2413 resultaten.
Ik draag je mee
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
1.128 ik zou graag willen huilen
zachtjes
zonder haasten
in de herinnering
waar ik jou heb aangeraakt
in de liefkozing van je hand
toen ik jou droomde
tussen vroeger maar nooit later
ik zou graag willen liefhebben
eeuwig
enkel jij
in de tranen
waar ik jou heb gefluisterd
in de regendruppels
toen jij mij vlocht
tussen uren maar nooit…
Goudvink
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
932 Haar vleugels zwegen
terwijl zij de vlucht
naar vrijheid proefde
werd het zweven haar
haast onmogelijk gemaakt
vlinderend van kleur
naar kleur penseelde
zij reeds gevlogen
dagen in haar zelf
gekozen eenzaamheid
ver voorbij de laatste
ets pende zij haar weg
terug knipoogde bekoorlijk
naar de regenboog die
kleurrijk haar toekomst…
de sterfelijkheid houdt aan
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.455 De sterfelijkheid houdt aan, deze morgen
ontwaakte er een in mijn slaap, en vanavond
vraagt het nuchtere glas om genade, men ademt
zich uit als een inzicht, men is, ik herhaal me
spel hoe men zich weervindt in dit haast vervleesde
voortdurend kortstondige zelvige grondstuk, lijf
lijk als weefsel, ik zijnde, wijn wikkend, zeker
de nachten…
marathon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.122 de bode van het slagveld
klom over heuvelruggen
met een mondvol zege
hij holt naar de overkant
waar een leger wacht
maar zijn adem weigert
opgejaagd tot korte teugen
ribben veren woest omhoog
bloed haast zich door een holle pomp
aangezwengeld door zichzelf
hij wil leunen aan de toog
een sponzige boom
die zich wijd en vol vertakt…
Gouden glimlach, zee van licht
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.659 Haar gouden stem maant me haar te vergeten
en haast te maken een ander lief te vinden
haar glimlach lijkt er geen doekjes om te winden
ik weet nog hoe ik naast haar heb gezeten.…
Een stille groet
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
3.905 Ik zag hoe moeders met hun kroost
de straten blij bekeken
en hoe ze met hun pril geluk
haast weer verliefd geleken.
Maar moeders zijn altijd op weg,
vervuld van vrees of zorgen,
van dromen, van een nieuwe dag
van 't licht, van nu en morgen.…
kasjmir
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 toen ik nog water was
in onschuld en jij
van drijven wist
kleurde ik ineens van
krijtwit vocht naar klonter
grijs vlot omzeilboot gemist
toen jij van drijven wist
en schapen sturend voorging
aan mijn bestaan om pad
te effenen en alles moest recht
op maar water stroomt niet
omhoog dus ging ik plat
toen ik je lijf haast niet meer
drijfdragen…
onvoltooid applaus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.608 kort voor Tarifa rechts
kronkelt een nieuwe asfaltweg
glimmend haast spiegelglad
richting zee
daar kruip je dan
bijna tot in zee
tot op het strand
o stad
zo diep gelouterd
tot in je grauwe stenen
het is hier stil
het is hier beter
niet te spreken
want stenen
spreken niet met woorden
maar met beelden
het forum ligt verstomd…
spiegelen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.278 dag hans
zeg ik
en zie mijzelf
in de etalageruit
je oogt niet slecht,
mijn jongen,
voor jouw leeftijd sta je
nog betrekkelijk recht
en zie nog goed
jouw strakke huid
dag hans
zeg ik
en kijk nog dieper
in mijn ogen
duw haast mijn neus
tegen het raam
zeg ouwe viezerik
kan je het wel zien
ga naar binnen
en koop die blaadjes
over…
Zijn apocalyptisch manifest
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
503 en waarden
vervagen in een
wereld die alleen het
hebben zit op te jagen
waar overzichtelijkheid
klonk in het zachte beieren
van klokken zijn de digitale
uurwerken op hol geslagen
de raderen draaien nog
door het oude vakmanschap
maar de tijd is van slag omdat
alles maar moet kunnen en mag
die balans wordt fataal
overmand door haast…
Afblijven!
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.012 dat mooie ding
waarin je handje zeker past
Je hele lijfje voelt plezier
je danst haast
op je wiebelige beentjes
en lacht
je lacht
Je strekt je kleine handje uit
Maar dan
Ineens:
Eh! Eh! Niet doen!
Alwéér! Alwéér!
Niet doen!
Je mama drinkt
en papa drinkt en oma ook
en opa
Maar jij?…
Tegenlicht
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.530 De dag was grauw en tekende
het donkere gevoel van afscheid
verpakt in grote glanzende tranen
onze gedachten alsmaar dwalend over
het wegsterven van voetstappen
en haast vergeten stemmen.
Toch blijft de herinnering levend
aan een onbesproken middag
over winterharten en dode adem
en licht, verborgen licht
dat hunkerde naar vrijheid.…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 meegesleurd door het intense
bittere gevoel dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten…
los van vingers
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
706 oude sporen en stenen
en ik tel mijn stappen
aan de waterkant
behoedzaam
tussen het vertrek
van geloof en schemering
ik ga liggen
vergeet alle woorden
wanneer niets van waarheid
begint, ook al wijst iedere richting
naar de wind, haast leunend en
onafgebroken
uit de bomen valt het licht,
nergens eindigend of beginnend
en het uur breekt…
eekhoorntje
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
1.216 ineens spring je tevoorschijn
prachtig beest, klein en fijn
je bent haast tam
even zit je stil en dan...…
Toeval bestaat niet.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.215 Dronken ben ik van verliefdheid
en beroofd van mijn verstand
heus, nimmer raak ik je vleugels aan
maar neem ik je altijd bij de hand
gek word ik haast, voor jou doe ik alles schat
Ik zal nooit weten wie je gezonden heeft
of daar een hand in heeft gehad
Maar één ding weet ik zeker
zo’n lief meisje als jij mijn lief,
heb ik nog nooit gehad.…
"er bestaat geen medicijn
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.034 "er bestaat geen medicijn
tegen oud en eenzaam zijn"( H v Veen)
ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden…
Sinds de geliefde stierf
gedicht
2.0 met 100 stemmen
24.059 Verlaten ligt de binnentuin: om niet alleen
te zijn schudt zij de mouwen leeg en houdt
de duiven haast als voetvolk aan de grond.
---------------------------------------------
uit: 'De droefheid is in handbereik', 1981.…
Halverwege, de dood
gedicht
3.4 met 11 stemmen
6.953 Nu sta ik hier en ligt zij daar, koud, zij -
en ik bezweet van zomer, haast en gêne.
Zij lijkt een beetje op een zonnebloem:
gebruind gezicht, blonde haren,
nog lang niet uitgebloeid, toch geknakt.
Zij ligt voor schut; slaap noch diepe rust.
Niet stuk, niet beschadigd, niet ziek:
kan nog heel goed bloeien in een vaas.…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
BIJNA KERSTMIS
gedicht
3.2 met 18 stemmen
7.062 Het stadshart is haast dichtgeslibd.
Wensen drommen op het trottoir
langs etalages stikvol koopbaar.
In geslepen banen sluizen trams
verlangens door, bij vlagen gierend,
bellend. Auto's horten dampend
door het steedse heen, zebra's
over tussen citybags met koopwaar.
December stuwt ons winkels in,
het infarct van kassa's langs.…
Largo bij sneeuw
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
631 Wit en langzaam nog veel witter
daalt er iets van boven neer,
zingt van stilte, wentelt, wemelt,
adem stokt en ziet plots weer
hoe de mensen langzaam lopen,
heel behoedzaam en alert,
groeten niet of haast onmerkbaar
bij de koude winterpret
die de dagen vult met weemoed,
- kindertijd is ver van hier -
maar 't verlangen blijft in leven.…
- Avant-garde -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
523 Een kleine troep, avantgardisten
bijzonder gekwalificeerde soldaten
speelt het originele en lankmoedige bordspel
met een haast geheime militaire strategie.
Elke zet doordacht,
leeft en experimenteert ...
om het vreemde terrein te verkennen
totdat de eerste pion sneuvelt.…
Bij volle maan
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
678 een reiger zetelt op de top
van een reusachtige boom
haast verstijfd uitziend
over mijn wereld
van kronkelige lanen
de zon gaat langzaam onder
en brengt het avondrood in beeld
zachtheid in mij vindt een diepere plek
voor even voel ik mij geheeld
ik sluit mijn ogen
en laat gedachten gaan
naar oorden waar even geen mensen zijn;
een…
HUP HOLLAND HUP
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
471 Hun start was niet om aan te zien
Toch staan ze haast in de kwartfinale
Daar hopen ze alsnog hun gram te halen
Al klinkt het van … waarschijnlijk en misschien.…
er bestaat geen medicijn....*
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
763 ze zaten daar getweeën
zo langzaamaan
een beetje dood te gaan
in het stille huis
als't goed ging
hand in hand
als 't slecht ging
achter de krant
samen haast
twee eeuwen oud
geërgerd om het falen
van hun geest en hun organen
wijl in het hoofd
herinneringen malen
houden z'elkander vast
om niet alleen te moeten dwalen
* "er…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten
in onbestemde omvang
wellustig bekoren
hoe weet mijn gedachte
lelijkheid te overtreffen
en toch een ziel te zien
in de beul die mijn naaste heet
het is haast…
Crematie van het materialisme
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
717 met haar overlijden,
ik behandelde haar voor haar dood,
mede door mijn werk ligt ze prachtig
opgebaard en oogst ze bewondering;
Uw vrouw haat schulden, overhandig
U daarom persoonlijk de rekening”
De weduwnaar antwoordt: “er wordt
gezocht naar verband tussen Uw werk
en mijn vrouw’s dood, dat is de reden
van Uw angst en haast…
waar we waren
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
613 vreemd blijft het
om het bed te zien
kussens liggen stil, haast gerangschikt
als museumstukken in een eigenaardig, oud licht
het wordt koud, killer dan buiten
ook dit schrijven kost meer tijd
zoals de weg langs muren
en loze lakens
het doet pijn
wanneer jij beweegt in een veranderde blik
en ik vecht voor eigen recht
de hemel leeft met…
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 op een hoogte
planken met tafel en stoel bekleed
zit hij
met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek…