171637 resultaten.
Toevallig Maakbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
63 Telkens voor het slapengaan
In de luwte van de avondpracht
Vind ik mijn eigen in de waan
Dat het afhangt van ‘s mans eigen kracht
De wereld schijnt zo maakbaar
Zo tomeloos bedacht
‘T is te zien zo klip en klaar
Doen wat men van ons verwacht
Om tot grootse daden te kunnen komen
Te kunnen pieken op ‘t moment
Het realiseren van je dromen…
DAAGSE ZEGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
66 Werken voor Gods Koninkrijk
betoont zich grootmoedig in
het doen van elke dag
samen de tafel afruimen
elkaar treffen op straat
's avonds genieten van lamplicht
al deze ogenblikken
beleven met sterke vrede
en schappelijke geest
plotselinge geschillen
vol luchtig gemoed oplossen
zijn de stevige
bouwstenen van het geloof.…
IKEA...I.K.E.A.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.252 IK En Anderen
denken veel
in hokjes, plankjes, kastjes, kistjes en
aan overige Zweedse ditjes en datjes
en natuurlijk aan het ijsje van 50 eurocent
vele ikken en vele anderen!…
wintertijd
gedicht
4.0 met 123 stemmen
15.158 de dagen weer korter,
binnen rekken de kaarsen
hun vlam naar de sterren
buiten scharrelt een vogel
als teken van leven.
als wanhoop gelijk loopt
met het donker
zie ik, bij toeval,
aan de voet van de wilg
groen sprieten van bollen.…
Nieuwe klompjes
poëzie
2.7 met 10 stemmen
5.833 Mijn Kees-oom is een timmerman,
Daar is geen knapper op de werf:
Hij maakt in huis en op het erf
Al wat-je zien of denken kan;
Zijn hand is ruw, en grof zijn stem,
Maar ‘k ben daarom niet bang voor hem;
Hij kneep me lestmaal in mijn oor
En zei: ’Nu, als ge vlijtig leert,
Uw Vader en uw Moeder eert,
Dan krijgt ge er wat op kerstijd voor!’…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.376 De nacht en het geheim
Zeestem kust zachtjes
het verlangen van de zee
naakt op het strand.
Een woord uit jouw hart
ligt in jouw stem besloten
nu niemand luistert.
Zacht ruist de branding
en spoelt de stilte dieper
in het kille zand.
Jouw verborgen woord
zweeft traag op de avondwind
die de nacht omarmt.
Geen mens die het hoort,…
dragen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
122 ik draag jou en mij
naar het dak van de wereld
schaduw van verdriet
ons tweezijn berg ik
in verwilderde heuvels
onder de wolken
ik leg mijn hand op
de geboorte van liefde
het roerloos sterven
de lange schaduw
het gevecht dat niemand ziet
liefde die verdween
het oog dat niet leest
op verwilderde heuvels
van gestold verdriet
tot…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 De ronde kamer breekt. Het vroege licht
snijdt als een mes door het bedorven blauw.
Het laken valt. Daar staat zijn bleek gezicht,
een marmeren torso in de ochtendkou.
Het is een hard begin. De droom is dood,
zijn trekken door de nuchtere tijd getekend.
Wat is verlangen als het tedere lijf besloot
dat op de hartstocht niet meer wordt gerekend…
ZICH ZELF ZIJN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
58 Wie zich bewust is
van zijn nietigheid als mens,
zal dan des te meer
als geliefd kind van de Heer,
Diens Koninkrijk ontvangen.…
Lasagne
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
390 Door 't oog gekropen van de hete naald
zie wij als kritikasters van Oranje
de hete herfst geen reden voor lasagne
de kosten voor de baten zijn betaald
Er rest na Xavi's hete herfst één les:
twee zware Pyrrhusoverwinningen
die hij met jonkies toch af wist te dwingen
tweemaal vlak voor het zwaard van Damocles
de nekslag vormde voor de goede…
Het wordt later
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
54 Mensen hebben wensen
en ze hebben geleerd
dat geluk vluchtig is
dus hopen ze er het beste van
en maken ze er het beste van
maar dat is nog niet goed genoeg -
Zo zit de wereld nog niet in elkaar
We moeten het doen met onze gebreken
Geluk komt later
En later wordt alsmaar later
zodat we niet leven maar lijden
voor de belofte
van vrede…
Beogen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
88 weifel kent geen einde
twijfel zonder beginpunt
de verte in het vizier…
Achter in weleer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
5.513 Zijn verlangen is zeer groot,
Verdriet is groter dan groot,
Helse storm inwendig woedt,
Tranen vloeien in overvloed.
In de beken van zijn verdriet
Zie je de storm niet,
Tranen kunnen van vreugde zijn,
En onzichtbre zielpijn.
Maar nimmer meer,
Komt wat hij zo zeer verlangt,
Bleef achter in weleer.…
Ik, Penelope
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
242 Ik, Penelope,
was een ware trofee voor mijn man,
Odysseus,
de koning van Ithaka.
Hij was het dus
die in mijn zoon, Telemachos,
de strijder ontwaken deed,
ver voorbij de horizon van mijn dromen,
waardoor mijn moederhart harder bonsde;
mijn verlangen naar hem, mijn geliefde,
- O, Odysseus! die mijn zoon zich
niet herinnerde van…
Buiten patroon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
370 Ze breit een oma van zeer dun garen,
foetert wanneer een steek haar weer verlaat;
met haar twee pennen gaat ze in beraad,
het klusje wou ze voor haar man klaren.
Het liefst deed ze haar niet in uitvaartzwart,
of stijfjes zoals op het staatsieportret;
destijds had ze het ook met klompen gered,
door de leegte werd ze nukkig en hard.
De achterkant…
Prometheus : Eene Juliaanse herscheppinge nae Goethe .
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
84 Boven der wolcken
zocht ick.
Onder den zonnebrand
zocht ick.
In den hooghen glans
zocht ick.
Maer gheen stemme
quam.
.
Gheen oor
luysterde.
Gheen herte
antwoorde.
.
Doe keerde ick weder.
Niet verre.
Doch inwaerts.
Daer,
onder lagen van tijt,
onder assche
ende vergetelheyt,
bleef een gloet
bewaert.
.
Niet van goden.
Niet van…
Evolutie
snelsonnet
3.4 met 8 stemmen
121 Een nieuwe vinding in de wetenschap
Zegt dat ons lijf gemaakt is om te duiken
Waardoor je het voor visvangst kon gebruiken
Ik denk dat ik er niet zo veel van snap
Ik ben dan ook geen academica
En heb alleen maar zwemdiploma A…
De deskundige en het doorzichtige meisje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
947 Er verscheen eens een geest online, een
doorzichtig meisje, de deskundige zag haar
ogen knipperen, daarna secondenlang
een muur, een omgevallen toilettas
Ze zat vormloos aan de andere kant
van de selfie, de suggestie van een mond
in de dingen
Ben je daar? vroeg hij steeds en steeds
zweeg ze wereldwijd maar zodra hij dacht
dat ze was verdwenen…
Het regent zonnestralen
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
66 Het regent zonnestralen
tussen takken, blad en lucht,
alsof de ochtend zachtjes fluistert
dat de nacht weer is gevlucht.
Over het gras ligt gouden stilte,
een deken van geduld en groen,
waar dauw nog even blijft vertellen
van het donker van daarnet.
De bomen staan als oude wachters,
hun stammen diep in mist gehuld,
maar…
Eindeloze ruimte.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
179 Ruimte omvat tijd.
Daar is altijd sprake van
voorbij Eeuwigheid.…
Dit is mijn dag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
20 Vanochtend werd ik wakker in een droom
van iemand die een huid van vlees bewoont.
Ik kon niet vluchten, ik was geen Tsjwang Tse
die had gedroomd dat hij een vlinder was
en zich bij ochtendlicht afvroeg of hij,
Tsjwang Tse, gedroomd had een vlinder te zijn
of dat de vlinder droomde als Tsjwang Tse
te ontwaken, nee, ik was een mens,
een…
Stad van de schaduwen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
403 Je zult geen nieuwe landen vinden, geen andere zeeën.
Deze stad zal je achtervolgen. Je zult dwalen
door dezelfde straten, grijs en kil,
en ouder worden in dezelfde wijken;
in deze zelfde huizen zul je grijs worden.
Er is geen schip voor jou — dat is al lang voorbij —
er is geen weg die ergens anders heen leidt.
De brieven op de tafel blijven…
Stevig in mijn schoenen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
93 In verre uithoeken
trachtte ik te schuilen
doch steeds vond
ik daar slechts mijzelve.
Niet dat ik mijzelve
vreesde nochtans
trachtte te ontlopen
maar mijn aanzicht was genoeg
tot vervolmaking.
Het enige wat mij echter
weerhield
is mijn weerzin
grotere maat schoenen
aan te schaffen.…
Het nulpunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 De brute overmacht breekt elk verstand,
de illusie van controle lost nu op.
Als droog, onvruchtbaar zand glijdt uit de hand
het trotse bouwwerk van de mensentop.
Geen zacht bedrog herstelt de broze schijn,
de vrome maskers vallen van het gelaat.
Er is geen lichte moed, geen troost voor pijn,
wanneer het hart zijn eigen grens verlaat.
Ik…
Odysseus’ verhaal; Ons vertrek
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
77 Nu wordt het pas echt interessant voor elke geïnteresseerde
in de geschiedenis van mijn leven; over ons vertrek, Ithaka
achterlatend in handen van Telemachos, Penelope en ik,
is weinig tot niets geschreven en nog minder over bekend.
Ik weet niet precies meer met welk schip wij vertrokken,
de ondergaande macht van Helios tegemoet, het einde van…
hier
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.229 neem mijn hant,
en wees niet bevreest
als ick trecke
door levende velden
met voelende bosschen
alomme
want dickwils is een mensch
te seer bedeest
om sich als deelende,
roepende stemme,
kenbaer te maken…
PFAS
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
125 We hebben allen PFAS in ons lijf,
het chemisch gif wordt ongestraft geloosd,
het maakt ons gaandeweg boos bozer boost.
Dit zegt de directeur van zo’n bedrijf:
‘Denk ook eens aan het voordeel voor uw maag,
door ons heeft die een antiaanbaklaag.’…
TUSSEN DE DIJKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
59 Het park aan Breda 's noordelijke rand
behoedt in zijn dicht gras en woeste struiken
pril leven, dat weldra zal ontluiken
tot telgen van veredelde, wilde stand.
Hier hebben veld- en bosdier vertrouwde band
met het rund, waarmee ze maaltijd gebruiken,
samen zoeken wat het gewas laat ruiken.
Bij de kinderhoeve geniet klein vee
knus verblijf…
Levensadem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
170 Er is geen haast meer, Violette, in dit uur.
Ik vlucht niet meer, ik adem louter in.
De schimmel kruipt over de grijze muur;
elk moleculair einde is een dromend begin.
Och, een zacht zoute levenstocht waait en weeft,
zo ritselend door het herfstgoud heen!
Een oud verlangen dat vurig in mij leeft,
terwijl mijn bevend hart zo bleek verscheen.…
Campagne
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
107 Tussen rottenis en dode blaren
drijvende karkassen en kadavers
gestuntel geen vooruitgang maar stagnatie
gezapigheid gebrek aan concentratie
het roer om na de thee en druk palaver
om in act II versneld zien te geraken
in een metamorfose vol gebaren
de trossen los de mouwen opgestroopt
met bolle zeilen aan de wind gevaren
scherp en…