Alle inzendingen over koffie

1142 resultaten.

Sorteren op:

Meisjes van tachtig

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.951
Daar flaneert ze en passeert een terrasje steekt nuffig haar gemodelleerde neusje in de wind scheetjeslatend bij ieder frivool stappend pasje besluit ze toch maar voor een kopje koffie verkeerd torteltjes flipflapperen rond haar tafel en koeren om kruimeltjes sopkoek uit haar linksgedragen mondhoek welke spetterend rondvliegen bij `t rispen…

In het Theehuis

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 917
De slanke meisjes in de hoek Ze drinken hippe koffie en likken de room verleidelijk van Rode lippen De foto uit een magazine omlijst door huid waarvan we weten Dovezacht. J’adore bedwelmend.…
Heleen13 december 2007Lees meer >

het is slechts een herinnering

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.278
de gedachte aan je stem die over heuvels en zeeën vloog naar andere landen toen je vreemde vruchten proefde en opgewonden raakte van smekende vrouwenogen altijd een muntstuk in je hand het was al een herinnering bij je krantje kopen en kopje koffie op de hoek toen later vroeger werd van samen naar de bioscoop mijn tranen en jouw zakdoek…
Fei10 april 2008Lees meer >

Bloemen plukken in de wei

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.924
Fietsen stuk, de mandoline bleef heel Jaren stond ze Met haar ranke steel Daar, in uw te kleine kamer En we dronken nog koffie Langzaam werd later Verhalen nam ik mee - Dan wordt het middag Alles hapert tot u stopt U verslaat de tijd en gaat hem voorbij Fietsend met uw mandoline Bloemen plukken in de wei En kunt u Opa zien Snoepen…

Reis naar het oosten

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.987
Heb je al koffie gehad?’ vraagt ze lief. Ik kijk naar de tafel en knik onzichtbaar. Opa is naar de winkel, koekjes kopen. Opa en oma zitten samen op de schommelbank. Aan haar glimlach zie ik dat ze weer aan het reizen is. Haar paspoort, sleutels en leesbril liggen in de la van het vriesvak.…

Poor Virginia

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Vanochtend dronk ik koffie met haar dolende geest, maar nee, gelachen hebben we absoluut niet. Wel gefluisterd, tijdens het eindeloze roeren in de kopjes, dat onze koude harten warm werden van elkaar en dat we elkaar wilden beminnen als Romeo en Julia op hemels niveau.…

Elke dag anders

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 984
soms zijn charme, is licht en zonnig bovendien Elke dag laat zich dan, van een andere donkere kant, ook wel eens zien Elke dag, kan zwaar zijn als lood of soms een steen Elke dag is weer een andere, geen dag is eender als voorheen Elke dag heeft een avond, vooraf een maaltijd, met of zonder toetje Elke dag heeft een schemering, met in de koffie…

Begrafenis.

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 888
Op naar de koffie en de koek, Hèhè, het is voorbij... Ik loop maar mee, wat moet ik anders. Het zint me niet, Ik zit ermee.. Die bril, die bril... staat nog steeds scheef.…
Antje22 november 2010Lees meer >

ik wil

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
je niet om in spiegels die de waarheid zien is jouw verdriet dan zo verstoord wil je nog meer misschien ik wil zon ik wil zee ik wil strand frisse lucht ik moet er echt uit heel relaxed met een groot glas koud bier in m'n hand lekker onderuit ik verdring het gevoel want de volgende dag werpt z'n schaduw vooruit een snelle kop koffie…

Liefde is projectie, zegt de wekkerradio

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 799
Vader, moeder, zoon, half zeven, vers geroosterd brood; koffie, thee? Je gaapt geen antwoord, zwijgzaam staar je lang de vol gedekte tafel aan. Kinderdroom koesterend vermoord zij zacht de droom van haar kindertijd; ‘Liefde is projectie’ luisterend draai ik mij toekomstwissend nóg eens om.…

547

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
In een huis waar afwezigheid de lucht vult De man op de vloer, voor mij onbereikbaar, Degene die mij grootbracht, te gast in haar eigen land, De vrouw die ik liefhad, en wakker word met koffie Die ik niet geschonken heb.…
Chloë5 september 2024Lees meer >

In schil of nat

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
Motor voor gewone en grote prestaties van de dag Gezond als moraal Zomerkoninkjes straks op alle markten Koninklijk nagerecht zonder kroon, met slagroom Afsluiting van maal Start jouw dag met een banaantje, muesli, melk koffie, brood en meer fruit Na een dag werk en sport Niets verzuurt in 't vat…

zonder hem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 677
als stille getuigen stonden de bloemen en verjaardagskaarten op de tafel, och het was een drukke dag geweest het had niet gevoeld als een feest vorig jaar toen haar man nog leefde en haar koffie en een ontbijtje bracht. zijn warme lippen in een liefdevolle zoen….maar ja, dat was verleden, dat was toen.…

tien voor tien

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
in een natuurlijke ovaal tussen dikke beukentakken beweegt een houten mast met vage wimpel zonder vlag waarschijnlijk een toeristen tjalk die voor even in de haven mag in het zonlicht, in de schaduw van de vol gegroeide kronkeltak door het ritme van de rode pannen en het hangend groen gebladerte ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
willem jacobs29 augustus 2016Lees meer >

De familie Piggelmee - negende verhaal - tweede serie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
In het met liefde onder ogen zien van hun dagelijks leven onder het genotvol drinken van een kopje Dwergenmans koffie of thee. Op die momenten, die belang en waarde krijgen als het leven uitzichtloos lijkt af te drijven ergens hoog bungelend boven een grote wereldzee.…

Dagje moeder

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 668
Met de trein naar Assen en met bloemen aanbellend bij mijn moeder's woning, waar de koffie en gebak (supervlaai) al klaar staat voor consumptie. Mijn vader ontbreekt al drie jaar, maar zijn stoel staat gelukkig nog op dezelfde plek, waar ik hem nog steeds levendig in zie zitten.…

Een opgeruimd type

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 556
Ik kan heel goed de boel de boel laten maar ik ben wel een opgeruimd type ordenen, opruimen schoonmaken, netjes maken zit in mijn genen en is aangemoedigd door wijlen mijn moeder zij altijd in dat schort niet uit te krijgen soms lukte het dan speelde ik obertje had de afwas al gedaan de keuken opgeruimd en koffie met wat lekkers…

Als de winter komt

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 660
‘s winters heel dicht bij de haard hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld de ogen ver weggezonken brillen en sleutels vaak zoek toch bleef een geborgen gevoel - met de hulp van een buur om de hoek rimpels als diepe groeven bruine vlekken, tandenloze mond hard en luid moest je roepen ook als je vlak voor hen stond zij zette hem koffie…

Een beleefdheidsbezoek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Chateau Le Bois liggen galant uitgespreid en majestueus voor ons, met het oog op de "edelen" en de uitgenodigde aanwezigen; mijn broer, zijn vrouw en ik, allemaal vol kennis van doodlopende wegen In de schaduw van een afgelegen eikenboom maar met volledig zicht op de trotse residentie we drinken wat wordt aangeboden; koffie…

Holweerklinkend 1

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Het maakt niet uit of ik iets maak En wat ik maak dat maakt niets uit Zet thee of koffie, maakt het uit Of ik wat zeg of schrijf of fluit En als ik op een dag verzaak Zoals vandaag, scheelt dat een duit?…
Max29 oktober 2022Lees meer >

WERK

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
bij het eten de enkels, bij de koffie de knieën, bij valavond het borstzakje, tot het met krakende wervels en barstende lippen lucht staat te happen. alleen de klok verspringt. conversaties pletten zich met grotere aandrang tot moes in een hoek van het plafond en er wordt minder en minder gezeten, ingepakt links en opgeruimd rechts.…

vanaf een terras

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
in een gevederd mozaïek liggen de gebakken stenen vlak in dof zand, vanuit mijn zicht, vanachter een koffie waaieren zij zich uit, de dorpsstraat in aan het begin van wat voelt als mijn achterland doorheen de bomen aan wederzijden groeit mijn ochtend langzaam de morgen in huizen houden de vergetelheid in stand hier en daar nog statig,…

Bij mij geen kramp door de krimp!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
of 3 in mijn naam bijeen zijn, ben ik in uw midden" Daar is geen Westerkerk voor nodig praktisch een organisatie van arbeid en kapitaal een hele onderneming, management en personeel Ik bagatelliseer dit geenszins niet, want hoe fijn is het niet in de Wester te mogen zijn de woorden, de klanken, het licht de mensen, de aanspraak en de koffie…

leven met het weten (2)

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
dagen het leek alsof niets kon ontkomen tot woorden vielen, stil en koud een waarheid die je niet verwachtte geen hoop op ‘beter’, slechts vertraagd de toekomst vond plots eindigheid hoe leef je door, met wat je weet als niets meer vast lijkt, alles zweeft je leeft niet minder, maar compleet in ieder uur dat jou en jij nog leeft de koffie…

de aftrap

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 371
gehouden en van onze luiheid beroofd het is altijd een groot genoegen ieder op zijn wijze te zien bewegen en met het advies, "u bepaalt zelf uw eigen tempo" heb ik vrede, voor mij is dat een zegen immers voor mij is het leut en geen zwoegen mijn heil is met name in het samenzijn gelegen het hoogtepunt is de nieuwsgaring na afloop dan is er koffie…

Ontwaken uit de mist

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 320
Ontwaken in een lijf dat niet meer van mij was, koffie smaakt naar bitter en kruidig maar kon mijn hart niet bereiken. Kinderen glimlachten – de zon scheen onbewogen voorbij. Was dit alles – beton op mijn borst, paniek als een storm die binnen woedt; stenen woorden stollen op mijn tong, het leven krimpt tot eenzaamheid.…

Stemmen uit Amsturia

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 79
De straten ademen in grijs en groen, waar yuppen aan hun dure koffie nippen, terwijl de armoede haar best moet doen om door de mazen van de stad te glippen. Een omgedraaide pas, een haperend brein, de geur van bonen in de vroege middag. De dromen van de straat zijn vaak heel klein: een tweedehands bankstel en een milde lach.…

Antwoordapparaat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 213
Ik vraag me af wie nu tegenover je zit, wie je koffie inschenkt en vergeet wat ik altijd vergat. Ik zap zonder te kijken, laat iets ouds spelen. Het leven lijkt eenvoudig voor mensen die zichzelf niet hoeven te dragen. Ergens ligt iemand in jouw armen alsof dat altijd al zo was. Ze zeggen dat tijd heelt. Dat alles slijt.…
Nathan27 april 2026Lees meer >

Vader

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 139
Vader kijkt uit het raam, de hortensia bloeit Moeder woont nu ergens anders Ze hield het niet meer met hem uit In haar kleine belevingswereld Geen lange tenen meer bij de koffie Geen ongenoegen dat hij moet herstellen Ze is op haarzelf, heeft niemand om over te klagen Hij hoeft haar zware lot niet meer te dragen Het is zomer, de jaren beginnen…

Onder de avondzon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Ze liep door Capelle met koffie in haar handen en zachte onverzettelijkheid in haar stem. De wereld kwam niet goed met tabellen en taal, zei ze, maar misschien wel met koekjes op tafel, een stoel die vrijkomt, en een oor dat niet opschuift.…