171637 resultaten.
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Wij wonen hier in de statige huizen
en kijken door de ruiten naar de lucht
die grijs is en zo peilloos laag hangt,
dat het behang er somber van verkleurt.
Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.
Maar onder de grond, ik weet het,
wachten de wortels heel stil.…
Koorts van het vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een storm van Huid — van zoutig Slijm —
de Nacht ruikt naar de vochtige Aarde —
totdat het Ik — blind in de Lust —
zijn Eenzaamheid ontwaart —
Rond breekt de Kamer open —
het Laken valt — en zwijgt —
daar staat hij in het vroege Licht —
waar ’t Vlees te aarzelen dreigt —
De blonde Jongen van het Strand —
wordt Vreemde — naakt en broos —…
drie keer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 op reis naar Hades of Elysion
keer ik voor de Styx naar huis
voor een nieuwe opkomst van de zon
als is het ditmaal nog abuis
men komt thuis om weer op reis te gaan
een derde keer wacht scheepsrecht mij
geen ontkomen is eraan
Moira laat geen sterveling echt vrij
twee keer gelukkig ten halve gekeerd
bleef de levensdraad onafgeknipt
het…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Terug naar huis, terug naar Ithaka, naar onze vrouwen die
erop vertrouwden dat wij zouden wederkeren als mannen,
mannen met baarden en zwaarden, gesterkt in het strijden;
het diepe verdriet om het overlijden van onze makkers
in de hel van Troje, hadden wij allang overboord gegooid,
achter ons gelaten. Althans, dat dachten de achterblijvers…
Hij zit in de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
953 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij zit op een bankje alsof het niets is
warme stralen op zijn gezicht
flarden van verzen rijpen in het licht
het wankel evenwicht uit het verleden
smelt langzaam weg in het felle heden
opgeladen met innovatieve zinnenspinsels
begint een volgend hoofdstuk in een onvolprezen…
Flauwekul
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Wat is het leven meer dan flauwekul,
politiek, religieuze oorlogen en ander slap gelul.
Waarom blijft die zon toch steeds weer schijnen,
terwijl de halve wereld de ander wil zien verdwijnen.
Waaruit put onze aardbol toch haar kracht,
terwijl elke mensonterende natie haar met kernproeven verkracht.
Wie zorgt ervoor dat onze bol nog draait…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 De stad ademt uit
een stap verdwijnt in de nacht
ik hoor mijn stilte
Stad ademt uit, een stap
verdwijnt in de nacht, straten gloeien
nog na terwijl licht zich terugtrekt. Alles mag even
vertragen, en ergens tussen de voetstappen hoor ik mijn stilte.
Een lantaarn brandt boven
een lege stoep, waar nauwelijks iets
beweegt. Geen stem die…
De stille terugkeer
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
732 Dor blad op de grond
stil sterft de oude zomer
tijd neemt alles mee
Bladeren lossen zich los
en vallen als trage gedachten naar
een aarde die hen ontvangt, waar elke beweging
vertraagt en het seizoen nog draagt wat al begint te verdwijnen.
Hun kleuren kantelen naar
een palet dat zich zonder haast terug-
trekt uit de wereld, waar nerven…
Het is geen feest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
161 ....De lerares fluistert het nog eens in mijn oor: "adem
....rustig, voel wat er loskomt en laat het gaan, een last
....die je niet zult missen, durf het te vergeten
....en blijf in je lichaam, wat er ook gebeurt"
....aan opkomende tranen, zelfmedelijden
....of slaande boosheid, het is geen feest
....om te leven en een schrale troost
..…
Naast mij, onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 Vijf jaar geleden stonden jullie stil
om samen verder te gaan.
Er was de zee, er was de wind,
er waren mensen om jullie heen.
En midden in dat alles
zeiden jullie ja.
Sindsdien hebben jullie geleerd
hoeveel liefde in gewone dagen past:
in een maaltijd samen maken,
een hand op een schouder,
een nachtzoen als de dag niet…
Geur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Ik wandel in de regen,
Het regent hard,
De regen deert me niet.
Rondom me waart de geur van
Wat je alleen kunt ruiken na regen,
Gevallen op een warme straat,
Anders ruikt dan op warme aarde.
De geur die mij ’t meest bekoort,
Is de geur van jou,
Staand onder een hete douche.…
Ik ben anders, net als jij!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
83 Wees eens aardig
bij een ogenschijnlijk eigeNAARdige
doe vooral niet NAAR
leg het accent op aardig
want hij of zij of hem is anders
anders aardig, anders eigeNAARdig
net als jij!…
Liefdescommando
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
63 Ver voor de troepen uit
lang voordat iemand het door heeft
en ook jij nog van niks weet
heb ik jouw hart allang veroverd
en dat zonder een schot te lossen.…
Bordeelsluipers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
78 Het nisje tussen keuken en kapstok
is ons interbellum
in een land van kousenvoeten
merkt niemand de aanwezigheid
van twee dappere bordeelsluipers.
Je trekt ze aan en loopt naar de deur
de wind doet open
de tocht dwingt je naar binnen.
De holle opgang van massief glanzend marmer
en de foute kroonluchters lokken echo's uit.
Jij en ik…
deze nacht heb ik verlaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.689 stormen wijken vogels zoals
slaap onbemand het bed
beroert met lispelende
spleetjes schemering
een telraam in het hoofd
waarvan de kleuren van
de bolletjes afwijkend zijn
van die nacht ervoor
het tellen schraapt de stille
woorden één bij twee wat
tenslotte het vele schuiven
het laken verandert in een
historische metafoor
geen geschiedenis…
Tikkie terug
snelsonnet
3.4 met 14 stemmen
189 Hier heb ik dus al jaren op gewacht
Je mag als man je vrouw weer corrigeren
Een ferme tik waarvan ze wat kan leren
Dat ik dit mee mag maken...nooit gedacht
M'n vrouw zegt: "Nou probeer het maar eens gek
Ik sla je net als Rob...vol op je bek"…
Hé, Ik wou jij was de lucht
poëzie
4.1 met 42 stemmen
7.326 Hé, Ik wou jij was de lucht
dat ik je ademen kon
en je zien in het hoge licht
en door je gaan kon.
Waar zijn je armen en je handen
en die witte overschone landen
van je schouders en schijnende borst -
ik heb zo'n honger en dorst.…
De Wandelaar
gedicht
3.2 met 64 stemmen
53.781 De wandelaar hijgt. Bij het achterlaten
van niets heeft hij ervaren hoe alles blijft.
Langs de jaren voordien ging zijn tocht.
Wat tot bedaren werd gebracht,
als met water besprenkeld stof, wordt herdacht.
In over elkaar gelegde landschappen
vindt hij één voor één iedereen terug.
Alleen: omkeren naar zichzelf kan hij niet.…
Waterverf
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
4.448 Kijk dan!
het onbeminde bed van de naakte waarheid
het schilderspapier wacht geduldig bezeten
hongerig naar de volgende natte verfstreek
een explosie van groen! bossen! natuur!
vrijgevochten onder een strak gestreken hemel
waterverf – zeg je
maar ik weet wel beter
het zijn de zilte tranen
die de verf doen vloeien.
hark de sombere wolken…
Als alles stil staat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Als alles stil staat
Met een laatste adem
Het boek volledig dichtslaat
Eist verlies nieuwe zinnen
In besef van geen vervolg
Om de toekomst te beminnen
Herlezen wij herinneringen
Waarin de deuren zich niet sluiten
Van de zon en vogels zingen
Onderstrepen en markeren
Om vooral niet te vergeten
En de stilte uit ons hart te weren…
Aan Hannah Arendt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
93 moe, onmachtig langer aangeharkt aangehaakt te blijven
te zwaar ligt de molensteen van goed willen en doen op mijn maag
te zwaar drukt de plunjebaal met gemengde gevoelens en overtuigingen
loodzwaar weegt de pet volgezogen van verhit sociale meningen
zuur is de boosheid die met angstig lage pH aan mijn hart vreet
mijn ziel en dichtader dicht…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 De ronde kamer breekt open.
Het laken valt af.
Hij staat daar.
Naakt in het vroege licht.
Het is een moeizame start.
Zijn gezicht is getekend.
Zijn illusies zijn weg.
Wat is verlangen als het vlees aarzelt?
De ander blijft een schim in de nacht.
Hij zoekt de warmte van een lijf.
De geur van huid.
De zwaarte van bloed.
Maar er is een…
Verdwaalde olifant
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
107 Je spijbelt van school deze droeve woensdagochtend
in het chagrijnige regenland.
Transparant is de ballast die jij hebt weggedaan
om verder te bloeien:
een oude wintermuts met als opschrift Amsterdam bloeit,
gedichtenbundels en een dikke atlas –
alles welkom in de kringloopwinkel.
Het verschil tussen non-fictie en fictie
is nog maar nauwelijks…
Alsof
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
202 Alsof ik buiten ben.
Jij kijkt naar de bomen, en ik naar jou,
je hand rust onzichtbaar op mijn hoofd.
Zag jij op de takken ook de vogels dutten?
Ik wil je opnieuw wakker maken
voor muziek van diep verdriet
voor onze tranen.
Nooit meer verzeilen in je levensdrang
jou nooit meer uit het oog verliezen
een bed violen op je graf
jouw oneindige…
Gehad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.789 Soms heb ik het gehad
Met wat ik heb gekregen
Maar wat ik niet heb gekregen
Heb ik nooit gehad…
Mei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Mei ligt open in het gras,
het licht glijdt van blad naar blad.
Ik hoor het water zeggen: pas,
en dan weer verder, zacht en nat.
Jij staat tussen de wilgenrij,
je haar een vlaag van zon en wind.
De wereld wordt een melodie
die nergens begint en nergens eindigt.
Een zwaluw snijdt het blauw doormidden.
Ik reik. Jij lacht. Het riet buigt mee…
Circe's magisch receptuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
104 Onwetend van oneindigheid
van jeugdigheid in levensduur
van 't eeuwig Elyzees elixer
in Circe's magisch receptuur
troont mij de gif- en kruidenmengster
schalks en bevallig qua postuur
mij naar haar hoge rotspaleis
daar vleien zich tegen een muur
de negen van ons schip verbannen
vastgeketend en tot zwijn
gemetamorfoseerde mannen
Doch…
De goede weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
148 Mijn moeder zei altijd,
Waar een wil is, is een weg,
Alleen, ik weet hier heg noch steg,
Zoek nu al een lange tijd.
Er was weliswaar een wegwijzer,
Maar die lag op z’n kant,
De richting nu lood om oud ijzer,
Geen idee welke kant
Ik nu uit moet gaan.
Ik kan beter wel een kant op,
Anders blijf ik staan,
En dat schiet niet op,
Dus ik…
Feest met feeën
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
293 Verkiezingstijd: daar zijn ze
in mooie jurken, de feeën
met hun toverstokken
gericht op mijn dromen
Flonkerende sterren
een prachtige wereld
wensen ze mij toe
ik krijg het cadeau
als ik wil, Zeg het maar
Mijn stem
maakt het verschil
maar de nar lacht
en danst om de blinkende jurken
Hij wijst naar de toverstokken
die wijzen vooral…
De laatste zoen…
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
226 Ik zou je graag willen schrijven
een mooie afscheidsbrief
om nog een keer te zeggen
mijn liefste, ik heb je zo lief.
Maar ‘t papier is doorweekt met tranen
de pen ligt zwijgend in mijn hand
omdat geen woord kan beschrijven
hoe diep mijn liefde brandt.
Mijn hoofd overstroomt al dagen
met wat ik graag nog zeggen wou
maar tekort schieten…