12366 resultaten.
Droom Doos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
762 Toekomst bloem,
vol ontzag,
in bellenblaas,
de pseudo-lach,
Poreus en kaal,
dit houten paneel,
een gedroomde doos,
mijn luchtkasteel.…
Zand
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
852 Hij pakt de krant
en boert
bloed, in kleur
hij zucht
pagina drie
en leest
zon, sterren
hij gaapt
niet zo veel
kneedt zijn kruis
als zandkorrels op aarde
krabt zijn navel
wellicht meer
pakt zijn bril
net - zo - veel
hij kreunt
zijn vrouw
hij staart
ze kijkt
hij beeft
ze komt
hij pakt
haar hand…
Kleine aarde
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
3.057 Wanneer wij door een sterrenkijker kijken
Zien wij het kleine stipje van een ster
Wel vijfentwintigduizend lichtjaar ver
Die heel erg op de aarde schijnt te lijken.
Ik poog die ster steeds dichterbij te draaien
En zie mijzelf dan naar mijzelf staan zwaaien.…
Wiskunstenaars
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.410 Zo trekken wij gevolg en wortelen
dat leven en denken verzameld
in een grote zak geen aaneenschakeling is
van toevallige gebeurtenissen
waar ieder naar welgevallen
zijn/haar arm insteekt
en op haar/zijn hand
de werkelijkheid dansen laat
op doet stijgen als een ballon
Er is een wetmatigheid die naar
een vast en vooraf
vastgesteld einde leidt…
In de wolken 2
gedicht
3.3 met 14 stemmen
8.862 Vreemdeling, wel eens voortvluchtig
in dit land teruggekeerd.
Het vaderhuis een aandenken,
de vaste aasplek van de tijd.
Maar vertrouwd met de worg der stervenden
ben ik niet anders dan uw geest
op zoek naar een zwermrijper andere
als de leegte wordt gewijd.
Zo word ik uw drijfanker,
neemt gij de dood niet meer.
-----------------…
Oerknal
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.099 Het waanzinnige vuurwerk
dat ik in mijn borst voel
bij jouw aanblik;
zou het misschien een vonk
van de oerknal kunnen zijn?
Vanuit het absolute, koude niets
is er opeens
een oceaan, een storm
van licht
wanneer jij nadert
en ik weet zeker:
als het branden in mijn hart
de laatste vonk
van de oerknal is,
zal er na jou geen licht meer…
Liaison
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
4.873 sterren aan het firmament
branden gaten in het kaal
krullen heel ons al massaal
schijnen blijkbaar permanent
traag verveling in het stieren
kijkers die uitsluitend tollen
draaien sferen zonder dollen
prooi van eender kuddedieren
manen blijven tijden hangen
sloffen afgemat haar weiland
stuiven lang niet meer voorbij
want zij hoeven niet…
Schrijf-ster
snelsonnet
4.0 met 24 stemmen
2.644 Zijn werk is van een andere planeet,
Zoveel heeft hij zijn lezersvolk te bieden;
Vandaar dat voortaan een planetoïde
Ver in de Melkweg Harry Mulisch heet.
Het is terecht om hem zo te belonen
Als hij tenminste zelf daar ook gaat wonen.…
Een sterrenstreep
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
721 ik vlaag een
sterrenstreep
naast wat er is geweest
geboren in een
veeg van wolken
kolken wij de maan
zij schreef in schijnen
af en toe verdwijnen maar
haar golven maakten alles waar
je glinstert weer
jouw stille kou mag ik
warmen in onze sterrenarmen…
In nevels en spiralen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 ik stapte uit
in sterrenvlagen
hoorde ik de kosmos praten
ver voorbij de maan
zij eigent zich de waan
van dagelijks bereikbaar aan
ik wil zon
de latente nova waar
ons stelsel mee begon
delen in haar kracht
opgaan in haar pracht de
oerknal delen waar alles mee begon
nog zwaai ik naar sterren
in nevels en spiralen zullen wij
ooit…
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens
handen vederlicht op tot grotere hoogte.
Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.
Beschreef en beschrijf…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Wind klinkt als een kletsende mep,
kolkend uiten scherende vervlochten wolken
en zelfs achter omheiningen van prikkeldraad
buitelen takken over ‘t asfalt van menige straat.
De wind rukt krachtig kanend als razend oog
hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog.
Deze neiging , de dag overdekken met een laagje ijs
weerhoudt menig…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 Geen dolen door de morgenmist
weer heeft deze nacht zich niet vergist
over wat in uitgestrektheid en aansluitende uren
zo onbelicht niet tot in eeuwigheid kon duren.
Tijd heeft zich wel met volle maan vergewist
weken lang uitgevist of alles gaat zoals het ging
wat werkelijk aanvankelijk in bestemde voortgang
daar zichtbaar was als braille…
- De stille maan is zeer bedroefd -
netgedicht
4.6 met 46 stemmen
1.036 De stille zilveren maan,
hij volgt naast sterren
stralen en wolkenstofjes
ons dagelijks spoor
en heeft ons nooit verlaten.
O stille maan hoeveel
eenzame nachten
waarin het mij zo
angstig te moede was
zag ik een gulle blijk van je
troostende vale schijn.
Jij wilde zo graag
altijd voor mij zijn.
Het nachtelijk uitgaan,
zijn mysterieuze…
Als de tijd klopt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.083 Op zomaar een middag zal het regenen, zomaar
Als tijd op vrijheid verzot, miezeren uit het niets.
Sneeuwen.Denk dan aan de laatste stond, de zonnigste
Niet aan treurgenoten en een ring denk aan vrolijk.
En hoe meer je naar een ontknoping verlangt
Je nog eens omdraait en aan regenjassen denkt
De parapluwet en waterplassen op de stoepen
Des…
beschaving
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
602 en daar kwamen zij
de mensheid
met de borst vooruit
de grote trom slaand
het universum in
op zoek naar hun aard
om ooit
weer ongehoord
te verdwijnen
in het oneindige
als een zuchtje
in de eeuwigheid
een hoop rommel achterlatend…
ik spot met oneindigheid
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
953 Ik geef je vandaag gratis het witgrijs
de vleugelslagen van ook de meeuwen
de laaghangende wolken die verhuizen
wellicht van Friesland naar Westmaas.
Het is altijd een ik en de laatste fase samen
met ook een nieuwe dag.Een die eigenlijk
wil wensen de hele dag aanwezig te blijven
om iets te betekenen voor de gewone ander.
Wij hebben als…
- Diamant aan de hemel -
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
601 Diamant aan de hemel,
onveranderlijk onvermijdelijk
heeft de liefde van het lichtschip
de tweede zon Jupiter,
tot liefde gewekt en ontvlamt.
Luister naar onbeschrijfelijke geheimen,
die lichtvaardig lijken
donkere gebieden als beschaving grauw
trekken in zones weg, verschuiven
naar verweven hemelsblauw.
Van het licht naar waarheid,…
verdiende loon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
518 woon op de aarde
ben werkzaam in de hemel
en verdien de hel…
Alles bekoort en verleidt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
582 De legkaart van het hart is een troef
met een bedaarde hunkerende kleur
zonder arrogante onverschilligheid
of regenachtige weemoed.
De dag geeft weer een dichterswoord.
De oermoeder bestiert de dag
de seringen bloeien welig
er huppelt een kind
tussen de bloesem.
Ik voel me goed bedeeld.
Elke kamer heeft een commode
een ledikant…
Fietstas in mei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 Iets moois natuurlijk is geluk
het raakt je en je hecht eraan
maar wordt ook kwalijk genomen
het geluk is immers gewetenloos
Gelukkig gaat het geluk ervandoor
als een nest jonge koolmezen in mei
want wat blijft over van een mens
zonder zijn zeurend schuldgevoel…
blob
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
536 zou weleens willen kijken
aan de andere kant
met m’ n hoofd
door zo’n vloeibare muur
om met grote verbazing
al het moois
te aanschouwen
en te absorberen
om daarna voldaan
en gerustgesteld
weer terug te keren
naar de werkelijkheid
van het hier en nu…
bekentenis mysterie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
771 nog ver voordat er ophef over kwam
draaide ik samen met m’n vriendjes
al prachtige cirkels in het graan
totdat de klomp van de boer
ons pijnlijk hard vertelde
dat wij wat hem betreft
voorgoed naar de maan konden lopen…
November (kwatrijn)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
954 De hemel hangt als nooit zo laag,
zo grauw en zwaar als lood.
Regen dreigt en dreint gestaag,
hier helpt nog slechts...volkorenbrood.…
Echt wel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
675 De sterren kijken ons vriendelijk aan;
in oranje en oker glimmen duizenden ogen.
Er tussendoor een lichtje dat schuift!
Een satelliet, een ufo die wuift?
Wel, buitenaardsen kun je vragen iets te doen.
Dans sterretje, dans, in paars of in groen.
Opeens schiet een schotel-boemerang door de lucht;
moederschip met lichtpunten: verheven spel…
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Mijn kerken zijn
geen schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
de bron
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 op weg in het tijdloze
licht op afstand
geluid als richting
warmte als bron
kan alleen de geest
zich verplaatsen
onmeetbare trilling
in het oneidige
voorbij het einde
licht,eeuwigheid
ligt de bron
van ons zijn
schaduw is een
zeldzaamheid
weten overbodig…
ZONDER MAAT
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 Gods onvoorstelbare grootheid
vol liefderijke behoedzaamheid
spreekt steeds in de dwergenwereld
van vlinders en kevers
onzichtbare plantjes en diertjes
die ons voortdurend omringen
alle eer aan Hem Wiens almacht
het onmetelijke Ruim bestiert.…
Hemels
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
735 Jij hebt de Hel
in me weten
los te maken
maar daardoor
is ook de Hemel
in mij gegroeid.
Je wist mij
intens te raken
en uiteindelijk is
de liefde voor het leven ontbloeid.…