Alle inzendingen over psychologie

6043 resultaten.

Sorteren op:

Windstilte

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.080
In de schemer van mijn dagen blijft elk antwoord ongezegd op mijn laatste levensvragen die, onverwoord noch uitgelegd, verschrompelen tot mijmerij, pijnloos, van kwetsuren vrij. Nu de golven zijn bedwongen, weggeebd in afgaand tij, word ik kabbelend bezongen van veraf als van nabij door een eindeloze symfonie met klank en kleur in harmonie…

mijn zwaluw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.018
een vogel kijkt niet om zoals ik vaak doe jij scherende zwaluw met gevorkte staart in duikende vlucht tref jij je doel ik denk steeds na over wat mij zorgen baart jij spreidt je vleugels uit als vanzelf ik zoek met moeite de weg schoorvoetend , aarzelend weet vaak van heg noch steg jij boerenzwaluw verkent de aardse velden trekt…

gevierd en toch gewoon gebleven

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 862
gisteren was ik thuis mijn eigen dichter niet overgeleverd aan strijd en bestaan vandaag blijf ik thuis in blij gemoed wat men ook met mij doet ik ben hier…
Fred2 oktober 2005Lees meer >

het koningsdrama

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 955
een zoon een zoon is mijn zoon hij is in mij nog niet gestorven vecht nog immer laat niet los wat hij heeft verworven krampachtig bewaar ik zijn beeld maar zie niet dat mijn zoon is verworden tot illusie; mijn eigenbeeld in de arena van mijn geest strijd ik nog steeds als heerser terwijl mijn koningschap al lang is…

Illusie van de nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.072
De ronde kamer breekt. Het vroege licht snijdt als een mes door het bedorven blauw. Het laken valt. Daar staat zijn bleek gezicht, een marmeren torso in de ochtendkou. Het is een hard begin. De droom is dood, zijn trekken door de nuchtere tijd getekend. Wat is verlangen als het tedere lijf besloot dat op de hartstocht niet meer wordt gerekend…

In den Avond der Inkeere

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 78
O mine ziele, com nu naderby, ende sit in stille wordinge neder. Den dach en heeft syn laetste glansen niet meer, maer sijn schaduwe dwaelt al over veldt ende steden. . Siet hoe de avonde nederdaelt, als een sachten sluijer over menschenherte. Den eenen vindt ruste in sijn huys, den anderen blijft dolen met sijn smerten. . Laet hen…

Nissen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 101
teruggebracht tot hier, en nu, nauwelijks een geheel, de wrijving tussen contouren de omtrek van teveel ergernis in nissen, op de grens van het ongewisse een opening zonder kieren een ruimte die niets ontsluit Een schaduw, met aanspraak op grond zonder diepte of gewicht, de afwezigheid zorgvuldig bewaard enkel het deksel gelicht…
silann Nara12 oktober 2026Lees meer >

geveinsde onwetendheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 65
Eirôn liep op haar stilste tenen voorbij maar was zich niet bewust van het spoor dat zij achterliet aan ellende en diep verdriet bij een deel van het koor dat haar zowat niet begrepen had toen zij het lied voorzong over de sprong die zij aldoor maakt als wrange wraak op kleinerende kaken die zich onder gordels van draken van dames…

protagonistengepronk

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 75
Alazôn daarentegen kon de zware last van een verzekerde grootsheid zonder ezel zeer degelijk pas na pas met veel kabaal stuurse bergen overduwen en de klare lucht duurzaam bereiken waar uitgespuwde wolken van kritiek nimmer als één voortdurende stortregen hem ieder uur zuur doorweekte daar hij immers nooit bezweek onder de brutaalste…

Nee, wij projecteren niet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Er is geen noodzaak of urgentie om de twijfel te verdragen, gevangen in een innerlijke angst van onuitgesproken vragen. Iedere jij-bak is er een te veel voor de veeleisende narcist die de dominee niet laat uitpraten Laten we proberen te communiceren, met dezelfde toekomst in het verschiet, zonder de filters van gisteren, nee, we projecteren…

in het felle spotlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 12
“Wat is één jaar anders dan de dertien manen die voorbijgaan; hoe is de waarde in te schatten van de jongste verrassing ooit zijn, in het licht van de wetenschap die immer achteraf doorpakt; waarom eert men de doden vandaag met een maskerade van oprechtheid; en welke rol speelt u, juffrouw Eirôn?” “Deze herfst, geachte heer Alazôn…

Antwoord op een ansichtkaart

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 25
Het is later in de herfst, ik probeer niet te bewegen Ik zoek naar puurheid in dikke tweedehands boeken, omdat zinloze haat zich laat verbergen in de verloren gesproken taal die tussen ons in liefde bestaat nog voor de laatste oorlog begint en elke brief een grenslijn wordt, een loopgraaf van beleefde zinnen. Ik zoek een waarheid…

Demonen uit mijn verleden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Demonen uit mijn verleden Bepalen mijn heden Houden mij gevangen In mijn innerlijke zelf De stem van mijn lichaam Klinkt vaag in de dichte mist Een mist vol trauma’s Opgebouwd, een leven lang De zon zwak aan de einder Lost de mist langzaam op Ervaringen opnieuw beleven Om te verwerken in mijzelf Een gevecht dat ik wil winnen Om te…

Links die ik zeg, maar jij niet legt.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 19
Uitstellen van uur tot uur, waardoor het vaak eindigt in iets zuur. Seconden worden minuten, dagen worden jaren. Niks verandert en blijf nog steeds op mijn gedachten varen. Ze noemt het popcorn, dat in mijn brein. Toch is het niet iets wat je zou willen zijn. Laat slapen en dan weer vroeg op, ik zou willen weten hoe ik het stop. Prikkel…
Isabel9 november 2026Lees meer >

Wereldbrein

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
ondanks virussen en oorlogen uit 't verleden en de tegenwoordige tijd met tegenstrijdige gedachten in duistere nachten is er liefdevolle menselijkheid onder de zon in dat ene grote wereldbrein der volkeren met of zonder geloof en voor talrijke religieën ligt een taak voor eenieder van ons hij knielt bij de muur en zij bij de…

Totaal lege blik

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
Je kijkt me aan en ziet me niet, weet niet dat ik er ben, dat ik het ben die voor je staat. Je kijkt me aan met de totaal lege blik van een onbekende - Ik die van jou ben, die in jou gewoond heb, Maanden lang met jou in hetzelfde huis gewoond heb. Je herkent me niet, ziet me ijskoud voor een onbekende aan - Je ziet me…

Mensen onmacht

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.323
Wonderlijk zijn Gods almachtige werken; Maar wij verzuimen der wel op te merken. Treed op een mier, het en schijnt niet met al, Evenwel in deze mier is het al Wat w’in een machtige olifant vinden: ’t Schepsel is schoon, maar de mensen zijn blinden.…

ga weer leven.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
niets heb jij nog in dit leven, voor niemand ben jij nog belangrijk, maar de rust die jou wordt gegeven, maakt jou juist zo rijk, want jij staat op beide benen, begrijp goed wat ik bedoel, ze kunnen jou alles afnemen, behalve jouw gevoel, heus daar moet jij juist wezen, daar moet jij juist zijn, door deze wijsheid ben jij nu geprezen,…
j.m.hofman31 december 2017Lees meer >

Lispeltuut

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik draag je bij me, als altijd draag ik je bij me Zelfs door mijn jaszak heen hoor ik je ruisen, hoor ik de zee die in je is - Ik zet jouw schelp tegen de mijne En hoor hoe je ruist, hoe de wind in je suist - Alsjeblieft, Lispeltuut, vertel me alsjeblieft hoe laat het is, Want niemand hier weet hoe laat het is.…

razen in een waas

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 506
de waas van het moment sluit velen van ons de ogen het is de eigen wereld die telt, vervloekt zij het mededogen de tijd die men heeft wordt nagenoeg opgegeten door het zoete van moeten hoe ik dat zelf ervaar of hoe de ander dat beleeft kunnen gedachten wel, doch gevoelens onvoldoende meten men loopt niet meer op blote voeten van schoeisel…

blind en welwillend

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
Er is veel dat schittert in klaar daglicht zelfs maar ongewis blijft deemsterend en weg ons er vanaf gegraagd het dagen het duister in gedragen op blinde draagbaren het verglijden in het ongeziene tersluiks de dag vermoord in verholen ogen de luifels welwillend verdicht tot een matrix zonder kieren elk mijmeren herleid tot blind suffix…

MMXVIII

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 513
Geef mij een feestelijk gedicht hier op dit nieuwetijdsgewricht het hart, de lever en het bloed willen bezieling, frisse moed Kom, vul je nieuwjaarsvers met licht Schets ons een zonnig vergezicht dat is je dichterlijke plicht tover juwelen uit je hoed poëetjelief wees braaf en zoet Geef mij een feest.. Het oude jaar zit in 't gesticht…

Op de vloedlijn

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 545
Pal op de lijn van vloed en vochtig zand beweeg jij voort, belemmerd door de wind, niet wetend wat te kiezen, welke kant jij op moet gaan opdat jij kalmte vindt. Jouw denken lijkt een zee op zich, die bindt niet zomaar in, die slaat jou heen en weer van lichte hoop naar golven van oud zeer die tegengaan. Zolang dat nat jou vat, zie jij geen…

Mokkels

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
Sinds MeToo weet je niet meer hoe je met vrouwen moet omgaan, al ben je vergeten, dat je dat daarvoor ook niet echt wist. Je hebt je mond met ijzerdraad dichtgenaaid, want je ziet ze namelijk nog steeds, van die hoogst aantrekkelijke mokkels in schaarse, sexy kledij, die jou alleen al met hun stemmen knettergek van begeerte maken, maar…

De tijd in haar ogen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 664
In de wachtkamer zit ze van angst te beven, ineengekrompen tot minder dan niets - Nog maar vijftien minuten sinds haar lief achter de mintgroene klapdeuren verdween - Zij heeft de tijd in haar ogen, Zijn leven komt in wolken voorbij, zijn jaren zijn minuten geworden, zijn minuten worden jaren - De angst groeit uit haar ogen,…

Kronenburger park

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
De wijs... van het lied komt me over de lippen De sfeer van de zondagmiddag neemt er even z'n keer Ik slenter over het ingesleten wandelpad neurie 'n strofe: 'kijk goed rond in ons paradijs'.…

liefdesgift

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
in haar vorstkoude handen draagt ze een warme jas ze geeft hem aan degene die hem past en legt zachte woorden in haar mond, ze wast daarmee het schuldgevoel dat doelloos rond haar slapen doolt in de haard verkoolt het laatste hout en haar laatstgeboren kind krult zijdelings in slaap buiten giert de wind de dag tot natte flarden maar…
switi lobi13 januari 2018Lees meer >

Vrijbroekpark

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Laat dit dan mijn moment zijn.. in een park op een bank met een boek pel ik stuurse mandarijnen en mijmer over hebben en zijn Verstrooid speur ik in bladloze eiken naar eekhoorns en ander gespuis en word ik zeldzaam rustig van de bomen en hun vriendelijk geruis. twee eksters verborgen in het lover kijken me schuin en sinister aan…

Spookhuis

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 995
Het dichterlijke schuim werd door de holle klop verwezen naar de omgevallen zolders van een huis in zacht mineur Nee - de koning was er niet en zelfs de hofnar was verdwenen en de ophaalbrug stond dagenlang omhoog in somberkleur Van de gracht dampte een lucht die zelfs de hemel deed verstenen meer dan eens een schijngestalte die verscheen…
jan haak23 september 2008Lees meer >

bladerstilte

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 513
het werd laat en jij draaide steeds sneller het verraad, dwars door de cirkel van papiersnippers bedekte het sterven van ontvelde bomen met woorden, gewurgd door het zwijgen, losgemaakt van onschuld toen ik nog zocht naar de zomer tussen het gekwetter van vogels en de warme ramen van een voorbije dag veroordeel me maar…