1257 resultaten.
In lijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
590 als je toch een richting
op moet, blijf dan
evenwijdig aan mij
op armlengte afstand
of een iets te dichtbij
ik zal wel lineair voortgaan
onafgebroken regelmatig
dagen vullen met bestaan
binnen de lijnen kleuren
grijs of zilver, zilvergrijs
standaard HB zal voor
kleurpotlood doorgaan
het krast en vlekt
morst koffie en tranen
als de houten…
Vrijgevochten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ze laten ons gaan
zonder vee, wij lachen
hen vierkant uit en blijven
zogenaamd
We pakken stiekem in
gaan 's nachts het dorp door
vermoorden in elk huis een kind
en wijzen met de bloedmessen
goud en zilver aan
als ons loon van jaren
Na een snelle maaltijd vertrekken we
een lange karavaan van wagens en vee
We redden het tot Rietzee…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 de witte veranda van hout
het kanten vlasdun gordijn
en het ontruimde plankier
met rieten stoelen
over alles is gepraat
de drempel brengt een
hoorbaar stille kamer
in het midden staat een tafel
bij het raam de zilveren schaal
met rozen bloeiend tegen
het breken van de tint
de klok met lange tikken
soms vergeten dan weer
indringend…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 het hert met inzicht doorziet hem
vlucht als het losgebroken konijn
dat huppelt in het bos
de gapende dieren overmeesterd
in hun kooi
van afgevallen bladeren en kromme kale
takken onverzadigd
en
weg zinkt met het drijfzand van de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar zwervende naam in de bries van een bruid
‘t land intens en zacht als ‘t licht binnenvalt
tijdloos hemelblauw boven de rots en ‘t kruid
waar ontheemde kinderen rusten bij de rivier
onder de groene zon en zilveren…
Er wordt zoveel gezegd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
676 Spreken is soms zilver,
maar zwijgen is nog altijd goud.
Ik veeg heel graag mijn eigen straatje.
En denk dat ik het hierbij houd.…
Novemberroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Het rood zal zich weer aan mij ontvouwen,
dan vraag ik de ochtend jou met zilver te bedauwen,
om mijn pijn van jouw doornen te verzachten.…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 Het lichaam is vertrokken,
egoloos
als Pegasus die haar genade brengt
gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht
zijn vlucht gaat hemelwaarts,
in rechte lijn
en buigt alras in oostelijke richting
zo ver als boven hoog de sterren staan
hun licht werpt zilver over zwarte zeeën
en krim die onder heerszucht is bezweken
ver boven kaukasus…
Legitiem einde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
289 Onder het kussen:
een armband,
een zilveren cirkel
zonder pols.
Kleine voorwerpen
die niet weten
dat ze te laat zijn.
De autorit was stil.
Geen muziek.
Geen praten.
Alleen het suizen van asfalt
onder banden die niet twijfelen.
Lantaarnpalen trokken strepen
over de voorruit.…
De sprookjesjager
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
324 De maan werpt zilver over stille kansen,
als een belofte, stralend en schoon.
Hij vangt deze dromen die de nacht laat varen,
glinsterend en vederlicht sterrenzand.
Om ze voor altijd in mijn hart te sparen,
souvenirs uit een onmogelijk land.…
Zeemeermin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.332 Het zilver van schubben
een kiezelstrand
Haar handen krullen krols.
Zie ze lonken naar de stad die gevels koestert
waar de koningszoon schuilt in een nis
klaar voor een beet in een haak.…
HERINNERINGEN AAN ONZE MUUR
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
945 Waar het ijzer zich vermengt
gaat het glazuur los van de klei
het kleurt zich met de ochtendzon
nog kleumend kijk ik toe
het kaft van het boek
is gescheurd en gekreukt
de inhoud was het waard
keer op keer gelezen en doordacht
muziek gebrand in zilveren schijf
draait rond en stoot geluiden uit
de rock, het rithme van de dans
weerkaatst…
vurige liefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.510 De weerspiegeling van een brandende kaars
in een zilveren kandelaar, mijn gezelschap.
De vlam uit de pit deint en wuift mij toe
slechts het ik donker op de muur projecterend.
Het licht lacht irriterend en in woede ontstoken,
smijt ik het geheel door mijn gesloten raam;
"ik haat je!…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die jij wel verstaat
ik praat dan wel in mooie laagjes
maar jij brak de poorten van verlegenheid
met je handdruk geef je zon door
de warmte voelt echt
je weet precies hoe mij te stemmen
als was ik een muziekinstrument
je bezit de kracht om te helen
ook zonder medicijnen
je spreken is zilver…
MAART
poëzie
3.0 met 19 stemmen
8.976 Wit scheen de maan uit donker-blauwe nachten
Over de stad, die lag met wijde grachten,
Waar noorden-wind kwam over-heen geblazen,
Dat ’t zilver krinkelde over ’t water blauw
Tussen de huizen-blokken in donkere schauw
En witte muur met glinsterende glazen.
----------------------------------------------…
hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 zeven
kwekkende kwakende kikkertjes
tussen waterlelies en zwanebloemen
lig ik heel lekker lui languit
in het hoge geurige gras
met klaprozen en margrieten
de blik op hemels oneindig
zie daar drijft engeland
achter een zittend hondje
en opeens is daar spanje
maar dan andersom
naast een heel boze man
een grote vogel trekt
een trage zilveren…
AURORA
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.631 bronsgroene woorden
met haar zachtsmeulende, intens roze lippen,
terwijl haar sterke, slanke handen teder
het vroege, gezeefde morgenlicht strelen,
tot het van rood naar dieprood kleurt
loom en traag strekt ze haar mooie lijf,
de ronding van haar borsten zoekt
uitdagend de stralen van de zon,
een helder flonkerend web van
dauwbedekte zilveren…
ridder in de orde van de vrije wil
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.058 dat allemaal omdat zij haar ogen sloot
Uit zwart waas ontstond het toneel
In haar hoofd stond de wereld nooit stil
Leraren die af en toe wat aan haar vragen
De hoop hadden opgegeven dat zij zou slagen
Enkele trachten haar te laten nablijven
Maar zij kon het script weer herschrijven
Haar diploma was haar toch niks waard
Haar pen was een zilver…
Surrealisme - proëzie - Voor jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
681 je mee
en je vaart door hemelen
de bergen kunnen niet blijven staan
ze worden verplaatst
sommige verdwijnen in de zee
onder je
je vliegt de wereld voorbij
hoe draagt hij je, die wind
fris langs je armen strijkend
geurend naar 't een of 't ander
aardsparadijselijk parfum
verder voert hij je
tot waar een rivier haar
zilveren…
Levenslijn
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
930 hand
fluistert me terug in dat
wat ooit gebeurde
de wereld verstilt, de tijd laat los
de gevleugelde zingt
een tinteling in mijn hoofd
hij leidt de tocht naar teloorgang
zwarte kraaien
dragen mijn schouders, hun schaduw
wijst het brandpunt
waaruit de sluier het vuur spuwt
waar ik verdronken water draag
jij spreekt tot mij in zilver…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Regen slaat het raam,
valt al sneller en luider
in angstwekkend grauw;
verspreid zilver in de lucht
haalt me even naar buiten.
In de duisternis
waaien de dichte takken
van een tuinkerstboom:
zijn elektrische lampen
verdwijnen steeds _ twinkelend.…
Zonnedood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.733 Thans rijzen sterren op in scheem'rend duchten,
Stil na elkaar; - de ganse hemel beeft
In hunne flikk'ring, die een glorie weeft
Van vonk'lend zilver in de hoge luchten.
Het zonnebloed vlood henen, drop voor drop,
Heel 't Westen purp'rend met zijn rode pracht,
Plaveiend breed de banen van de nacht.…
Hotel Berlin Lützowplatz
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
846 de bar van Hotel Berlin
als elke avond krabbel ik
wat ik zie en voel
op bierviltjes
op visitekaartjes
en knik als de barman
de fles omhoog houdt
hij die piano speelt
wiegt zijn hoofd
nipt van bier tussendoor
en laveert verder over de toetsen
naar de vrouw die danst
al maar nader danst
haar geur bedwelmt mijn huid
rinkel haar zilver…
vanuit het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
681 langs water licht schaduw
ver ster water licht geen
richting recht ster ver
recht richting water ster
geen water langs licht richting
een licht schijnt op dit water
zilver glimt langs water in een schaduw
schaduw licht water lang
geen ster ver weg val
richting
recht richting
het schrift sterft
kus deze geest weg vooruit onderweg…
Sterrenkind
poëzie
3.8 met 5 stemmen
5.279 Zij dachten hun vrouwen gelukkig te maken
Omdat zijn mantel van zilver was,
Maar zij moesten hem voeden en bij hem waken
Als was hij een kind van hun eigen ras.…
Aan Godse ginder?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 Ik zoek toegang door de deur van
nieuwe dromen, tevergeefs
want ik word niet aangenomen
waarna ik afdaal in spelonken
waar de zon en maan hun vingers
op hebben gelegd, stromen zilveren
vonken door het duister in geluidloos
licht van kindervleugels, illustraties
van gewichtloze gedichten, verschijnt
de kleur op de lippen van de zee…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 voor haar bouwden
ik streel haar stille handen
die zo zacht zijn als haar hart
en die papieren portefeuilles voor ons vouwden
in de groeven van die handen
rust een leven op de tast
lief klein vrouwtje zo eenvoudig als ze was
achter haar gesloten ogen
zijn de bloesems eeuwig wit
en de dauwdruppels als zilver…
de juiste man
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 haar hoop dat iemand verder keek
dieper keek en háár zag , doofde
als een kaars in de wind
naarmate de tijd verstreek . ze zocht
beschutting in de vallei
waar de rivier van zilver was en zo
besloot ze weg te gaan uit de stad
het huisje van haar ouders bracht nu
uitkomst
ze plukte bloemen en baadde naakt
in de rivier , schilderde voor…
50 JAREN TEL JE EN NU!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.812 je verleden, je heden, je kansen,
je bedreigingen, je winst, je verlies
en het netto resultaat van 50 jaar
ontvangen en gegeven geleefd leven
Veelal met veel vallen en opstaan maar
vandaag op een bereikte eerste gouden plaats
Gefeliciteerd en wenscadeau:
Als je na je 50ste je wezenlijke
"eigen ik" leert (op)tellen zelfs
voor zilver…
Onophoudelijke stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Zo stil kwam jij driedimensionaal door de atmosfeer
de rilling van de kou was de verbinding van euforie
die de herinneringen liet schitteren in goud en zilver
als onophoudelijke exclusieve nachten in een half uur.…