1231 resultaten.
Schild en speer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
484 de vrouwen
om de hand van een held
die overleefde met zijn schild
en een speer, om hen te verdedigen
een hand waarin ze veilig zijn
In de gewapende vrede
is de strijd gestreden
de handen zijn gegeven
schild en speer zijn afgelegd
onder de bedden
Nu leef ik in vrede
in een nieuwe wereld met mijn man
die naast mij ligt, afwezig
en onrustig…
roodborstje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
509 ik volg zijn doen en laten
vanuit mijn keukenraam
de tuin lijkt op een vogelhuis
met de vele kastjes en fonteintjes
een klein bruin vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
het huppelt onrustig tussen struiken
en is ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een dolle kip
met zijn kleine sterke pootjes
de slappe grond gaat wat…
met opener bedekt contact
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 jij niet alledaags
onrust in mijn ogen
blikken zwoele lust
vreemde gedachten
zomaar aandacht stelend
door mijn hoofd
ik was er wel meer niet
maar toch vergeten dat ik leefde
want ieder ging zijn eigen gang
samen maar toch naast elkaar
zo dat ik niemand tegenkwam
weg was ik dichter bij haar
tastend naar je huid
met opener bedekt contact…
Als ze mij komen halen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Wanneer ze komen om
mij aan de tand te voelen
over de wandaden, al
of niet door mij begaan,
begeerte of de schaamte
die me teistert, onrust
me kwelt tot op de bot
een kaal geraamte ontveld,
tot aan mijn DNA code
In die blauwdruk eindigt en
begint het leven, het is
een vicieuze cirkel waar ik
geen vat op krijg, het zal eens…
grijs ik mijn leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
798 De onrust en de druk, ik wil ze kwijt.
Ik ren en hol, de trap verlost mij van geluid.
Daarboven is mijn grijs, Ik trap de ruit eruit.
Verlost spring ik mijn vrijheid tegemoet.
Haar grijze vleugels strelen mij.
Haar ogen stralen, zeggen mij een laatste groet.
De auto zwart gevlagd.…
Witte zeilboot
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
518 Je had
me mee kunnen nemen
in de kleine dingen
van fladderende vlinders
en geurige bloemen
groeten en afscheid
zoete hoop en zilte tranen
op de witte zeilboot
de rivier volgend
weg van de onrust
naar het moederland
met de kasteeltuinen
waarin je opgroeide
had je mij kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen…
Over veel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 't Ging over veel:
Onrust in jezelf
zonen en dochters die niet veel familie hebben tegenwoordig, loslaten
Over psychologen
Over beleven en doorleven
Vriendinnen en vrienden
Over het huwelijk hoe ouderwets
Over een moeder een zus en vroegere buren,
over ouderworden ging het
En facetimen
Ja!…
Zuid-Limburg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Onrust zal spontaan in je vervagen,
want je voelt een moment van veilig thuis.…
Spreeuw in de storm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 Het liefdeshart wordt onrustig
nieuw lentelandschap stelt zich voor
heldere liefde kondigt zich aan
ook de kapitein op de rivier
laat van zich horen
met haar vrouwenlichaam
als grote ziel aan stuurboord
slechts gekleed in boxershort
spreeuw in de storm
het houdt me zo
van de andere dingen af
die intrigerende kleur
van jouw Russische…
Heelkunst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
676 't Zijn immers psychiater, loog en peut
Die maken er al heel lang deel van uit:
De Medica van Tulp en van Boerhaave
De namen waar men zich lang aan kon laven
In hun Nomenclatura der Noösen
Van ziektebeeld symptomen en neurosen
Doch wat òns (niet de incrowd) onrust baart
Dat men na een consult en diagnose
Een receptuur voor flesjes in de…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 hij staart in het duister
waakzaamheid bezaait zijn hart
als hij aan zijn zielsverwant denkt
het is nacht, wandelend met zijn gedachten
schopt hij een steen opzij, staat stil terwijl
gedachten zijn gesloten ogen passeren
hij is de buitenstaander die temidden
van de waanzin angst en onrust
van zijn metgezel bespeurt
vindt diens bevreesde…
Sonnet van blijven en gaan
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
769 Onrustig verlangen stroomt door jouw bloed,
een redeloos zwerven naar weidse vergezichten
mijn droeve ik weet niet hoe loslaten moet
alleen jij verstaat de kunst van het zwichten.
wij zijn twee koningskinderen onder dezelfde bleke maan
maar lief, jij kunt niet blijven en ik kan niet gaan.…
Storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
408 De struiken zwieren maar
te onrustig heen en weer.
Geen vogel zingt nog meer.
Op straat is het rustig, overal.
Alle beesten staan op stal.
En de fietsen in de schuur.
Ja voor alles is ‘t weer te guur.
D'ouderen blijven liefst in bed.
De kinderen hebben veel pret
van het fijn deinen op de wind,
onder het kreunende gebint.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Ik zoek de oorzaak van mijn onrust
het steeds herhalende begin van mijn twijfel
de onzekerheid van de waarheid
waarheid die zekerheid biedt dat twijfel wijkt
en naar het eind van mijn zoektocht
steeds meer en meer het zeker-weten bevestigt.…
de kortste weg naar overvloed
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
268 is de weg, zeggen zij
maar hij ligt niet buiten ons—
geen kronkelpad van goudstof
geen ladder tegen de hemel van bezit
hij begint waar de hand
zich terugtrekt van het grijpen
waar het oog leert rusten
op wat al stil aanwezig is
want rijkdom, fluistert de aarde,
groeit niet uit meer
maar uit minder willen
zie hoe verlangen
een onrustige…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht weet niet hoe jij mijn blik gevangen
en teder vastgehouden hebt in ruste
toen wij de lach nog van elkaars mond namen
een roze lach die al onze onrust…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 Er zijn ochtenden
waarop de onrust als warme lava door mij heen zakt -
niet boos, niet fel,
maar zoekend naar een plek om even neer te dwarrelen.
Dan teken ik cirkels, logo’s, lijnen die niets van mij willen,
behalve dat ik er ben.…
Zie je het niet meer zitten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
91 Zie je het niet meer zitten
sta op en ga liggen, rust uit
laat alle onvrede uit als een hond
en kijk naar de bomen, voel het groen
je stoplicht stond gewoon op rood
ook in de nacht, is ie een flop, sta op
drink een groen bakkie thee, rustthee
slenter wat, rommel wat met dit of dat
of lees een stukkie in een boek
dat werkt voor je gemoed…
Alarmisten
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.560 1848
Och bevende alarmisten,
Och pruiken, podagristen,
Och ouwe–wijven–kliek,
Och nare leuterkousen,
Och bankroetiers en smousen,
Je malen maakt me ziek.
Je duffe conversatie
Is éne lamentatie,
En nergens zie je licht;
Je snatert en je stottert,
Je steunt en stikt en snottert....
’t Is wat een vies gezicht!
Gedaalde metallieken…
Schildklierpatiënt
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.721 Om onrust, stress en ontregeling te voorkomen,
blijven ze over een goede communicatie dromen.
Men moet aan hun warmte wennen,
om een Schildklierpatiënt pas echt te leren kennen.
Wees nu eens echt reëel,
is een Schildklierpatiënt helpen je te veel?
Het lijkt op heel veel investeren,
maar hun dank is GROOT de tijd zal het leren!…
Eens zal ik je weer ontmoeten
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
2.365 Uitgegleden over je mooie woorden
Zo vanzelfsprekend als een tweede natuur
Op het moment gemeend die lieve beloftes
Maar helaas ze bleken enkel van korte duur
Een lange weg gegaan om mezelf aan jou te binden
Een nog langere weg van je weer laten gaan
Het maakt me ongekend leeg en verdrietig
Geeft zoveel onrust in mijn bestaan…………
Door…
Koppen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 de lucht dreigt
onweer steekt de kop op
de wind wakkert aan
de ambtenaar kijkt
naar de oostrand
vol donderkoppen
de koppen in de krant
maken hem onrustig
hij houdt niet van frisse wind
met rode koppen zitten
de bestuurders rond de tafel
de wind is opvallend
het dondert en weerlicht
het spoelt tegen de ramen
de ambtenaar krijgt…
In woord en gedachte ( R. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
921 In woord en gedachte
zal jij je daarom verliezen
in jouw diepe, onrustige
wateren ... los van mijn zee.
In woord en gedachte blijf ik
me desalniettemin verbonden
om jou, met jou
voelen ... ergens goed voor je bedoelen.
In woord en gedachte
houd ik van je.
In woord en gedachte
verlang ik naar jou
smacht ik om je te kennen.…
Troosteloos weder.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
700 het is een vreemd onrustig gevoel
't openbaart zich bij mij soms zomaar overdag
vooral als ik de zon weer opnieuw niet aanschouwen mag
misschien begrijpt u een beetje wat ik bedoel
komt voort uit de troosteloosheid van het Nederlandse weder
dat reflecteert bij mij niet aan 't voortschrijden der dagen
noch verandert het iets aan het vullen…
Een moeder
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.011 “Voorzichtig zijn”, zegt moeder tot haar oudste
Haar stem verstikt, ze kijkt hem smekend aan
Afghanistan beheerst nu haar bestaan
Ze zwaait hem na, ze moet hem laten gaan…
De onrust stijgt, zijn missie is omstreden
Het parlement is voor de druk gezwicht
Haar diepste angst vertaalt zij in gebeden
Een laatste blik streelt zijn vertrouwd gezicht…
zijn centrum-loos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 het idee komt naderbij
geslopen, zacht gelopen
tot de kern, het centrum
keurt, onderzoekt, verwerpt
de mare mag niet binnen
noch buiten, ze is immers
nooit goed te vertalen
vingers zonder blauw
zoals noest moest geweest
beroeren de roerloze pen
de rust in het schrijvershuis
zorgt voor ongekende onrust
de auteur gewezen kan niet anders…
Niet thuis
gedicht
3.1 met 110 stemmen
31.758 Die mond van niet te spreken
en die ogen van niet thuis
heb ik daarvoor zo'n grote reis gemaakt
langs heuvelruggen achterdocht
en valkuilen onrust?…
Wie weet
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.676 Is die onrust misschien…
Wat zou het kunnen zijn?
Dat ik niemand in m’n armen heb?
Dat ik me voorstel dat ik iemand in ’n armen heb?
Iemand die ik niet eens ken, iemand die ik me slechts voorstel?
Iemand van zo lang geleden dat ik niet eens
meer weet hoe het was om haar in m’n armen te hebben?…
moeder waarom
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.299 verdacht geluid
en vluchtte met lege handen
liet jou de volledige duisternis
jij bleef tussen planken ingebed
voor altijd eenzaam
in het reeds aanwezige aroma van rotting
een prooi voor het verterend vuur
hemelschreeuwend naar licht
dat nooit die vernietigende kracht bezat
om in jouw sterfkamer door te dringen
geen zucht van levende onrust…
onder hypnose
hartenkreet
3.3 met 57 stemmen
8.364 vingers knip
ben je alles vergeten
ook dat mijn handen zachtjes streelden
mijn vingertoppen liefde bedreven, kriebelend
als vuurvliegjes dansten op jouw huid
die fluisterende adem in je hals
het knabbelen aan jouw oor
je hals,schouders en okselholten
zelfs dat je overgevoelig raakte bij
een streling van mijn tong tussen hoofd
en onrustige…