1348 resultaten.
SPRUITE DAVIDIS
poëzie
3.9 met 17 stemmen
3.537 In 's Heren Lusthof zal hij staan
Vol vruchten die de ziel verzaen.
Zijn loof geneest de kranken
Wijd boven alle dranken.
Gods waarheid zal zijn wortel zijn,
Gods hete liefd' zijn zonne-schijn,
De grote Geest een reine
En levende fonteine.…
Ontbinding
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
963 Te vaak zag ik door zelfzucht
de grootste liefde afgebroken
en elke gedachte, onbesproken,
sterven als een ongeboren vrucht;
verloren wat had moeten binden
om het nooit meer te hervinden
wordt leven tot een solovlucht.…
Stuifmeelkorrel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
990 vingerafdruk
Daaromheen de schil
Tegen verderf bestand
Leidt hem honderd eeuwen verder
Tot de vorser hem vindt
-Verzonken in een turflaag-
De levensloop van de plant voorspelt
Aan de meeldraad ontsproten
Zoekt hij de smalle zuil die omhoogwijst
Hecht zich aan de lijm, de stempel
Boort zijn lid door de stijl naar beneden
Waar de trage vrucht…
Maak mijn moeder
gedicht
3.5 met 29 stemmen
20.761 Voller geluid komt vanuit binnenkanten,
Zoals de vrucht in de pit.
Maak van mijn moeder twee kameleons zonder ogen:
Groen gokte hij en hij streelde haar buik,
Die zij dieprood naar hem toe had gebogen,
Waarna iets mooiers ontluikt.
Maak van mijn moeder een lichtkathedraal in een kistje.…
zonder titel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
868 niks en dat is al
want wat u leest, alhier
is de vrucht van mijn verval.…
Nieuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
995 die door de distels groeit
de aanhouder, die ondanks alles blijkt te winnen
nieuw: de eerste vlinder op de schouder van een kind
een man en vrouw, als één verweven
de eerste stapjes in het leven
nieuw is ook de lente die alweer begint
nieuw is: hij kwam, hij zag, hij overwon
uit het niets; een melodie, een klank
onverwachte vruchten…
Momenten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
81 dichterbij dan ik
bij dat wat bodemloos wordt genoemd
vergankelijke woorden sprak je nooit
ze hoorden bij jouw eindeloosheid
zelfs hoe jij een begin aankondigde
als een reeds geleefde avond
woorden bewogen traag door onze stilte
uitgesproken met bevende lippen
wat wogen ze zwaar
voor mij
Hoe jij je lach vermomde
alsof het een verboden vrucht…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
boompje groot
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.400 toen ik als kind een eikel vond
heb ik die meegenomen
omdat ik wist dat uit zo'n vrucht
een eikenboom kon komen
ik plantte en verzorgde hem
waardoor hij goed ging groeien
doch toen mijn eik wat groter werd
vergat ik hem te snoeien
zodat mijn boompje ongeremd
snel hoger wist te komen
en hoger groeide dan mijn huis
en alle andere bomen…
Paardenkastanjes
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.035 Als in de herfst
de kastanjelaars
langs de laan
naar school
hun vruchten losten
stekelige bolsters
glanzend gladde
paardenkastanjes,
vulde je je zakken.
Op de speelplaats
gooien en stampen
tot de surveillant
op je afstevende
en je streng berispte
je hele voorraad
afhandig maakte.…
De Tuin van Eden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.144 In onze tuin van Eden leefden wij
onder bomen met rijpe vruchten.
Er was vers water en dieren van het veld
en vergezichten over het land.
Maar achter de hoge hekken
blaften steeds vaker de valse honden,
met tanden die glinsterden in de zon
trokken zij aan de kettingen van hun meesters.…
Belgiese zondag
poëzie
4.3 met 9 stemmen
4.609 Een gramofoon van 's morgens acht
iemand vergeet niet zijn soldatetijd
en speelt clairon
het bier is flauw
limonade
UIT ZUIVERE VRUCHTEN
Na de hoogmis wast bewondering
voor de renners de coureurs
21 7 17 48 83
fraaie hoofdgroep door het dorp
Jonge boeren en arbeiders spreken
sportliterair
citaten uit de Sportwereld
Koorknapen…
Versteende Bomen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.219 naakt de machtelozen kleurde
hoe vernederd de vernederden
hun droom zagen vergaan
tezamen met de rechtelozen
die hun lege handen treurden
Want wie schrokte zou verstenen
en in gulzigheid verbenen
tot een boom die in de hete zon
geblakerd werd beschenen
met een hoorn die zijn overvloed
zou stelpen in het blauw
nog met een allerlaatste vrucht…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 zij wil op bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen…
ANCI ZOEKT DE STILTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Tussen dicht loof dwalen snippers zonnegoud
om vruchten vol voeding of gif te zoeten,
blijven in bebloede veren wroeten,
liefkozen dit offer voor dierlijk behoud.
Aan de modderhelling langs de kleine stroom
ligt een kale, bemoste tak, dun en lang,
peinst weemoedig, verteert geduldig _ loom...
Hij dicht zichzelf een zwijgende klaagzang.…
Op de deining van pulserend bloed
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
538 Om mij aan vrijheid te binden
in de tere zwachtels van de tijd
zijn de seconden als jaren weggegleden
Om mij te verzoenen met het lot
waarin de feiten zich aan mijn koude huid hechten
zijn de wonden als oneetbare vruchten
In een poging om nare dromen te ontvlinderen
is de kameleon op de deining van pulserend bloed
aan een wrede nacht ontsnapt…
KONING OVER LEKKERNIJ
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.070 Hij watertandt, maar klemt zijn lippen bezwaard,
duwt wat vruchten door een diepe roomspleet.
Eén vingertop is twee handen, wrijft, kneedt,
baant wegen voor verstrooide zon, die graag hier waart.
De wijnrode bolletjes herbergen
sierlijke vuurspinnen, draaiend om feeën,
wier tere ochtendglansmantels stralend schijnen.…
Promissie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 't Is niet gezegd dat mij het ooit zal lukken,
maar àls ik het uiteindelijk nog leer,
laat ik als eerste ú de vruchten plukken.
***
Prijswinnend gedicht wedstrijd Raadselige Roos 2011,
Literair Café Venray…
De maagd
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.529 Nader, rusteloos nader: en mijn schoot
Droeg nimmer vrucht, mijn zoetste droom bleef droom.
Het baat niet of ik het beseffen schroom,
Het baatte ook niet dat ik de mensen vlood:
Des nachts ga ik van zware smarten groot
En maakt een hete dorst mijn leden loom.…
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 stilte trekt voorbij het raam
ik luister naar de eeuwigheid
verbonden aan een koord
een alfabet van zegen en hoop
mijn zoektocht naar jou
is nimmer voltooid
zo jij mij laat dromen
over de toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een vrucht…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 De vruchten op de akker, het fruit, de maïs, alles is weg
maar toch is er nog hoop gebleven, het leven gaat door.
Die weemoed schildert een toekomst die wacht, al
komt er eerst nog het echte duister, de nacht met
zijn droefheid en vragen, onzekerheid, pijn en verdriet.
Ik weet het niet, ik weet het niet. Waar is mijn thuis?…
Niet verstelbaar?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 doorbreekt het prisma van
kristal, de eenvoud van het onbeladen beeld,
kenmerk van een zwaan, die z’n ware veren
steelt, zich toont in de donzen spiegels
van het koelste meer, z’n langste slaap
herschikt in eigen bed, gebonden aan een
strikt verleden in de onregelmatige hartslag
van de tijd, schuddend aan de levensboom,
waarvan de vruchten…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 De vruchten voeren het levende hout,
trots zware beproeving, heel de wereld rond,
takken houden bloeikracht, worden nooit oud.…
Springtijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 veegt de oostenwind het diepste
zwijgen weg, resten gerijpte druiven
in een eindeloze droom, verdeling
van gestolen buit, de heerser zwaait
met de scepter van geweld, levert
zich niet uit aan de moraal, maar een
springtijd is niet te stoppen, vertakt
de aarde zich in des zieners mededogen,
groene akkers worden autonoom, een
aardse vrucht…
ANGST
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.888 Er wordt een man al jarenlang gegijzeld
Ergens in een stille buitenwijk
Van een vriendelijke stad
In een vredelievend land
Zijn belagers zijn stuk voor stuk rechtschapen,
Zachtmoedige mensen
Ze zorgen voor hem als een moeder voor haar kind
Hij krijgt twee keer per dag een warme maaltijd
En alle vruchten van de streek
Ze komen langs om met…
Olterterper wapen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
678 Op een rood veld buigen twee eikentwijgen
met hun vrucht, zijn door schoon najaar gekleurd;
daaronder een gentiaan, die zich beurt
in zomers zonnig geel: sprekend zwijgen!…
Alef Beeth Giemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 alles weten
van bevallingen, ook de mannen
bleven op en dronken op de nieuwe
koning, zijn bedje van vachten
in een voerbak stond naast me
Na het paasfeest in de hoofdstad
moesten we gaan, het nieuws
van onze zoon gonsde er rond
de mensen kwamen waarschuwen:
Os Huis Kameel, het alfabet, Deur
om te openen en dicht te doen
Hand die vruchten…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 Een nieuwe pandemie woelt
de pijnaders bloot, er lekken
zure vruchten door de schijn
gebaard uit onkreukbaarheid
van ieders schoot, zoektocht
naar een andere strategie of
medicijn die met alle wetten
breekt of zijn we dat al eeuwen
kwijt? Verzacht dat de innerlijke pijn?…
NA EEN ZOMERFEEST
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.087 Vanmiddag heeft de zuivre zon
Zijn zoen op kruid en halm doen beven,
En toen de schemering begon,
Had schoonheid veld noch stroom begeven,
Doch is de nacht verknocht gebleven;
Zij zagen 't nauw, hun wuft genucht,
Van minder goud dan korenaren,
Weegt half zo zwaar niet als een vrucht,
Maar wordt van jonge, frisse blaren
Als krans gedragen…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 men dat wil
en duidt, zo mogelijk, iedere verslaafdheid
ik leer dan weer zitten op de grond,
kruipend door woelige gedachten
met ieder een eigenaardig lont en
gehuld in knellende vachten
als ik toekomst wil scheppen
dien ik het gerezen eigenbeeld
opnieuw in helend azijn te deppen
zodat mijn uitzicht wordt vernieuwd
en ademen nieuwe vruchten…