Alle inzendingen over onzichtbaar

1730 resultaten.

Sorteren op:

Zonder dat er sprake was van een lange reis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.018
Mijn leven lang nooit anders Meegemaakt dan dat zichtbare en Onzichtbare figuren mij in In al mijn bewegingen hebben Geschaduwd - nooit alleen, Nooit met rust gelaten Maar deze keer ben ik Werkelijk alleen en is Er niemand voor, achter, Of naast mij - ik ben alleen En hoef alleen maar mijzelf Te verantwoorden zonder eeuwige Inmenging…

Herinnering

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 919
Soms verlang ik naar het Gezoem van een mug Die ‘ s nachts onzichtbaar Zoemt over mijn rug En verhaalt van vroeger In een bloedhete tent; Een ongrijpbare zwoeger Die vooral zichzelf verwent Mijn gesnurk aanvaardt En zoals de ervaring leert Alleen zijn vreugd bij mij vergaart Het geeft een binding Midden in de nacht Uren kan hij met…

Het Raam

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
Verborgen achter blonde haren een longdrinkglas tussen de lippen zat ze roerloos op haar stoel verzonken in stille gedachten naar een onzichtbaar iets te staren de as van haar sigaret te tippen haar ogen zoekend naar gevoel een hulpeloos wanhopig wachten.…
sephus25 april 2014Lees meer >

Dat ik er nog toe doe

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 561
Ging al twee mensenlevens mee En was al door evenveel generaties Afgeschreven - voorgoed, want ik Was zichtbaar voor hen onzichtbaar Geworden, aan het licht onttrokken Door schaduwzijden die zij mij maar Al te graag wilden laten aanleunen - Toch hadden niet zij het laatste woord, Maar heeft het licht mij teruggeroepen Dit leven in…

Nooit meer vrij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
terwijl ons afscheid liefdevol was, niet boos wij geen vrienden meer kunnen zijn omdat je een rancuneuze nieuwe liefde koos Je verdwijnt weldra uit mijn leven vol ingefluisterde wrok op een dag staat ons oude huis leeg ontdek ik dat je zonder groeten vertrok Maar ik blijf van je houden ook al ben je niet meer bij mij wij blijven onzichtbaar…

Elfen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 418
ijl trillend glasachtig onzichtbaar haast zweven elfen fluorescerend in regenboogkleuren boven De Gaast Westerwolde is hen vergeten van Munnekemoer tot De Lethe sidderend in dunne stemmetjes hun misbaar overal waar vuile wolken uitlaatgassen een stroef laagje op hun vleugels maken moeten ze wassen zweven niet meer landen met hun…

navigeren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
het hart in lood geklonken de boeken met ezelsoren het hanenpoten-briefje van het kind we leggen zoveel terzijde foto's van een vergeten vakantie hoe onbeschrijflijk jong we waren het geboetseerde vaasje van het andere kind dingen die ons herinneren aan wie en hoe we waren wie we dachten te zijn de topjes van de ijsberg de onzichtbare…
J.Bakx21 april 2016Lees meer >

Februarizon

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.394
De populieren werpen met een schoolse nijging elkaar een bal vol vogelstemmen toe en héél hoog schildert een onzichtbaar vliegtuig helblauwe bloemen op helblauwe zijde. De zon speelt aan mijn voeten als een ernstig kind.…

Mist

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 699
De tranen zijn als regendruppels, maar de onzichtbaarheid blijft. De mist streelt mijn weemoed, gaat hard tekeer in mijn lijf. De realiteit van de waarheid zijn beklemmende, vochtige oorden. De stroom van mijn gedachten verdampt en vormt weer wolken. Harde regen dreigt mijn gemoed voorgoed uit te schakelen.…

Nabij de einder

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
als de natuur haar kim vertoont dan verdwijnt de hoop op de oneindige duur de verte groeit onzichtbaar groot stof verwordt tot koud vuur maar het ademen legt steeds meer bloot dat nabijheid het enige doel blijkt en als je je ogen verder opent valt vaak het ware gevoel in je schoot dat wat je nodig hebt als dagelijks brood niet dat je…

De angstige tijd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Geen week, tot nu toe, zonder handen wassen, desinfectie geen vel meer op je handen we zijn bang Elke dag weer talloze doden gepakt door een onzichtbare vijand niet tegen te vechten doodsbang Talloze berichten, we doen het goed hoor ik in m’n oor, terwijl ik de krant zie en over de doden hoor. Houdt moed, wanhoop maakt ook ziek!…

Buizerds

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Bedreven stevenend op de thermiek Door een bries kwiek voortgestuwd Mediteren ze als het ware laconiek Op wat hen onzichtbaar aanduwt En geen kik die hun blik niet betrapt Zoals mijn kippen die voor galg en rad Scharrelen in het grasland onverkapt Waarop ze zitten te azen als een kat En moeiteloos zwenkend,draaiend Achtjes makend zonder…
Henk Jonker12 februari 2021Lees meer >

valentijn is de liefde

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
is de liefde die vaker denkt aan de ander dan aan zichzelf valentijn is de liefde waarbij andermans geluk altijd belangrijker is dan het eigen valentijn is de liefde die van de ander het leven bemind meer dan het eigen valentijn is de liefde die als brandstof anderen warmt met het eigen hart valentijn is de liefde die onzichtbaar…

Taal troost

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Kijkers die woorden volgen van een onzichtbaar wezen, een code uit een cocon... Lezers die plots toetsgevoelig in een satellietflits zeggen: 'In jouw bezonnen zinnen hebben wij iets herkend.' En daarmee moet je dan opgewonden verder leven! Terecht dat scheve ontmoetingen tot ontgoocheling leiden. Maar taal troost.…
K.Bladzij23 november 2018Lees meer >

Wilde ganzen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 617
Als wilde ganzen landden hier vissers en monniken, anderen voeren verder en ontdekten Amerika maar ze kwamen terug langs het noorden, Thule waar het gloeiende stenen regent waar het land brandt en de rotsen zwemmen tussen kokende fonteinen Daar zijn de poorten van de hel en de paden naar de hemel onzichtbaar boven de wolken om reusachtige…
Zywa27 maart 2019Lees meer >

Kraantje lek

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
zijn afgenomen Zijn sporen een nieuwe vorm Van wat hij heeft afgebroken Zo zie ik mezelf ook Zonder een echt verzetten stap Ik had blijkbaar alle hoop In dat klein gebroken hart Hoe kan je iets missen Als het er niet is Waar zal je iets vinden Tegen pijn verdriet en gemis Ik zie hier nu leegte Kilometers niks dan de natuur Onzichtbaar…

Hier zijn we dan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
vleet nijverige huisvrouwen met smetvrees anderhalve meter dichter of verder weg bij de waarheid zonder ommekeer met koude vingers van een zwerver en de warme voeten kleine God op weg naar de afsluitdijk om onze tedere wonden te likken onvergetelijke detaillering boven zee doemende donderwolken kleine eilanden dampend in onzichtbaarheid…

(ii) Opvlammend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
De kinderlijn ontbreekt tussen de werken van de maan – jij, mijn kind, loopt door een woud van zinnen, onzichtbaar tussen de bomen blootsvoets, onbedekt (maar: ik voel je voetzolen, vochtige wind op je huid); wie ben je geweest of zal je er wel zijn als ik de weg vind naar onze tijd samen voorbij de grens die zich nu wel…
John Loopstra22 september 2022Lees meer >

(ii) Opvlammend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 576
De kinderlijn ontbreekt tussen de werken van de maan – jij, mijn kind, loopt door een woud van zinnen, onzichtbaar tussen de bomen blootsvoets, onbedekt (maar: ik voel je voetzolen, vochtige wind op je huid); wie ben je geweest of zal je er wel zijn als ik de weg vind naar onze tijd samen voorbij de grens die zich nu wel…

DE SCHRIJVENDE VREDESDICHTER UIT DE JORDAAN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Ik schrijf sinds kort voor Amnesty International Zeg maar ik schrijf mee met een clubje van de WesterKerk Vanavond mijn 2e avond mijn 2e brief voor een doorgaans politieke gevangene langdurig opgeborgen en praktisch onzichtbaar Met onze handgeschreven brieven krijgen ze smoelen en doelen we op zicht tot vrijlating En de meest diepe…

Nieuwe bladzijde

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
Uit de verlegen zinnen die je me gisteren stuurde vallen eenzame woorden alsof ik jouw fraaie bloem niet frivool zou bewonderen zonder intense genegenheid een nieuwe bladzijde in het open liefdesboek de letters zijn nog wit onzichtbaar op blank papier uit jouw stille waaiershand groeien verse zaailingen in vruchtbare geboortegrond…

Het doofstommenspel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 397
onzichtbaar hebben zij zich genesteld in onze maatschappij onvindbaar maar toch broos en breekbaar voor wie er mee omgaat want gamen zullen zij er is lang genoeg op hen gebroed gaten in de markt zijn verstopt met hun overvloed het doofstommenspel heeft onze jeugd gefixeerd op een gigantisch taalprobleem leren communiceren…
wil melker18 december 2023Lees meer >

RUST EN VERTIER

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 249
woongemeenschap genaamd Vuchterhage leven vele mensen met een welbewogen verleden dragen hun kennis en wijsheid aan elkaar uit en aan degenen die voor hen werken allerlei toonkunst door stroomdraad geleid of komst van zangers brengen des te meer genot in drink- en eetzalen levensvreugde waart rond om krachtig op te duiken onzichtbare…
Han Messie23 september 2025Lees meer >

Om die ene wereld

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 365
Wellicht was ik liever onzichtbaar geweest als een kangoeroekind voorgoed in de plooi van zijn springende moeder Maar zie, op een dag ben ik buiten de ring, de vliesdunne breekbare cocon getreden langs de smalle oevers van mijn naam die mij niet verlichtte maar ons verplichtte tot een spannende bedding om die ene wereld…
Maxim28 januari 2026Lees meer >

herfst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
als de ouderdom komt met gebreken en de herfst kruipt in je hart duik dan niet onzichtbaar de winter in daar is de kou met smart het leven is vaak boos oh, ik weet het wel en de kracht van mijn lichaam wordt al broos want de tijd gaat super snel maar ik zag vanmorgen een spinnenweb nog helemaal nat van de dauw en de zon die scheen toverde…
Gerjo Gerrits14 december 2011Lees meer >

De buigzaamheid van het verdriet

poëzie
3.3 met 140 stemmen aantal keer bekeken 70.629
dag zei ik tegen haar dag kom ik je nog eens tegen, glimlachend maar de wind blies weg haar gezicht in het water en ik knikte en ik werd onzichtbaar in het stille leven. --------------------------------------------------------------------- uit: 'Het innerlijk behang en andere gedichten', 1952.…

angst

netgedicht
3.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.685
naam is angst genesteld in spleten van je rusteloze geest mijzelf voedend met alles wat je vreest je ruikt mij in je zweet mijn naam is angst stil wurgend en vretend aan je uitgeholde kracht inwendig woedend heb ik je in mijn macht gebruik ik wat ik weet mijn naam is angst vrijwillig geketend aan je sneller kloppend hart onzichtbaar…

Zomermorgen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.625
Langzaam schuift het maanlicht naar de coulissen van het nachtbalkon de eerste stralen van de onzichtbare zon strelen het podium van haar gezicht de dansende toppen van jonge dennen richten zich op, laten zich verwennen Als warm bloed stroomt een milde gloed koesterend langs de bont gekleurde oever van dartel morgengekrakeel.…

de klank van mijn hart

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.469
voorbij het vervaagde landschap richt ik mijn blik naar het zuiden terwijl dromen hun glans verliezen grauwe wolken razen door de lucht nemen de gedachten met zich mee het gevoel verbergt zich achter mij niet onzichtbaar, slechts beschermd te kwetsbaar voor de openheid deze weg voert naar oneindigheid ver van wat ik nu nog weten kan zelfs…

winterdeken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 875
niet alleen de nacht schermt licht af van helder waarnemen waarin dromen mij soms ongevraagd meenemen naar diepe dalen van verwarring ook de dag kent momenten van onzichtbare schaduwen gevoed door gevoelens van verkrachte woorden zij overvallen soms mijn gemoed, zomaar, zonder te schuwen een muur met een zacht fundament is…