1749 resultaten.
Onvoltooid?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
386 Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en verworden
gedachten snel tot geschiedenis.…
dubbelhartig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 het masker van de angst
dat het virus ons boezemt
willen wij nu gaan sluieren
met voor de neus en mond
een bedekkend lapje stof
dat nog niet zo lang geleden
reden was voor het ontslag
van een eigenwijze jongen
die bij dirk van den broek
slechts de schappen vulde
het masker van de angst
dat corona ons bezorgt
willen wij nu gaan verhullen…
Sermoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 dartel als hen wilde ik zijn en
- Net zo gul als bloesemende bloemen
Zich op niets dan hun schoonheid beroemend -
Gratis nectar weggeven aan de bijen
Elke toegekende zorgeloze dag
Zonder hoop op enige bekroning
Onbekommerd mijn eigen ding doen
Wars van oordeel of gemelijk sermoen
Van de scheppingskracht een beloning
Een ziel zonder stof…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Vanuit het niets
verschijnen zij ten tonele
Om zijn grijze hoofd dartelen zij
als uitgehongerde donkere duivels
Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige…
Tankman
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Zo warme dag in juni
In de ochtend verlaat je
het huis met een jas
In de middag voel je
warmte, het kleverige stof
Je jas kan uit
Even nog naar
supermarket
Voor wat vis vanavond
En dan op weg
naar huis die
tanks
Je wilt naar huis
Je wilt vrede
Je wilt alles
Behalve tanks
Je roept ze
tot stilstand
Tot bezinning
Maar van…
geen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 Vertik het om te doen alsof
Vertik het om te zwijgen
jouw schoonheid is jou eigen
en van je voeten schud het stof
Vertik het om voor schut te staan
Vertik het om te draaien
je hoeft niets te verfraaien
je ook niet op de borst te slaan
het is al goed en goed genoeg
de honger meer te worden
doet prematuur verdorren
de struik die anders…
't Puttertje vereeuwigd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Subtitel: Opsmuk
't Puttertje vereeuwigd
Voor altijd in de kunst
Rembrandts leerling
Fabritius' werk
17de-, dus Gouden Eeuws
Kortom, voor altijd sterk
't Puttertje staand op een
Soortement van stoof
Zonder angst en beven
Twittert 't maar door
Echo richting zwerk
Artistiek productief
Communicatiemerk
Op zichzelf, niet alleen
't…
Een schreeuw in de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 de blues heeft mijn emotie bedwongen
en het land gegeven waar ze recht op had
door de bui wist ik dat men pa niet vergat
die als jochie de Klamath had bezongen
in een grot hoorde je het alsmaar klagen
van de trompet die een stotend ritme gaf
zijn uithaal was voor mij zeker geen straf
ook toen het stof hem begon te plagen
de vlakte waar ik…
Krassen op de huid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 dit kind is een boek, boordevol gebreken
waar je niet toekomt aan een nieuwe zin
wat vooruitgang betreft is er geen begin
er wordt zelden naar de inhoud gekeken
soms leg je het weg en stof het later af
want ook zijn overslag vraagt om contact
ook al heeft hij veel krassen en is beplakt
niet elk woord van hem is een zware straf
toch hoort…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert, dooft,
de tijd wist alles wat men hoopt
dus richt je blik niet op het stof…
Golfdenker over Water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Klankenhamermuurbreker,
gewrocht in tijdshand —
hoe durf jij, ontisch stof,
hier nog in vrede te zingen?
Je horizon druipt van pijn!
jij, steeds teruggroeiend
doofstomgras, daj zijt,
hoe ik met alle begrip
ook duw, en spuw.
Die verdomde WoordenPhoenix,
Ic biddu geklots,
ik krijg hem zelfs met
vuur niet klein.…
LAATSTE KANS
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
610 maar een balans
Te vinden, de allerlaatste dans
Met Pierlala nog te ontspringen
Geen zwanenzang nog hoeven zingen
Daarvoor leg ik een bloemenkrans
Hoe fraai is de herdenkingszuil
Voor aardbewoners, mannen, vrouwen
Met in hun DNA en genen
Lach, woede, dankbaarheid, gehuil
Om opbouw, afbraak, minnen, rouwen
Mens, mozaiek uit glas, stof…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
SPOOKFESTIJN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
611 Binnen graasruimtes, luchtige stallen
en woningen van rovertjes klinkt dof
het rollen van lekkernij door zand en stof,
zal allerhande dieren bevallen.
Stokstaartjes of monsterhagedissen:
alles valt aan op die griezelkoppen,
zelfs de waterschildpadden en vissen.…
Verzameld leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
283 Wat ik niet nodig heb, slaapt in mijn bed;
leer leven met stof en schroot uit mijn klas.
Het liefste wou ik dat zij hier nog was,
die al het schoons op tafel had uitgezet.
Het goud heb ik gewikkeld in papier,
dat zinnen telt en waakt over het waar,
dat soms mijn bibberende hand verlaat.…
Achter de komma
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Ze treurt het ontwerp dat in stof vergaat,
in de ochtend kauwt ze de verhalen.
Genegen blijf ik indien ze weer waakt,
haar ergernis achter de komma legt.
Wat zij moest slikken, was zo onterecht,
vooral omdat de waarheid had verzaakt.…
Weet u misschien hoe laat het is?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.163 De tijd kruipt aan haar pols voorbij
zoals het stof klimt als ze kijkt
een kantje mouw naar boven wijkt
in antwoord op die vraag van mij
Ik steel haar hand belet de tocht
voordat retraite weer kuisen wikt
een oogwenk wegens chaos tikt
telt wimpers in verraden vocht
Dan kleedt ze vlug satijnen trouw
langs angstig geblindeerde ramen
met…
Zodra ik mijn ogen sluit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.154 Zuchtend blaas ik met mijn adem
het stof weg voor mij.
Ik ben de wind
en geef richting
aan de wolken
en ze drijven voorbij.
Ze drijven voorbij
en weldra komt het duister
zodat de dag wordt verscholen
zodra ik mijn ogen sluit.…
Depressie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.388 De verte vangt de leegte
van je starre stille blik
ontkent het vurig leven
dat eens het jouwe was
Hoe diep moet je graven
om te zien waarom
Hoe ver moet je lopen
om te vinden wat je zoekt
Hoe hoog moet je vliegen
om het licht weer te zien
Je werkelijkheid van waan
van grijze stof geweven
waar leven verdween
in kille klamme grotten…
Ik mis je meer en meer
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.677 Zwevende gedachten dolend in mijn hoofd
Stof genoeg voor slapenloze nachten
Als in een film gaan jouw beelden aan mij voorbij
Zie je volle lippen die zo vaak naar me lachten
Donker is de lucht opgelicht door de volle maan
De uren verstrijken de tijd tikt gestaag door
Het wordt weer tijd om naar dromenland te gaan
Maar mijn onrust blijft de…
Meditatio mortis
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.763 Niet langer wordt mijn geest gekooid, geknecht
door een cocon van grove stof, waarvan
elk pijntje, steekje het verval voorzegt
dat ik zo onderhand verwachten kan.
Misschien is sterven wel geboren worden.…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren ver
de wereld waarop
jij en ik zijn
is onvindbaar
deze plek waar we
liefhebben sterven
en tot stof…
Sanctus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.138 Tot vaste vloet ligt 't mulle stof
Gebonden langs de hete wegen.
Een vogel, uit zijn vleugelveren
Klappert een kleine zilverbui,
Verschikt zijn natte halskraag lui,
En fluit verwonderd een paar keren.
Gij hebt de wereld rein gewassen.
De velden gonzen; in de plassen
Vist kalm een reiger, hoog gebeend.…
Lisette zegt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
744 dat water zacht is tenzij de val
van te hoog als op ijs uiteenspat
toevoeging van zout zachter maakt
plonst, aanvoelt als gewalst staal
uit het zuiden de lente groen blad
aan harde bast en barse tak ontlokt
verhoging van temperatuur het kader
schept voor wat begint, stopt, weer
gelooft en tot wind zich omplooit
stof, takjes, snippers…
WEGWIJZER
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
730 Alles wat het licht beheerste
keert weer tot stof onder mijn beddelaken.
Daar waar mijn denken het begeeft,
toont zich de zin van doen en laten
en blijkt hetgeen ik heb beleefd
een vage spiegeling van diepe geestesstaten.…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…
Er was het hoofd
gedicht
2.7 met 18 stemmen
8.123 Van vreemde stof alles. Ontstof. Straalt en gloeit.
Geuren bijten zich vast in vliezen en in klieren,
ziektekieman die blijven, om af en toe onverhoeds.
Er was het hoofd, ook nog was er lichaam.
-----------------------------------------
uit: 'Jou willen is je missen', 2008.…
DE WITTE RAAF
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
913 Wij hoorden om het overschot geschaard
dat onder de bloemen op daalbanden deinde:
mijn tranen hebt G' in Uwe fles vergaard,
we zijn wel stof, maar dit is niet het einde
alsof een Paradijzenaar mij seinde
op een aftandse wijzertelegraaf
dat niets uiteindelijk meer schrijnde
dank zij de wiekslag van de witte raaf.…
Schemertijd
gedicht
2.3 met 64 stemmen
21.611 Elke avond voor het slapen gaan keek ik onder
mijn bed naar niets anders dan stof en leegte,
wachtend op een magere maniak met een aks
die mijn kindertijd voortijdig zou beëindigen.…
Roza en de maan
gedicht
3.7 met 14 stemmen
11.883 .'
Uilskuikens en konijnen
start de melkboerenhondehaarraket
stoof het varken met de langste snuit
want de maan is in de wolken, ligt
te slapen in mijn rozenbed.
---------------------------------------
uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…