1057 resultaten.
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 tracht te overleven
op 't kruispunt van het leven
je weet dat je nog vrienden hebt
anderen je stiekem toch bewonderen
soms als een bloem die is verlept
maar ook in bloei, en wonderschoon
het gewone soms zo ongewoon
in kleine dingen te bewonderen
ook als mensen je afzonderen
je niet meer zien in hun bestaan
teveel bezig met de eigen waan…
Zwervend Kunstenaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 De glorietijden zijn voorbij
Waarin hij zich bemind kon wanen
Ver boven staat en straat verheven
Geen bloed, geen zweet, geen tranen
Hij schreeuwt vol wrok en woede
Dat Nederland hem nodig heeft
En in protestmars van beschaving
Wordt zijn Waterloo beleefd
Dus bedelt hij aan ’t Binnenhof
Ach Halbe, geef mij brood
In ruil voor staatportret…
Ineengedoken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 schilderende huurling van de kerkelite
maar bij nader inzien zag ik je subtiele ernst
en de aparte manier van vernieuwing in houdingen
gebaren en attributen. je buigt vol eerbied voor
de religieuze kunstenaars uit het verre verleden
en waarom ook niet, hun ernst was even ernstig en
wij wijken heel miniem af van hun kunstzinnigheden
al wanen…
Er zijn nachten
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
894 ontvangt
en de erotiek verslindt de ellende
maar er zijn ook nachten
waarin deze formule kortsluiting veroorzaakt
en dan kwijl ik bij de poëzie van Boutens
terwijl ik hem nuchter een valsaard vind
Er zijn ook nachten dat ik door mijn kamers jog
en doe alsof ik een populaire marathonloper ben
die door duizenden vrouwen wordt begeerd
of ik waan…
EEN OGENBLIKJE GELUKKIG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 uitlaatklep
Laat dat masker, leer jezelf toch zijn
bevrijd je eindelijk uit dit eigen web
Snij jezelf, bestraf je foute reacties
eiste haar aan snijden verslaafde lijf
Haar hoofd bestreed ’t latent verlies
nadien vond ze zich zo’n stom wijf
Snij jezelf, ‘t zijn immers je tranen
echte tranen laten het toch afweten
Mogelijk kun je je wat beter wanen…
Onze Stad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Onze stad heeft singels en banen,
Waar mensen zich gelukkig wanen.
Maar nu is er een probleem:
'De nieuwe tijd legt zo zijn eigen claim.'
Gelijk de maatstaven van de moderniteit nu anders zijn,
Blijkt de Domtoren inmiddels een maatje te klein.…
De hupse boer
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.474 Zeg mij, wat tekens zal ik u toch geven,
Dat mijn geluk niet slechts bestaat in waan?
Gij mij verlaten?
Heb ik dat te vrezen?
Omdat ik op het land
Gestadiglijk moet wezen?
Geef mij uw hand,
Mijn lief, geef mij uw hand, geef mij uw hand!
Gij sprak weleer, ik wil hier buiten wonen.…
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
546 tracht te overleven
op 't kruispunt van het leven
je weet dat je nog vrienden hebt
anderen je stiekem toch bewonderen
soms als een bloem die is verlept
maar ook in bloei, en wonderschoon
het gewone soms zo ongewoon
in kleine dingen te bewonderen
ook als mensen je afzonderen
je niet meer zien in hun bestaan
teveel bezig met de eigen waan…
Van beseffen naar geloven (II)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
583 Je wil nu breken met de waan.
Tijden heb jij maar aan geleefd.
Doel: jezelf veraangenamen.
Gedaan wat verwacht werd, nauwelijks
gedacht aan de sores van anderen.
Daar staat je gids: in het onland.
In zijn ogen lees je 'welkom,
jou hebben we nodig aan deze kant.'
Zwaar ademt hij betrokkenheid.…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 Plots de eruptie:
brein als vulkaan
waar dromen, wanen
uit de lava worden geboren.
De lucht vol
vreemde sterren,
verhalen die dansen
tussen dimensies
en onzeker zelfbeeld
in brokken uiteen.
Sporen in gesteente:
opnames, dranghekken,
vrijheid begraven
onder dwang en angst.…
In mijn park
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
184 dat plekje in het zuiden is gister verbrand
de hotels worden door mensen bestiert
zelfs in ons eigen land is geen plek meer
Wat ben ik toch blij met mijn eigen man
met zijn eigenzinnige aard en kledingstijl
zijn afwijkende maar humane meningen
of zijn haar wat hij in verwarring draagt
de logica en de liefde die hij hoger acht
dan de wanen…
ZINVOL OUD WORDEN, EEN KWESTIE VOORAL VAN TIJD!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
172 En die tijd is natuurlijk veel korter
dan die lange, welke achter je ligt
het is dan ook vooral zinvol: time-management
niet zoals vroeger op de zaak, maar thuis
en laat echt niemand die tijd voor je invullen
noch je vrouw, je man, nog je kinderen
je beste vriend, vriendin, vrienden, kennissen
ook niet de (wan)orde van de wereld
zet…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 deed, de lange manen van
de kutmuziek; de tragiek van het rollebollen voor
wat zich nog lang de waan behield, o man!…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Nu waan ik me bewaker van een schroothoop.
Kan ik de mist wegblazen? Het moet.
De borstveren van de speelvogel bewaar ik,
ze ruiken naar jasmijn en verboden vrucht.
Een minnaar begrijpt niet alle tekens.
Ach. Een zuur oordeel van een milde rechter.
Hartaderbreuk is de straf.
Een traan die naar buiten wil en roept.…
Kerkgezang voor het feest van Jezus Geboorte
poëzie
2.9 met 7 stemmen
2.449 Geen waan, die ONS niet twijflings nacht omhult!
Een Christenschaar knielt naast de Herders neer:
Maria's Zoon is Gods Zoon, onze Heer!
III
Ja, Christnen, zinge ook UWE stem
De Lofzang, boven Bethlehem
De wolken uitgedrongen!…
ENE ROMANCE
poëzie
4.0 met 5 stemmen
4.022 Proeve van thans in onbruik geraakte dichttrant
Op de burgwal staat de dame,
Doek en wangen nat van tranen;
Want een dame in de romance
Moet zich steeds ellendig wanen.
En de maan ziet op haar neder,
’t Stormt uit alle hemelstreken;
Want in de romance mogen
Maan noch stormwind ooit ontbreken.…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 haar vreemde schoot de schoonste schelpen rijk;
en ook, misschien, voor wie de diepten door mag staren,
dáar, waar de nachten al hun duister broedsel gaêren,
zo voor zijn peilend oog de wâ der drabben wijk',
wit, de paleizen van een teder feeën-rijk; -
zó hadde ik in uw ogen, kind, gij, die, verkoren
van wie het leven leed, een schone waan…
Arabische hooligans
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
721 Ze kijken op al onze dierbare waarden neer,
want dát is inmiddels hun dwaze identiteit,
inteeltgedrochten wanen zich arrogant meer,
maar ze zijn door geen wijsheid ingewijd.…
Mag ik nog even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
843 mag ik nog even tegen je leunen
bij je schuilen wellicht
sluit nog niet jouw mooie ogen
doe ze vooral nog even niet dicht
ze gooien bommen op de huizen
vermoorden mensen zonder schuld
wanen krijgsheren zich machtig
wolven in schaapskleren gehuld
mag ik nog even tegen je leunen
bij je schuilen wellicht
doe je handen niet voor jouw oren…
Despacito.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
578 Mijn herleving ook zin van bestaan, zo om elkaar begaan
Nooit in geloofd en hoeft dat - het was nooit waan -!
Trillende neusgaatjes, fronsende wenkbrauwen en dat gelonk
Oogverblindend en adembenemend liefje, géén schip zonk!
Je net verlaten en ik mis je zooooo
Snuffel je vacht toch zo zacht en smacht, Domino ofzo.…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Aan mijn balkon wappert de buitenjurk
van de hoer die in mijn eerste droom
ten onder ging aan mijn verloren wanen.
Jij bent geen slachtoffer, ik ben geen dader
we walsen de gele akker speels en vlijtig plat
laten meeuwen in onze grijze luchten vliegen
en dopen de bruine friet in kleffe mayonaise.…
Als as valt .....
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.724 Ik vlij mijn lichaam op het asfalt
maak voor liefde weer ruim baan
wanneer auto’s heftig toeterend
al file rijdend langs mij gaan
geen verbodsbord stopt mijn zinnen
geen stopbord verbiedt mij de waan
ik wil je hier op het teer beminnen
toe lief geef mij voorrang laat je gaan
kijk een zebrapad als bedstee
zwart en wit als klank en kleur…
Aan mijn partijgenoten
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.497 Het leven schatert in de rondte
Zijn wilde waan,
Het stort van alle horizonten
Tegen ons aan!
Wij zien de barre tijden klimmen,
Wier onweer wast,
Slechts onze hand houdt aan haar kimmen
De wereld vast!
Door nevelige sferen gaan wij,
Waar niets meer schijnt,
Aan 't stuurrad van de wereld staan wij.
Recht overeind!…
lang zal ie leven
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.607 Leve zijn waan.
Leve de pleinen, de straten.
Lanen en de wegen ernaar toe.
Leve de koe.
En de haas.
De meeuw en mus.
Leve de kus.
Leve niets en iets.
Leve jij.
En leve ik.
Leve de geit zijn sik.
Leve schoenen en sokken.
Leve spanning bij gokken.
Leve het weer.
En Jezus Christus.
Dat is mijn vriend dus,
leve de kunst.…
De moeder en de zoon
poëzie
3.7 met 6 stemmen
4.044 Zíet ge mij niet, om u zo troostloos-droef te wanen?
DE ZOON
Mijn moeder, 'k zie u vréemd in 't licht van mijne tranen...
DE MOEDER
Bemínt ge mij dan niet, mijn kind?.. Zie hoe ge leeft
in iedre trage traan die in mijne ogen beeft.
Ziet ge niet heel uw leve' in mijn grijze ogen leven?…
Zo!
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.680 Of ik me daar veilig waan?
Tot je ‘goedemorgen’ klinkt
bij de duivels vandaan.
En ‘of ik goed geslapen heb?’…
wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
892 Toch blijft een nachtegaal een zeldzame mooie Bos-vogel,
vandaar dat hij mij zwetend wakker schudde,
in de waan geraakt te zijn door een verdwaalde kogel,
afgevuurd uit een ver zwart en rood verleden,
die slapeloosheid bracht over mijn hele Bos-rijke kudde...…
You only live once
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 Dabi en Qatar
lag ik al vroeg, voor dauw en dag
te zonnebaden aan d'Azur
te bbq'en boven 't vuur
deed ik wat nooit mocht maar nu mag
en vlieg bij ondergaande zon
eerst naar Bishkek dan naar Ceylon
ik neem je mee en waag een gok
in San Francisco en Bangkok
Als ik the gate bridge zie van gold
dan voel ik me top of the world
dan waan…
Aan een moeder (haar zoon viel op het slagveld)
poëzie
4.5 met 22 stemmen
4.990 De miljoenen zwarte fatum-kruisen
zijn zwijgend, maar hun zwarte, wijd-open wonde
heeft het woord gevonden: Alles is waan, alles is zonde;
levenden, vergaart de kleine krachten die u nog blijven
tot geloof in het levende leven.…
mama
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.072 Een grote warme traan
Ik kan er niets aan doen
Als ik mij weer even kind waan
Als ik denk aan toen
Rolt over mijn wang
Het kost moeite terug te kijken
Voor de herinneringen ben ik bang
Maar weet dat zij mij kunnen verrijken
Heb moeite met het verleden
Heb het heel diep weggestopt
Gelukkig leef ik in het heden
Emoties niet langer opgekropt…