1749 resultaten.
Gedichtendag : Ode aan Guido & Gezellen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.580 als tiener, nog in korte broek,
las ik gedichten van Gezelle
genietend in een achterhoek
of bij de stoof op schapenvellen
ik viel voor 't dichterlijk vertellen
voor metrum, metafoor en rijm
ik werd geboeid door Shakespeare's helden
en deelde Cyrano's geheim
onsterflijk zijn d'epische verzen
van Homeros en zijn zeebonk
wat wist ik van…
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 De Oermoeder sterft
wordt aan verre hemelen
met kind gekruisigd
Alles wordt tot stof
als oog en silhouet kruisen,
degens begraven
De dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen…
City Lights
gedicht
4.0 met 8 stemmen
9.198 De hele dag liep ik door nauwe stegen
Waar ik verdwaasd mijn leven overdacht:
As, stof en zaagsel om bijeen te vegen.
De ruimte, eindelijk. Een klok die luidt.
Het is het stadsplein van een oude prent.
Tientallen stegen komen er op uit.
Poort, boog en standbeeld, alles is present.
Traag loop ik op het stralend marmer af.…
ons hondje lief
hartenkreet
0.8 met 5 stemmen
864 Ze speelt heel veel
en maakt veel stof.
En dat vindt peter
niet zo tof.
Killer is een hondje,
ze is heel lief.
Ze bijt al haar speeltjes
helemaal kapot,
en dat vindt peter
niet zo leuk en hij zet
haar in haar kot.
Killer is een hondje,
ze is heel lief.…
Huiswerk 1963
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 ik ben als
een slinger van het
uurwerk, onder het stof
staande naast de stolp
het tikt nog in mijn hoofd
al is het een eeuwigheid gelee
ik zie haar nog met
open mond de middag inluiden
mijn hand voelt het tafeltapijt
waaraan ik wegdroom in
mijn schoolse werk
mij ontgaat de zware maag ook niet
en denk ook nog eens aan alles
dat geen algebra…
Gat in de wolken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
663 van die laatste dag ijlden
vele duplicaten na, een zegel
van archetypen, glasachtig
een deling van cellen, het stof
van zandpaden, de deur die je
zachtjes sloot, stilte indachtig
de weg over voetangels en
honing, onaangeharkt, naar de
tijd en plek waar alles samenvalt
het geheugen dat niet gewist
kon of mag worden, kortom
je leven in…
Alles is Kapot te krijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Alles is Kapot te krijgen
Niets of niemand is onverwoestbaar
Zo als we ooit het leven hebben gekregen
Zullen we ooit tot stof vergaan
De bergen die al duizenden jaren intact bleven
Worden nu met treinen doorreden
mensen hebben relaties met elkaar
Maar door een kleine fout is het over en klaar
Hele bossen worden omgekapt
Maar jij heb je…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.
Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.…
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Een dood blad nam het
Op zijn stille vaart
En droeg het neder
In 't stof der aard.
Als vogels en blâren
Gaat alle lieflijks heen -
Zij laten ons peinzend
Leeg en alleen.…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 als de natuur haar kim vertoont
dan verdwijnt de hoop
op de oneindige duur
de verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je…
Oude vriend
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.778 Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.…
Huichelen met gas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Een granaat rijt mensen open
Het kan een kind zijn,
een brave man of vrouw
Een vatbom begraaft
in steen en stof
alle leven in een flatgebouw
Ach,
zolang het een granaat of vatbom is
Kijken we niet zo nauw
Maar kom voor de vuile was
niet aanzetten met stiekem gas
Geen gave lijkjes a.u.b.…
Gewapende stilte
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
540 ik zwaaide wit
een maagdelijk
doek voor vrede
we schreeuwden niet
maar gonsden in
veelal lage tonen
in ongearticuleerd
komen bleef de club
rustig stromen
na enige opschudding
hier kregen we
horzels in het vizier
geel blauwe kleuren
formeerden het
toekomstig gebeuren
maar wij zijn af van
het dollen weigeren
in stof te rollen…
Dwarse universums
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
552 ik weet
dat jij er bent
in dwarse universums
die ik soms
voor de kiezen krijg
in schaduw
en contrast van
verre vroege kleuren
woont de wereld
van hiernaast
waar jij ze vaak
op hun aanwezigheid
kunt betrappen als
zij nonchalant
hun gangetje gaan
nog is er ook het
heerlijk tijdloze
mystiek fysieke
waarvan ik wel de
stof en voiles…
Een opgefrist watergolfje
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
505 ongekend ludiek
speelde wind
met het irritante
zand en jou
op het zomers
warme strand
een lichte
drijfwind nauwelijks
merkbaar stoof
de licht losse
materie in je
warm blonde haar
waar het in
de luwte van
een opgefrist
watergolfje
zijn voorlopige
rustplaats vond
als alles op strand
zijn vaste rustplaats
had gevonden
begon…
Kwartiermaker
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
556 Hedenochtend vroeg
in de schaduw van de bilt
was de gevoelstemperatuur
op teenhoogte nul graden
tintelende handpalmen
vergrepen zich aan ijzer
van het vacuümgevaarte
Een onvoorziene uitglijder
zorgde voor dwarrelend stof
boerburgerbewegend nitraat
weer was het rooster onder
mijn drie- vierdubbele diepvrieskoelkastcombinatie…
Ook goeiemorgen!
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
292 De socials staan weer bol van stof die splijt
kritiek met diepgang mag er zijn - gebeuzel
daar heeft geen mens wat aan, da's loos geneuzel
Kortom, wat dáár staat doet minder ter zake
ik wil u best vertellen wat er speelt
zolang het u en mij maar niet verveelt!…
Leven der tijdloosheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
288 geen klok
geen rand van morgen
geen rand van gisteren
alleen een vierkant
stil neergelegd
in het midden van niets
alles wat was valt er niet uit
alles wat komt dringt niet
binnen
het is zonder richting
Gewichtloosheid-
hier laat de aarde los
gedachten drijven
als stof door een raam
dat nooit geopend werd
het lichaam
vergeet…
aan het kortste eind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
112 de sleep slaaft zich voort
en woelt de bodem alsof
er een “ hurricane “ gisteren
wil passeren in de volgorde
van vandaag
of dat lukt is niet de vraag, aan het
“ langste eind sjorren “ brengt slechts
vermoeide ledematen, het vergt tijd
om alle zetels te pellen van het stof
tot aan de veren
dan hangt aan de “ kortste tijd duwen “
sjofel…
In het stof zult Gij bijten (2)
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.136 O god
wat valt aan de mens te helen
als hij zo is
waar uw schepping
het zicht in dag en nacht deed verdelen
of aan zijn aard, ongevraagd,
mij dus, de zwakte zocht toe te bedelen
ben ik de kroon op uw schepping
als mijn vel verdroogt
onder ooggeklepte mensen
en vrij als ik zie
dat wij door kwetsbaarheid
worden gedoogd
en de levensaderen…
Geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Ergens bedolven onder stof
van gestold verlangen
achter echo’s van psalmen en gezangen
in de laatste kelder van het hof
naast het hakhout uit oude linden
hoop ik het terug te vinden
Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand
verpakt het pad in gedoofde kolen
en nauwelijks tastbaar ligt verscholen
het bruine sieraad uit het verre land
Ik breek…
Sporen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.094 Daarom, op deze nacht denk
ik terug aan mijn beste vriend,
ineen gezakt als een hoopje stof,
voel ik mij eenzaam en alleen gelaten.…
Een ver zwiepen
gedicht
2.2 met 13 stemmen
15.557 .
-----------------------------------------------------
Uit: 'Alsof ik stof ben', van dichter en vertaler Hans van Pinxteren (1943).…
Oude bibliotheek
gedicht
2.4 met 375 stemmen
56.267 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dichtbij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
De monumenten 2
gedicht
3.7 met 17 stemmen
13.008 Daar wordt een dode nooit meteen begraven,
Geen stof geveegd. Geen asfalteermachine
Dicht gaten in de straat. Daar zijn geen brave
Aartstegenstanders van het onvoorziene,
Geen bedden, rij aan rij, als serpentine,
Waarin ze zieken aan het oog onttrekken.
Elk huis vervalt er doodkalm tot ruïne.…
hoe lief ik jou
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.887 reeds denk ik me verloren
wegvloeiend uit het leven
kan niet ontkomen
aan ’t altijd brandend verlangen
eindeloos wachtend op
verlossing door uitslaande vlammen
ik lief je, begeer
verteer, vergloei
en los me op in hete as
blijf als wat stof
tot de volgende kus
mijn zinnen overspoelt
en heb ‘k mij in de hand
- jou ontzegd -
met zon…
Vlakke stilte
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.117 blindgeworden zichten
zwerven langs oude bomen
met de dood achter zich aan
waarom zeg jij niets
laat je mijn stappen zinken
naast de langzaam stervende morgen
blootsvoets in het achteruitgaan
oneindig ver in het vergeten landschap
waar schaduwen rafelen op mijn huid
onomkeerbaar, zonder einde of begin
waarom zeg jij niets
laat je mij tot stof…
olieverf op doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.135 er liggen klodders op linnen
dikke streken met schaduwvlekjes
verspreid als over een ruwe wand
verf vangt stof
een vies vlies
het haakt in de plooien van een bruidskleed
de geslepen diamant die dof op haar borst hangt
een kam met wijde tanden
heeft een marmeren spoor getrokken.…
Elixers van Expressie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Voortschrijdend
is de strijd,
Tegen het vertragende gevecht,
In het moment voor het geschrevene,
Weerbarstig
klimt de schamele moed
omhoog langs groeiende veerkracht,
En spant de bogen der opwellingen,
Onder druk
druipt het brein droog
het stof tot nadenken,
Bruisend borrelt de beroering,
Dwalend
drapeert mistige muze de pilaren…
Hout, smeerolie en verf
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.085 schedel
wacht al jaren op een nieuwe huid
haar roestige klink kraakt schor en
luid aan de vergroeide deur
binnen hangt de geur van
hout, smeerolie en verf
in de getekende werkbank vangt
het vale licht een vergeten scheur
Zundapponderdelen op de plank
een slagorde van sleutels aan de wand
verfblikken kleurig op een rij
toegedekt door stof…