Alle inzendingen over vuile ruiten

1364 resultaten.

Sorteren op:

WAAR KIJK IK EIGENLIJK NAAR... statieportret voorpagina AD van 18 april 2024

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
het midden Zij, de langste en meest stevige vrouw Hare Koninklijke Hoogheid de Prinses van Oranje roepnaam Amalia met de hoogste Tirana De toekomstige Koningin van Nederland Waar kijk ik eigenlijk naar en zing pardoes: "DE KONING VAN HISPANJE HEB IK ALTIJD GEËERD" Ja, ja die Spaanse schoften, de Koningen Felipe 1,2 en 3 van die vuile…

Harem

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
Maar een mens zit raar in elkaar zeker een wantrouwende vrouw want toen hij ontwaakte uit zijn dutje stond daar de furie in ornaat: Woest was ze, voelde zich vuil en gebruikt brulde hem toe: je flikkert er NU uit Zo vertrok hij, staart tussen z'n benen Na de kwaadheid, begon ze te wenen Nooit kan ik meer een man vertrouwen zo sprak ze voor…
An Terlouw15 februari 2016Lees meer >

een schandalig vers

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.790
En na dat uur ging zij naar huis, de matten bleven vuil Maar dat kon me niet schelen want wat ik kreeg in ruil ? Een zinderende middag vervuld van erotiek, dat meisje lust er pap van ook al is ze katholiek. Mijn moeder komt nu stof afdoen, dat mens is haast bejaard. ze kan daarna de vaat nog doen, zo blijft mijn lijf gespaard.…

Lavendelkruid

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Hij prevelde van een godin en ook iets van een uil Omfloerste woorden, want hij maakte echt geen handen vuil Gepeupel sprak hij toe met entartet en boreaal Dat was het Noorderlicht: volkomen onschuldig verhaal Hoe alles ooit begon, waar de was tijd nou toch gebleven Toen mannen nog met speer van jacht op mammoet konden leven Hij hunkert…

DE SCHOONSTE KOEPEL

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Ruwe handen doen vuil werk, krijgen kloven, peinzende vingers mogen kunst beloven, worden eensgezind met Gods zegen gemerkt.…

Kwaadaardig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
Haar ogen puilden bijna uit hun kassen Het herbegon, het aloude verwensen Vaak kreeg zij 'vuile rotjodin' te horen Zij moest zonodig hier in Holland wonen Bracht vijf jaar oorlog, doodde vaders, zonen Totdat de Duitsers eindelijk verloren Het Lage Land was vast met rust gelaten Als zij er verre van zou zijn geweest Beweerde tegen…

Te zijn, of niet te zijn

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
en de vuile sokken? Wie betaalt alimentatie en een vlooienband voor de hond? Al deze overwegingen maken ons lafaards en wij verdragen liever de spot en hoon van een onverzoenlijk fortuin dan op weg te gaan met onze Samsonite.…

zij is net als……

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 348
bestaan indruiste, al kon ik de spelling van haar termen nog niet in de juiste houding leggen zoals ik als foetus al de klappen ontving in het binnenste van haar tot mens geweven kwaad dan zij, zij die uit dezelfde poort vleide, aleer ik nog geen bestaan had blijkt ook de minachting te hebben geabsorbeerd die mij in haar nood als grof vuil…
elze29 december 2025Lees meer >

Kopje koffie?

snelsonnet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Zijn poetsdrift was intens en ongewoon Zijn hand van wassen was kordaat en killing Elk blinkend raam veroorzaakte een trilling Nu is de toren leeg, maar wel mooi schoon Wat zullen ze als eerste gaan bedekken? De losse ramen, de Explorer-lekken?…

- De Straten van papier -

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 830
woorden, die de grijze minicontainers raakten, gingen als zware handkarren genadeloos naar beneden terwijl de straten de restcontainers verloren vegen, omdat wij twee niet langer vol konden houden, de straten vol met vuil papier.…

Weet je nog

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.409
in elkaar, een bron van tedere liefdesdaden we ontvouwden onze stem duizend woorden achterlatend weet je nog in de hoek van de kamer jij en ik, buiten de regen de wind hield plotseling op, jouw gedachten bewust vermeden onze voetstappen in de wereld, onze woorden ver vooruit nu breken mijn tranen in tweeën langs de gebogen ruit…

Doorgebrand

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.155
De ruiten bleven onbedekt zodat iedereen zou zien hoe prettig bij elkaar we hoorden. De gordijnen waren tot diep in de plooien doorgebrand en er vielen gaten in toen mijn moeder ze tenslotte sloot. Een buurman moest begraven worden.…

Ongehoord Dakloos

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.040
In schril contrast, zwalkend door straten, de fles half uit de zak, van'n jas vol gaten Lachend naar zichzelf,i n een etalage ruit, biggelende tranen, schreeuwen doet hij luid 'Kijk hoe ik verval in levenstrieste sleur' 't antwoord is altijd 'n dichtslaande deur De mensen kennen 'm wel, die dronken gek, zuipend, schreeuwend, en bevlekt…
Doortje26 april 2003Lees meer >

W O E D E

hartenkreet
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.230
Stampende voeten Een gebroken geschrijf Een traan op de grond Het is haar kreunend lijf Daar in de achterkeuken Blijft de haat beuken Op borsten en buik Ze is in elkaar gestuikt Verbannen naar de tuin Zelfs de bomen huilen mee Drie kleine hoofdjes aan de ruit Verscheurend en wenend zonder geluid.…

De dag gaat open ...

poëzie
3.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 6.202
En in mijn kamer, als een donkre doos, waarvoor de parels hangen aan de ruit, ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit, en ik bij donkre wand diep peinzend poos. Ik heb 't gevonden, het mensengeluk, al moest 'k worden vier en dertig jaar eer ik het vond; en ging veel trachten stuk in spannend worstlen en ijdel gebaar.…

Door winteravondmist zijn blauw beslagen

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.817
Door winteravondmist zijn blauw beslagen De ruiten van de tram: spectrale kringen Vervloeien, of vervolgen en doordringen Elkaar naar stand van lantarens en wagen: Soms is 't, of reusacht'ge juwelen ringen Vlak achter 't glas in etalages lagen; Dan lossen ze op tot halo's, die vervagen Doorzichtig, wijd, in kleur'ge schemeringen.…

Zonderling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 866
Laat je tanden maar binnensmonds somber kus je lippen toe robuust de neus tegen de ruit de platgedrukte tepel van de borst. Dat je bestaat is een stolsel, een opeengepropt handje zand dat verwaait in de wind van jaren gezwind dwarrelt, in regen smelt.…

Taalknobbel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 940
kippenvel, een huiver, rilling ‘Permis de conduire’ stoot hij uit imponerend leunend op de ruit mijn vrouw, verlost van eerder lijden, vertaalt het speels, het is zonneklaar we gaan weer verder, rijden maar, Je hebt permissie door te rijden !…

De eerste nacht

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.172
Lang hebben 't stormen wij gehoord, De regen kletterde op de ruiten, Wij spraken geen van beide een woord: Hij rustte d'eerste nacht daar buiten.…

Opgeslokt in vergetelheid...

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.441
stopt ze even om uit te rusten Kijkt over haar afgezakte bril naar de mensen Een hevig verlangen overspoelt haar naar de tijd dat zij zich nog alles kon wensen Haar gebogen lichaam schaduwt over straat en duwt haar karretje geduldig voor zich uit In haar mandje een kleurige bos rode rozen Spoedig zal zij weer zitten in vergetelheid voor haar ruit…

Wat een weer..

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
Nog even en dan is het toch wel daar, Dan kunnen we naar buiten, Nu, nog even wachten maar, Zuchtend, kijkend door de ruiten.…

Klaver

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 672
schoudertas en jij stopt klaver in je jas kijk, de boer, hij ploegt voort maar wij plukken botergele bloemen voor tante Nel je kent haar vast nog wel we drinken koffie bij haar eten krentenmik met kaas en zij verhaalt van muizen die in haar hoeken huizen al spelend zullen we delen en roemen het beeld uit één stuk zelfs de dame achter de ruiten…
Hanny26 juli 2009Lees meer >

Goor

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
De zon schijnt vrijmoedig door de ruiten, hij ligt op de bank, lui uitgestrekt, zijn tong gaat even rond zij bek, in gedachten gaat mijn blik naar buiten. De koffie wordt op tafel gezet, ik wacht even, het is nog heet, de slagroom maakt ‘t compleet, helaas, de hond heeft opgelet.…
jan Arno14 december 2009Lees meer >

Kunst van het weglaten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
Door klanken licht door de ruit, strekt zich een chaos uit, het snijpunt van veelvoud, levend wit en zwart, gevulde caleidoscoop van een wisselende mozaïek met een prozaïsche verwachting.…
pama11 februari 2011Lees meer >

DE SUÏCIDE VAN SEPTIMUS SMITH

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
een maatschappij Vol lifestyle, gadgets en met keuzestress Die maakt snel kennis met het woord exces En sluit zich aan bij de heel lange rij Van hen die modeziek werden genoemd De uterus kreeg ‘t allereerst de schuld Daarna volgde de trein met zijn tumult De railway spine werd gaandeweg beroemd Het landschap raasde leek het langs de ruiten…

DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.125
En in mijn kamer, als een donkre doos, waarvoor de parels hangen aan de ruit, ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit en ik bij donkre wand stil peinzend poos. Ik heb 't gevonden, het mensengeluk, als moest ik worden vier en dertig jaar eer ik het vond, en ging veel trachten stuk in spannend worstlen en ijdel gebaar.…

Doodsangst

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Niet in de winter als deuren en ruiten Kreunen bij 't woedend waaien van de wind Maar in de zomer, als vogels hoog fluiten De dag laat eindigt en weer vroeg begint, Vrees ik de Dood, haat ik hem machteloos, Ik heb het leven zó lief en het gaat Buiten mijn macht genaadloos naar één eind. O, Vriend, lach niet meer.…

Zo blauw en zacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan Ik riep je naam en je kwam kijken was net als ik geroerd door kleurenpracht door onvermoede tederheid zo dichtbij Voorzichtig de vogel op het balkon beschut tegen mogelijk gevaar er een vetbol bijgezet door het raam spiedend gekeken Opeens plofte links van mij iets van blauw tegen de ruit…

Komen en gaan

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Uithuizig staarden we naar het raam verder dan de barst in de ruit kwamen we niet de schouders als kapstok voor onze dichtgeknoopte jassen de schuld van de tochtdeur hielden we onszelf voor want die klemde zullen we nog een ommetje doen zei jij toen je zag dat je benen overhoop lagen met die van mij en dat op de bank die ons vroeger…

Daar louter ik begeren

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
ik blaas glas tot scherven die venijnig openhalen wat eens was gerinkel van herinneringen meet volume van het gas dat glas doet bollen in de ruimte die jij gaf glazen beelden tollen draaien sokkels in vernieling knappen als een ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes…