1749 resultaten.
TE bij schrijvers, leraars, redenaars
poëzie
4.7 met 77 stemmen
4.953 Wat in de keel stoof, laat men staan,
En waagt geen tweede beet.…
Che?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
863 op een stalen ros gezeten
met achterlating van alles
wat niet vast gehangen
slechts ballast kan zijn
door de jaren van jeugd
blik op oneindig in het hart
de wetenschap van morgen
dorpen rondom armoede
met stof op het bord
eenzame gitaren snaren
over melancholie en rust
die berust in de ondergang
van stukjes vlees en bot
de onaanraakbaren…
de dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.070 het zit onder het stof en wat planten.
was je maar hier,
dan vertelde ik je over mijn dromen.
maar nu lig je hier tussen de vele stenen.
kraaien vliegen op en hun geluid doet me beseffen hoe eenzaam het hier is.
dan loop ik weg en in gedachten zeg ik "dag vriend"…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 er ligt nog ijs in plakken
waaruit het water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het…
Gelukstraat, Gent
gedicht
3.9 met 51 stemmen
40.042 Het was in een oud schooltje,
en de ramen waren hoog, dat zich
de schaduw van een man tot in de
lichtkring van oud stof voorover boog.
Linden, kinderen in een onverstaanbaar
nieuwe taal, herkenning van een uitzicht
bij het raam; en binnen trekt het pleisterwerk
zijn eigen krijtkring in een oud lokaal.…
DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Die als uit stof herrezen,
zijn sporen achter laat,
als eersteling geprezen
van wat te wachten staat.
De wind draagt door de velden,
de roep van de heraut:
het Lam heeft overwonnen,
zijn tempel opgebouwd.…
Dat gevoel
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.273 ik was vanavond stappen
ik was je even vergeten
nu zie ik mezelf
in stof happen
en even slikken
en het nog steeds niet snappen
dat gevoel...
gek, he?
stond ik daar met een glas spa
m'n vrienden stomdronken
proostende glazen klonken
aangezicht van een vaag verleden
je lacht en bent beschonken
dat gevoel,
dat was jij…
De zelfmoordenaar
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.089 Het helse dwaallicht aan de kim
splitst zich uiteindelijk in twee:
‘k ga met die lichten mee,
verdrink om nooit meer op te komen
en word tot stof en as
in ’t huilen van de herfstwind opgenomen.
De allerlaatste droom,
gehuld in wolken van vergetelheid,
daagt aan het einde van de nacht.…
De onmacht van Michelangelo
gedicht
4.6 met 52 stemmen
12.708 Een reepje stof hangt omlaag
van de stomp van een tak.
De wind haalt zijn hand door het gras.
Tandeloze kam.
Een bij harpoeneert mijn arm
en verliest lijf en leven.
Zoals eenieder die tot in de kern
tracht door te dringen,
in de huid steken blijft.…
Onderwijs
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
5.787 regeert
Het woekerzaad van ‘goog’ en ‘loog’ floreert
En managers hun hersenspinsels poten
Het onkruid dat je borders infecteert
Is tot verstikkingshoogte opgeschoten
Nu is er wéér een nieuwe loot ontsproten
Waarbij een club van florabeten zweert
Ze blijven in hun wijsheid luid promoten
Dat elke puber uit zichzelf wel leert
Als hem de stof…
Verdrinken of redden uit de melancholieke diepten van de beeldspraak
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.892 Draag ik weer je felle kleuren
Zorg ik voor schaduw tussen jou en het schelle licht
Verwonder je je in mijn gerustende woorden
Hoop je op een mooi gedicht
Het stof om mijn schouders
zijn geen oude lappen
En jij drinkt ook niet voor niets
om jezelf van vocht te voorzien
Ik zal al jouw zorgen moeiteloos
met een pennestreek willen…
windveren
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.025 woorden werden rondgestrooid
als het kussen leeggeschud
vanaf de heuveltop omlaag gegooid
stoof het snel van hut tot hut.…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
Merkstenen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
676 Ongeëvenaard in aard, stuwen
beken bloed door beddingen,
slagaders zonder remming,
merkstenen van tijd, geërodeerd
tot stof, gedragen tekens vloeien
door de dagen.…
Ontmanteling
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
753 steeds meer vallen
bladeren van mij af
en voel de dag naderen
dat ik geheel naakt zal zijn
en verloren zekerheden ervaar
als een onafwendbare straf
wie ben ik toch geworden
roept mijn hart ten einde raad
is zoeken naar ademende liefde
struikelen over horden
en maakt het stof der aarde
van mij een holle veelvraat
het licht van…
Onzichtbaar lot.
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
503 Op beslagen ramen verschijnt
nog de wasem van mijn stem,
nog één voorjaarbeurt en de kamer
maakt zich vrij van stof of spoor
waarin schaduwen verschenen,
in aanwezigheid van mij, een tocht
uit geordende vensters verdwijnt,
teloorgang tussen avond en de nacht,
ontsnapt uit beider mond en aandacht,
benieuwd naar de bestemmingen die
mij…
Casablanca
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.545 De klanken uit Parijs vergeten
en de wijn tot as en stof vergaan.
De liefde vliegt express naar Nederland;
Ruim baan.…
retraite
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 ach, de lamp legt weer haar licht
op mijn doorgeleefde tafel en daaronder
rusten slechts m’n voeten, warm
in luchtdoorlatend wol
er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd
waar vogels zwijgen, als de wind weer
kille tonen fluit
reten -vol met stof- vergeten dat het helder was
en dat rauwe korrels zand
een schurend ritme maakten
overal…
paars licht in zwavel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
650 is
niemand ooit geweest
wie leest is eenzaam
nooit helemaal alleen in de kamer
een kruis is geen uitslapen
meer
dat meer daar
rustig en kalm
alleen staat de maan aan de hemel
nummer zoveel in elkaar
gezet tikt de tijd
zoals het nu alleen kan
worden woord nog eenmaal
verstoord
kalm aan rust nog eenmaal
doorbijten in het diepe stof…
Weer (spiegeling)
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
590 Weer verbleekt de herinnering
van een gezicht, weer worden
straten leger, intens bevolkt
met schimmen, weer verdween
de ziel van de betekenis in
de onbeantwoorde vragen,
Weer minder bleef je de stappen
trouw wat zo lichtend terugviel in
het stof, opgewaaid in berouw.…
Laten we zwijgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 geheim
met verhullende oppervlakkigheid
de grens waar mensen over
en langs gaan of door worden
geraakt en afgetast
niet verder dan de schil
de eerste lijn een kom
niet dichterbij, tot hier
de verte achter de façade
is niet te vatten, bevreemdt
als prikkels vanuit duisternis
tot alle woorden breken
en iets opduikt uit een mist
van stof…
Ring
gedicht
3.4 met 16 stemmen
5.516 Bij het houden van haar lichaam, vast
als een kind dat aandacht vraagt, maar
dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik
hoe een leven langzaam uiteenvalt
tot stof, tot zand, door mijn vingers, als
water in een rivier die rondgaat, eerst
ondergronds, dan omhoog over land
naar zee, het strand nu stil en rood.
Zij traant, ik troost.…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 schitterend schouwspel
in de donkere lucht
waarbij anderen soms
wegkruipen en ik weer
ademloos toe sta te kijken
natuurgeweld in alle kleuren
energie die loskomt
en stroomt, regen valt
stromend naar beneden
veegt straten schoon
laat het stof dalen
lichtflikkerend schouwspel
in het buitentheater
met donderend geweld
laten de natuurgoden…
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Aan het begin van een lange reis
Langs zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de…
verstilde beelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
754 -woorden bij een foto-
ergens buiten de stad waar de tijd
alleen nog in het verleden huist
verhullen gehavende muren een
roerloze leegte rond ‘n verweesd
en uitgewoond bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting…
Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 In lang vergeten kamer wacht
een sombere eikenhouten kast
heur arabesken nervenpracht
door diepe tijd onaangetast
Verborgen glazen ingewanden
roemers, kruiken van kristal
die in vergetelheid belandden
en allen zwemen naar verval
Kelken eeuwenlang gevuld
met sanguinolente wijnen
thans in dwarrelend stof gehuld
aldus gedoemd om te verkwijnen…
Zie dan de mens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Hij bekleedt zich met geweven stof,
hult zich in exquise geuren,
en laat zich door cultuur vervoeren.
Toch poept en piest hij
gelijk welk dier,
en flatuleert bij het leven.
Er is echter nog iets anders
waarin hij zich van dieren onderscheidt.
Dat is, hoe breekbaar ook, de Liefde.…
Nog te vroeg?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Verliefde woorden ontdooien
zichzelf eenmaal uitgesproken
als al het andere wordt
verzwegen bezitten ze de
schijn van gerijpt geluk, of
in iets anders wordt beschreven,
de hemel is vol Brusselslof
van onafgemaakte woorden
van letters verzameld uit stof
waaruit die zijn gemaakt
elke katje aan de tak herbergt
een eigen verhaal
het…
Descartes II
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
489 de wereldwijze,
wijsgerig als 'hómo universális'
ik treed buiten wat binnen perk en paal is,
daar waar Petrarca en Da Vinci reizen
ik denk, net als Descartes, dus ik besta,
al had ik twijfels over grond en reden:
besta ik in de toekomst of verleden
toen in mijzelf de geest zei 'ik ontsta'
sindsdien werd ik wie ik nu ben en zal
tot stof…
Schuilhut?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Werd niet alles
reeds beschreven
uit het stof van
liefde, verwachtingen,
associaties, misschien
anders in klank, kiemt
dit woord in alle talen
gesproken en verbeeld
zaait angst en twijfel,
waardoor de inhoud
wordt misvormd,
blijft de essentie van
humaniteit gelijk, het
tooit de fraaiste
synergie van mensen,
waarvan de kleur…