1130 resultaten.
Pinksterlied (voor morgen)
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
844 Zend Gij uw Geest naar al uw mensen,
stort in hun hart een gloed van vuur,
dan kunnen wij uw eigen wensen
vervullen gaan, o Heer, dit uur.
Dan zal uw vrede overstromen
en heilzaam zijn voor al wat leeft,
dan zullen ook de oude dromen
weer leven gaan, en deelt wie heeft.…
Voor je gevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.018 lot bezocht
Een leven in teken van de waan
Ziekte, dood, een stille tocht
't Gevoel machteloos te staan
Een kans sidderend van ongeduld
De uitdaging zoekend, opgetogen
Het idee, in goud gehuld
't Gevoel te mogen
Een ander in de steek gelaten
je bent gewogen en gemeten
het oordeel niet goed te praten
't Gevoel te hebben vergeten
De gloed…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 En 't evenwicht der wereld koelt de gloed
Van mijn verzwarend vlees en broeiend bloed
Tot eindloos aardrust en deining
Van krachten die geen mensenhand overwon.
In stralenspel leeft met de jaargetijden
Mijn ademing, zwaar van de geur der aard'
En uit mijn borst gevloeid gaat blinkend glijden
Door 't lage land der stromen trage vaart.…
Genot bindt niet...
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.283 Maar niet als in de wondre gloed der jeugd,
maar met der rijpheid traag en vast gespin,
spint zich het net der draden die ons in
het leven wikklen, met zijn smart en vreugd,
dat voor ons wezen tot een eenheid smelt,
die onze wereld is en heel de wereld geldt.…
De schim van P.C. Hooft
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.294 Groot schreed hij voort, het lokkig hoofd omblonken
Van ronde gloed en geluw-glanzend goud,
Gelijk een god, in mijmerij verzonken.
Hoog, van de schoudren opwaarts, rees zijn leest
De schaar te boven, die, van vreugde dronken,
Bijeengevloeid was tot zijn heugnisfeest.…
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.094 Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen,
Maar toch mijn harte zal niet wenen:
Een kindje ligt op uwe schoot,
Dat gij met feller gloed zult minnen
Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen,
Dat u de mannenliefde bood.…
AAN ARABELLA.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.527 Wanneer gij lacht, dan tintelen uw ogen
Van zachte gloed, die koestert en verheugt;
En, lieflijk beeld der onbezorgde jeugd!
Bij wie u ziet zijn zorg en leed vervlogen.
Maar wijkt van u die glimlach van geneugt',
(Gij zijt een mens, en zou hij duurzaam wezen?)…
AAN EEN MEISJE
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.212 Als ik mijzelf koelbloedig
Mijn levenslust ontroof
De gloed die in mij brandde
Met eigen hand verdoof
Als ik met koele wijsheid
Mijn jonge hartstocht tem,
Als ik niet meer wil horen
Mijns harte zoete stem.
Als ik mijn borst verscheurde
Met stoïcijnse moed -
0 spreek, mijn vriendlijk meisje!
Dan deed ik zeker goed?…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
700 Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorre bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der…
Barre Voets
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
463 franciscanen baden in hun lijden
Een schare moeder gods in monnikspij
Om samen godespijzen aan te snijden
In 't duister van de nacht der kale dwerg
Waar nonnen zich met monniken vermeien
Een schare moeder gods verhuld in pij
Bij Barre Voets als hoofd van de abdij
De sluier werd voorbij de maan getrokken
Langzaam keerde weer de heldere gloed…
Zelfportret
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
581 Op wegen vol avontuur, spanning, verliefdheden
maak ik van gelegenheid gebruik om tussenstop te houden bij
de gloed van de maan waar haar licht een betovering werpt over me heen
Het is net na middernacht, een slaap komt sneller, eerder en anders dan verwacht.…
Van beseffen naar geloven (II)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
583 '
Een ongekende gloed doorstroomt je,
confronteert je met Book One:
het grote raadsel van mensen en dingen
rechtstreeks ontrafeld door Gods Zoon.…
De wereld vanuit een luchtballon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
628 Wanneer ook het omgevingsgeluid van vogels
begint te verscherpen, adem ik een serene zon waarbij haar
unieke schoonheid en warme gloed versterken zodat ik kan varen tussen
de verschillende wolkenlagen waarin bewondering en verwondering worden aangestoken.…
SLUIMEREND STIL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte
ruiste de wind de dorste bladeren eruit
Verloor de herfst zijn laatste vruchten
zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid
Toen ‘t gele licht in ’t duister landde
wachtte ‘t donker hem hunkerend op
De zachte gloed, die hem overmande
gleed geruisloos op de hoge duintop
Ik woonde stil in het holst der…
een dalende zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.323 zij overspoelde mijn gevoel in ongekende overvloed
en hoewel op adellijke afstand
ontstond in mij een warme en tere harte gloed
doch het respect was nog steeds aan mijn kant,
en kuste haar mij naderende toegestoken linker hand
(weigeren daarvan is iets wat men niet doet)
.…
Zo fijn met jou
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
467 Het is geschikte plek voor opkomende
zon die met al haar licht en warmte een gouden gloed
laat baden op hetzelfde moment voel ik een frisse wind aan die met zijn
zachte stem door mij heen waait zodat elke vorm van drukte en hectiek wordt opgelost.…
Ooit
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
459 Tel grijze haren
hier en daar een glans of gloed
jong van geest, nog steeds
Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen
door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en
kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd
Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach,
nog altijd voel ik haar in de zachte gloed van een dalende zon.
In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem,
een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.…
De helende kracht van de natuur
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
487 Het begint al in de morgen, het
ogenblik waarop een serene zonsopgang een
gouden gloed over het glooiend landschap werpt terwijl rivieren over
hun kronkelende paden fluisteren en bossen die leven van het geritsel van de bladeren.…
Verbondenheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 De zon zakt goud en zacht — elke gloed roept verwondering.
Het is ook de plek waar een
symfonie van geluid klinkt: vogelzang tussen
de takken, geruis van een rivier, golven die breken op de kust.
Deze echte klanken dragen mij, verbinden mij met een wereld groter dan ikzelf.…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 En terwijl de schemering de horizon kust met zijn gouden gloed,
voelt het alsof de dood slechts een andere vorm van leven is,
waar de schaduwen zich vermengen met het licht van de sterren,
en alles wat was, gewoon weer een deel wordt van het grote geheel.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Stilte in het meer
spiegels van lucht en bomen
de tijd raakt het hart
Zon werpt haar zachte gloed op het
water, elke rimpeling trekt de stilte in verschillende
richtingen. In de spiegel van de vijver ben ik niet meer ik, maar een
samensmelting van bomen, lucht en stilte, waar tijd even stilstaat en alles samenkomt.…
De kloof
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Met liefde als kracht, in het leven dat bloeit,
In de warmte van de massa, daar voel ik die gloed.
Dus geef mij geen troon, geen kroon op mijn hoofd,
Ik kies voor de eenvoud, tot aan de dood.
Voor elke emotie die ons samen begroet,
Daar, in de massa, voel ik mij goed.…
De Wedergeboorte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
183 Een lauwe loomheid maakte plaats voor moed,
Die door de diepste aderen stroomt als gloed.
De rozenranken winden om de zuil,
Niet als een groet aan wat er eenzaam rust,
Maar als een teken van een trotse ruil:
De storm heeft thans de levenswil gekust.…
Pizzaboys
netgedicht
2.0 met 20 stemmen
2.365 fietsen lijkt
Van andere planeten af te komen
Ze kennen immers al de weg
Ze kunnen hem wel dromen
Dus richting hoeven we niet aan te geven
Het gaat de anderen niks aan
Zo is het leven
Rood is een aangename kleur
Die voelt heel warm en oogt bijzonder goed
Je kan haar van dichtbij bekijken
Nooit doen
Dan krijgt zij soms zo’n paarse gloed…
Een rode roos is in mijn hand
poëzie
3.6 met 27 stemmen
6.009 O dof karmijn
bevroren wijn
uitslaand plots in rode vlammen
en vuurrood bloed
fonteinen gloed,
gebroken uit de hartedammen.
Ik kan staren en al uw licht vergaren,
ik kan liggen neder, 'n geblazen veder,
hijgend, hijgend om u,
ik kan mij wassen diep in plassen,
ik kan hoog opdrinken uw hoog uitblinken,
uw vlammen luw.…
DE VRIENDINNEN III
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.213 Die volledig, tot de haarwrong naakt,
Elkaar vonden, eenzaam in haar zonde,
Kunnen wij eer niet bij elkander komen
Dan verwijderd en vervreemd voorgoed;
Dàn, vernederd en met macht genomen,
Ons ontrukkend, wadende door ’t bloed
Onzer vele ineengevloeide dromen,
Door een verte die te felle gloed
Dooft, wordt onze omhelzing ééns volkomen.…
Ek is...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Die gloed van die droom.
Die ouman se roggelende einde,
en die kleinding se pynlike begin.
Ek is Bayete.
Ek is Ons vir jou.
Ek is Liefde.
Ek is Vigs.
Ek is die mensdom se steunpilare.
Daai eeue-oue identiese tweeling;
Vrees en Hoop.
Ek is genadig.
Ek is stadig.
Ek is wreed.
Ek is die resep EN die bestandele.
Ek is die Groot Groot Gees.…
Cumulonimbus
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
3.701 onzichtbaar transport van erotische gevoelens
op de lijn die haar blik met de mijne verbindt
terwijl ze zachtjes tegen me praat
Nooit eerder voelde het zo oogverblindend bemind
Nu geen woord meer maar een daad
Ogen staan starend tegenover de mijne…
Aderen pulseren zichtbaar aangespannen
langs de zijkanten van haar voorhoofd
Een vurig warme gloed…
MORGENSPEL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
561 Het leven in het water hervat vol ijver
zijn dagelijks doen onder het oppervlak,
beschenen door zachtrossige gloed.
Levendige stekelbaarzen schieten verwoed
van plant naar plant. Trage zeelten
glijden bedachtzaam door het slijk
van de bodem. De grote treurwilg
buigt zich voorover. Levensmoe kijkt
hij in de vijver.…