2852 resultaten.
In Gedachten.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
891 Vraag me niets
Als ik worstel met woeste baren
Stuurloos zoek naar kalme stromen
Blind navigerend op het vertrouwen
Dat ik de haven zal aanschouwen
Wanneer de zon is opgekomen.…
Drie Griekse wijzen toefden op een dak
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.482 Drie Griekse wijzen toefden op een dak
En zagen uit over een wijde haven,
Daar brachten schepen veler landen gaven,
Het blauw des hemels en der zee was strak.
Gewoon op verre hoogten zich te laven
Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak
En voelden zij geen achting voor de braven,
In wie de wens te sterven nimmer stak.…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 De avond tingelt als een theehuisje aan de horizon; maar de stormen
daarachter, het versplinteren van hout en de wrakken die elkaar
angstig opduwen in de haven.
Kom wij maken een wandeling langs dit troebele water vol wier dat
zinkt als lood; nu erven wij een rust die van de hele aarde schijnt te
komen.…
Handen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.142 Jij vraagt mij om een arm
maar ik heb alleen maar handen om te geven
twee stuks, tot op het bot doorleefd
ze kunnen have en goed met je delen
een luxe, voor wie alleen maar rijkdom heeft
ze kunnen grijpen, wassen, strelen
de muggen rond je hoofd wegslaan
de autosleutels uit je jaszak stelen
onwrikbaar aan je zijde staan
ze passen in het…
Onder lijn 4
gedicht
2.4 met 57 stemmen
15.290 't Liefst zou ik van hen hier voorman wezen
en legde in één gebaar de hele haven lam!
Maar ach! Voor morgen staat een boek op het program.
En dan maar weer een plaat, men kan niet eeuwig lezen.
---------------------------------------
Uit: Van Harte Beterschap, 1983…
Vanmorgen, vroeg ik mijzelf af
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 Van Hollandsche Spoor naar haven en strand
een reis van binnen- naar de buitenkant
De trambestuurder maakt zijn eerste rit
hij, nog jong begint de dag met veel pit
Hij rijdt als de autocoureur Stirling Moss
trekt op, remt af, trekt op, rinkelt erop los
Links slaat een paard met wagen op hol
dat vindt hij leuk, hij is zo van het leven vol…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.
En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
Briefpapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 afdruk van jouw lippen in rood
Een vleugje parfum aan het papier
De zinnen met passie neergezet
Als was je een beetje hier
Deze tijd is voorbij
De vulpen is leeg
Nu zegt het toetsenbord QWERTY
Slechts de herinnering bleef
Jouw lippen werden "emoticons"
Het schrijven werd ons te veel
Nu klinkt een "bliep" en een stem die roept:
YOU HAVE…
gisteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 verleden het nu trotseert
met het antwoord van het heden
waarom dán toch verklaren
schepen de stranden tot
ongemarkeerde havens
en ligt het hart aan bakboordzijde
te wachten op de schermutselingen
met de piraterij uit sprookjesboeken
in het bijzijn van een blije geest
dan zij, mijn bevaren en tot
wel bevonden schip dat al
jaren mijn haven…
Heinrich Heine
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Moest vluchten met goed en have.
Je leefde lang in ballingschap;
op Père-Lachaise begraven.
Dichten mag niet begrensd worden,
dat was de les die jij ons gaf.
Censuur kan leiden tot moorden,
dat hoort als waarschuwing op je graf.…
Landmatroos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Liefde Apart Tezamen, ieder eigen
muziek, eigen gewoonten, de mijne
wil ik best veranderen
voor iets fijners, maar niet zomaar
voor jou, niet zomaar
voor anker gaan
in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten
mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van…
ZUYLEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Denken en doen kunnen door elkaar draven;
druk bestaan en rust mogen zich geven
aan de reis naar onbekende haven.…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.
Als een god die kan beslissen
Door een enkel klein gebaar
Suis ik hier tussen de wolken
EEN met mijn geweldsaltaar.
Dan stort ik mij naar beneden
En sla op de rode knop.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Dit kleine zwart krijgt grootsheid in Uw haven,
dit git wordt stil en zachter dan Uw naam.…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
233 De haven aan de westzij van Drachten
houdt strenge tucht, geeft geborgenheid
aan wie tot vast of wild varen zijn bereid
met hun stoere zeilboten en jachten.
Het wijde Friese water roept gedachten
naar verte of ronddraaien in nabijheid.
Tevens zetelt hier bezadigde tijd
vol zwoeglustige, honkvaste krachten.…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
Charkiv - februari 2024
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 lichte ogen
als druppels regen
uit zijde gesponnen
kindergezichten
ik wil jullie namen
in alle talen noemen
terwijl de wereld
boven ontploft
luchten bezwangerd
van kogelwolken van
zoekgeraakte levens
kristallen stemmen onderaards
lichte ogen
als druppels regen
aan zijden draden
Nazar Anna Vitaliy Iryna
hoe teer raken jullie…
Onder eed
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
991 Droomloos slapen
Verloren in een bodemloze zandloper
Slapende dromen
Vergeten in een allesoverheersende doodskreet
Bang worden van de angst
Vertwijfeld verdragen
Angstig om een eeuwige nacht
Donker dralen
Versmelten met een veilige plek
Onbegrijpelijk lijden…
Liefdesdroom...
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.253 In dromen dacht ik veilig
te zijn, voor liefde
net als jij, zo heilig
de pijn die ons steeds griefde...…
Binnenskamers
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.266 waar
vindt zij
de waarheid
in gedachten
die enkel
haar geheimen
omvatten
beklemmend
het gevoel
van willen weten
maar niet
vinden
plaatsen
waar niemand
ooit
haar paden
heeft betreden
een stille stem
van binnen
ogen
in de verte
van haar reiken
de waarheid
veilig opgeborgen
aan de oever
van haar
hart…
De dood als verlosser
poëzie
3.8 met 46 stemmen
5.712 Laat mij veilig door de schaduw uwer groote
Vleugelen gedekt
Slapen gaan, het moede oog gesloten
En het lichaam pijnloos uitgestrekt.…
hoogtepunt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
772 laten we eens stijgen
in hemelse klanken
met geloken ogen
zalig zwevend vrij
door witte wolken
naar ’t hemels blauw
zich in ons verliezend
in kleurig sterrenvuurwerk
lichtjaren verderop en verder
tot de uiterste grenzen
en dan veilig weer aarden
’t liefst in ons waterbed…
gebroken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.548 Liefde kan voor verdriet zorgen,
Liefde maakt blind,
Jij voelt je veilig opgeborgen
Zoals de glimlach van een kind.
Je wordt gebruikt,
Je merkt er niks van,
Je zit onder een soort luik.
Je denkt alleen aan die ene man.
Je houdt van hem,
Maar toch is hij fout.
Je zit klem.
Omdat HIJ niet van JOU houdt.…
Hij...
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.881 Ik hou van hem
Met heel mijn hart
Krijg kriebels van zijn stem
Hij is gewoon apart
Als ik hem mis
Een leegte in me ziel
Het is zeker dat hij de ware is
En dat ik op hem viel
Bij hem voel ik me veilig
Voel zijn warmte om me heen
Voor mij is hij heilig
Met hem ben ik niet alleen
Hij is voor mij volmaakt
Ik hou van hem mijn hele leven…
legt een laatste hand
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
533 soms is de twijfel daar
en legt een laatste hand
aan loodjes ja daar waar ze
niet horen en veel te zwaar
je balanceert op
strakgespannen draad
het vangnet geeft geen raad
voor als het misgaat in vertrouwen
dan voel je weer de oude pijn
er is geen veiligheid alleen
eigen vrijheid geeft je kracht
om altijd weer jezelf te zijn…
voor altijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.259 Zal jij nog aan me denken, soms
Zoals ik aan jou
Als de dagen korten
en de maan nog steeds daar
blijf jij ginds leven
In je mooie droom
en de mistige stad
En ik hier, veilig, veraf
Zal je het je herinneren
hoe vrij ik me voelde
jouw onsterfelijkheid
van zo dichtbij te zien
zal je nog aan me denken, soms
zoals ik voor altijd…
Wie ben ik?
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
1.731 Met masker veilig bijna eng,
omdat ik zelfs mezelf nauwelijks ken.
En als ik voor de spiegel sta
stel ik mezelf de vraag:
ben ik dat waar ik nu naar kijk?
Of is dat het masker dat ik draag?…
Haar Man
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.305 natuurlijk prijst ze hem
elke hemel in
iedere dag opnieuw
hij is geweldig, hij is goed
wuift hem hun straatje uit
met haar bonte stofdoek
ze SMS't haar minnaar
de kust is veilig Toon
zijn racefiets staat al klaar
éen man voor het geld
de ander voor de lust
een kind groeit in haar buik…
Boze inborst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
524 Boze inborst
Klaag’lijk zweeft het geluid
door de ruimte;
rillingen lopen over de rug,
een nachtmerrie
verdwenen, zoekgeraakt
een kind, zoon, dochter
gekeurd en weggehaald,
meegenomen en kwijtgeraakt
Een algemeen gevoel
van ontsteltenis neemt plaats
verdwenen, de veilige rust
een onvolmaakte wereld.…