1569 resultaten.
Erosiebruine lelies
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.166 Ik dwaal door een tuin
vol steppen en kuilen
waar het fijne stof regeert
over de pest en etterbuilen
al het groen en pril geweerd
gortdroog en veel erosiebruin
Ik volg de sporen van de bron
ooit de zekere oorsprong
van omhelzing en minnekozen
waar de aarde ooit bezong
de toverpracht van lila rozen
altijd de glimlach overwon
Ik voel de…
Kritiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.017 Filosofie is soms kunst, kunst soms oogmerk
voor hogere gedachten, met lyriek
overladen woorden, tot een vorm, tot beeld
schoonheid is geen eis, is bron voor de kritiek
smaak maakt elke kunst en poëzie minder
We moeten prijzen wat kwetsbaar wordt gedeeld
niet neigen naar een vlotte vorm van repliek
want voor begrip is dat de grootste hinder…
Lange Voorhout
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.130 de laan der lanen parelt in de zon
de krokus heeft een paars tapijt geweven
Café de Posthoorn blijft de gulle bron
alwaar bezoekers aan hun glazen kleven
Hotel des Indes start een tweede leven
en kruipt voorzichtig uit een flets cocon
Den Haag is hier gewoon Den Haag gebleven
de baksteen blijkt veel sterker dan beton
Couperus kijkt, gebronsd…
Venus met spiegel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.333 Freud haalde Venus in huis
Romeins en in brons gegoten
Ze rust op zijn tafelblad
Met de rechterhand een haarlok schikkend
In de linker houdt ze een spiegel
Waarin ze glundert
Vol van haar zelfvoldane, enige ik
Onder de heupen vastgeknoopt
Valt een doek geplooid over haar benen
Het licht haakt zich aan haar schouders vast
Haar gerekt lijf…
auteur in spe
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.218 lenig
schreef liedjes en poëzie, zwom naakt
in zee met de “r” in de maand, overtuigd
van een toekomst vervuld van beloften
hij was een groot schrijver, alhoewel hij
tot nu toe nog niets geschreven had
noemt zichzelf een artiest van het woord
op zoek naar een uitgever en zij wil wel
alle schoonheid op een broos stokje
zijn muze zijn, een bron…
Dactyloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 Geen inspiratie
Niets borrelt nog op
Gevoelensinflatie
Een woordloze kop
Dreigende stremming
Succes is uit zicht
Voel alleen remming
De bron lijkt gedicht
Geen lekker ritme
Niet eens een trochee
Och wat kwelt dit me
Het zit me niet mee
Muze waar zijt ge
Dit lijkt anapesten
Terpsichore mijdt me
Zijt gij me aan ’t testen
Geef me…
De buitenbocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
368 als zich een
zachte glimlach
vlijt op lippen
ogen rusten in
geloken mag ik
soms een stukje van
de wereld achter
je blikken zien
waar groen en
bloemen heuvels
rijgen tot landschappen
met de uitnodiging
van de stralende zon
tot een sprong in
een dartel riviertje
met bovenaan de bron
nog glinstert het
opfrissend spatten
van water…
een zees IM
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.539 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
een zees IM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
822 op het strand ligt een klok
daar aanbeland na een ramp vlakbij
een schip gezonken op en in de zee
een man of vracht teveel, te veel
de klepel op de bodem verstomd
wordt dit verhaal niet meer gebracht
dan door die getuigenis in brons
in het mee vergane want
zeilt niet langer wind maar
waart het water door de gaten
zonder voeten, zonder benen…
Valse liefde in de Ziel gegrift
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.091 Glazige ogen stonden star gericht
Aanraking waar de Ziel is ontsprongen
Astrant tot valse liefde gedwongen
Onbegrepen pijn naar het kind verricht
Oh, dader, is dat wat jij kunt geven
Besef eens, hoe kan dit kind vergeven
-----------------------------------------
UItleg/ bron www.sire.nl
Kinderen in de kou
We zijn het er allemaal…
DOWN UNDER
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.332 In totaal bleef hij vier minuten en twee seconden onder water (Bron: Nu.nl)....…
REUS
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.550 klanken
langs gouden snaren, als tinkend kristal,
de bronzen, diepe stem van de oerreus,
als vlas golft zijn haar in de wind,
met sterke handen klopt hij op de berg,
luistert verwondert naar de echo's,
hoort de bliksem donderrollen langs
elke ruige helling, tot diepe stilte,
zacht en schoorvoetend ruisend,
uit water van de eerste bron…
Waak 2
gedicht
3.1 met 16 stemmen
8.602 Een moment kleefde
mijn blik aan het glas dat ik dronk:
mijn hand in brons gerimpeld, de piano onbespeeld.
Ik had nu een bevende toon, wiskundig gevoel voor oneindigheid.
Het was als altijd nacht en ik zag haar liggen
in een zonderlinge eenheid van gemurmel en slaap,
tot ze draaide rond haar binnenkant als uit een wikkel.…
Land van liefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.244 verborgen land
dat schittert
voorbij de weemoed
van je hart
Streel niet langer
de halmen
van je verdriet
de doornen
van vergane smart
die je pijnigden
eindeloos bitter
Hunker naar de plaats
waar vreugde zingt
de eeuwigheid danst
sluimerzacht
Wandel door de tuin
waar vogels albasten rozen
rozen argeloze vogels zijn
Laaf je aan de bron…
Ode aan mijn vriend Martin G.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
846 Martin lost het op met dolfijnen, getrainde
snuffelaars; het dier ruikt en volgt de
sporen tot aan de bron, een kastje neemt
watermonster en foto van de scheepsaars.…
Versteende golven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
569 Wereld van zand en wieren,
ontbloot in eb, verpakt in vloed
schoot van gewervelde dieren,
bron die kroost behoedt,mild
ingelegd, gekaakt en machtig
gesteven door natuurlijk vuur
afwachtend, altijd krachtig
z'n stand tot de meanderende
maan in elk veranderend uur.…
Berusting in Hoedanigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
356 Ik zoek niet langer naar de bron van agressie
om haar te bevechten,
maar om haar te herkennen
en niet mee te nemen.
Wat ontbloot werd,
heeft hier geen macht meer.
Niet omdat het is verdreven,
maar omdat het niets meer te eisen heeft.
In die verstilde berusting
vind ik troost —
niet te koop,
niet te bewijzen.…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.307 (februari/maart 1888)
---------------------------------------
‘k zal mij van te dichten zwichten -
ik zal mij er wel voor hoeden te dichten
bezen - bessen
lezen - verzamelen
wonnenbronne - bron van vreugde
deunen - zingen…
Mens in wording
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
808 Ons oude brein zet
het koude verstand in de hoek
sleept ons mee
in de fictie van film en boek
Onvoltooid halfweg
mensaap naar 'n aards paradijs
wordt verstand gebruikt
voor wapentuig, 't verlengstuk
van de roofdierklauw
Eens beheersen wij
onze destructieve gevoelens
bron van het kwaad
niets recht praten maar wat
krom is recht…
Erkenning
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
829 Wat heb ik met dat hout gesmakt en punten aangeslepen
En immer naar de lof gesmacht en hippe vreugdekreten
Het is mezelf echt niet ontgaan laat staan het zelf beschreven
Hoe vreemd en bijna lichteloos mijn pennevruchten leefden
Ik las wel hoe er nu en dan es iemand kwam vertellen
Hoe hij of zij het eigenlijk zag en hoe mijn bron moest wellen…
Le village abandonné
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
971 De hitte kruipt over het enge pad
Het alpine dorp ligt in ruïne
Hier hebben mannen, vrouwen liefgehad
Maar konden er de kost niet meer verdienen
De wilde tijm kan je van ver al ruiken
De hop hoept schril en onverstoord
Geen leven meer achter vervallen luiken
De krekels hebben hier het laatste woord
De bron, die leven gaf, is opgedroogd…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Zomer en zonneschijn
Gloed van de jonge wijn
Windvlaag door ’t koren,
Bron die de rots ontspringt,
Wordt niet wat in hen dringt
Uit U geboren?
Zal aan ons geestlijk licht
Als in een schoon gedicht,
Liefde zich huwen,
Komt door ’t oproerig bloed
Hartstocht die zingen doet,
Alles is ’t Uwe.…
Helemaal alleen.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
835 Moge God je vriendschap geven
Hij die je grote vriend wil zijn
Jouw bron en jouw levensfontein
Hij wil je nabij zijn in dit leven.…
Kwetsbaar?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
859 Wat dat kind niet weten kan,
waar de bron van dat versje
ligt, daarvan zeker drinken
zal, zag de aarde roze rijpen,
zag de lente bloesems dromen,
overzag werelds wensen die ze
niet begrijpen kan, liet het
maar bij tranen stromen in de
rivier van aardse onwetendheid,
heb het bij de hand genomen.…
DE ELLENDIGEN
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.131 Soms heffen zij hun onverzaadbaar smachten
Naar een wiens lach hun twijfel overwon
Maar horen nooit het antwoord op hun klachten
En dwalen weer en zoeken vredes bron,
Ellendig in de duisternis der nachten,
Ellendig onder 't branden van de zon.
--------------------------------
uit: Gedichten (1922)…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Naar de bron,
waarvan het water
is verwilderd
en aangelengd met
tranen van vreugde en verdriet.
Naar het nest,
door de kleine ronde opening
van het nestkastje.
Weer terug in het
schaarse licht van vroege dagen,
in de schaduw van de
schelle schijn.
In aanwezigheid
van herinnering
lijkt alles kleiner te zijn.…
Stilstand ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Een overblijfsel uit eerdere
gedichten, waarin de waakvlam
overeind bleef in de stormen
van bewegend licht, bleef de
bron van de schepping uit het
zicht en kwam nooit onder z’n
eigen zwaartekracht vandaan.
Dan blijkt de blauwe aarde in
een Melkweg van sterren stil te
staan in de aan zichzelf bedeelde
ruimte.…
Prettige Feesten!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.020 Ik wil uit jouw handen eten
het zoete water van jouw bron
jouw vingers op mijn naakt bestaan
en nu en vaak me aan jou overgeven
eb en vloed, licht uit de de zon…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 Ver van de onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van…
XXIV
gedicht
3.2 met 8 stemmen
4.967 De straat is de straat waar ik vrienden tegenkom,
De bomen bloeien zoals zij moeten bloeien, met bloesems,
De wind waait wanneer zij wil,
En het gebrek aan meer weten
Dat aan de ene kant staat het ding
En aan de andere kan het mysterie
Is mij een onuitputtelijke bron van vreugde.
--------------------------------
uit: 'Losse gedichten', 1990…