogeltje op de grond lijkt ietwat sterk verward het huppelt onrustig tussen struiken en is ook schichtig voor de kat het scharrelt als een dolle kip met zijn kleine sterke pootjes de slappe grond gaat wat…

met opener bedekt contact

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
jij niet alledaags onrust in mijn ogen blikken zwoele lust vreemde gedachten zomaar aandacht stelend door mijn hoofd ik was er wel meer niet maar toch vergeten dat ik leefde want ieder ging zijn eigen gang samen maar toch naast elkaar zo dat ik niemand tegenkwam weg was ik dichter bij haar tastend naar je huid met opener bedekt contact…
wil melker13 augustus 2006Lees meer >

Als ze mij komen halen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Wanneer ze komen om mij aan de tand te voelen over de wandaden, al of niet door mij begaan, begeerte of de schaamte die me teistert, onrust me kwelt tot op de bot een kaal geraamte ontveld, tot aan mijn DNA code In die blauwdruk eindigt en begint het leven, het is een vicieuze cirkel waar ik geen vat op krijg, het zal eens…
Pama2 april 2019Lees meer >

grijs ik mijn leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 798
De onrust en de druk, ik wil ze kwijt. Ik ren en hol, de trap verlost mij van geluid. Daarboven is mijn grijs, Ik trap de ruit eruit. Verlost spring ik mijn vrijheid tegemoet. Haar grijze vleugels strelen mij. Haar ogen stralen, zeggen mij een laatste groet. De auto zwart gevlagd.…

Witte zeilboot

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
Je had me mee kunnen nemen in de kleine dingen van fladderende vlinders en geurige bloemen groeten en afscheid zoete hoop en zilte tranen op de witte zeilboot de rivier volgend weg van de onrust naar het moederland met de kasteeltuinen waarin je opgroeide had je mij kunnen vertellen waarom die grote gebeurtenissen zonder gevolgen…

Over veel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
't Ging over veel: Onrust in jezelf zonen en dochters die niet veel familie hebben tegenwoordig, loslaten Over psychologen Over beleven en doorleven Vriendinnen en vrienden Over het huwelijk hoe ouderwets Over een moeder een zus en vroegere buren, over ouderworden ging het En facetimen Ja!…

Zuid-Limburg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Onrust zal spontaan in je vervagen, want je voelt een moment van veilig thuis.…
Pitsikato1 september 2023Lees meer >

Spreeuw in de storm

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Het liefdeshart wordt onrustig nieuw lentelandschap stelt zich voor heldere liefde kondigt zich aan ook de kapitein op de rivier laat van zich horen met haar vrouwenlichaam als grote ziel aan stuurboord slechts gekleed in boxershort spreeuw in de storm het houdt me zo van de andere dingen af die intrigerende kleur van jouw Russische…

Heelkunst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
't Zijn immers psychiater, loog en peut Die maken er al heel lang deel van uit: De Medica van Tulp en van Boerhaave De namen waar men zich lang aan kon laven In hun Nomenclatura der Noösen Van ziektebeeld symptomen en neurosen Doch wat òns (niet de incrowd) onrust baart Dat men na een consult en diagnose Een receptuur voor flesjes in de…
Maxim18 december 2024Lees meer >

Nachtkleuren (2)

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 614
hij staart in het duister waakzaamheid bezaait zijn hart als hij aan zijn zielsverwant denkt het is nacht, wandelend met zijn gedachten schopt hij een steen opzij, staat stil terwijl gedachten zijn gesloten ogen passeren hij is de buitenstaander die temidden van de waanzin angst en onrust van zijn metgezel bespeurt vindt diens bevreesde…

Sonnet van blijven en gaan

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 769
Onrustig verlangen stroomt door jouw bloed, een redeloos zwerven naar weidse vergezichten mijn droeve ik weet niet hoe loslaten moet alleen jij verstaat de kunst van het zwichten. wij zijn twee koningskinderen onder dezelfde bleke maan maar lief, jij kunt niet blijven en ik kan niet gaan.…
J.Bakx13 augustus 2025Lees meer >

Storm

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
De struiken zwieren maar te onrustig heen en weer. Geen vogel zingt nog meer. Op straat is het rustig, overal. Alle beesten staan op stal. En de fietsen in de schuur. Ja voor alles is ‘t weer te guur. D'ouderen blijven liefst in bed. De kinderen hebben veel pret van het fijn deinen op de wind, onder het kreunende gebint.…

Zoeken en twijfel

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 303
Ik zoek de oorzaak van mijn onrust het steeds herhalende begin van mijn twijfel de onzekerheid van de waarheid waarheid die zekerheid biedt dat twijfel wijkt en naar het eind van mijn zoektocht steeds meer en meer het zeker-weten bevestigt.…

de kortste weg naar overvloed

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 268
is de weg, zeggen zij maar hij ligt niet buiten ons— geen kronkelpad van goudstof geen ladder tegen de hemel van bezit hij begint waar de hand zich terugtrekt van het grijpen waar het oog leert rusten op wat al stil aanwezig is want rijkdom, fluistert de aarde, groeit niet uit meer maar uit minder willen zie hoe verlangen een onrustige…

Het Afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 202
donkere sluiers komt Mijn hand zacht door jouw herinnering wil nog één streling in de tijd bevriezen voordat de uren streng een grens gaan kiezen en de verstilling het gemoed bekommert de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen en teder vastgehouden hebt in ruste toen wij de lach nog van elkaars mond namen een roze lach die al onze onrust…

Elke dag opnieuw

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
Er zijn ochtenden waarop de onrust als warme lava door mij heen zakt - niet boos, niet fel, maar zoekend naar een plek om even neer te dwarrelen. Dan teken ik cirkels, logo’s, lijnen die niets van mij willen, behalve dat ik er ben.…

Zie je het niet meer zitten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 91
Zie je het niet meer zitten sta op en ga liggen, rust uit laat alle onvrede uit als een hond en kijk naar de bomen, voel het groen je stoplicht stond gewoon op rood ook in de nacht, is ie een flop, sta op drink een groen bakkie thee, rustthee slenter wat, rommel wat met dit of dat of lees een stukkie in een boek dat werkt voor je gemoed…

Alarmisten

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.560
1848 Och bevende alarmisten, Och pruiken, podagristen, Och ouwe–wijven–kliek, Och nare leuterkousen, Och bankroetiers en smousen, Je malen maakt me ziek. Je duffe conversatie Is éne lamentatie, En nergens zie je licht; Je snatert en je stottert, Je steunt en stikt en snottert.... ’t Is wat een vies gezicht! Gedaalde metallieken…

Schildklierpatiënt

hartenkreet
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.721
Om onrust, stress en ontregeling te voorkomen, blijven ze over een goede communicatie dromen. Men moet aan hun warmte wennen, om een Schildklierpatiënt pas echt te leren kennen. Wees nu eens echt reëel, is een Schildklierpatiënt helpen je te veel? Het lijkt op heel veel investeren, maar hun dank is GROOT de tijd zal het leren!…
gerry15 oktober 2003Lees meer >

Eens zal ik je weer ontmoeten

hartenkreet
3.9 met 35 stemmen aantal keer bekeken 2.365
Uitgegleden over je mooie woorden Zo vanzelfsprekend als een tweede natuur Op het moment gemeend die lieve beloftes Maar helaas ze bleken enkel van korte duur Een lange weg gegaan om mezelf aan jou te binden Een nog langere weg van je weer laten gaan Het maakt me ongekend leeg en verdrietig Geeft zoveel onrust in mijn bestaan………… Door…
car10 augustus 2004Lees meer >

Koppen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
de lucht dreigt onweer steekt de kop op de wind wakkert aan de ambtenaar kijkt naar de oostrand vol donderkoppen de koppen in de krant maken hem onrustig hij houdt niet van frisse wind met rode koppen zitten de bestuurders rond de tafel de wind is opvallend het dondert en weerlicht het spoelt tegen de ramen de ambtenaar krijgt…

In woord en gedachte ( R. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
In woord en gedachte zal jij je daarom verliezen in jouw diepe, onrustige wateren ... los van mijn zee. In woord en gedachte blijf ik me desalniettemin verbonden om jou, met jou voelen ... ergens goed voor je bedoelen. In woord en gedachte houd ik van je. In woord en gedachte verlang ik naar jou smacht ik om je te kennen.…
Petra Hermans10 november 2012Lees meer >

Troosteloos weder.

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
het is een vreemd onrustig gevoel 't openbaart zich bij mij soms zomaar overdag vooral als ik de zon weer opnieuw niet aanschouwen mag misschien begrijpt u een beetje wat ik bedoel komt voort uit de troosteloosheid van het Nederlandse weder dat reflecteert bij mij niet aan 't voortschrijden der dagen noch verandert het iets aan het vullen…
leonardo13 januari 2018Lees meer >

Een moeder

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.011
“Voorzichtig zijn”, zegt moeder tot haar oudste Haar stem verstikt, ze kijkt hem smekend aan Afghanistan beheerst nu haar bestaan Ze zwaait hem na, ze moet hem laten gaan… De onrust stijgt, zijn missie is omstreden Het parlement is voor de druk gezwicht Haar diepste angst vertaalt zij in gebeden Een laatste blik streelt zijn vertrouwd gezicht…

zijn centrum-loos

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
het idee komt naderbij geslopen, zacht gelopen tot de kern, het centrum keurt, onderzoekt, verwerpt de mare mag niet binnen noch buiten, ze is immers nooit goed te vertalen vingers zonder blauw zoals noest moest geweest beroeren de roerloze pen de rust in het schrijvershuis zorgt voor ongekende onrust de auteur gewezen kan niet anders…

Niet thuis

gedicht
3.1 met 110 stemmen aantal keer bekeken 31.758
Die mond van niet te spreken en die ogen van niet thuis heb ik daarvoor zo'n grote reis gemaakt langs heuvelruggen achterdocht en valkuilen onrust?…

Wie weet

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.676
Is die onrust misschien… Wat zou het kunnen zijn? Dat ik niemand in m’n armen heb? Dat ik me voorstel dat ik iemand in ’n armen heb? Iemand die ik niet eens ken, iemand die ik me slechts voorstel? Iemand van zo lang geleden dat ik niet eens meer weet hoe het was om haar in m’n armen te hebben?…

moeder waarom

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.299
verdacht geluid en vluchtte met lege handen liet jou de volledige duisternis jij bleef tussen planken ingebed voor altijd eenzaam in het reeds aanwezige aroma van rotting een prooi voor het verterend vuur hemelschreeuwend naar licht dat nooit die vernietigende kracht bezat om in jouw sterfkamer door te dringen geen zucht van levende onrust…
sunset16 november 2007Lees meer >

onder hypnose

hartenkreet
3.3 met 57 stemmen aantal keer bekeken 8.364
vingers knip ben je alles vergeten ook dat mijn handen zachtjes streelden mijn vingertoppen liefde bedreven, kriebelend als vuurvliegjes dansten op jouw huid die fluisterende adem in je hals het knabbelen aan jouw oor je hals,schouders en okselholten zelfs dat je overgevoelig raakte bij een streling van mijn tong tussen hoofd en onrustige…
klavier9 april 2008Lees meer >