1730 resultaten.
Zonder dat er sprake was van een lange reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Mijn leven lang nooit anders
Meegemaakt dan dat zichtbare en
Onzichtbare figuren mij in
In al mijn bewegingen hebben
Geschaduwd - nooit alleen,
Nooit met rust gelaten
Maar deze keer ben ik
Werkelijk alleen en is
Er niemand voor, achter,
Of naast mij - ik ben alleen
En hoef alleen maar mijzelf
Te verantwoorden zonder eeuwige
Inmenging…
Herinnering
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
919 Soms verlang ik naar het
Gezoem van een mug
Die ‘ s nachts onzichtbaar
Zoemt over mijn rug
En verhaalt van vroeger
In een bloedhete tent;
Een ongrijpbare zwoeger
Die vooral zichzelf verwent
Mijn gesnurk aanvaardt
En zoals de ervaring leert
Alleen zijn vreugd bij mij vergaart
Het geeft een binding
Midden in de nacht
Uren kan hij met…
Het Raam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Verborgen achter blonde haren
een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
de as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten.…
Dat ik er nog toe doe
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
561 Ging al twee mensenlevens mee
En was al door evenveel generaties
Afgeschreven - voorgoed, want ik
Was zichtbaar voor hen onzichtbaar
Geworden, aan het licht onttrokken
Door schaduwzijden die zij mij maar
Al te graag wilden laten aanleunen -
Toch hadden niet zij het laatste woord,
Maar heeft het licht mij teruggeroepen
Dit leven in…
Nooit meer vrij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
599 terwijl ons afscheid liefdevol was, niet boos
wij geen vrienden meer kunnen zijn
omdat je een rancuneuze nieuwe liefde koos
Je verdwijnt weldra uit mijn leven
vol ingefluisterde wrok
op een dag staat ons oude huis leeg
ontdek ik dat je zonder groeten vertrok
Maar ik blijf van je houden
ook al ben je niet meer bij mij
wij blijven onzichtbaar…
Elfen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 ijl trillend
glasachtig
onzichtbaar haast
zweven elfen
fluorescerend
in regenboogkleuren
boven De Gaast
Westerwolde
is hen vergeten
van Munnekemoer
tot De Lethe
sidderend
in dunne stemmetjes
hun misbaar
overal waar
vuile wolken
uitlaatgassen
een stroef laagje
op hun vleugels maken
moeten ze wassen
zweven niet meer
landen
met hun…
navigeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 het hart in lood geklonken
de boeken met ezelsoren
het hanenpoten-briefje van het kind
we leggen zoveel terzijde
foto's van een vergeten vakantie
hoe onbeschrijflijk jong we waren
het geboetseerde vaasje van het andere kind
dingen die ons herinneren
aan wie en hoe we waren
wie we dachten te zijn
de topjes van de ijsberg
de onzichtbare…
Februarizon
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.394 De populieren werpen met een schoolse nijging
elkaar een bal vol vogelstemmen toe
en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig
helblauwe bloemen op helblauwe zijde.
De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.…
Mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
699 De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.
De mist streelt mijn weemoed,
gaat hard tekeer in mijn lijf.
De realiteit van de waarheid zijn
beklemmende, vochtige oorden.
De stroom van mijn gedachten
verdampt en vormt weer wolken.
Harde regen dreigt mijn gemoed
voorgoed uit te schakelen.…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 als de natuur haar kim vertoont
dan verdwijnt de hoop
op de oneindige duur
de verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je…
De angstige tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Geen week, tot nu toe,
zonder handen wassen, desinfectie
geen vel meer op je handen
we zijn bang
Elke dag weer talloze doden
gepakt door een onzichtbare vijand
niet tegen te vechten
doodsbang
Talloze berichten, we doen het goed
hoor ik in m’n oor,
terwijl ik de krant zie en
over de doden hoor.
Houdt moed, wanhoop maakt ook ziek!…
Buizerds
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Bedreven stevenend op de thermiek
Door een bries kwiek voortgestuwd
Mediteren ze als het ware laconiek
Op wat hen onzichtbaar aanduwt
En geen kik die hun blik niet betrapt
Zoals mijn kippen die voor galg en rad
Scharrelen in het grasland onverkapt
Waarop ze zitten te azen als een kat
En moeiteloos zwenkend,draaiend
Achtjes makend zonder…
valentijn is de liefde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 is de liefde
die vaker denkt
aan de ander
dan aan zichzelf
valentijn is de liefde
waarbij andermans geluk
altijd belangrijker is
dan het eigen
valentijn is de liefde
die van de ander
het leven bemind
meer dan het eigen
valentijn is de liefde
die als brandstof
anderen warmt
met het eigen hart
valentijn is de liefde
die onzichtbaar…
Taal troost
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
511 Kijkers die woorden volgen
van een onzichtbaar wezen,
een code uit een cocon...
Lezers die plots toetsgevoelig
in een satellietflits
zeggen:
'In jouw bezonnen zinnen
hebben wij iets herkend.'
En daarmee moet je dan
opgewonden verder leven!
Terecht dat scheve ontmoetingen
tot ontgoocheling leiden.
Maar taal troost.…
Wilde ganzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Als wilde ganzen landden hier
vissers en monniken, anderen
voeren verder en ontdekten Amerika
maar ze kwamen terug
langs het noorden, Thule
waar het gloeiende stenen regent
waar het land brandt en de rotsen
zwemmen tussen kokende fonteinen
Daar zijn de poorten van de hel
en de paden naar de hemel
onzichtbaar boven de wolken
om reusachtige…
Kraantje lek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 zijn afgenomen
Zijn sporen een nieuwe vorm
Van wat hij heeft afgebroken
Zo zie ik mezelf ook
Zonder een echt verzetten stap
Ik had blijkbaar alle hoop
In dat klein gebroken hart
Hoe kan je iets missen
Als het er niet is
Waar zal je iets vinden
Tegen pijn verdriet en gemis
Ik zie hier nu leegte
Kilometers niks dan de natuur
Onzichtbaar…
Hier zijn we dan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 vleet
nijverige huisvrouwen met smetvrees
anderhalve meter dichter
of verder weg bij de waarheid
zonder ommekeer met koude vingers
van een zwerver en de warme voeten
kleine God op weg naar de afsluitdijk
om onze tedere wonden te likken
onvergetelijke detaillering
boven zee doemende donderwolken
kleine eilanden dampend in onzichtbaarheid…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
DE SCHRIJVENDE VREDESDICHTER UIT DE JORDAAN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
548 Ik schrijf sinds kort
voor Amnesty International
Zeg maar ik schrijf mee
met een clubje van de WesterKerk
Vanavond mijn 2e avond
mijn 2e brief
voor een doorgaans politieke gevangene
langdurig opgeborgen en praktisch onzichtbaar
Met onze handgeschreven brieven krijgen ze
smoelen en doelen we op zicht tot vrijlating
En de meest diepe…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 Uit de verlegen zinnen
die je me gisteren stuurde
vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond…
Het doofstommenspel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
397 onzichtbaar
hebben zij zich
genesteld in
onze maatschappij
onvindbaar maar
toch broos en
breekbaar voor
wie er mee omgaat
want gamen
zullen zij
er is lang genoeg
op hen gebroed
gaten in de markt
zijn verstopt met
hun overvloed
het doofstommenspel
heeft onze jeugd
gefixeerd op een
gigantisch taalprobleem
leren communiceren…
RUST EN VERTIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
249 woongemeenschap
genaamd Vuchterhage
leven vele mensen met een
welbewogen verleden
dragen hun kennis en wijsheid
aan elkaar uit
en aan degenen
die voor hen werken
allerlei toonkunst
door stroomdraad geleid
of komst van zangers
brengen des te meer genot
in drink- en eetzalen
levensvreugde waart rond
om krachtig op te duiken
onzichtbare…
Om die ene wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
365 Wellicht was ik liever
onzichtbaar geweest
als een kangoeroekind
voorgoed in de plooi
van zijn springende moeder
Maar zie, op een dag
ben ik buiten de ring,
de vliesdunne breekbare
cocon getreden
langs de smalle oevers
van mijn naam
die mij niet verlichtte
maar ons verplichtte
tot een spannende bedding
om die ene wereld…
herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 als de ouderdom komt met gebreken
en de herfst kruipt in je hart
duik dan niet onzichtbaar de winter in
daar is de kou met smart
het leven is vaak boos
oh, ik weet het wel
en de kracht van mijn lichaam wordt al broos
want de tijd gaat super snel
maar ik zag vanmorgen een spinnenweb
nog helemaal nat van de dauw
en de zon die scheen
toverde…
De buigzaamheid van het verdriet
poëzie
3.3 met 140 stemmen
70.629 dag zei ik tegen haar dag kom
ik je nog eens tegen, glimlachend
maar de wind blies weg
haar gezicht in het water
en ik knikte en ik werd onzichtbaar
in het stille leven.
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang en andere gedichten', 1952.…
angst
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
2.685 naam is angst
genesteld
in spleten van
je rusteloze geest
mijzelf voedend
met alles wat je vreest
je ruikt mij in je zweet
mijn naam is angst
stil wurgend
en vretend aan
je uitgeholde kracht
inwendig woedend
heb ik je in mijn macht
gebruik ik wat ik weet
mijn naam is angst
vrijwillig
geketend aan
je sneller kloppend hart
onzichtbaar…
Zomermorgen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.625 Langzaam schuift het maanlicht
naar de coulissen van het nachtbalkon
de eerste stralen van de onzichtbare zon
strelen het podium van haar gezicht
de dansende toppen van jonge dennen
richten zich op, laten zich verwennen
Als warm bloed stroomt een milde gloed
koesterend langs de bont gekleurde oever
van dartel morgengekrakeel.…
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 voorbij het vervaagde landschap
richt ik mijn blik naar het zuiden
terwijl dromen hun glans verliezen
grauwe wolken razen door de lucht
nemen de gedachten met zich mee
het gevoel verbergt zich achter mij
niet onzichtbaar, slechts beschermd
te kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs…
winterdeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
875 niet alleen de nacht
schermt licht af van
helder waarnemen
waarin dromen mij soms
ongevraagd meenemen
naar diepe dalen
van verwarring
ook de dag kent momenten
van onzichtbare schaduwen
gevoed door gevoelens
van verkrachte woorden
zij overvallen soms mijn gemoed,
zomaar, zonder te schuwen
een muur met
een zacht fundament
is…