1504 resultaten.
de verstandskies
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.586 hij moet eruit, dat is van groot belang
ik bad vergeefs, er kwam geen hulp van boven
maar wel iets scherps, hoe pijnlijk is verdoven
daarna verscheen een monsterlijke tang
ik liet mijn ogen spreken: IK BEN BANG!…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 zie de heldere stromen polaire lucht
vol wit, opbollend en scherp katoen,
en Freia biedt, door haar zuivere adem,
de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe…
De ander
gedicht
3.7 met 20 stemmen
16.975 bewegen,
de kuil in het andere kussen zoenen
zolang die daar nog is te voelen
maar geen vaarwel bedoelen,
ze zal nog een hele tijd
knechten en kinderen moeten zeggen
welke koud geworden kleren
met hun menselijkheden kwijt
weg te smijten, weer meer en
hartverscheurend klemtoon leggen
op de volgroeide eenzaamheid,
zal later, als de scherpe…
Omaha Beach, 6 juni
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
847 geweest
ik heb het gezien
en heb het beleefd
't was in een droom
of als een film
het geweld van de vrede
en het krijsen van de herinnering
Nog zijn ze zichtbaar
kraters waar eens bommen vielen
nog zijn er resten
van de Atlantikwall
de gapende bunkers
van het zware geschut
de witte kruizen
in eindeloze rijen van eer
geven pijnlijk scherp…
Een kerker met gordijnen
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.486 Scherpe stokken
En een mes in de la;
Wapens tegen mezelf.
Gevangen in een kerker.
Een kerker met een put.
Ogen dicht.
Donnie op de wip
Alsof hij in Belfast is.
Het is de verbeelding maar.
Ja rozen hebben doorns.
Dat is geen nieuwigheid.
Toch heb ik ze tot bloedens toe gestreeld.
Het geluid van een rivier nabij.…
over en uit
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
822 niemand kijkt
recht in mijn blik
op scherp sta ik
ik kan niet anders dan dit
pad volgen
door de storm van zinnen
dit leven waardig beleven
de rest van de tijd
ach ja
de oneindigheid
waarin wij praten
verlaten
zingt de kade
het pad waar bomen praten
waar lucht langzaam aan
donkere wolken toelaat
het gaat nooit meer
weg
en op weg
op…
Verbloeming
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
704 gemak, een
schaduwrijke winter overleefd,
geen hinder van gestreden strijd,
beken zoeken bedenktijd,
slagaders van uitgeslepen vlijt
om erosie te verschragen in het
losse zand en tegenlicht van
nooit gestelde vragen, de weg
haar bestemming kiest,
ontluistert,gekluisterd aan de
leegte, wat zich in tegenstelling
verliest, wordt het scherp…
Wicklow
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
639 in groen stapelen
ruggen zich naar achter
waartussen nevel kleeft
als grijze klei aan dikke kammen
de kleine ruïne
is door steen en tijd
van enkel voorgevel met raam
tot standbeeld verworden
tegen de zachtgrijze hemel
grenst de kim
aan gele korenvelden
scherp geaderd in tinten
en zo een hoogte kleuren
de stroming kent
blauw ruisend…
Een holte in haar diepe schoot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
568 De nacht, huiddiep en rimpelloos gelegd
met sterrenspikkels op zijn tulen kleed
baant zijn pad met staal van scherp geslecht
door tunnels mensenpassen breed
De dag van buiten rijmloos opgezegd
draagt hoornhuid als een dure eed
snijdt zich een weg door boeg en plecht
als horizon het licht betreedt
De avond neemt terloops de weg omhoog
schurkt…
Mien wonderlijke Wad
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
664 scherp en zilver gerande wolken, deze stranden
zijn vol spoken, de nacht glimmert stil en
onuitgesproken, het ruisend riet ritselt geheimen,
het ruist, fluistert en flinstert door de nacht,
de nieuwe volle maan verlicht al mijn mooie dromen,
en koestert een trage lome, nieuwe stille liefde,
ik zie de zee de stille maan in zilver spiegelen,…
Haast wanhopig
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
708 wanhopig
zich tegen de stroom aan me vastklampend
ik wist niet wat
'De voortdurende vernieuwing
van alles wat leeft- het ontspruiten,
bloei en rijping, sterfte
en dat het dan weer opnieuw begint-
dat werkelijk alles
zich steeds vernieuwt meneer'
hij blikte hierbij wild om zich heen
van me weglopend keek hij
me nog twee, drie keer scherp…
Het Snorrelaantje
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
561 In de zelfgebouwde tent
tussen de bessenstruiken
vertelden we elkaar
hoe spannend de vakantie was
met deuken in de knieën
van scherpe schelpjes
in ‘t geplette gras.…
Ik ben verdrietig
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.593 Het verdriet stroomt door mijn aderen
Ik kan niet meer scherp zien
Mijn ogen vallen dicht
En ik vraag om vergiffenis
Ik vraag aan de mist
Of hij op wil trekken
Ik vraag warmte aan de zon
Ik vraag aan de regen of hij me schoon wil spoelen
Ik vraag aan de haat of hij weg wil gaan
Ik vraag om de waarheid
Ik vraag om liefde
Maar ik krijg de…
Hobbyzolder
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.021 Zijn lippen omklemmen dan scherp geslepen tanden.
.…
Aan Marinus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
713 De meeste zieners
zien pas scherp als
de geschiedenis
geschreven is,
als ingrijpen
niet meer kan,
zien slechts om
naar dat uur.
Voor jou was dat
niet genoeg,
jij greep in, veranderde
de loop der dingen,
stak die Reichstag
in de fik, voorzag
het gewetenloze
nazivuur.…
Jachtluipaard
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
847 Mijn spieren spannen zich ieder ochtend opnieuw,
met mijn scherpe ogen verken ik mijn omgeving,
als ik gaap dan is dat louter van de honger,
want ik ben voldoende uitgerust om jou te minnen.…
GETHSEMANE
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
569 Scherpe bloesemgeur zweeft rond, prikkelt zacht
de droeve man, poogt hem te sterken, gaat weer.
Omringd door zegevierende bloeikracht
voelt de Heiland met mateloze hartzeer
hoe Satan loert, maar stelt zich niet te weer,
wacht lijdzaam op de wraak der boze macht.…
GRETA AAN HUGO OVER FRANS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Plots wist ik wat of houden van betekent
In de ander vinden wat het beste is
Liefde, wijsheid, passie, droefenis
Je ware zelf het spiegelglas uitbrekend
Latent aanwezig, nu scherp afgetekend
Je diepste wezen en geschiedenis
Waarin nabijheid naast benauwenis
Pulserend licht en alles vanzelfsprekend
Besef dat ik mijn lief gewoonweg bén
Hoe…
Een kwartiertje in de trein
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
716 Venijnig scherp brandt het gemis.
(dit gedichtje is eerder gepubliceerd in Maatstaf nr 5, 1995)…
De scoop
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
596 wereld wacht
het kind zingt zacht een lied
en ziet de perslui niet
het offer moet gebracht
het lam geslacht
de spanning stijgt
de wereld zwijgt
de scoop die komen gaat
houdt ieder in zijn ban
en plots
met bruut geweld
en onverwachte kracht
wordt ’t kind van straat gesleurd
de kick was kort maar hevig
de camera zoemt in
met scherpe…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Slechts even was te zien de glans van zijn veren
de scherpe belijning van zijn kop, ’t felle oog,
kromming van zijn machtige snavel en klauwen.
Van zo’n zeldzame verschijning kan ieder leren
dat als men voor de feiten het hoofd niet boog
om de Zeearend slechts enkel kan rouwen…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
Zijn wij dan beiden zó beladen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.606 Zijn wij dan beiden zó beladen,
Dat iedre klacht om eigen leed
De ander schrijnend scherp moet schaden
Met àl te wrangen jammerkreet?
En is ons beider zielsvermoeien
Zó zwaar, dat ieder klagen dan
De ruime maat doet overvloeien
Van 't leed dat elk nog dragen kan?…
Onbegrip
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.207 Mijn hart werd gestenigd
door scherpe woorden
die mijn liefde doorboorden.
Ik zag het licht niet meer.
De hoop was verdwenen als
sneeuw voor de zon.
Hopeloos verloren.
Jaren zwalpte ik op een woelige zee
met golven als spelbrekers,
die mij nog op grote golfbrekers
lieten afstevenen.…
PEINZEND PAPIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 wind vergezellen
tot vrije golven en einder
blijft echter zitten
op een blij glanzende helling
jonge sterke bloei
nog half in tere sluimer
vraagt hier lang te toeven
hij ziet een nietig plekje
dat heel de wereld verdrijft
ook alle tekeningen
die zijn hand baarde
hem eeuwige roem gaven
slechts
de kleine speenkruidplant
die het scherpe…
Liefdecirkel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 rijmen bakken en inpakken
een eigen halleluja op Pasen
heerlijk naar jou te zenden
om te vieren dat we elkaar herkenden
die dag een drietal lentejaren
elk weerzien weer geloven in elkaar
vernieuwen met verassend gezoen
vermoeden van liefde in elk gebaar
nooit aangekomen waar verwacht
tegenstellingen hard en zacht
scherp en evenwichtig…
De diepste droom ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
462 Vlak voor het sterven ben ik gewekt
uit een onbegrensde niemandsland,
de uitnodiging van de dood - voor
poorten van de waan – voor mij als
diepste dromer in baatzucht geleerd
om toch maar af te slaan, kenmerkend
voor het hele traject, de droom graveert
met scherpe naald de duizend teksten van
z’n gedachten in het geaderd marmer,
mijn…
Vrees niet!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
629 naar de roofvogel met scherpe, genadeloze
klauwen die op zoek was wat te reiken,
alvorens te verdwijnen met prooi in de bek.
Ze zorgde goed, voortaan voor veiligheid
in eigen stek!
Haar jong nest in de hoogte der gebergte
moest goed worden onderhouden.
Lang genoeg was heel haar kroost uitgebroed
en moest nu góed worden gevoed.…
het leven omhelzen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 is een misverstand een
leugen die komt van oude mensen
milder ja, misschien milder…
ik hoor kennelijk in geen categorie
ik was geen goed noch slecht mens
meer nog dan vroeger hou ik van muziek
van de schoonheid van mijn vrouw
de natuur met al zijn geheimen
als ik zwijg kan ik dingen beter,
duidelijker verstaan
mijn ogen zien nog scherp…
Winterlaan.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.167 Doch marmerhard is 't hart der winterzon:
Haar scherpe schichten schittren louter kou,
Nuchter vernuft, geen warme liefdebron.
En de een'ge kleur in 't blank en zwart van rouw
Is, donkre bloedvlek op de horizon,
Droefrood, de mantel van een vissersvrouw.…