1549 resultaten.
O ja Zijn handen (hemelvaart)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 weemoed en verdriet
leegte door eenzaamheid
niet te verbloemen
waar is mijn doel
een huiverende kilte
nu ik niets meer voel
Hem niet meer zie
Ik bid om warme stilte
in mijn ontheemde hart
dat ik daarin Zijn Geest
als een zachte bries
mag horen fluisteren
steeds mag ontdekken
naar mezelf kan luisteren
soms totaal verward
Vanuit de diepte…
Gelijk een hond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.350 Ach, diepte huilt en ijlte is hoogste kim;
begeert moet zich aan onmacht vergewissen;
en alle liefde is lammer dan de vim
van dode vissen.
--------------------------------------
vim - honderdtal, grote hoeveelheid…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 en schouder en arm
vol zijn van rust
eerst dan willen
snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het orkest
vaak zo dramatisch warm
het strelen kent
zijn grens naar boven tot de hals
en ontmoet in de diepte…
Schepping in liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Verlangen reikt verder dan begeren
warmte geeft zoveel meer dan vuur
geen zee die deze diepte kan bevatten
in beken vindt men water nooit zo puur.
Bergen zullen nooit tot deze hoogte stijgen
er kunnen geen dalen zijn die dieper gaan
wouden niet groener of bomen hoger zijn
geen velden begroeit met geler graan.…
Er is een hemel...
gedicht
3.1 met 28 stemmen
11.312 Ik die mijn leven heb gemeten,
zijn diepte hoogte lengte breedte,
zijn zorg, zijn dagelijks gekwel,
niets weet ik dan wat ik geweten
altijd en 'k weet het al te wel:
er is een hemel en een hel,
de rolkans van een teerlingsmete.…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Water omspoelt mijn knoken,
Vult gans mijn lede karkas
Mijn zeis meegesleurd de diepte in
Ik kan net met mijn vingerkootjes
De rand van de aardkloot begrijpen
Ik wil schreeuwen!
Hulp vragen aan u, maar u
Hoort mij niet…
Eenzaam en alleen zal ik
De verdrinkingsdood sterven…
En dan plots, ontwaak ik!…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 loop ik mijn weg
over deze aarde
zoekend de rechte baan
maar kom mijzelf dikwijls tegen
daar paden in cirkels gaan
volg mijn leven in hoeken
donker uit het licht
blijf stug in schaduw zoeken
naar zonneschijn en evenwicht
geen wegen lopen recht,
noch krom door vlakten of bergen
en langs de waterkant
kan niet de stroom verbergen
dat diepte…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 De diepte kan ik niet zien.
Jij die mij weet te ont-roeren.
Jij die je aan mij ont-hult.
Ik koester Jou.
Jij bent het beste in mij.…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers,
Zich willen geven in een brandend vuur,
In een afgrond van diepte of van hoogte.
Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Het water wil ons wijze lessen leren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
502 ons wijze lessen leren,
van rust en vree, genezen en bezeren,
maar mensen zijn soms nog niet toe aan dit verhaal
en sterven eerder aan een niet vermoede kwaal
dan dat zij weten en hun leven richten
naar het licht en naar de vergezichten
die toch van elders komen, van het water
dat stroomt vanuit de altijd grote levensbron,
vanuit de diepte…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam
in gebroken nachten
gaan dromen van nu
ook in diepte…
Groene velden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 De groene velden van ons eerste geluk
zijn van een andere geschiedenis
in een door verdriet vergeten verleden
de nevel sluipt in mijn gedachteland
ergens in jouw diepte schuilt een uil
om mijn domheid te bespieden
beschavingen zijn samen gekomen
in het ultimatum van onze liefde
zo zijn wij schaduw en blijven wij droom
de avond schemert…
Woordvlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 Onderschat
de diepte van de woordenschat
op de lange duur als ik hierin
ten onderga, een hopeloze
strijd tegen taal en tijd, vertil
me aan de bodemloze letterkast,
waarin het doel wordt ondermijnd
denk ik de waarheid
te onderschrijven, zelf ik heb
er zovelen, onmogelijk
te noemen in getal, om
die bij de Muzen in te lijven
herschik…
Er valt altijd wel wat te betreuren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
430 Tot dat wij dreigen te vallen in
een diepte, omdat wat wij wensen
onze werkelijkheid niet goed
genoeg kent.
Trappenlopers zijn soms klokkenluiders,
omdat de klepel hoog in de toren moet
worden bediend. Hij zal slechts in de
juiste toonsoort ons hart verdienen als
er een goed resultaat mee is gediend.…
Moeder en kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 bereikt
is voor menig vrouw haar doel
zij is nu wat ik ooit
met haar eens was
een moeder en haar kleine kind
helaas die tijd is nu voorbij
ach het kind is groot geworden
en ik was nog nooit zo blij
en wat men er ook van vindt
en wat men er ook van denkt
en wat die blik op hun tweeën
mij weer schenkt
is dat gevoel dat weer uit de diepte…
LAIS CCLXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Diepte gaapt waarin wij dan belanden.
Het vlakke zwijgen van de nacht weerklinkt.…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.
Je haast je terug
naar het binnendijkse
ach, had je maar
de lichtvoetigheid van vogeltenen.
De trage hartslag van dit land
het eeuwig stromen, in en uit:
zeebodem wordt weer zee
en wist wat is geweest.…
negen; plus één
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
278 ik laat liever woorden broeien
alsof ik zo’n weerslag laat uitlekken
de kaarsen blijven toch wel branden
terwijl de uilen hun kuikens roepen
beelden die door dit denken landen
zich overwegend waardevol voelen
ik hoef zulks niet weer uit te leggen
in die hoedanigheid van een hoeder
daar ieder hier negen moet zeggen
plus één om de diepte…
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 Ik wil éénmaal in je ogen zien
voor de grondeloze diepte mij neemt.
Je ben zo ver.
Nacht,
Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk.
Laat dit pijnlijk lichaam in uw arm rusten
als het kind op moeders' schoot.
Laat mij veilig door de schaduw
uwer vleugelen gedekt slapen gaan
het moede oog gesloten.…
Ik ben
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.767 een grasspriet in jouw gazon
een aardigheidje uit een grabbelton
een diepte in jouw dal
een kleurtje van een toverbal
een richting van jouw stuur
een seconde op een uur
een druppel in jouw regen
een stoplicht langs de wegen
een stukje weg onder jouw band
een zandkorrel op het strand
een muntje in jouw fontein
een dertien in een dozijn…
Zonder titel
gedicht
1.9 met 326 stemmen
105.340 Alleen de man zuigt zog,
hij sloeg de diepte wond. Hij scherpt mijn bloedbaan aan
en zet mijn angels klem. Van alle huizen woon ik liefst in hem.
-----------------------------------
uit: Entre deux mers (1997)…
Woede
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
2.169 Ontwaakt uit stille sluimering
Wacht in duistere sfeer
In de diepste diepte
Een vurig kolkend meer
Door onderhuids smeulen
Waar gesmolten woede trilt
Laat rook de lucht vervuilen
Leven vol schrik verstilt
Een oververhitte massa
Kruipt langzaam omhoog
Laat dunne lagen breken
Maakt de mond een vurig oog
Explosieve beken
Schieten naar…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Angstkreten rennen
door de diepte van m’n ziel.
Het vuur raast onblusbaar.
Vlammen verschroeien
mijn hongerige schedel.
Rond mijn graf woekert
alleen nog maar brandnetel.
Een walm propt zich vol met
verstikkend zwart geween.
Letters zinken voor eeuwig
weg onder mijn zware kleed.…
Liefdeloos
netgedicht
4.6 met 74 stemmen
2.666 Diep gezakt in borrelend bagger
Verzwolgen in droesig drijfzand
Drassige grond die anders wordt gekoesterd
Als basis voor een hongerend liefdesleven
Nu zijgt het vooruitzicht tot peilloze diepten
Waar genegenheid is verbannen
Naar onbereikbare vale vlakten
En waar Cupido wordt verafgod als Satan
Word ik eniger tijd uit deez' zompige grond…
Lang Geleden
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.189 Toen ik jong was, een lange tijd geleden,
in de diepte van mijn grijze verleden.
Op het strand samen met jou hand in hand,
schreven we onze namen in het zand.
Liefde voor eeuwig dat is een lange tijd,
maar wel mogelijk (ik raak je nooit meer kwijt).
Maar helaas herinneringen vervagen,
alles glijdt weg, al die mooie dagen.…
REFLUX
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
1.186 Als terugkeer de diepten en hoogten vervlakt
worden laag na laag alle fasen verweven.
Ik vind in mijn hand een steeds kleinere hand,
een oude geur, in kleine enclaven.
De heldere vlam werd een smeulende brand
waarvoor ik moet vluchten, in doelloos draven.
En steeds: mene tekel aan iedere wand.…
Oorlog en vrede
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.327 Dan wil ik wel weer groots, meeslepend leven,
Verwachtingsvol de straat, de hort op gaan,
Desnoods naar onbekende diepten streven,
Met beide voeten in het drijfzand staan
En zonder angst aan haar mijn lichaam geven,
En onbezorgd de brede poort door gaan……
mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.869 gevoed door
smakelijkheden
een zuivere inborst
gevormd door haast
verborgen verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende kracht:
de zachte macht
van ervarend voelen
in de stilte
van het ongezegde
soms ook afvragend
wat hij zou bedoelen
mijn beitel breekt
te vroeg
zoek nu in mijzelf
naar zijn diepte…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 onbeschreven blad met woorden, spiegel
je verhaal, kaats de keien vol
akkoorden hypermuzikaal
over de sprekende watervlakken en
vergeet vooral de voze vissen niet
te pakken in de diepte van mijn dal
onbeschenen land van lichten, schilder
je portret, kleef de klieders van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en…
In gouden greep
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 ik kende de
diepte van haar blik
maar de schrik om
haar te volgen sloeg
mij om het hart
bleek een vak apart
waarbij ik al mijn
geestelijke lenigheid
in moest zetten om
bij te kunnen blijven
in samen gaan
kwamen wij geven
en nemen overeen
waar de stemmen
staakten telden wij
in afwisseling af
waarbij gelijke
monniken doorgingen
zonder…