171637 resultaten.
Odysseus’ verhaal; op eigen bodem
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
727 Het waren de zwakkere broeders die achtergebleven waren,
toen wij manschappen voor het leger zochten, spaarden wij
de minder dappere, en misschien ook wel de minst knappe
knapen, om de vrouwen later niet in verleiding te brengen.
Mijn lang uitgestelde thuiskomst, de reis was tegen mijn zin in
eindeloos verlengd: men zou tranen plengen om de…
Allerhoogste goed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
489 Uw overwinning wil ik roemen
Uw overwinning in Uw licht
Uw liefde wil ik beroemen
U komt toe mijn liefdesgedicht
U was mijn Helper al die jaren
U was bij mij in alle nood
U was de Trooster in ellende
U bent zo goed Heer en zo groot
U bent waarachtig en zo Heilig
U bent mijn Allerhoogste goed
Bij U Heer was mijn leven veilig
dank U met…
Op een muis
snelsonnet
4.3 met 20 stemmen
142 Een muis gaf aan zijn zoon in Schagen
Advies met serieuze stem:
'Pas op voor plankjes met zo'n klem
En ligt er kaas op, nooit aan knagen!
Het was, zo bleek wel uit die preek,
Ook daar de valpreventieweek…
De dieren in mij
gedicht
3.2 met 15 stemmen
8.201 Terwijl mijn lichaam jonge dieren opneemt
die dartelen in weiden naast
club copacabana en naast de graven van
naamloze Amerikaanse soldaten
blijf jij mijmeren over
de frituur die je vader overliet aan je jongere broer.
Mijmeren is het juiste woord niet
nijd verwringt je gezicht en je nagels
krassen zijn naam in mijn witte buik
de naam van…
Jeugd
poëzie
3.3 met 45 stemmen
14.481 De wakker-waakse haan,
De dichtervlucht der zwaan,
De zwerfse jager: reiger,
De strijdbaar-sterke tijger,
En het deemoedig schaap,
Hen samen leidt de knaap
Eendrachtig aan één band
Door 't rein en eigen land
Vol jonge bloesemsneeuw,
Als in de gouden eeuw.
Hij mijmert, zingt en speelt,
Weidend zijn zinnebeeld;
Zij kennen aan die toon…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Zijn sterke handen zijn ouder geworden,
door daden en dingen die tot actie dwingen.
Hij mist de lenigheid van vroeger,
de vlotte vingers van weleer,
en de soepele omgang met de natuur.
Stevige schoenen met versleten zolen,
eelt op zijn taaie, doorleefde ziel.
Zijn te strakke broek toont nog altijd trots;
zijn billen raken nooit vermoeid
van…
Een briefje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
71 Er lag een beschikking
op papier,
met woorden die zwaar kunnen wegen
als deuren die dichtvallen.
Maar vóór die regels,
vóór het besluit,
vóór alles wat niet meer anders kon,
lag een brief.
Niet aan een dossier.
Niet aan een nummer.
Niet aan een probleem
dat opgelost moest worden.
Aan jou.
In woorden die niet te…
Afgevinkt !
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
76 Heel hoog in de bomen
zat een vink te dromen
van een reis naar zee.
Daar vloog een meeuw.
Met luid geschreeuw
lokte hij 't vinkje mee.
Nog even later:
niets dan water!
Vink landde op een duin.
Maar vond het strand
net te veel zand
en vloog terug naar zijn kruin.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 De dag sterft langzaam weg in het kille, klamme riet,
een schemering die de horizon genadeloos omsluit.
Ik sta hier aan de rand, een schilder zonder doek,
die slechts de broze leegte van dit sombere water zoekt.
Daar glijdt hij door de damp, ongenaakbaar en alleen:
de witte herfstvogel, een eiland van marmer in de vloot.
Zijn veren dragen het…
Zo broos ons leven
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
94 Wat is ons leven broos
als blaadjes van de beukenbomen
die dwarrelen in de wind
al is de lucht nog vol
van zomerdromen...
Al is de lucht nog blauw
en straalt de zon met vreugde -
ons lied is kort van duur
hoezeer de melodie
ons ook verheugde...…
VAN PRIESTER TOT PREDATOR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
66 Wat droomde jij als potentaat
Seminarist ooit, kon je slapen?
Of telde je verdomd veel schapen
Je hebt je volk nogal geschaad
Gedood, verhongerd en gesmaad
Met bloedbad, rangsnor, handvuurwapen
Wat droomde jij als potentaat
Seminarist ooit, kon je slapen?
Siberië had goudvoorraad
En er was delfstof weg te kapen
Een hel van ijs heb je geschapen…
De bron van overmatig, overbodig weggooien!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
145 Ik ben een schrapert
maar geen materiële hebbert
ik wil niet het onderste uit de kan
maar wel schraap ik de pot jam helemaal leeg
en dat geldt ook voor
al die plastic tubes en flessen
met tandpasta, zalvie, cremetje, zus of zo
welke je anders weggooit met nog 10% inhoud
de bron van overmatig, overbodig weggooien
ligt bij de uitgekiende…
Het voortbestaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
79 De zwart geblakerde stammen
Weerspiegelden het verdriet
Dat zijn hart verscheurde door
Wat hem zonder kleur achterliet.
De verschroeide aarde hij stond,
Zijn voeten en zijn lijf verbrandde,
Bood geen zicht op 'n toekomst,
Waarin hij nu alleen leven moest.
Maar achter hem ligt het verleden
Vol geluk en levensmoed,
Die herinneringen zijn…
Pauliens Idioma
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
176 Zij was gefascineerd door pragmatiek
- van zinsontleding en etnologie,
een mix van taal en antropologie -
en was niet vies van sociolinguïstiek
maar of je daar de slimste
voor moest wezen
dat is mijn ding niet - dán moet je
háár lezen...…
Odysseus’ verhaal; Kalypso
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
92 Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik
weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat,
na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar
van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf
met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid.
Ik zou mijn eigenheid zijn kwijtgeraakt…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Zij staat gekeerd naar de bezeten stroom!
De Amstel scheurt het trage, grijze lijf
der wakkere stad, waar blanke misten dwalen –
o bleek gerookte kade die haar ziel omvat!
Belinda staat! Een storm van zielsverdriet
licht flitst en brandt diep in haar slapen -nacht,
zij hoort het waanzin-janken henen gaan
in kille winden door haar dunne kleed…
KiemStof
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
91 Verborgen in een buik begint het
In een bank van zwart zaad
in de aarde, in een bloedbiotoop
in de schors van de ongeborene
en daarna het onvoorspelbare pad
zoals elke sneeuwvlok anders
op de aarde komt, elk deeltje
onderweg geraakt wordt
en door unieke contacten gevormd
tot onderscheidbare aangezichten
die hechten en loslaten
ontkiemen…
landvasten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
94 jij maakt loszand tot
het afgietsel van wie ik
behoor te zijn, niet dat
ik deze elegantie ambieer
maar jouw kunst om
woorden van stof
tot iets grijpachtigs te
formeren liggen als mijn
handlijnen te wachten
op de ontluistering
van onze toekomst
jij als bruggenbouwer, ik als
brugwachter sommeren de
schepen om al klunend de
oever te slechten…
Rambam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
103 Het komt nooit meer goed
Het is gedaan, de woede woedt
Het volk, van raad en rede wars,
Stampt zijn wij-zijn-tegenmars,
Roert verongelijkt de trom
En blaat het onderbuikgegrom
Van een wolf in schapenvacht
Die in zijn rechtervuistje lacht
Het blieft geen Trias Politica,
Het gelooft in Pias Democratica
Een sterke man met rechte rug
Brengt het…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Wie telt de spreeuwen nog
boven de stenen dorpskerk?
Het was een zwarte wolk van dromen,
toen, aan de lijdende duinen.
Je herinnert je de witte meeuwen,
een bittere passie die verlangde in het donker.
Je wilde het groots, groteske hoogmoed,
als een vogel uitkijkend over de mensheid.
De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller…
Liefde volle trooster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
43 Liefdevolle Trooster
zo trouw en genadig
helpt ons in het lijden
bent goed en verzadigd
Geeft Licht in ons leven
ware troost en moed
wilt U het kwade vergeven
was ons in Uw bloed
Wij schitterende sterren
zijn in een donkere nacht
getuigen van Uw Liefde
die teder is en zacht…
Bakkerij Van Heinen
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
78 Ik ben bakker Van Heinen.
’s Ochtends bakken de broodjes warm,
bestrooid met belastingvoordelen voor rijken;
zo houd ik de kruimels arm.
Ook mijn vaste klant geef ik weinig om, maar
na kritiek van medebakkers reviseer ik toch.
Het verse begrotingsplan na één dag bedorven klaar,
heb ik gewoon weer gebakken lucht verkocht.…
Opgetrokken uit de bagger
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
49 Zij wordt getrokken naar het
slibberige gedeelte van het land
glijdt uit en schreeuwt van ongenoegen
en pijn in de onveilige brij de ruisende
kuil die plakt en zakt vast zuigt
aan het vel en voert naar de dood
o diepe put van nood Hij die Zijn
Woord openbaarde op aarde
heeft mij uit de put gehaald en mijn
gangen vastgemaakt - ja…
Smelten
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
125 De septembergloed
ligt op jouw ogen
jaagt de bijen weg
uit mijn hoofd
jouw woorden
lossen op
tot zachte fluisteringen
op mijn warme kussen
maar de gloed smelt me
langzaam weg
en condenseert tijd
in mijn tranen.…
De slimste
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
175 We weten, taal was zeg maar echt haar ding
Ze mocht graag nieuwe trends analyseren
Haar ziekte bleek helaas niet meer te keren
Toch ging ze door, zolang als dat nog ging
En nu is het dus werkelijk voorbij
Rust zacht, Paulien, de slimste mens was jij…
OP HET OVERLIJDEN VAN W. VAN DEN VONDEL
poëzie
3.5 met 15 stemmen
8.068 Gun Willem van den Vondel rust;
Dees jonge bloem verging met lust,
En liet de grafworm luttel spijs;
De ziel zocht God in ’t Paradijs.…
Darlington
gedicht
3.1 met 39 stemmen
21.103 Vijf jaar is Renee. Ze gelooft in kabouters.
Ze stuurt mij een briefkaart omdat ik op reis ben.
Ze ruimde de bladeren in de tuin.
Wanneer de winter voorbij is, de zomer
gekomen als tweemaal twee is vier
wie zal haar verzekeren dat wij leven?
Wij worden niet ouder dan kabouters.
Wij sterven zo ongemerkt als dwergen
aan bomen van kennis, een…
Kalliopee...
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
211 ...had nog geen tijd genomen
voor de bevallige gratie
van Circe met een c
noch Kirke met een k
maar de donkerlokkige
verleidster pur sang
Calypso met de c van ...
charmerotomane was
Kalypso met de k van ...
koninginne der schone
mannenverslindsters
met diamanten juwelen
als ogenbedwelmende
Odysseusbedwingster…
Moeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
55 Het hoeft niet zo nodig
Meer
Keer op keer
Je onderbewustzijn in
Je vind niet meer zo veel
Meer
Gelukkig maar
Je drijft daar maar wat
Heen
En
Weer
Terug en weer vooruit
Je leert niets meer
Dieper donker
Of ondiep?
Maak jezelf toch niet zo druk
De wereld geeft geen ene
Ruk
Dichter
Bij
Of ver af
Blijf lekker gek
Doe…
Onze medicus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
143 Zijn vriendelijke lach…,
zacht sprak hij
door zijn zachtaardigheid
maar bleef altijd in zijn waardigheid
al nam hij aan alles deel.
Troostte mij met zijn precieze
inzicht in de dingen,
mijn blinde vlekken
als kwalen mezelf aangingen
Al polsend maakte hij je een stukje heel
In het hofje, de kliniek
en zijn gezin
ieder had zijn taak…