171637 resultaten.
Gewoonten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.407 Mijn gewoonten zijn zo gewoon,
Die niet meer als mijn gewoonten zie,
Maar als normaal deel van mijzelf,
Als zodanig niet meer kan herkennen.
Ik heb dus geen idee welke het zijn,
Het niet meer weten daarvan,
Hoewel eigenlijk gewoon, doet pijn,
Daar snap ik, snif, niks van.…
Ik ben weggegaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
54 Steeds verfijnder
ken jij jouw gevoelens
Zo interessant
Kijk toch eens
hoe open en kwetsbaar
jij je graag laat zien
en vrouwen uitnodigt
om in jou te wonen
Jij hebt zoveel te bieden
dat hun aandacht vraagt
bij jou thuis, maar
het is er ongemakkelijk
koud en hard naast de sofa
waarop ze jou verwennen
en jij voldaan
dat liefde noemt…
Over de hel en de hemel
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
50 Als stoker van warmte, zonodig ook de hittebronnen
zelf handig opporrend, wist hij mij te wel vinden, in
vuurvorm en vlammen, voor dat gloeiendhete verhaal
op zijn aangebrande lippen en een afgebladderde tong.
Over de hel en de hemel.
Of, zoals hij zei, dat wat allebei niet bestaat, tenzij: als
je er bent, went het nimmer, want de oneindigheid…
Mis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
50 Zeg wat je zeggen moet
Zwijg als je zwijgen moet
Doe wat je doen moet
Laat wat je laten moet
Zoek de balans als dat nodig is
Zorg dat de timing perfect is
Dan gaat het maar zelden mis…
De kasteeltuin Oud Valkenburg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
317 Ik waande mij even in het Paradijs
PUUR GENIETEN
Jammer dat de Adams
'n andere bestemming gaven aan de appel
Het was voor de Eva's zo goed bedoeld
zoals ook de Eva's van de Kasteeltuin
het goed bedoelen
PUUR GENIETEN…
mijn lay-out
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 zo het brood gesneden wordt
haast het leven zich naar het eind
een vervulling bracht mijn geboorte
in de stroom van een misleidend spel
waarin zuchtige lieden het kindsyndroom
voorbij alle wolken deed bestuiven met
haat en ondoorgrondelijke redenen
als zuigeling kolfde ik de melk
uit woorden die sneden zoals
het geboortekanaal was gelegen…
Zo is men soms alleen in huis (1)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
948 Zo is men soms alleen in huis: de dingen
vragen zich af waarom ze hier nog samen
zijn. Het zingen is intussen opgehouden.
Zelfs de richting van de uren lijkt niet
langer zeker. Om nu niet weg te zinken
moet men op tijd een stapsteen vinden
of iets om zich snel aan vast te grijpen
als het licht dreigt te verdwijnen. Iets
banaals zoals uit…
Zijn liefde en genade
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.239 Al zou ik duizend talen spreken
maar ware Liefde die ontbreekt
Al zou ik van de Liefde preken
Gods Liefde woont niet in mij
De ware Liefde is barmhartig
en troost het moede hart
Vanuit Zijn Liefde en genade
troost Hij in diepe smart
Trooster in de bangste uren
U geeft ons nieuwe Hoop
Een Hoop vervuld met Liefde
die Hoop is niet te koop…
Liedje
poëzie
3.5 met 24 stemmen
9.920 Elk vogeltje betovert mij
Tot danser op zijn lied,
Het machtig woud belovert mij,
Terwijl ik wortel schiet.
Op iedere windvlaag zweef ik mee,
Een pluizig zaadje, een veer,
Ik reis met wolken over zee
En ruis in regen neer,
Vermeng met golven mijn geluk,
Weet niet waarheen ik vaar;
En steeds als ik een roos mij pluk
Geurt mijne ziel uit…
de bleue strijder
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
93 Daar komt hij vol trots,
de bleue strijder, rotsvast
op de gefossiliseerde ros
met de versteende aansporing.
Direct gevolgd door zijn broze,
vertragende leger: voor elke dag,
elke verloren slag in gedachte,
een passende gemoedstoestand;
een paar gebeitelde,
stevig lijdende vuurschoenen;
rond te slingeren kometen,
om al wat voor…
Schone eenvoud
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.308 Buiten beeld onderaan
staat de fotograaf.
Net als ik, zittend,
voor het scherm van mijn pc.
Wij zien de aarden weg,
de glooiing van de wei,
de groentinten van boom en struik,
het schitterend blauw.
Met de zon rechts van ons,
op de schaduwrand,
genieten wij-unisono?-
van schone eenvoud.…
over een Palestijnse jongen 1946-2026
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
464 Lang en secuur schrijven
over het landschap van het kind
dat woont in de herinneringen
van de oude man waar
niemand nog naar vraagt
kijk hier links en rechts
de tarwe- en de gerstvelden
mijn verstopplaats tussen
de wuivende stengels
de opgeschoten bomen
amper één meter hoog
net zo groot als hij toen was
de school de waterput
de…
Aardecode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
178 De zon strooit met het abc,
het licht breekt door de illusie
van onze toonbeeldvorming.
De ziel zakt in het moeras
naar een dieper liggende horizon,
achter de stilte, in het gras,
krijgt god een primitief gezicht.
De oermens danst in het verband
van vlees en donkere rauwe aarde.…
Zeeuwse koningin
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
72 Er woont een slechtvalk in de Lange Jan,
ja, Zeeland heeft een nieuwe koningin,
zij kent iedere stad, iedere duinpan,
die zij verdedigt als een leeuwin.
De deur naar het nest zat op slot,
maar ik wist het slot eruit te zagen,
ik werd eerst door de slechtvalk bespot,
zij was bang dat ik haar kwam verjagen,
maar daarna zijn we samen weggevlogen…
Nazomer
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
714 Dieprode herfstbladeren kleuren de dag
Een onwaarschijnlijk warme nazomer
Insecten zoeken naar nieuwe nectar
Bloeiende bloemen naast paddenstoelen
Moeder Natuur transformeert
Triomfeert alle verandering
Oktober zomert
Geen idee wanneer het weer herfst zal zijn…
de laatsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
94 Een vader heeft zijn zoon gezonden
naar mensen van zijn eigen stam,
als eersten hoorden zij het wonder,
dat hij, als redder, tot hen kwam
Er was geen blij, dankbaar ontwaken,
de vijgenboom bleef dor en dood
Het wonder vulde heel de aarde,
gaf licht en troost in stervensnood
Zeventig volken ingeschakeld,
maar de eersten bleven werkeloos…
De dronken denkers
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
587 Het oude schrift verdringt het slapend land,
in droomgebieden waar de nevels branden;
de denker tast met alcohol in de hand,
en wankelt door hallucinante landen.
Daar slaat de rauwe lelijkheid haar klauw,
zij spuugt haar gal op doctrines en wetten;
de dode ernst verandert snel in stille rouw,
geen wijsgeer kan zijn broze logica redden.
Zij…
woordvoerder
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
102 op deze ochtend
van pas ingedaalde sterren
met ruis van de dag
die altijd klinkt als klanken
onder een boog in de rots, of
als runderen in de wei
begrensd door een wereldbeeld
waaruit geen licht ontsnapt
blijkt het aangevoerde woord
als luister bijgezet…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 het viel een eeuwigheid
nou ja spreekwoordelijk gesproken
uiteindelijk was het verzet gebroken
had het verloren van de tijd
nog maar een maand of acht geleden
sprong het fris en vrolijk open
kwam het uit de krap geworden jas gekropen
onder perfecte weersomstandigheden
sinds gister was het niet meer nodig
verkleurd dus nutteloos geworden…
Terug op Ithaka
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
72 Vermomd als bedelaar
in opdracht van Athene
mijn wijze steun en toeverlaat
had ik dan ook niets te vrezen
bij Eumaios, de trouwe hoeder
ooit als koningszoon geboren
"O vertel mij, waar zijn wij nu
waar ben ik nu weer aangespoeld
dat paleis dat ik daar zie
is dat niet van koning Odysseus?"
Argos, die zijn stem hoorde
begon te kwispelen…
Verlokking
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.671 Staand op het lege strand,
Beluisterend d’zacht fluisterende
branding, verstond hij,
Verhalen van verre landen,
Hij niet kon duiden,
Hem nochtans verlokten
Door onuitgesproken woorden,
Naar verre oorden.
Blootsvoets liep hij
Door de branding naar d’eindloze zee.
Verlokkend deinend,
Voerde de zee hem mee
Naar een groene wereld beneê…
4 oktober 2026
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
353 op de groene kruin
van de lijsterbes en de
Japanse kers valt
het fluwelen ochtendlicht
Franciscus’ groet aan
de dieren, de planten en
de hele schepping?…
Ongeschreven
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
242 In het hart een stem
onhoorbaar, maar vol van kracht
waar liefde stil leeft
Er ligt een ongeschreven taal diep verscholen
in kamers waar het ritme eindelijk rust,
een zachte ademhaling na de zware storm
die alle twijfel langzaam uit het donker draagt.
Je zoekt naar woorden in de leegte,
maar wat zich niet laat noemen, blijft niet stil.…
Einde der dagen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
53 Wanneer
mijn toekomst niet meer denkbaar is
morgen een herhaling van vandaag
uur na uur dezelfde dag
wanneer
wanneren eigenlijk niet meer
bestaan, alles nog een keer
gedaan moet worden
wanneer
mijn adem zwakker
mijn bloed langzaam
mijn darmen van slag
wanneer de allerlaatste vraag
is waarom
blijf ik verlangen
naar wat ik niet meer…
KOM DICHTER
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
69 Kom dichter,
leg je pen eens neer
en schrijf de woorden
die ik in je ogen lees
met je mond op
mijn witte vel.
Schrijf me
woordeloos
buiten zinnen.…
Voordat je stopt met spelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
67 Ga van de glijbaan in je nakie,
rij zonder handen door de regen.
Drink een vat leeg met je maten,
huppel blootvoets door het zand.
Verspil geen tijd meer aan geneuzel,
maak plannen voor de toekomst
maar hou ruimte voor de lol
want als je stopt met spelen
dan is het leven snel voorbij.
Doe geen water bij de wijn
als het gaat om…
Wanneer Ik Stop met Lachen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
112 Wanneer ik stop met lachen,
moet ik huilen,
word ik boos,
daarna depressief
Waneer ik stop met lachen,
wil ik krijsen, schreewen en gillen
Wanneer ik stop met lachen,
wordt ik stil
Wanneer ik stop met lachen,
stopt de tijd heel even,
loopt een traan langs m’n wang,
denk ik aan een ander
Dan denk ik over pijn, leed en onrecht,
over…
woeste leegtes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
70 : stilaan verdwijnt de einder
achter de pelmolen die
aan zijn tijd heeft voldaan -
zacht gissen mijn handen naar
de spelling van wie jij bent, voelbaar
rijp doortast ik deze sfeer van welbehagen
en draag de geur van morgen
als violette kristallen aan de
uiteinden van mijn vingers
opwinding heeft de tijd vertolkt naar een
subtropisch…
Zondag morgen gebed
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
155 Goede God
Goede morgen
ik voel mij beladen
ik voel mij niet schuldig
beladen aan de beladen dagen
van vandaag de Bijlmerramp
van die van a.s. woensdag 'the black sabbat'
tegen Israël en uiteindelijk alle Gazanen
en de woelende woedende dagelijkse wereldoorlogen
met als afgeleide zoveel intens menselijk verdriet
ik voel mij beladen…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 De sombere dag crepeert in het rottende riet,
zotte schemering wurgt de geblindeerde horizon
met ijzeren hand en sterke vingers.
Ik ben de armoedige schilder zonder onderbroek,
bezeten door de waanzin van de leegte,
die het verstikkende gif en de vitale extase
van dit zwarte water drinkt met dorstige keel
bang voor de dood, angstig voor…