Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

Onvoltooid?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 386
Als beleven kijken is, wijkt alles voor het nietig stof, géén pakkende gelijkenis en verworden gedachten snel tot geschiedenis.…
Pama23 december 2019Lees meer >

dubbelhartig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 376
het masker van de angst dat het virus ons boezemt willen wij nu gaan sluieren met voor de neus en mond een bedekkend lapje stof dat nog niet zo lang geleden reden was voor het ontslag van een eigenwijze jongen die bij dirk van den broek slechts de schappen vulde het masker van de angst dat corona ons bezorgt willen wij nu gaan verhullen…

Sermoen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 633
dartel als hen wilde ik zijn en - Net zo gul als bloesemende bloemen Zich op niets dan hun schoonheid beroemend - Gratis nectar weggeven aan de bijen Elke toegekende zorgeloze dag Zonder hoop op enige bekroning Onbekommerd mijn eigen ding doen Wars van oordeel of gemelijk sermoen Van de scheppingskracht een beloning Een ziel zonder stof…

De man die de kraaien voerde

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Vanuit het niets verschijnen zij ten tonele Om zijn grijze hoofd dartelen zij als uitgehongerde donkere duivels Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht om hun laatste strijkje te mogen spelen Wiekende vleugels zonder richting laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels die verdwijnen in het herfstige…
M. Bos10 oktober 2020Lees meer >

Tankman

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Zo warme dag in juni In de ochtend verlaat je het huis met een jas In de middag voel je warmte, het kleverige stof Je jas kan uit Even nog naar supermarket Voor wat vis vanavond En dan op weg naar huis die tanks Je wilt naar huis Je wilt vrede Je wilt alles Behalve tanks Je roept ze tot stilstand Tot bezinning Maar van…

geen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Vertik het om te doen alsof Vertik het om te zwijgen jouw schoonheid is jou eigen en van je voeten schud het stof Vertik het om voor schut te staan Vertik het om te draaien je hoeft niets te verfraaien je ook niet op de borst te slaan het is al goed en goed genoeg de honger meer te worden doet prematuur verdorren de struik die anders…

't Puttertje vereeuwigd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Subtitel: Opsmuk 't Puttertje vereeuwigd Voor altijd in de kunst Rembrandts leerling Fabritius' werk 17de-, dus Gouden Eeuws Kortom, voor altijd sterk 't Puttertje staand op een Soortement van stoof Zonder angst en beven Twittert 't maar door Echo richting zwerk Artistiek productief Communicatiemerk Op zichzelf, niet alleen 't…

Een schreeuw in de nacht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
de blues heeft mijn emotie bedwongen en het land gegeven waar ze recht op had door de bui wist ik dat men pa niet vergat die als jochie de Klamath had bezongen in een grot hoorde je het alsmaar klagen van de trompet die een stotend ritme gaf zijn uithaal was voor mij zeker geen straf ook toen het stof hem begon te plagen de vlakte waar ik…

Krassen op de huid

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
dit kind is een boek, boordevol gebreken waar je niet toekomt aan een nieuwe zin wat vooruitgang betreft is er geen begin er wordt zelden naar de inhoud gekeken soms leg je het weg en stof het later af want ook zijn overslag vraagt om contact ook al heeft hij veel krassen en is beplakt niet elk woord van hem is een zware straf toch hoort…
Wijnand Raben18 augustus 2023Lees meer >

ijdelheid der ijdelheden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
groots en meer een echo in een lege sfeer we bouwen torens hoog en breed vergeten wat er echt toe deed vergaren goud, vergaren macht maar zien niet wie op ons wacht de spiegel fluistert leugenzoet kent niet wat de ziel ontmoet wat blinkt, vergaat, wat schittert, dooft, de tijd wist alles wat men hoopt dus richt je blik niet op het stof…

Golfdenker over Water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Klankenhamermuurbreker, gewrocht in tijdshand — hoe durf jij, ontisch stof, hier nog in vrede te zingen? Je horizon druipt van pijn! jij, steeds teruggroeiend doofstomgras, daj zijt, hoe ik met alle begrip ook duw, en spuw. Die verdomde WoordenPhoenix, Ic biddu geklots, ik krijg hem zelfs met vuur niet klein.…

LAATSTE KANS

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
maar een balans Te vinden, de allerlaatste dans Met Pierlala nog te ontspringen Geen zwanenzang nog hoeven zingen Daarvoor leg ik een bloemenkrans Hoe fraai is de herdenkingszuil Voor aardbewoners, mannen, vrouwen Met in hun DNA en genen Lach, woede, dankbaarheid, gehuil Om opbouw, afbraak, minnen, rouwen Mens, mozaiek uit glas, stof…

De stervende

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
Er ligt een stervende te sterven Nadat hij lang op sterven stond Te goed voor grond slechts stof affront Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was Wat is er aan de hand Slaat nu zichzelf Wie eens gezwollen als een assen kikvors om anders laatste adem blies Op bed gelegen liggend - hij die Niet niet eten wil Niet weten wil…

SPOOKFESTIJN

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
Binnen graasruimtes, luchtige stallen en woningen van rovertjes klinkt dof het rollen van lekkernij door zand en stof, zal allerhande dieren bevallen. Stokstaartjes of monsterhagedissen: alles valt aan op die griezelkoppen, zelfs de waterschildpadden en vissen.…
Han Messie31 oktober 2025Lees meer >

Verzameld leven

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 283
Wat ik niet nodig heb, slaapt in mijn bed; leer leven met stof en schroot uit mijn klas. Het liefste wou ik dat zij hier nog was, die al het schoons op tafel had uitgezet. Het goud heb ik gewikkeld in papier, dat zinnen telt en waakt over het waar, dat soms mijn bibberende hand verlaat.…

Achter de komma

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Ze treurt het ontwerp dat in stof vergaat, in de ochtend kauwt ze de verhalen. Genegen blijf ik indien ze weer waakt, haar ergernis achter de komma legt. Wat zij moest slikken, was zo onterecht, vooral omdat de waarheid had verzaakt.…

Weet u misschien hoe laat het is?

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.163
De tijd kruipt aan haar pols voorbij zoals het stof klimt als ze kijkt een kantje mouw naar boven wijkt in antwoord op die vraag van mij Ik steel haar hand belet de tocht voordat retraite weer kuisen wikt een oogwenk wegens chaos tikt telt wimpers in verraden vocht Dan kleedt ze vlug satijnen trouw langs angstig geblindeerde ramen met…
WOLF22 mei 2005Lees meer >

Zodra ik mijn ogen sluit

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.154
Zuchtend blaas ik met mijn adem het stof weg voor mij. Ik ben de wind en geef richting aan de wolken en ze drijven voorbij. Ze drijven voorbij en weldra komt het duister zodat de dag wordt verscholen zodra ik mijn ogen sluit.…

Depressie

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.388
De verte vangt de leegte van je starre stille blik ontkent het vurig leven dat eens het jouwe was Hoe diep moet je graven om te zien waarom Hoe ver moet je lopen om te vinden wat je zoekt Hoe hoog moet je vliegen om het licht weer te zien Je werkelijkheid van waan van grijze stof geweven waar leven verdween in kille klamme grotten…

Ik mis je meer en meer

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.677
Zwevende gedachten dolend in mijn hoofd Stof genoeg voor slapenloze nachten Als in een film gaan jouw beelden aan mij voorbij Zie je volle lippen die zo vaak naar me lachten Donker is de lucht opgelicht door de volle maan De uren verstrijken de tijd tikt gestaag door Het wordt weer tijd om naar dromenland te gaan Maar mijn onrust blijft de…
car11 augustus 2004Lees meer >

Meditatio mortis

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.763
Niet langer wordt mijn geest gekooid, geknecht door een cocon van grove stof, waarvan elk pijntje, steekje het verval voorzegt dat ik zo onderhand verwachten kan. Misschien is sterven wel geboren worden.…

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.124
dennenbos omgeven door gouden zonlicht paarsviolette heuvels geheven door mistige velden vogels in formatie als miniaturen tegen het blauw boven een stille diepte wegwijzers naar de kosmos naar onze oorsprong sterrennevels lichtjaren ver de wereld waarop jij en ik zijn is onvindbaar deze plek waar we liefhebben sterven en tot stof…

Sanctus

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.138
Tot vaste vloet ligt 't mulle stof Gebonden langs de hete wegen. Een vogel, uit zijn vleugelveren Klappert een kleine zilverbui, Verschikt zijn natte halskraag lui, En fluit verwonderd een paar keren. Gij hebt de wereld rein gewassen. De velden gonzen; in de plassen Vist kalm een reiger, hoog gebeend.…

Lisette zegt

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 744
dat water zacht is tenzij de val van te hoog als op ijs uiteenspat toevoeging van zout zachter maakt plonst, aanvoelt als gewalst staal uit het zuiden de lente groen blad aan harde bast en barse tak ontlokt verhoging van temperatuur het kader schept voor wat begint, stopt, weer gelooft en tot wind zich omplooit stof, takjes, snippers…

WEGWIJZER

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 730
Alles wat het licht beheerste keert weer tot stof onder mijn beddelaken. Daar waar mijn denken het begeeft, toont zich de zin van doen en laten en blijkt hetgeen ik heb beleefd een vage spiegeling van diepe geestesstaten.…

Rookmelder

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.252
De kreet kaatst tegen kale muren trilt na als sonar op het trommelvlies die in verlaten echo de leegte peilt op leven de stilte lang en breed in diepte meet Het is lang geleden dat er stappen klonken de kraan, soms ruzie, een daverende lach Tocht betrok de woning naast ons heden waar stof het voortgaan van de tijd verzacht Maar nu klinkt…

Er was het hoofd

gedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.123
Van vreemde stof alles. Ontstof. Straalt en gloeit. Geuren bijten zich vast in vliezen en in klieren, ziektekieman die blijven, om af en toe onverhoeds. Er was het hoofd, ook nog was er lichaam. ----------------------------------------- uit: 'Jou willen is je missen', 2008.…

DE WITTE RAAF

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 913
Wij hoorden om het overschot geschaard dat onder de bloemen op daalbanden deinde: mijn tranen hebt G' in Uwe fles vergaard, we zijn wel stof, maar dit is niet het einde alsof een Paradijzenaar mij seinde op een aftandse wijzertelegraaf dat niets uiteindelijk meer schrijnde dank zij de wiekslag van de witte raaf.…
Abel Staring11 december 2006Lees meer >

Schemertijd

gedicht
2.3 met 64 stemmen aantal keer bekeken 21.611
Elke avond voor het slapen gaan keek ik onder mijn bed naar niets anders dan stof en leegte, wachtend op een magere maniak met een aks die mijn kindertijd voortijdig zou beëindigen.…
Philip Hoorne16 december 2021Lees meer >

Roza en de maan

gedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.883
.' Uilskuikens en konijnen start de melkboerenhondehaarraket stoof het varken met de langste snuit want de maan is in de wolken, ligt te slapen in mijn rozenbed. --------------------------------------- uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…