1642 resultaten.
MANKES AAN VAN BEUNINGEN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
413 Hevig verlang ik naar de winternachten
Ik zal er nog een tijd op moeten wachten
Het is vooral het vele stof dat hindert
De schaduw op de boerendeel vermindert
Mijn klaagzang en beïnvloedt de gedachten
Die mij tot dit bedrukte schrijven brachten
De kunstenaar in mij herrijst en vlindert
Want hij beseft dat je met ware vrienden
Alle seizoenen…
Niets kleurt grijzer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
456 als door eenzaamheid opgeslokt
tikt de tijd in z'n traagheid eindeloos voort
niets kleurt grijzer dan vroeger
waarin alles (zogenaamd) beter was
de oudheid verstart
zodat de klaagzang harder klinkt
dan te voor, nochtans kleurt de natuur
haar seizoenen als vele eeuwen geleden
klonk de klaagzang toen zachter
of is dat inherent aan 't mensdom…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Wordt dan voor immer mijn geboeid verlangen
gevoed door een seizoen en door zijn kleur,
is dit de kooi waarin ik ben gevangen,
waar is het slot en wie ontsluit de deur?…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Wie kent niet dat storm opsteekt of stak
soms niet eens zo'n sterke
die glans en kracht als rietjes brak
en het seizoen zo onverwacht
al tot einde heeft doen komen.…
Zelfzaamheid?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
449 met een gelooide huid
gedierte in z’n pluizige beharing
z’n wetenschap te ontplooien
straffeloos ronddrijven langs
de kantlijn van de evenaar
geen soort vertrappen onder
beide polen van de zon
haar leegten te verwarmen
spiegelbeeld van ‘zelfzaamheid ‘
gemaakt in de scheertijd van de maan
om nieuwe merktekens te plaatsen
voor het seizoen…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Seizoenen vallen, dagen staan weer op,
April is zijn geboorte niet meer meester,
De aders barsten in de heester,
De vogel klimt zijn klankbord op.
Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.…
Epifanie.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 Ik hark mijn woorden met zorg bij elkaar
maar zie nu dat het blauw veranderd is
in de kleuren van het seizoen, in het kreupelhout
kiest een eekhoorn voor een snelle vlucht.…
Diep geworteld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
560 Groeide hun liefde met de seizoenen mee?
Weerstonden ook zij storm en wind
als aan de grond genageld,
en hebben zij elkander een levenlang bemind?
Ik weet van een oude beuk
die er al een tijdje staat,
zijn armen wiegen eekhoorntjes
op het zingen van de wind.…
weer zwaar weer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 dit land van sloten en dijken
is in één ding kampioen
oeverloos over het weer zeiken
en dat in elk seizoen
het is te heet of het is te koud
echt tevreden zijn er weinig
te veel wind of te benauwd
bijna iedereen is chagrijnig
nu komt er weer een zware storm
zo is het ons gegeven
we zijn hier niet in Benidorm
en moeten er maar mee leven…
Tollende blaadjes
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
461 Ze hingen, het hele seizoen
hielden stand tijdens de hitte
net als hun takken dat wel deden
maar nu, zonder te uit te wijden
is daar de herfst, met vallend gebladerte
zelfs de regen komt eraan
maar wat me toch het meeste boeit is:
om hun as draaiend, vallen ze neer.…
het opengaan der dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.144 door nachten dicht de klei
het opengaan der dagen
verzonken liggen zij
geluidloos zonder klagen
seizoenen die
hun kleur bekenden
jaren die voortschrijdend
zich tot eeuw bestemden
zie de lagen
lees de vragen
voel emoties die elkaar en
generaties moesten dragen
ingekapseld zonder lucht
want ook de laatste zucht
heeft de bodem al verlaten…
gevangen zomerdagen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
554 Gevangen zomerdagen
Ze weckt verhalen, moezend
Appels, bramen, de geur van regen
De kleur van zon en stille zomerwind
De smaak van warme dagen
Wandelend langs vergeten klanken
Romans gestapeld onder het gebint
Moes, in zwierig handschrift
Ze roert, vangt de zomers in kleuren
En wekt het seizoen in bleke winters
Ik open haar verhalen…
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 leven
zie de zon
en ruik je geur
je opent voor me
in een voorjaarskleur
ik zocht je bron
om me te laven
jarenlang verborg je
je talent en vele gaven
er komt geen winter meer
de kou zal je niet deren
sneeuw en ijs zijn slechts
plezier jij laat je niet bezeren
herfst zal ons voorjaar zijn in
een eeuwigdurend samen weten
de seizoenen…
dat wintert op het witte feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.030 je handen korenblauw
van kou en in je ogen kleurt
de zomer nog zijn bloemen
je lach ontluikt een lage zon
en in het schralen van de wind
geniet je een gefluisterd lied
je bent altijd
een vrijheidskind geweest
dat wintert op het witte feest
je aardt en draagt
de tinten van de oogst
een vruchtbaar rijp seizoen
je warme lippen…
Windfluisteringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 verluchtigend
vlocht wind
met warme en
koude vlagen
zijn verhalen
aan bladeren
die opgewonden
hun draai nog
niet echt
konden vinden
omdat ze een
heel seizoen
deel hadden
uitgemaakt van
de boomkroon
onder het stof
van verloren dagen
blonken glinsterend
vragen die niet aan
de orde waren geweest
jij wist sneller
dan een ander…
Doopceel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
529 Een dobberende ziel ben ik geheel
Losgeweekt van het impertinente
Vlegelige jagen op een lustpriëel
In het seizoen der doldrieste lente
Door het beleg van de verstreken tijd
Met winter's intrede vergeleken
Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken
Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt
Of ik het spel nu wel of niet meespeel
En de talenten…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 zij
binnenkort de koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht
en warmte om de soort
weer een nieuw jaar
te laten bloeien
als de natuur ze
tenminste al
van kleins af aan
in de seizoenen…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 Hij liet de landschappen
aan zich voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden…
omdat niets ons tegenhoudt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 samen tellen
springen wij dagelijks uit bed
met een lach op ons gezicht
om elkaar dan weer te zeggen
waar geen woorden voor zijn
wij willen en kunnen niet anders
dan met stomheid geslagen zijn
waar er geen tekst te vinden is
die daarvoor al eens verzonnen is
voor wat wij eigenlijk zeggen willen
het is als de liefde is
die geen seizoenen…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
seizoenen van slagroom chocola en bitterkruid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
631 zo treft hij de vrouw ,
met slechts een pijl
middenin de roos
vanwaar zij opstijgt
en paden beklimt
van crunchie chocoladerotsen
gevuld met granberries - amandelen en pistache
zij werkt zich door uiterst pikante gerechten
aphrodisiaca ten top
over heuvels en bergen stijgt zij
dwars door zachte wolken
lobbig geklopte zoete witte…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Evenals in de natuur
nadert ook in menslijk leven
het eind van lente en zomer
kleur verandert
maar wordt niet somber of grauw.
Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.
Treur niet om gevallen bladeren
of wind die fluit door…
Boomhut
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.484 In het eeuwig groene seizoen
ga ik wonen
in een boomhut
hangen
tussen
hemel en
aarde
bij bolle bries
deinen
als in een kraaienest
nest
om nooit weer
uit te vliegen
roerloos meeruisen
met de diepgroene
branding
wachttoren
uitkijkend over
de vrijheid
observatorium
voor
ongekende
constellaties
verrukkelijk liggen
stilzittend…
Op zoek naar inspiratie
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.346 Ik zoek naar inspiratie
om jou niet te verliezen
in een verstrooid seizoen.
Laten we samen ruiken,
in een groeiend verhaal,
aan een ontluikende zonnebloem.…
AJAX - FEIJENOORD
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.398 al in de vierde minuut viel dé goal
het was Rafaël waar het gevaar in school
nog maar aan het begin van zijn carrière
slecht hij voor AJAX al menig barrière
met het mooiste doelpunt van het seizoen
legde hij vandaag de basis: AJAX KAMPIOEN
een voorzet van de lijn naar het doel
een snoekduik, hakkie omhoog, wat 'n gevoel
de bal schoof…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
10.638 Schudt losse haren uit je vacht
het is weer tijd om te verharen
herfst meldt telkens weer de jaren
waar je zelf niet eens aan dacht
de vier seizoenen zijn vergaan
zij zullen in ‘t verleden dringen
als jij je wolvenlied laat zingen
in ‘t schijnsel van je nieuwe maan
en langs de jouw gelopen sporen
op het gladde levenspad
- gelaten... of…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 wij zijn de schemering
tegemoet gelopen
hebben onze laatste
dromen meegenomen
in passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 vrijblijvend
dragen geluiden
de wereld langs
tuinen en huizen
verliezen volumen
en vullen zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht…
Moraal kent geen patent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
155 glas op graniet
het zingen van de vijzel
tegen de stilte in
gram voor gram
tot de logica van de adem
capsules in een handpalm
zij tellen geen munt
zij tellen de seizoenen
een kind groeit in de marge
een man roert in de nacht
in wat de markt vergat
dan de schaduw van het goud
het sjieke papier dat dreigt
de adem beprijsd
de reus…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 Zandkorrels verwaaien
en verstuiven verhalen
van een gelopen seizoen
stormen weg met de wind
naar het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om…