12763 resultaten.
In memoriam
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.112 Weer schieten de herinneringen
Massaal als losse vlodders in mijn hoofd
Ik klauw nog ongeoefend, half verdoofd
In het ondiepe waar de zalmen springen
Reeds vallen bij de eerste tintelingen
En masse de lome vlinders in het loof
Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd
Met een punaise bij de dode dingen
Bestaat mijn moeder enkel en alleen
Als…
ONTHEEMD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De jongen tuiniert strijdlustig
verwint tartende roofhalmen
graaft kruimelige plantgaten
voor ongeduldige bloemen
ziet bij zijn werk zwarte miertjes
krioelend uit de grond schieten
met eitjes en poppen vluchten
een nieuw veilig verblijf zoeken
onder elke aardkorrel
betreurt die tere mijngangen
waar een knusse stad school
bloeiend door…
Spreeuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Ver boven Utrecht vliegt een massa spreeuwen
Een wonderschone vlinderende vlucht
Strijkt neer en schiet dan plots weer in de lucht
In elke boom een koor van schelle schreeuwen
Maar mus en merel vinden dit te zot
De vogels pleiten voor een vliegverbod.
----
De lucht boven de wijk Hoograven in Utrecht is het toneel van…
opschieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 neem nu dit jaar de lente
alles schiet een maand vroeger op
dan voorheen.
na één nacht
pronken de jonge linden
vol lentegroen
om zich heen.
amper is het halfvasten
en het geel van de paasbloemen verdween.
half april
overal geuren de meiklokjes
en lokken bijen en mensen
in bosjes bijeen.…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 In mijn hart schieten scherpschutters
mijn passie voor jou aan flarden, zonder
psychologische inzichten, als brute barbaren.
Ik weet niet hoe ik je kan benaderen en als
ik je benader, dan zul je me verschroeien met
je inhete zonlicht, je eeuwige sexappeal!
Je bent gewoon teveel Godin!…
PTT, TNT, TPG, PostNL,
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
583 zesentwintigjaar klaar uit weer en wind
collegae die onder zijn duiven schiet
het postkantoor niet meer in straten vindt
een vent die vele namen achterliet
onzeker opzoek als een bedelkind
of hij misschien wat zekerheid hervind…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
Groepsportret
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.775 Alleen wie scherpstelt, schiet, vereeuwigt.
-------------------------------------
uit: 'Wuif de mussen uit', 2006.…
de rilling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 denkend aan de stilte
en de rust in m'n hoofd
ervaar ik soms wat kilte
zoals een slang langs m 'n ruggengraat
in een korte koude voorbij schiet
de rilling doet me bewegen
onwillekeurige bewegingen
waarvan er geen een herkenbaar is
als zijnde een eigen gemotiveerde
wel doordachte daad
zie 't als een ongevraagde gunst
of een stille hint…
Vlucht MH17
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Voor velen was er nog een droom
Vol plannen om ooit in te kleuren
Fris groen vulde hun levensboom
Later is er nooit gekomen
Ze zijn verdwenen, stortten neer
1 wreed moment heeft het ontnomen
Een toekomst hebben ze nu niet meer
Een mens blijft toch een kwetsbaar wezen
Een broze speelbal van het lot
1 gek die het nodig vindt te schieten…
Vakantievlucht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
592 Vertrek van Schiphol voor vakantie
Naar verre en exotische landen
Was gedoemd om te stranden
In strijdgeweld om Russische macht
Een land rest vol tranen en emotie
Herdenkt met gevouwen handen
Solidair met andere landen
Gedenkt hen, wenst hen: slaap zacht
Maar van rust is hier geen sprake
Geweld en schieten gaat steeds door
Delen blijven…
Spichtige spreeuw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 Van het gebouw zwerft,
Schichtig bewegend over
Het kale, koude beton
Waaruit alle leven verdwenen is,
Maar waar hij geacht wordt
Het zijne weer op te pakken -
Op weg naar die ene deur
Waar zijn Vriend de behandelaar
Kantoor houdt, en waar hij
Verslag moet doen van zijn
Behandeling: meer dan een zin
Wil hem niet te binnen schieten…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 Uit alle hoeken en gaten schieten verzinsels
voorbij, zonder enig verband.
Benauwd balanceren op de ladder
naar een oneindig alziend oog.
Aan de top van de driehoek
geen woorden voor betoog.
Draaien aan Rubic’s kubus,
spinnend in de kassen,
kolkend door buizen,
spetterend in rode plassen.
Pats! De cirkel rond.
Waar vandaan?…
Wittemaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
895 Une femme loup garou
en wij kunnen vechten
zoals wij konden schieten
met woorden van liefde
Wittemaan licht op
over de daken van Utrecht
en rolt zch uit
als een kluwen in de nacht
en de krijsende katten
zijn onze getuigen
de woorden van liefde
klinken niet meer…
Mijn leven inkleuren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
951 Als ik weer in de herinnering schiet
en ik voel het opkomen, het verdriet
dan ga ik op reis, terug in de tijd
want die herinneringen, die ben ik niet kwijt
Je was in ons gezin het "gekke kind"
en bewoog door ons leven als een wervelwind
je absurde humor, je hilarische verhalen,
je totaal onverwachte uithalen...…
en telkens keren ze weer...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
624 Elk jaar opnieuw schieten
ze als pijlen omhoog
de hosta's met de ziel
van mijn vader en moeder
Ik groef ze uit hun aarde
en plantte ze in de mijne
en elk jaar opnieuw
als ze hoog genoeg
ontrollen zij langzaam
generfde en gekerfde
krachtige prachtige bladeren
en dan op de dertiende mei
de verjaardag van mijn vader
zullen…
Zijnsvergetelheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Zij bestaan abstract onstoffelijk
Een bandopname repeteert de straten
Als heldennamen van de stad en
Op schoot mijn brabbelende schat
Die in een tram langs dit verleden scheert
Mijn onbevangen minieme dame
Daar arriveert alweer een stop
Reizigers rond de klaproos schieten op
Slaan haar vertederd gade
Zij heeft de geschiedenis niet in…
Vandaag ben ik zo vrolijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
649 Maar ach: het hoeft niet altijd feest te zijn
een enkel keertje zon, soms wat chagrijn
een humeur, om op te schieten
nee, laat mij vandaag dan maar genieten!
Verrek: daar komt de zon?!…
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
646 sierlijke vleugelslagen
maken hevige wind
een bruinwitte schicht
raast
sneller dan het
licht
Om dan even te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn…
De angst om te sterven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
788 Een pijnscheut schiet door 't hele lijf
hij ziet hoe ze verkrampt
voelt haar pijn als 't ware mee
tranen raken verdampt.
Ik wil niet dood, ik wil niet weg
maar deze pijn is onmenselijk
redt me uit deze krankzinnige hel
help me, oh help me snel.…
Waar is mijn speer (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
734 Mijn mannelijke wortels, ondervoed,
Die leefden in Noord-Israël weer op
Een cursus vechten kreeg ze uit het slop
Ze werden stevig en ik had weer moed
In Frankrijk zag je vroeger het duel
De pub was een arena voor de Britten
Als je in de VS het niet ziet zitten
Dan schiet je; zet je levens op het spel
Waarmee kon je de jager in je temmen…
Morgen-gebed
poëzie
2.9 met 13 stemmen
1.146 O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwe love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.
Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.…
Flambouwen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 wie durft wat nog te vertrouwen
echo's dreunen, lucht komt tot ontlading
een lethale flits schiet van het aambeeld
toortsen vlammen op, weerlichten stralen
schichtend spat de nachthemel uiteen
10 juni 2019…
Planeconomie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 vanuit de hoge torens
waar ministers in stilte wachten
op orders van boven
De plannen liggen klaar
de dobbelstenen rollen
over het fijn gekamde laken
naar Groot Huis of Zuidenwind
De adjudant ondertekent
de behoedzaam voorbereide zet
van weer een nieuwe wet
voor volk en vaderland
Statistieken zijn de wapens
Ze bewijzen wie tekort schiet…
Hoog als een berg, diep als een rivier
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
659 als de zeearend boven het wad zweeft
en de sperwer uit het bos tevoorschijn schiet
klautert zij zonder klimtouw de hoogste berg op
als de albatros te pletter vliegt
en de kiekendief een kikker grijpt
ligt zij lethargisch dagenlang in bed
terwijl een leeuwerik de hemel bekleedt
en de kievit boven de polder buitelt
zingt zij op straat het…
Waar eens een huis stond
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
497 Waar eens een huis stond
schreeuwt de onmacht
om vergiffenis
Kraters gevuld
met bloed van …
Wegwuiven
met een witte vlag
uit het riool opgedoken
Waar eens een huis stond
zwijgen ze in dezelfde taal
verboden
Zonder wapens
de ander aanvaarden
Schoppen, schieten we vol
Vanuit ons comfort
Een thuis, heel
Waar nachtlampjes doven…
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 Onder het schijnsel van een dunne maan
zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle…
De muren spreken niet,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
363 De muren spreken niet,
de verbeelding daarvoor
schiet jammerlijk tekort;
de tranen voelen niets,
geluiden dringen voor
in de wirwar van herinneringen.
De hemel mag dan sterven,
ongedierte blijft
smetteloos voortbestaan;
leven is lijden,
geloven de dwazen,
alsof zij onvermijdelijk zijn.…
Cybervlucht
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
665 De KLM was ‘onze’ maatschappij
Ze stond symbool voor ondernemingskracht
Werd vleugellam gemaakt door Franse macht
En lijkt haar glorietijd voorgoed voorbij
Wie doet er op de KLM een bod
Als cybergame voor online reisgenot?…
Meester Vreeze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Meester Vreeze
sluipt naar
binnen, hijst het
doek en gaat
beginnen. Hij
speelt met schimmen
op een scherm.
Een stripverhaal
in duizend delen,
schaduwen die mij
bespelen, tot ik
het niet meer kan
velen en onzinnig
beef en gil. Hij
kruipt onder al
mijn leden en
grijnst meer dan
tevreden. Het
doek daalt weer
naar beneden. Tot
de een…