14956 resultaten.
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 :
Toen hielden, ver, in diepten van de zaal
De statige quadrilles even stil;
En oude zonnen schrokken bij de pret
Van 't dartel kind, dat altijd schertsen wil.…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 steeds komen
Het regent net niet te veel
Tussen die galerij van bomen
Ik wandel er net als jij
Met het eind op de hielen
Die duizend ogen eigen makelij
Om te doen bloeien te bezielen
Ik ben nog zo groen
En zo blij soms te vermoeden
Dat wie ik ben is wat ik doe
Springend in vallen die behoeden…
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
2.138 Zo stoort me vaak bij heerlijk werk 't gevoel,
Dat ergens in mijn ziel een vaag gewoel
Van denken is, een halfbewuste drukte,
Tot plots'ling een gedachte, suizend, schiet
Dwars door mijn vrijheid, 't stof van oud verdriet
Waaiend over een vers, dat haast gelukte.…
Openen het mozaïek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 de lucht droeg
merkwaardig genoeg
het onbestemde
druppels twijfelden al
glijdend aan tak en
stam donker kleurend
als heel oud behang
in deze seance
klonken de kreten
van vogels gedempt
zonder de echte spirit
die een zonnige dag
van ze kent in gedartel
en gedurfde duik
maar tussen de
struiken en groen
grijzende grassen is
het een…
Dagen Later
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.679 Ik swing op oude platen
waar niemand het wil hebben over ritme
daargelaten
Buiten op het kerkhof (in 1975 gesloten)
groeit het groen onwetend verder
waar zoveel wijsheid eindigde
daargelaten
Ik geloofde serieus dat die lantaren altijd brandde
een smoes voor alle energie die gloeide in mijn handen
ik liet het gaan -ik kon niet vliegen- en…
nostalgie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
878 De zon gaat onder en tovert het veld
met koren in een gloed puur goud
En het dorpje verdween, zo staat vermeld
Mét de tijd, die goed was en oud.…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Als de woedende
noordwesterstorm
de knokige, oude boom
dan eindelijk genadeloos
uit zijn zomerjas joelt,
kijk ik machteloos toe
hoe hij zijn bange,
gewonde armen
wanhopig ten hemel richt
en niets anders kan doen
dan zwijgend, meebuigend
toegeven
aan het valse lachje
van de Grote Woelewaai.…
Schooltje?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
3.278 Het oude schooltje,samen
in de klas met de gebladderde plafonds
waarin het venster van de wereld
verkleind werd door geblindeerde ramen
ver weg van de lentezon en het
uitnodigende groene gras
die lonkten aan de verkeerde zijde
van dat weerbarstig glas, schemerig
verlicht door matglas bovenlicht
in de schaduw van de hoofdcipier
die met puntige…
Geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.086 Ja, jullie waren daar
samen met mij op een bankje
aan de rand van het bos
in wat leek
een eindeloze harmonie
Een schilderij van geuren en geluiden
van bruinverkleurde plantenresten
een pas geschoren korenveld
en verder weg
Een dodenakker
en lichtend groene maïs
onder een donker dak van
onkenbaar oude bomen
De tijd werd uitgerekt en…
IN DE OUDE LAAN...
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.605 In de oude laan, waar zomerbomen wuiven
Met al hun groene waaierkoele palmen,
Niet hopend meer op vreugde, die bleef talmen,
Zat ik bij 't raam, waar zongoud in kwam stuiven,
Blauw blonk de lucht, de vogels kweelden psalmen...…
De overlevende
gedicht
2.3 met 39 stemmen
19.327 Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan
Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen
Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen,
Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.…
KROOS VAN ROTTEVALLE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 "
Maar bij al wat men hier beraamt en doet,
wordt oude arbeidersgeest gehoord.
Edel, bezadigd ruist het boerenbloed."…
Jaarwisseling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 (Dichtrijk 2014)
Als Oud Nieuw wordt, wordt Nieuw vanzelf
weer ouder
Zowel weken als maanden zetten door
'De tiid hâld gjin skoft', pauzeert dus geen moment
Zowel aan begin als eind is het kouder
Lente, zomer, herfst, winter steeds vertrouwder
laten lange tijden hun sporen na
van een geboorte tot volwassenheid
van warm tot frisjes, groen…
Vlakbij zijn de woorden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
543 Vlakbij zijn de kluisters, de gedichten,
vlakbij zijn de oude vergezichten,
een witte Kerst en een groene loot,
een vers uit de Bijbeld dat uitzicht bood,
en plots weer de ster die verscheen.
Een heel goed, gezond en gezegend Nieuw Jaar voor iedere lezer(es).…
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 Wij dansen om de oude zerken,
van gekarteld marmer, waaruit
bloed en staal moest stromen
en spitte vloeibaar goud uit de
moederschoot der weelde.…
De overlevende
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.578 Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan
Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen,
Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen,
Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.…
De overlevende
gedicht
3.6 met 7 stemmen
4.474 Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan
Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen,
Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen,
Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.…
Hoe lief mij Holland is
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
730 Napoleon hier zeer parmant
Het theehuis binnen aan het Havenrak
Alwaar het hem aan waarlijk niets ontbrak
In ’t schippersdorpje Broek in Waterland
Verlaat wel altijd achterom een pand
De oude spreuk indachtig die verluidt:
Alleen de dood gaat hier de voordeur uit
In ’t schippersdorpje Broek in Waterland…
Verdwijntruc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Vanaf de bank voor het oude stadhuis keek
ik naar de zangeres in het groene jurkje.
Ze gaat naar Zuid-Frankrijk, vertelde ze.
Misschien mogen we mee.
Je keek somber. Je had geen tijd.
De rampspoed zat jou op de hielen en
niemand zag jouw worstelingen.…
FEESTNACHT VAN OUD NAAR NIEUW
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 tussen het oude en het nieuwe jaar
hangt een warme winterse sfeer
familie en vrienden komen weer
wat dichter en knusser bij elkaar
rond de feesttafel met wit linnen gedekt
brandende kaarsen, bloemen en groen
om aan het oog van iedereen te voldoen
komt ’t kreeftmenu ten volle tot zijn recht
als de klok de laatste minuten gaat tellen
vloeit…
Donald uit Noland
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
441 Eergister liep ik met
mijn verre uncle Donald
in de tuinen, de kebons,
zoals hij vroeger zei
Onder het genot van een
senseootje vertelde hij
ten langen leste
mij zijn biostory,
gezeten in een luie
stoel in de wintertuin
onder het foliage
van een palaverboom
In een vorig leven
op deze groene aardkloot
diende hij als…
GIULIA MIJN DOCHTER, IN HAAR BEPERKING ZO ONBEPERKT!
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
492 Het regent leuke momenten
in mijn moeizaam mantelzorgleven
zeker ook en vooral leuke mensen
op afspraak of spontaan
ik mag niet klagen, heb geen klagen
ik ontmoet ze in alle lagen
van jong tot oud
warm en koud
beperkt en onbeperkt
geestig en geestelijk
en ook een beetje gek
maar dat is niet gek
ben zelf ook een beetje anders:…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Een eiland van aarde, van wortels en hout,
verrees uit het water, mysterieus en oud.
Het droeg groene bomen, een levend baken,
alsof de natuur een nieuw land wilde maken.
En net als de wind die het eiland bewoog,
verdween het plots weer voor het menselijk oog.…
Oude liefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
608 Wat zijn we nog meer
dan twee oude mannen
twee oude zielen
met een kilogram oud zeer
twee oude knijpers
die elkaar langzaam het leven uitzuigen
alles wat we pogen te behouden
valt in duigen
twee oude mannen
die elkaar het licht in de ogen niet gunnen
en dan toch iedere avond de laatste woorden
waar heb jij nog zin in
zonder jou nergens…
De hand die geneest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
207 Verleg vanaf vandaag de oude grens,
en geef de aarde samen weer het leven.…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Flitsen uit het leven komen;
Flitsen uit het leven gaan
Onder deze oude bomen.
In mijn oog pinkt zacht een traan.
Vele dingen schijnen mooier,
Soms ook slechter onder ’t groen.
Dáár herinner ik me alles:
Tranen en een lach...een zoen...
Zalig is het dan te praten
Met die bomen, eeuwen oud.
't Zijn mijn vrienden, kameraden.…
straat vanmijn jeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 telkens weer
hij woont daar bijna 90
nog steeds in het oude huis
en met geen stok is hij te verbannen
naar een bejaardenhuis
er komt een dag dat ik daar loop
voor de aller laatste keer
dan blijft slechts de herinnering
mijn straat is het niet meer…
Het Lied van de Gouden Laan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
19 In ’t flonkergoud van beuken langs de groene laan
danst hij voorbij het graan dat in de koelte lacht,
hij ziet de watermolen vrolijk verdergaan
en voelt hoe lichtheid op zijn schreden wacht.…
Het oude huis
poëzie
3.2 met 5 stemmen
3.140 Doch ik verlang naar 't oude weer,
Daar 't lekte door het dak,
En daar, o zegen! steeds al meer
Geen lucht, maar ruimte ontbrak.
Het oude, dat daar aan de vest
Zo witjes lag in 't groen!
Zoet nestje, voor de zomer best,
Doch niet in elk seizoen.
Het oude, daar voor 't eerst mijn hart
Gesmaakt heeft, wat niet al!…
mooi, oud schilderij.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 ik wil antiek zijn
en oud zijn dus
als een oud schilderij
maar origineel
en precies zo leven.-…