1739 resultaten.
De maan is weggevallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 herinnering van sterren in haar ogen
ze steekt stil haar handjes uit
En vangt de missende maan
die het niet kon helpen te vallen
met als enig waarneembaar motief
dat zij geloofde hem te kunnen pakken
En nu is de maan voor altijd weg
de nacht verlicht door sterren
en het kleine wereldkind
die de maan stiekem verstopt
in de plooien van haar rokken…
Pot
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
547 Een pot hasj roken
of hoe zat het ook alweer. Een pot bier of
een pot spaargeld of zelfs de gevangenis.
Blijkbaar zijn er neonlichtkrachten gaande,
die mij op een rommelpotje willen wijzen.
TOP
staat er omgekeerd, maar bij die hint heb
ik serieus nog ernstige twijfels, ook
omdat ik geen Chinese lezer ben.…
Bergen op Zoom, anno 2018
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
776 Onder de rook van Philip Morris
dwaalt een smeulend vuur,
geur van vervlogen jaren..…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 vaak word ik
door schoonheid verblind
het is een tint die mij
met haar verbindt
en ik de blauwe lucht
zie als hemel
terwijl het gras ruikt naar parfum
dat ik ooit rook in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik had alles op een rij
nu gaat de beuk erin
ik heb geen zin meer
me te conformeren
het is genoeg geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en…
een Arendsveer viel op het gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 een Arendsveer
viel op het gras
dat is niet goed
de geest van de
vogel heerser in
het luchtruim
huist in de Veer
zij symboliseert
de moed
van een krijger
roffelende trommels
zingende mannen
rinkelbellende
rokken van
dansende vrouwen
alles wordt stil
de Veer kan niet
blijven liggen
geduld is een
schone zaak…
Rosa Moenkin en de hyena
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.074 Een hyena bleef staan kijken
en rook ons hitsige bloed
maar bijten deed hij niet.
Hij droop af zoals alleen hyena's dat doen,
zijn staart bewoog naar Jaffa, zijn kop zwaaide ar-Am gedag.
Hatikwa, Hatikwa riep ik bevrijd
en stortte mijn zaad niet op de rotsen.…
je bloesemde in samenzijn
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.208 in het afstand nemen
voelde ik je pijn
je bloesemde in samenzijn
bedwelmend was je geur
je rook naar zomer
in zacht tasten voelde
ik een duim die streelde
zomaar zonder te belasten
handen drukten weer gevoel
in het speelse krachten meten
het huid op huid contact wilde
ongezien weer onze liefde weten
jij ben de blauwe regen in de zon…
Het atelier (Vermeer)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
568 ik zet mijn liefje weer eens op het doek
met het verzenboek dat op de arm rust
dat ze prachtig is ben ik mij van bewust
wat mij betreft hoort ze in die ene hoek
de rok die ze draagt kleur ik met geel in
omdat het prima bij het tafelkleed past
ondertussen doe ik wat verf op de kwast
die moet zorgen voor een prachtig begin
vanaf mijn kruk…
Kosmisch Raadsel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Mijn Hoger Zelf, Geweten meer dan heilig Ik heb je leren kennen in mijn jeugd
Door rituelen zo vertrouwd en veilig
Een bodem voor menslievendheid en deugd
Ooit werd je God genoemd en ook wel Vader
En daar waar rook is, is nu eenmaal vuur
Indien ik je bestaan als volgt benader
Dan ben je toch een teken aan de muur
Er was een tijd waarin…
Stoned
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.130 Alleen toegankelijk voor de bovenbouw
Was de benedenfoyer van het College
Waar je roken mocht, een privilege
En met wat nam Dirk het niet zo nauw
Hij dealde onderhandsgewijs daar
En verschafte ons onze eerste Marok
Een gast die hij kende had een hashblok
Zei hij dus dat kwam dik voor mekaar
In het weekend blowden we de stuff
Gezeten op…
Opgroeiend
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
570 ik zag de kleine
reageren toen ik heel
voorzichtig haar
handje aanraakte
maar zij hield af en
ik wist waarom het
was mijn aftershave
die zij rook
en wie weet de
eerste keer in
een mogelijk
lange reeks
nieuwe sterkere
en andere geuren
nog even een
andere toon
wat innemende
woorden en een
zo mogelijk een
lieve zachte blik
als markeringspunt…
Rebelse natuur
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
270 Je steekt me vol met rook en troep,
ik hou me stil, maar tel mijn uur,
en sla terug, zo wild, zo puur,
een orkaan die huilt als strijdersroep.
Geen doetje ben ik, hou je vast,
ik breek je stad, ik slik je grond,
ik eis mijn recht, ik blijf gezond,
mijn wraak komt snel, mijn greep is kras.…
tussen de stofresten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
352 het verleden mag blijven
ware waar het was
ten tijde van dat verleden
daarentegen moet de wereld
heden ten dagen liever nu
dan morgen de deur uit
alle kanalen leeggeveegd
weggeswiped of afgewimpeld
opgeblazen bubbels lekgeprikt
en onwelriekende bladzijdes
dienen als aanmaakpropjes
in de brandstapel voor haat
wat op zal gaan in rook…
Slachtmaand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Vader blaast de rook rond van zijn pijp,
Moeder staat te kokkerellen,
Hutsepot met klapstuk, soms hachee,
Met de jongste aan d’r voeten.…
W.W.-Dicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
289 “te vroeg om op te staan,
te laat om nog te slapen”
alsnog vroeg ze
of ik mee wilde gaan
terwijl ze wist
dat ik wist
wat mij te wachten stond
dit was geen horror in ochtendstand
doch een wildemansrit
rond de honderdtachtig per uur
wat zij minimaal vroeg van pandjesklanten
-zoals zij zei
zij
droeg die strakke rok
tot boven…
Samen staan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 De rook kringelt traag, de tijd lijkt stil te staan,
alsof denken belangrijker is dan bestaan.
Dan komt Nacho, zonder plan of bezwaar,
gaat naast hem zitten alsof hij het begrijpt
Hij kijkt even op, met zachte blik:
“Waarom zo moeilijk? Dit is het, dit is het baas.”…
Habemus Papam / 08/05/2025
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
738 Tuinen van Eden, verleden, waar rook is, is er vuur.
Gras dat zich laat verbranden.
Grote bladeren, stoffen, vuur aangedreven wapperen,
slierten, kringen, wolkjes in signalen, Indianenverhalen.
Chemicaliën, omgevormd in zwarte of witte rook ontsnappen via de schouw.…
Ogen
hartenkreet
3.9 met 49 stemmen
3.923 je aankijk lees ik iets in je ogen
Je wilt me wat vragen, maar je durft het niet
We hebben nooit over onze gevoelens gelogen
Maar het uitspreken geeft aan beiden verdriet
Daarom blijft jouw vraag onuitgesproken
Maar dat kleine, dat fijne gevoel heb ik ook
Tussen ons kan er niets méér zijn dan vriendschap
Andere gevoelens moeten opgaan in rook…
Campusimpressie 21/5
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
858 Gekorte rok, benen bruin:
Rasparadepaard
Klein bloemetje paars
alleen in wapperend gras.
Haar draagt zonnebril,
ogen knijpen tegenlicht.
Werkt dit wel?
Blote bovenarm,
bol gespierd. In de zomer
is het uitzicht mooi.…
De brandweerman
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.663 Rook vult plots het hemeldek
Een rode gloed verlicht de stad
Geschreeuw klinkt op, sirenes gaan
De vlammen slaan een hittegat
Gegil, gekrijs, een kinderstem
Alleen op zeven hoog
Sensatielust verdwijnt, een harteklem
Plots mededoog
Daar komt hij dan, de brandweerman
Een helm en een leren pak
Een ladder die gans reiken kan
Tot boven aan…
ik zei ik zie de roos
gedicht
2.8 met 182 stemmen
45.047 aanbouw
ze zwierde aan de kroonluchters
boven de romige hapjes
met een vorkje porde ik van alle kanten
in het gebakje
vat vol ongenoegen dat ik ben
inclusief slenterhart dat al twee dagen
zijn plek niet meer kent
en ik maar denken
ik liet haar gaan maar niet zonder
slag of stoot geen letter hortte uit mijn mond
ik snotterde alleen rook…
Barokke stijl
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
458 ik zag
pigmenten
uitbundig kleuren
weelderig in bijna
barokke stijl
rook de
scherpte van
aparte geuren in
hun bijdrage aan
melange diversiteit
in dwarrelende
door zon belichte
stralen werkt
vakmanschap zich
tijdloos tot meester op
waar de voorraad
zich nog vele malen
zal herhalen in een
opslag van de mix
uit de beste laatste…
Zwart
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.305 Vorige week vertrok het laatste kind
Vanuit het huis zien machteloze ogen
Haar rode rok verwaaien in de wind…
getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 over rotsen ligt de wankele afdaling
met zicht op verhalende cipressen: hugenoten
begraven zonder steen of voortvluchtig
terug klimmend, de spieren verzuurd
in de verte het terracotta dak
de oude deur, schietgaten in de wanden
laaghangend mist, rook, geur van hout
de oeroude rank levert nog wijn
in harsachtige herinnering: samen
met kaas…
de man in het zwart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
872 een
doortastende pas
gedragen door
zijn zwarte jas
waaronder, onzichtbaar,
zijn schraal postuur;
een lopend skelet alras
zijn bleek gelaat
met ingevallen wangen
en uitstekende botten
lijken de ogen achter
tralies te hebben gevangen
en de geest te verrotten
zijn vilten hoed
ruim om het hoofd gerand
verspreidt de uitgeblazen rook…
uitgeblust
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.759 op de eerste etage
slungelden haar benen
uit het raam
over het al haast
verrotte houten kozijn
van een herenhuis
met verloren faam
ze daagde mij uit
met blote benen
en lonkende ogen
die mijn lust wilden lenen
onder het gewuif
van een luchtige rok
ontsnapte mijn verstand
geenszins aan deze ruif
en mijn hart haastte zich
als…
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 voor het verkeer
voorin is het gebleven bij het oude
hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk of gebroken
een klankenbal, een vreemde woordenbrij
een smeltkroes op het punt van overkoken
en achterin, waar de scholieren roken…
een modern sprookje
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.109 een hongerige wolf wou geitjes eten
die zich verschansten in een grote klok
hij droeg een hoofddoek en een ruime rok
maar die vermomming heeft hem wel gespeten
hij werd gezien en achternagezeten
door boze dienders met een lange stok
zo werd de arme wolf een zondebok
een hoofddoek ... tja ... hij had het kunnen weten
voor hem geen mals en…
DE EGELANTIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
822 Hij rook de geur nog bij het morgenrood
en hij voer voort te vluchten voor de dood.
ZONNELEEN
De episoden van Amos…