Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

TE bij schrijvers, leraars, redenaars

poëzie
4.7 met 77 stemmen aantal keer bekeken 4.953
Wat in de keel stoof, laat men staan, En waagt geen tweede beet.…

Che?

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 863
op een stalen ros gezeten met achterlating van alles wat niet vast gehangen slechts ballast kan zijn door de jaren van jeugd blik op oneindig in het hart de wetenschap van morgen dorpen rondom armoede met stof op het bord eenzame gitaren snaren over melancholie en rust die berust in de ondergang van stukjes vlees en bot de onaanraakbaren…

de dood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.070
het zit onder het stof en wat planten. was je maar hier, dan vertelde ik je over mijn dromen. maar nu lig je hier tussen de vele stenen. kraaien vliegen op en hun geluid doet me beseffen hoe eenzaam het hier is. dan loop ik weg en in gedachten zeg ik "dag vriend"…

Smeltijs

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.660
er ligt nog ijs in plakken waaruit het water vlucht tot stof en vuil berusten er ligt nog sneeuw op daken waar troosteloos vertoeven het huis gekraakt verlaat en het koude laken blijft nog even bitter haken aan de rechte hoeken want het grote plein was wit ooit helemaal wit gedicht mijn woorden klonken er toen ook helder en het…
Verdano2 maart 2004Lees meer >

Gelukstraat, Gent

gedicht
3.9 met 51 stemmen aantal keer bekeken 40.042
Het was in een oud schooltje, en de ramen waren hoog, dat zich de schaduw van een man tot in de lichtkring van oud stof voorover boog. Linden, kinderen in een onverstaanbaar nieuwe taal, herkenning van een uitzicht bij het raam; en binnen trekt het pleisterwerk zijn eigen krijtkring in een oud lokaal.…

DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 886
Die als uit stof herrezen, zijn sporen achter laat, als eersteling geprezen van wat te wachten staat. De wind draagt door de velden, de roep van de heraut: het Lam heeft overwonnen, zijn tempel opgebouwd.…
jan mul19 maart 2006Lees meer >

Dat gevoel

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.273
ik was vanavond stappen ik was je even vergeten nu zie ik mezelf in stof happen en even slikken en het nog steeds niet snappen dat gevoel... gek, he? stond ik daar met een glas spa m'n vrienden stomdronken proostende glazen klonken aangezicht van een vaag verleden je lacht en bent beschonken dat gevoel, dat was jij…
Namasté30 april 2006Lees meer >

De zelfmoordenaar

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.089
Het helse dwaallicht aan de kim splitst zich uiteindelijk in twee: ‘k ga met die lichten mee, verdrink om nooit meer op te komen en word tot stof en as in ’t huilen van de herfstwind opgenomen. De allerlaatste droom, gehuld in wolken van vergetelheid, daagt aan het einde van de nacht.…

De onmacht van Michelangelo

gedicht
4.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 12.708
Een reepje stof hangt omlaag van de stomp van een tak. De wind haalt zijn hand door het gras. Tandeloze kam. Een bij harpoeneert mijn arm en verliest lijf en leven. Zoals eenieder die tot in de kern tracht door te dringen, in de huid steken blijft.…

Onderwijs

netgedicht
3.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 5.787
regeert Het woekerzaad van ‘goog’ en ‘loog’ floreert En managers hun hersenspinsels poten Het onkruid dat je borders infecteert Is tot verstikkingshoogte opgeschoten Nu is er wéér een nieuwe loot ontsproten Waarbij een club van florabeten zweert Ze blijven in hun wijsheid luid promoten Dat elke puber uit zichzelf wel leert Als hem de stof…

Verdrinken of redden uit de melancholieke diepten van de beeldspraak

hartenkreet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.892
Draag ik weer je felle kleuren Zorg ik voor schaduw tussen jou en het schelle licht Verwonder je je in mijn gerustende woorden Hoop je op een mooi gedicht Het stof om mijn schouders zijn geen oude lappen En jij drinkt ook niet voor niets om jezelf van vocht te voorzien Ik zal al jouw zorgen moeiteloos met een pennestreek willen…

windveren

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.025
woorden werden rondgestrooid als het kussen leeggeschud vanaf de heuveltop omlaag gegooid stoof het snel van hut tot hut.…

Oude Bibliotheek

gedicht
2.1 met 156 stemmen aantal keer bekeken 21.783
Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor, een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel voor zij verdween in gindse donkere allee van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…

Merkstenen

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 676
Ongeëvenaard in aard, stuwen beken bloed door beddingen, slagaders zonder remming, merkstenen van tijd, geërodeerd tot stof, gedragen tekens vloeien door de dagen.…
pama5 december 2009Lees meer >

Ontmanteling

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 753
steeds meer vallen bladeren van mij af en voel de dag naderen dat ik geheel naakt zal zijn en verloren zekerheden ervaar als een onafwendbare straf wie ben ik toch geworden roept mijn hart ten einde raad is zoeken naar ademende liefde struikelen over horden en maakt het stof der aarde van mij een holle veelvraat het licht van…

Onzichtbaar lot.

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 503
Op beslagen ramen verschijnt nog de wasem van mijn stem, nog één voorjaarbeurt en de kamer maakt zich vrij van stof of spoor waarin schaduwen verschenen, in aanwezigheid van mij, een tocht uit geordende vensters verdwijnt, teloorgang tussen avond en de nacht, ontsnapt uit beider mond en aandacht, benieuwd naar de bestemmingen die mij…
pama19 april 2010Lees meer >

Casablanca

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.545
De klanken uit Parijs vergeten en de wijn tot as en stof vergaan. De liefde vliegt express naar Nederland; Ruim baan.…

retraite

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
ach, de lamp legt weer haar licht op mijn doorgeleefde tafel en daaronder rusten slechts m’n voeten, warm in luchtdoorlatend wol er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd waar vogels zwijgen, als de wind weer kille tonen fluit reten -vol met stof- vergeten dat het helder was en dat rauwe korrels zand een schurend ritme maakten overal…
switi lobi6 januari 2011Lees meer >

paars licht in zwavel

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
is niemand ooit geweest wie leest is eenzaam nooit helemaal alleen in de kamer een kruis is geen uitslapen meer dat meer daar rustig en kalm alleen staat de maan aan de hemel nummer zoveel in elkaar gezet tikt de tijd zoals het nu alleen kan worden woord nog eenmaal verstoord kalm aan rust nog eenmaal doorbijten in het diepe stof…

Weer (spiegeling)

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 590
Weer verbleekt de herinnering van een gezicht, weer worden straten leger, intens bevolkt met schimmen, weer verdween de ziel van de betekenis in de onbeantwoorde vragen, Weer minder bleef je de stappen trouw wat zo lichtend terugviel in het stof, opgewaaid in berouw.…
pama28 februari 2011Lees meer >

Laten we zwijgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 775
geheim met verhullende oppervlakkigheid de grens waar mensen over en langs gaan of door worden geraakt en afgetast niet verder dan de schil de eerste lijn een kom niet dichterbij, tot hier de verte achter de façade is niet te vatten, bevreemdt als prikkels vanuit duisternis tot alle woorden breken en iets opduikt uit een mist van stof…
Ludy Bührs9 november 2011Lees meer >

Ring

gedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.516
Bij het houden van haar lichaam, vast als een kind dat aandacht vraagt, maar dan zwijgend, moeizaam lachend, zie ik hoe een leven langzaam uiteenvalt tot stof, tot zand, door mijn vingers, als water in een rivier die rondgaat, eerst ondergronds, dan omhoog over land naar zee, het strand nu stil en rood. Zij traant, ik troost.…

Onweer

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
schitterend schouwspel in de donkere lucht waarbij anderen soms wegkruipen en ik weer ademloos toe sta te kijken natuurgeweld in alle kleuren energie die loskomt en stroomt, regen valt stromend naar beneden veegt straten schoon laat het stof dalen lichtflikkerend schouwspel in het buitentheater met donderend geweld laten de natuurgoden…

Apogeum

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
Aan het begin van een lange reis Langs zilveren oevers, over glooiende velden Zijn bloemen uit honing gehouwen Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten Blijven lege tafels en stoelen over Die in ultiem samenzijn stof vergaren In de…

verstilde beelden

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 754
-woorden bij een foto- ergens buiten de stad waar de tijd alleen nog in het verleden huist verhullen gehavende muren een roerloze leegte rond ‘n verweesd en uitgewoond bestaan en ook de mensen die hun dagen hier sleten zijn reeds lang naar het stof der aarde teruggekeerd enkel ‘n verdwaalde passant die in deze bouwval beschutting…

Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
In lang vergeten kamer wacht een sombere eikenhouten kast heur arabesken nervenpracht door diepe tijd onaangetast Verborgen glazen ingewanden roemers, kruiken van kristal die in vergetelheid belandden en allen zwemen naar verval Kelken eeuwenlang gevuld met sanguinolente wijnen thans in dwarrelend stof gehuld aldus gedoemd om te verkwijnen…

Zie dan de mens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Hij bekleedt zich met geweven stof, hult zich in exquise geuren, en laat zich door cultuur vervoeren. Toch poept en piest hij gelijk welk dier, en flatuleert bij het leven. Er is echter nog iets anders waarin hij zich van dieren onderscheidt. Dat is, hoe breekbaar ook, de Liefde.…

Nog te vroeg?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Verliefde woorden ontdooien zichzelf eenmaal uitgesproken als al het andere wordt verzwegen bezitten ze de schijn van gerijpt geluk, of in iets anders wordt beschreven, de hemel is vol Brusselslof van onafgemaakte woorden van letters verzameld uit stof waaruit die zijn gemaakt elke katje aan de tak herbergt een eigen verhaal het…
Pama25 februari 2016Lees meer >

Descartes II

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
de wereldwijze, wijsgerig als 'hómo universális' ik treed buiten wat binnen perk en paal is, daar waar Petrarca en Da Vinci reizen ik denk, net als Descartes, dus ik besta, al had ik twijfels over grond en reden: besta ik in de toekomst of verleden toen in mijzelf de geest zei 'ik ontsta' sindsdien werd ik wie ik nu ben en zal tot stof…
Olean23 januari 2019Lees meer >

Schuilhut?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 380
Werd niet alles reeds beschreven uit het stof van liefde, verwachtingen, associaties, misschien anders in klank, kiemt dit woord in alle talen gesproken en verbeeld zaait angst en twijfel, waardoor de inhoud wordt misvormd, blijft de essentie van humaniteit gelijk, het tooit de fraaiste synergie van mensen, waarvan de kleur…
Pama20 juni 2019Lees meer >