Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

Gedichtendag : Ode aan Guido & Gezellen

hartenkreet
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.580
als tiener, nog in korte broek, las ik gedichten van Gezelle genietend in een achterhoek of bij de stoof op schapenvellen ik viel voor 't dichterlijk vertellen voor metrum, metafoor en rijm ik werd geboeid door Shakespeare's helden en deelde Cyrano's geheim onsterflijk zijn d'epische verzen van Homeros en zijn zeebonk wat wist ik van…
Aramis27 januari 2011Lees meer >

Apocalyps?

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
De Oermoeder sterft wordt aan verre hemelen met kind gekruisigd Alles wordt tot stof als oog en silhouet kruisen, degens begraven De dorstige mens drinkt het gif uit haar wonden van dode handen Uit een nieuwe kern onder een oud gesternte werd zij geboren Op helblauwe kraters van de zoekende mensheid rust een felle zon Zijn stralen…

City Lights

gedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 9.198
De hele dag liep ik door nauwe stegen Waar ik verdwaasd mijn leven overdacht: As, stof en zaagsel om bijeen te vegen. De ruimte, eindelijk. Een klok die luidt. Het is het stadsplein van een oude prent. Tientallen stegen komen er op uit. Poort, boog en standbeeld, alles is present. Traag loop ik op het stralend marmer af.…

ons hondje lief

hartenkreet
0.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 864
Ze speelt heel veel en maakt veel stof. En dat vindt peter niet zo tof. Killer is een hondje, ze is heel lief. Ze bijt al haar speeltjes helemaal kapot, en dat vindt peter niet zo leuk en hij zet haar in haar kot. Killer is een hondje, ze is heel lief.…
Lara14 februari 2012Lees meer >

Huiswerk 1963

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
ik ben als een slinger van het uurwerk, onder het stof staande naast de stolp het tikt nog in mijn hoofd al is het een eeuwigheid gelee ik zie haar nog met open mond de middag inluiden mijn hand voelt het tafeltapijt waaraan ik wegdroom in mijn schoolse werk mij ontgaat de zware maag ook niet en denk ook nog eens aan alles dat geen algebra…

Gat in de wolken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
van die laatste dag ijlden vele duplicaten na, een zegel van archetypen, glasachtig een deling van cellen, het stof van zandpaden, de deur die je zachtjes sloot, stilte indachtig de weg over voetangels en honing, onaangeharkt, naar de tijd en plek waar alles samenvalt het geheugen dat niet gewist kon of mag worden, kortom je leven in…
Iniduo2 augustus 2014Lees meer >

Alles is Kapot te krijgen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Alles is Kapot te krijgen Niets of niemand is onverwoestbaar Zo als we ooit het leven hebben gekregen Zullen we ooit tot stof vergaan De bergen die al duizenden jaren intact bleven Worden nu met treinen doorreden mensen hebben relaties met elkaar Maar door een kleine fout is het over en klaar Hele bossen worden omgekapt Maar jij heb je…

Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Aan het einde van de route wacht het gapend, zwarte gat, Knaagt des werelds karkas kaal, ontbindt de Aarde in atomen: verwaait het stof, primordiaal tot afgestorven sterrenstromen Als doler over ’t dode zand, voorbij de weg geslonken tijd. Doelloos dwalend over ‘t strand langs grijze zee van eeuwigheid.…

Vluchtende ontroering

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Een dood blad nam het Op zijn stille vaart En droeg het neder In 't stof der aard. Als vogels en blâren Gaat alle lieflijks heen - Zij laten ons peinzend Leeg en alleen.…

Nabij de einder

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
als de natuur haar kim vertoont dan verdwijnt de hoop op de oneindige duur de verte groeit onzichtbaar groot stof verwordt tot koud vuur maar het ademen legt steeds meer bloot dat nabijheid het enige doel blijkt en als je je ogen verder opent valt vaak het ware gevoel in je schoot dat wat je nodig hebt als dagelijks brood niet dat je…

Oude vriend

gedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.778
Je pakt wel eens een bandje uit een kast, blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen wandel je lang vergeten paradijzen binnen, weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.…

Huichelen met gas

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Een granaat rijt mensen open Het kan een kind zijn, een brave man of vrouw Een vatbom begraaft in steen en stof alle leven in een flatgebouw Ach, zolang het een granaat of vatbom is Kijken we niet zo nauw Maar kom voor de vuile was niet aanzetten met stiekem gas Geen gave lijkjes a.u.b.…
Karel7 april 2017Lees meer >

Gewapende stilte

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 540
ik zwaaide wit een maagdelijk doek voor vrede we schreeuwden niet maar gonsden in veelal lage tonen in ongearticuleerd komen bleef de club rustig stromen na enige opschudding hier kregen we horzels in het vizier geel blauwe kleuren formeerden het toekomstig gebeuren maar wij zijn af van het dollen weigeren in stof te rollen…

Dwarse universums

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 552
ik weet dat jij er bent in dwarse universums die ik soms voor de kiezen krijg in schaduw en contrast van verre vroege kleuren woont de wereld van hiernaast waar jij ze vaak op hun aanwezigheid kunt betrappen als zij nonchalant hun gangetje gaan nog is er ook het heerlijk tijdloze mystiek fysieke waarvan ik wel de stof en voiles…
wil melker7 december 2021Lees meer >

Een opgefrist watergolfje

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 505
ongekend ludiek speelde wind met het irritante zand en jou op het zomers warme strand een lichte drijfwind nauwelijks merkbaar stoof de licht losse materie in je warm blonde haar waar het in de luwte van een opgefrist watergolfje zijn voorlopige rustplaats vond als alles op strand zijn vaste rustplaats had gevonden begon…

Kwartiermaker

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
Hedenochtend vroeg in de schaduw van de bilt was de gevoelstemperatuur op teenhoogte nul graden tintelende handpalmen vergrepen zich aan ijzer van het vacuümgevaarte Een onvoorziene uitglijder zorgde voor dwarrelend stof boerburgerbewegend nitraat weer was het rooster onder mijn drie- vierdubbele diepvrieskoelkastcombinatie…

Ook goeiemorgen!

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 292
De socials staan weer bol van stof die splijt kritiek met diepgang mag er zijn - gebeuzel daar heeft geen mens wat aan, da's loos geneuzel Kortom, wat dáár staat doet minder ter zake ik wil u best vertellen wat er speelt zolang het u en mij maar niet verveelt!…
Maxim16 oktober 2025Lees meer >

Leven der tijdloosheid

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 288
geen klok geen rand van morgen geen rand van gisteren alleen een vierkant stil neergelegd in het midden van niets alles wat was valt er niet uit alles wat komt dringt niet binnen het is zonder richting Gewichtloosheid- hier laat de aarde los gedachten drijven als stof door een raam dat nooit geopend werd het lichaam vergeet…

aan het kortste eind

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 112
de sleep slaaft zich voort en woelt de bodem alsof er een “ hurricane “ gisteren wil passeren in de volgorde van vandaag of dat lukt is niet de vraag, aan het “ langste eind sjorren “ brengt slechts vermoeide ledematen, het vergt tijd om alle zetels te pellen van het stof tot aan de veren dan hangt aan de “ kortste tijd duwen “ sjofel…
elze20 augustus 2026Lees meer >

In het stof zult Gij bijten (2)

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.136
O god wat valt aan de mens te helen als hij zo is waar uw schepping het zicht in dag en nacht deed verdelen of aan zijn aard, ongevraagd, mij dus, de zwakte zocht toe te bedelen ben ik de kroon op uw schepping als mijn vel verdroogt onder ooggeklepte mensen en vrij als ik zie dat wij door kwetsbaarheid worden gedoogd en de levensaderen…

Geheim

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Ergens bedolven onder stof van gestold verlangen achter echo’s van psalmen en gezangen in de laatste kelder van het hof naast het hakhout uit oude linden hoop ik het terug te vinden Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand verpakt het pad in gedoofde kolen en nauwelijks tastbaar ligt verscholen het bruine sieraad uit het verre land Ik breek…

Sporen

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Daarom, op deze nacht denk ik terug aan mijn beste vriend, ineen gezakt als een hoopje stof, voel ik mij eenzaam en alleen gelaten.…
Caroline4 augustus 2005Lees meer >

Een ver zwiepen

gedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 15.557
. ----------------------------------------------------- Uit: 'Alsof ik stof ben', van dichter en vertaler Hans van Pinxteren (1943).…

Oude bibliotheek

gedicht
2.4 met 375 stemmen aantal keer bekeken 56.267
Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift van geuren uit zomerse tuinen dichtbij de hor, een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel voor zij verdween in gindse donkere allee van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…

De monumenten 2

gedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 13.008
Daar wordt een dode nooit meteen begraven, Geen stof geveegd. Geen asfalteermachine Dicht gaten in de straat. Daar zijn geen brave Aartstegenstanders van het onvoorziene, Geen bedden, rij aan rij, als serpentine, Waarin ze zieken aan het oog onttrekken. Elk huis vervalt er doodkalm tot ruïne.…
Gerrit Komrij27 februari 2020Lees meer >

hoe lief ik jou

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.887
reeds denk ik me verloren wegvloeiend uit het leven kan niet ontkomen aan ’t altijd brandend verlangen eindeloos wachtend op verlossing door uitslaande vlammen ik lief je, begeer verteer, vergloei en los me op in hete as blijf als wat stof tot de volgende kus mijn zinnen overspoelt en heb ‘k mij in de hand - jou ontzegd - met zon…
sunset11 oktober 2007Lees meer >

Vlakke stilte

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
blindgeworden zichten zwerven langs oude bomen met de dood achter zich aan waarom zeg jij niets laat je mijn stappen zinken naast de langzaam stervende morgen blootsvoets in het achteruitgaan oneindig ver in het vergeten landschap waar schaduwen rafelen op mijn huid onomkeerbaar, zonder einde of begin waarom zeg jij niets laat je mij tot stof…

olieverf op doek

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.135
er liggen klodders op linnen dikke streken met schaduwvlekjes verspreid als over een ruwe wand verf vangt stof een vies vlies het haakt in de plooien van een bruidskleed de geslepen diamant die dof op haar borst hangt een kam met wijde tanden heeft een marmeren spoor getrokken.…
Wim Veen11 november 2005Lees meer >

Elixers van Expressie

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Voortschrijdend is de strijd, Tegen het vertragende gevecht, In het moment voor het geschrevene, Weerbarstig klimt de schamele moed omhoog langs groeiende veerkracht, En spant de bogen der opwellingen, Onder druk druipt het brein droog het stof tot nadenken, Bruisend borrelt de beroering, Dwalend drapeert mistige muze de pilaren…

Hout, smeerolie en verf

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.085
schedel wacht al jaren op een nieuwe huid haar roestige klink kraakt schor en luid aan de vergroeide deur binnen hangt de geur van hout, smeerolie en verf in de getekende werkbank vangt het vale licht een vergeten scheur Zundapponderdelen op de plank een slagorde van sleutels aan de wand verfblikken kleurig op een rij toegedekt door stof…
Hanny19 juli 2008Lees meer >