Alle inzendingen over het heelal

12366 resultaten.

Sorteren op:

De dwangarbeiders

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.340
En juist gezien, van ver uit het heelal, Oefnen die beiden 't zelfde ambacht uit: Die slaven slepen last van schip naar wal, De anderen van stilte naar geluid. In ritmen zoeken beiden de verlichting Van de onbewegelijk te zware last: De koelie viel, die stilstaand dit gewicht ving, En gek werd men van woorden stilstaand vast.…

De verrukking.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
ô Laat het heelal ons vergeten! Wij minnen, wij minnen mijn Kloë! Hoe?.... Lacht gij betoverend meisje, Om dat uw bezit voor mij alles, En alles, bij u, voor mij niets wordt? Gij lacht, om die schone verrukking?....…

AAN MIJN VADER

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.881
Voor het sterflijk oog verborgen, richt de Koning van 't Heelal met in al voorziende zorgen heel de loop van 't Lotgeval! Door Zijn ondoorzienbre wegen worden wij hier rondgeleid! De aardse beeldtnis van die zegen is eens Vaders tederheid! Wat die teerheid kan omvatten, o mijn Vader! toondet Gij!…

1 november

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 883
Misschien kijken zij tussen één van de sterren in het heelal, en beschermen ze ons, tegen het verval.…

Zwarte nachten.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 740
Universum opent wijd alle poorten en het heelal treedt je breed glimlachend toe .................. I do love you .............…

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
En zo sta ik daar, tussen licht en schaduw in balans, met hart dat klopt in cadans met ‘t heelal dat ademt mee.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

De aarde

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Eén massa, één geheel, bestaande uit diversen Een zachte kern een mantel en een korst De natuur in evenwicht, de aarde draaiend om zijn as bovendien natuurlijk om zijn zon zo dus dag en nacht Flora en fauna, afhankelijk van licht De natuurlijke balans Planeet aarde in al zijn pracht…
Gizmo19 september 2003Lees meer >

Aardse bodem

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 921
de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten, verbinden een ieder die luistert en tuurt, met de eeuwige oertijd van zomer en winter, steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af, terwijl op de grond rottend blad van populieren een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren, heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht, dat wikt en vecht…
Tjoke4 november 2007Lees meer >

sterren

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.664
starend naar die duizenden lichtjes in een heldere winternacht ontstaan er evenzoveel gedichtjes geïnspireerd door al die pracht dan denk ik soms heel even zo turend naar daarboven zouden daar nog anderen leven en zouden die in ons geloven…

Ster

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Ster, stenen leven valt wazig naar beneden zwart op wit, ons licht.…

het heelal is een mystieke wereld

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 762
zachtjes droom ik weg in de volle maan waar woeste golven de nacht omhelzen, waar de wind het water even streelt als een fluwelen nachtgordijn dansend laat het licht de sterren gloeien in de nacht vol passie en gevoel, waar het toneel bespeeld wordt door de vallende sterren uit de belichte hemel want, het toneel is zo gekleurd door het…
MiTcHeLL31 augustus 2010Lees meer >

Wij zullen zijn!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 806
Ik was bij jou. Ik won je. Ik verloor je. Ik verliet jou. Ik nam je. Ik miste. Ik zag en herzag en verlangde, slechts koesterde. Ik liet één wens achter: eenmaal te herzien, te treffen oog in oog. Ik herwon jou. En weer zal ik je verliezen. Ik zal rouwen: 99 dagen lang. Ik zal zijn, hier op aarde, met jouw nagedachtenis, liefde en…

Krachten ( K. en M. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 637
Krachten kan ik niet tegenhouden, want zij vormen mijn leven. Machten breken af: zij ontspringen uit de verkeerde bron. Kosmische krachten van vorige eeuwen, tot nu en later: zij herbergen het voortbestaan van de mensheid in het universum. Bewust, onbewust en onderbewust leiden wij, mensen een bestaan binnen universele krachten: je kunt…
Petra Hermans17 februari 2013Lees meer >

[ Er is iets, dat Iets ]

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Er is iets, dat Iets is aards, ik voel het, flarden -- geheimzinnigheid.…
Zywa26 december 2023Lees meer >

Interstellaire verkeersinformatie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Ruimtereizigers, planeetforenzen hier een melding, opgepast! De satellietverbinding naar Neptunus is tot nader order afgelast. Ook is er veel vertraging, het devies is mijden dus, want het is weer stapvoets vliegen op de ring van Saturnus Een ruimtetanker is gekanteld vol met zuivel onderweg. De opruimploeg is bezig toch is de melk nog…

Het Oog Van De Dood

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ik ben alleen Alles is zwart Ik ga dieper Dieper en dieper Ik ben weg Alleen Verweg Het oog ziet niks Ik voel alleen pijn Alleen pijn Ik hoor niks Ik val dieper Dieper en dieper Alleen ik Àlleen ik Helemaal alleen Tot het einde Ja, dat wil ik Het einde Ja, het komt toch: Het Oog Van De Dood…
Het Oog (12)3 september 2008Lees meer >

Ook as kan gelezen worden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Het was je vurigste wens In rook op te gaan Als het eenmaal zover was, Onder de grond was Ook maar niks, Grond, daar had Je een leven lang Niets mee gehad - Dan maar de louterende Vlammenzee, een vlammend Protest tegen alles Dat was misgegaan In de jaren dat je hier was - Nu ben je tot as vergaan, Tot stof ben je weergekeerd…
Bert Weggemans23 september 2016Lees meer >

Dauwdruppels

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.520
Zaterdag: ik heb alle pagina’s van het heelal doorzocht, Zoekend naar jou Zaterdag: ik droomde van je Je ligt op je vrouwelijkheid Zaterdag: ik werd wakker aan je voeten, tastend naar de staart van de wereld Zaterdag: ik verlos je van de inktpot Zaterdag: ik tekende je vanaf het begin van de lijn, dan gleed je naar zaterdag Zaterdag: nam ik met…

Drie koningen geven handen vol leven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 808
Gladheid eet thans tijd van lieden die nu zelf kunnen glijden Wat wil de hemel, het heelal hier in vredesnaam mee duiden Wil ze even de opwarming met zonnevlekken van de kosmos Het anders interpreteren van ezel en os verbeelden op onze aard Gaat daarom dit getijde met zoveel weersomstandigheden gepaard Wandelaars en fietsers kinderen verwachten…

In de kamer

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.753
Naast de jonge moeder is het kleine Kindje en het slaapt nu in de reine Sfeer van lichtlijk-amber moesselien, Waardoorheen gij nauwelijks kunt zien; Kindje ligt daar in een schoonheidsdal, Kindje ligt daar in een wit Heelal Van donzen dekentjes en kussens puur, Kindje ligt daar in het morgen-uur Zijns levens, als een nieuw ontdekte bloem; Uit…

Wij zijn op weg naar Bethlehem. Een herderslied.

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.462
Een engel straalde in de nacht en heeft groot nieuws verteld: een Kind geboren in een stal en toch de Koning van 't heelal. Wij zijn slechts herders, arm van geest, en zoeken overal. Wij lopen hoopvol door de nacht, de wind waait kil en guur. Maar zie daarginds, daar staat een ster, vlakbij een boerenschuur.…
Lau Kanen26 december 2016Lees meer >

Overpeinzing

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 675
maar iemand die met jou verbonden is Niet door een draad een tube of een ketting maar door de straal die uit de ogen komt als diamanten in dezelfde zetting schijnt er eenzelfde licht dat nooit verstomt In onze kern, die wij het leven noemen dat weer vertrekt naar onze levensbron ver weg van hier: het uitzendpunt van human voorbij 't heelal…
Ton Hettema6 februari 2017Lees meer >

[ Ik ga niet rechtuit ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
Ik ga niet rechtuit, ik ben een stukje van iets -- veel groters dat draait.…
Zywa8 oktober 2024Lees meer >

De man boven de hemel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 390
Elon kocht de horizon, liet nachten gloeien op brandstof van verlangen. Hij dreef de hemel uiteen met zilveren schroeven, zocht in elke ster een spiegel van zichzelf. Zijn torens zongen van winst en snelheid, hun glazen huid weerkaatste enkel glans. Het rijk beneden werd een fabriek van dromen, waar stilte werd verkocht aan wie nog…

de vijf sterren van hoop

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Ster 1 Hoog aan de hemel schittert een licht, vol dromen, hoop en een mooi gezicht. Elke ster vertelt een verhaal, van moed, plezier en een ideaal. Ster 2 De nacht wordt helder door haar gloed, ze fluistert zacht: "Het komt wel goed." Door donkere wolken wijst zij de weg, als een vriend die zegt wat je nog niet zegt. Ster 3…
aiden grams11 september 2026Lees meer >

'S AVONDS ZIE 'K DE STERREN GEREN

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.893
's Avonds zie 'k de sterren geren, die daar zitten, hoge en fijn, als ik, moe van ‘t lastig weren onder 's arbeids leed en pijn, ene oogslag naar omhoge buiten 's werelds enden sla, en mij eens de hemel toge nog, aleer ik slapen ga. Al de lieden rusten neerstig: hier en daar nog een die tiert, en de blijdschap…
Guido Gezelle19 december 2021Lees meer >

DE WIJSGEER EN HET KIND

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.417
Waar is 't heelal uit voortgekomen, Die aardbol hier, die hemel daar? En ik, ik-zelf, geheimvol wezen, Dat hier een poos het stofkleed draagt, Waarom ben ik aan 't niet ontrezen En leef en aêm ik, ongevraagd? Waartoe met nevlen u omwonden, Gij, die gewrocht hebt wat bestaat? Laat, Almacht!…

APOCALYPSE REVISITED

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Megatonnen splijten het heelal één ogenblik tot onnoemelijke fractalen. Het niets zuigt leven weg en braakt dan chaos uit waar eens een stad was. Opdracht voltooid seint laconiek de operator terwijl een monsterbloem zich openvouwt over Hiroshima. Plots ben ik wakker starend in het duister het nabeeld zindert nog.…

FANTASIE.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.466
En wat is dat ruim, wat zijn lichtstarrental En flikkerend zonnegewemel, Bij de eeuwige volheid van 't ganse Heelal? - Een stip in d' oneindige Hemel! 0, nu eerst gevoel ik wat eenmaal de dood Me op vleuglen des cherubs zal brengen... Zee! zing Hem uw lied, die zo goed is als groot: Ik wil er mijn danktoon in mengen!…

Maar toch...

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.928
Het mystieke van je denken moet je zoeken in het heelal. De natuur brengt de mens naar een hogere oorsprong. De mens in het watertijdperk zal 't ware geluk vinden. Dan vraag ik mij af: op welke weg moet ik gaan? Moet ik naar rechts of moet ik links afslaan? Als mij nog verteld wordt, vele wegen, andere geloven.…