Alle inzendingen over grauwe kiekendief vr

1276 resultaten.

Sorteren op:

bid je laatste beden

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.164
ik raak je golven, draag zee in mijn luchten kus je in roze zonondergaande zuchten voer je mee naar hoge ijle atmosferen samen als druppel gaan we het weer proberen we spelen op het mistig draagvlak van vandaag ik jaag je grauwe nevels tot een vage vlaag mis mijn zout in al jouw lage regionen na een koele bui zal snel de zon weer komen ik…

Eenzame wandeling

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Vrolijk zal ik wandelen tot de horizon luid en goed gemutst zingend mijn ochtendlied helaas is de lucht bewokt en grauw zonder zon maar de natuur is schoon dus dat hindert niet.…

Loutering - Bali 1951

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 779
Op de grauwe rug van de buffel staat roerloos een witte vogel de dalang vertelt oude verhalen Leg nu zacht stukjes glas op de ogen omring haar met bloemen bedek haar handen met munten en stukjes staal Schrik de demonen af sterk haar ziel op de reis naar het onaardse de moeilijke weg naar volmaaktheid Sta haar bij in deze loutering…
J.Bakx15 maart 2025Lees meer >

Boze Droom.

poëzie
3.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 5.610
Doch toen de koele, grauwe morgen kwam was alles weer als vroeger, - en ik zag dat er gespot was met mijn grote smart. Wie is het, die durft spotten met mijn ziel als waar 'k een klein kind? - Lang nog in mijn ogen waren de tranen, in die nacht geschreid.…

De nachtzaai

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.319
Nu daalt hij af en volgt het grauw van schim- en schaduwgronden, totdat hij in zijn schuil verschiet - heelt eerst zijn lichtspoorwonden. Hij brouwt er aan zijn vunzig voer en voedt zijn voze leden met doem en diepe duisternis - als éér zijn ouders deden.…
Floor Koedam11 november 2003Lees meer >

Franciscus*

poëzie
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.020
En moet ik langs de grauwe wegen, In grove pij en ongeschoeid Het geeslen voelen van den regen, En hoe het eenzaam-zijn vermoeit.…

Magere maskers

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 980
Letters hangen als dronken draden Speelbal van de wind en van de tijd Als dons doorweekt met zure tranen Hopeloos op zoek naar rechtvaardigheid Lampen zwijgen als grauwe graven ’t Schijnsel iets te vaag en iets te wijd Verlicht de stad haar sluikse slaven Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid Gevels kreunen als lage laden Schuiven langs elkaar…

Zeekoorts

poëzie
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.313
Het rukken van 't wiel, 't gekraak van het hout, het zeil er tegen, Als de dag aanbreekt over grauwe zee, door een mist van regen. Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust, Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust.…

Meiklokje

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Nu begint mei te lopen net als de vorst loopt zich al een tijdje continu te pletter tegen hopen toegemetste lucht eigenhandig geboetseerd met water vooral veel gist en voor hem te veel klei Nu verwelken zijn kristallen groen geel rood bruin uiteindelijk grauw de losgeslagen hemel herademt als gerepareerde klaplong Ja vanaf nu zijn…

Winter

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Ik kijk naar een oneindig grauwe lucht en laat me verwennen door kostbaar nat. En dan besef ik met een zucht dat ik deze schoonheid te snel vergat. Alles verstopt maar zoveel te zien er ontstaat een heel nieuw beeld. Zou dit zo blijven, heel misschien de witte pleister die alles heelt.…

Intermezzo interruptus

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
levensritme begeleidt het gedempte bonzen van zijn protesterend hart ergens ver weg slaat een eenzaam uur niet het zijne nog niet wijl ingebeelde tonen zachtjes wegsterven bevrijdt hij zijn deemsterende ziel van een onwillige partner en herrijst uit de eigen asse hem bekoort niet langer de doodsdrum en oneindig snel ontvliedt hem de grauwe…

ook jij, bijzonder

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.711
in het begin was ‘t een verwonderen diep in je kijken en niets werkelijks vinden als waren ‘t enkel maar geleefde luimen slechts vage vale sporen van te veel grauw in het gezicht er kwam een tijd dat bij het licht van sterren je nog veel dieper ging dan ooit voorheen je vragend wat de leegte wil de stilte die als een zware last een ketting…
sunset4 augustus 2007Lees meer >

een simpele liefdesballade

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.659
als ‘k jou verlang kras ik met scherpe nagels mij diepe groeven in grauwe uren versier met toverinkt krullen op trieste dagen let op de tekens die tussen aarde, hemel een God mij schreef; de wind zingt mij jouw lied en met de regendruppels bonst luid mijn hart op blauwe hemelpoorten ik bind om jou onzichtbare koorden een liefdesband…
sunset29 januari 2008Lees meer >

KORT GEDICHT 3508*

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 905
Naast Endegeest een koppel grauwe ganzen - ze geven geen sjoege ...................................... d'Eglantier in liefde bloeyende schramt wie haar bottels wil ...................................... Vier jonge zwanen stofzuigeren stug de sloot - ik wacht nog even .....................................…
Abel Staring30 augustus 2008Lees meer >

donderavond

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.611
de hemel loenst naar mij in het grauwe groen van midden juli half de avond bedrukt ze mijn gemoed met een amalgaam aan beloften zwoele nachten, frisse regens donderende onweders of de valsheid van de vlucht naar nog een dagje later in mijn houten stoel zit een man hij rookt en kijkt om zich heen of er wat te zien zou zijn terwijl binnen…

Molen op Tessel

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.158
De grauwe reus die, gans een bezig leven, tot elke wind zijn hoogmoed heeft gewend, staat, ogenschijnlijk nog bij kracht gebleven en stevig op zijn stenen fondament. Maar ‘t oude lijf, verschrompeld onder de oude beplanking, is verschrankt en uitgeteerd en staat, ternauwernood bijeengehouden, nu in de wind verwinterd en verweerd.…

Aan Oscar Wilde

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.424
Achter 't matte raam Een grauwe plek, eender of de zon straalt In lente, in zomer, één of 't najaar vaalt. Wat is hier dag? Verneedring zonder naam.…

La Dame Blanche

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 650
wanneer mijn handen dalen en tussen je lokken strijken de geel grauwe sepia dagen geruisloos omslaan scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst mijn stem met fluweel stoffeert ( en al wat eb was over mijn strand woest vloed blinkend als kind met vlinders in handen verborgen…
Claire24 april 2010Lees meer >

Laatste groet

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.186
Daar beneden ligt grauw, verdord, stervende de schoonheid van de onvoorwaardelijke liefde die ik jou eens gaf.…
Ron13 mei 2010Lees meer >

razernij

hartenkreet
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 727
Hoog als een fontein spat een waaier van druppels op en spreidt zich uit over de grauwe natte stranden. Grommend van onmacht trekt de zee zich terug beraamt een nieuwe aanval weer belaagt hij de kust. Uiteindelijk moe gestreden nemen zijn krachten af en komt hij tot rust. het tij keert.…
lijda31 mei 2010Lees meer >

OPBLOEI IN TRIEST GETIJ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Grauwe stormlucht dreigt; weglantaarns in de polder schijnen even lief.…

DAKLOOS

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
pikzwart geen ster, die nu aan de hemel prijkt De diepe stilte, volkomen zonder hart die thans bijna mijn innerlijk bereikt De nacht is stil, de nacht is ijskoud een huivering schiet ijlings over mij Het koude koud maakt mij benauwd als ik mij in ‘t iel portiekje neervlij De nacht is stil, de nacht is zo ledig onder donkere wolken uit het grauw…
Ton Rijkers15 februari 2011Lees meer >

Uit Brabant

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.230
En naast hem loopt de man, zijn evenbeeld, In 't grauwe kleed met sjokkig lome gang. Verweerd zijn hoofd en haar, de hand vereelt Staag klapt de zweep, doch maakt zijn paard niet bang: Zij hebben saam te lang hun werk gedeeld En sukklen samen voort hun leven lang. -------------------------------- uit: Zelfkeur (1907)…

Het dorp.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Grijs en grauw zijn er de kleuren. De muren zijn gescheurd. De ramen zijn gebroken. Jaren is er niets gebeurd. Dit dorp is van de wereld uitgesloten. De fabriek is er gesloopt. Er was voor ons geen toekomst meer. Er was zelfs geen enk'le hoop, maar weggaan dat deed zeer. Het is een niemandsland, een zwarte vlek, vervaagd.…
HH. Uitdewaard22 september 2013Lees meer >

DE BEZITTING

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.213
De vijver ligt begroeid, het water is doorweven met slierten groen en bruin, een voetstuk puilt, waarop geen beeld, grauw cement, zwart bevuild. Hoe lang heeft men de tuinman hier geen loon gegeven? Er moet een tuinman zijn, want er is leven nog in het park, een verre klop, die spade schuilt maar half in 't hoge gras ...…

Turijn - Milaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
heersbeestjes doorhangende lijnen spannen van paal naar paal naar paal, de grond is bevroren wit laagjes water plaveien hun pad naar de Po altijd vooruit altijd lager van glinst’rend naar brede glans lachend kijk het massief vanuit de hoogte toe, de scherpe tanden stralen wit maar het onderlijf blijft verborgen in pluizige rokken van grauw…
AJ Meer31 december 2013Lees meer >

Meeuwen.

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Als zwaluwen zere, en zonder gerucht, van boven naar onder, van onder naar boven tot tegen de lucht; dan, zakkende, zwakkende, zwenk op zwenk, in een wenk in 't zicht, in een wenk in 't water - een spatte licht op 't grauw geklater!…

September, blauwe zondagmorgen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Een wijde wereld wentelt zich in het Grauwe grijs. Net nog geen winter, maar toch al geborgen wentelt de Wereld zich voor zijn winterse reis. Over de velden dwarrelen de bladeren, Maken de rivieren zich op voor het Kruiend ijs. Het groen is reeds gevallen In grote getallen; onder de bomen tovert Zich een waar kleuren paradijs.…

Verhangen

poëzie
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Uit de hemel, grauw lijk asse, met een aardig moordgeschreeuw draait een kraaie, rond de eike, nerewaarts, tot in de sneeuw. En ze vlucht, omdat de schooier zijn bebloede tong uitsteekt naar de zon, die lijk een gouden penning, door het oosten breekt.…

ZONDAG

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Het sintelschuttingpad is grauw, Is ’t zon, is ’t regen? Ik weet: het bord van Nelle’s tee Ligt halverwege; Voor fietsers is slechts tegenwond, De zwarte stoet, die wegen vindt, Om kwart voor negen. De gloeipeer bungelt aan een touw, Is ’t vandaag, is ’t morgen?…
Pim Scheltema25 september 2022Lees meer >