1857 resultaten.
DIEPBLAUWE OGEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
784 Diepblauwe ogen zagen mij aan
terwijl haar mond gesloten bleef
Op haar wangen gleed een traan
waarmee ze haar leed beschreef
Beide ogen zagen mij niet staan
blijkbaar zagen ze door mij heen
Minutenlang ‘t meisje gadeslaan
reeg mijn droefheid ook aaneen
Diepblauwe ogen met hun traan
zij wachtten op een troostgebaar
Een arm om haar schouder…
Handschrift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Handen,
bezitten niet
doch raken aan
zijn gezichtloos
kunnen zonder naam bestaan
werken hard
getuige knoestig eelt
strelen teder zacht
zodat een lichaam heelt
hoeven in samenspraak
niets meer te zeggen
omdat zij zich op
gekrenkte schouders leggen
lezen louter wat
tussen regels is gehoord
omdat zij spreken
zonder een overbodig woord…
Wat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 wat een kleine tijd
kijkt over mijn schouder
heen naar de ellendeling
de sadistische angsthaas
naar mijn grote broer
in het donker die ik
op zijn zijn aanspreek
op zijn vaderschap
op het gerucht dat hij
de stratenmaker is
van het barre kwaad
waarmee ik mezelf kwel
te laf voor groter leven
weet ik hoe laat het is
het is kleine…
Van klein tot harig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 kannen en kruiken, dit komt
nu zo maar in me op terwijl er net
andere woorden vloeiden die
meer aan scherven en dalen deden
smeden…
het smeden van het heren akkoord,
pionnen op het verkeerde bord, smakeloos
eten en de hond haar hoofd hing in mijn jus,
te smeken net als ik om het leven met wat
franje te mogen dragen, guirlandes om de schouders…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe troostvol is een blik vol mededogen
Een arm om je schouder, een woord vol begrip
Een vriend waar je altijd op kunt bogen
Als een zon die haalt je uit een dip.…
Hoe zou jij...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Omdat we thans nog leven,
zij het dan strompelen over een doornweg,
moet je't me maar vergeven
dat ik misnoegd, heel even
mijn armen zacht over je schouders leg.…
Wolken vol buien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Mijn hand rust nu met toestemming
op zijn schouder, dan weer even rug
afwisselend ook weer op zijn magere knie
nu ook hij zegt; ja ik begrijp je naast ja zie.
Achtergebleven gedachten
ze gaan niet meer in mist verloren,
wat nu ooit verwordt tot as en vervliegt
heeft de levenswil toch nog niet verloren.…
ja mam...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 geen zin
in al jouw vragen
kijk nou niet verbaasd
ach lieverd dat begrijp ik best
niet dat ik je niet vertrouw of zo
jij staat op eigen benen
en dat doe je goed
ik kan je zo wel loslaten
ik ben het aan het trainen
een moeder moet ook in stapjes
leren, net als jij
je bent en blijft een kind van mij
ja ja oké mam
hij haalt zijn schouders…
Inschrijving POZ
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Onvoltooide Zaken
“Jij stond zomaar op
..we hadden niet gepraat
..niet gewoon zoals dat gaat
..je stond zomaar op
..liet mij achter in de zon
..met wolken in mijn gedachten
..of we wel vrienden zijn
..vrienden zijn geweest
..of en hoe het anders kan
..en of jij ook zomaar bloot
..naast mij zou kunnen komen staan
..een arm om mijn schouders…
Bronsgroen advies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 Uitbuikers die over alles
hun schouders ophalen.
Of erger: die zeggen
'het is zoals het is '.
Onderwerpen waarover ik
een opvatting had
en waar ik me over opwond.
...het lijkt ineens
heel lang geleden
Anno Coronae…
Omwisselen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Stel dat: je hart in je hoofd zat
je tenen bij je schouders
stel dat je haren op je knietjes groeiden
je oren op de plek van je billen!…
Het is zó helder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
415 April, En de lucht is droog als
de schouders van een waterbuffel.
Sprinkhanen krabben aan het vuil,
wrijven met dunne poten over hun vleugels
waaieren voor de ogen van de soldaten in een
lage boogvlucht uit hun vleugels een waas.…
Alleen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
562 Voel op mijn schouders de zon opkomen,
het wordt vandaag een dag voor het terras.
Alleen blijf ik verder lopen,
alleen blijf ik verder gaan.
Blijf van binnen stilletjes hopen,
dat ik je ergens ook in je eentje zie staan.
Maar zoals mijn verstand me maanden al laat weten,
ben jij mij gewoon allang vergeten.…
Tussen primaten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 zinderende zon
allemaal marmeren beelden
de aap in mij is
steeds meer mens
geworden, sindsdien
en door de bossen geslenterd
een onvermoeibare zwerver
whiskyflessen gevuld met water
de mens in mij is toch
een beetje aap
gebleven, sindsdien
schilderijen mocht ik bewonderen
onder de adem van mijn meesteres
het leerwerk stevig om de schouders…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Ik draag mijn kroon,
schrijft hij,
op mijn schouders,
als een huis waarin ik woon.
Ik heb mijn eigen God.
Voor de spiegel
spreekt een stem in zijn hoofd:
Elk huis dat gebouwd wordt,
zal ooit instorten.
Elke dictator die oprijst,
zal ooit vallen.
Neem dit nachtelijk gewauwel
niet te serieus,
fluistert hij verder.…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 geen boom weet
dat vallen hem eens wacht
geen vogel
kent zijn laatste vlucht
wij dragen het einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert…
Algemene poëtische verordeningen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
293 Morgen gaan we buitenspelen
zet ik de zon op mijn schouders
en jou ernaast
worden we zwanger van stoute gedachtes
en foute woordgrappen
krijgt de driehoeksverhouding geen vervolg
stopt de groenteboer met werken
lopen kerken leeg
is de straat groener dan normaal
bezwijkt niemand aan drankgebruik of druk
blijven mama’s leven
krijgt rechts…
De file van vlees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
191 Honderdduizend schouders ritsen synchroon open.
Blikken fixeren de nekwervels van gisteravond.
Blauwe schermen lichten de tunnel bij.
Een traag estafettemodel van grijze jassen.
Niemand remt voor het uitzicht aan de flanken.
De horizon krimpt tot een strakke jas.
Voetstappen vallen samen in een doffe beat.…
met een speelse eenvoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
162 deze benen
hebben de Helikon
én de Olympus bedwongen
deze handen
bomen verzaagd tot molens
die ijdele winden opjoegen
deze schouders
konden al die verschillende wereldbeelden
nog verdragen of af laten glijden
met het grootste gemak bleven zij overeind staan
met de vloeiendste bewegingen kwamen zij overal doorheen
met een speelse…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
3.1 met 45 stemmen
17.278 Waar ik naar verlang vandaag
een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken…
een vleugje erotiek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.871 je keek,
ik voelde hoe zachte zijde
langs mijn tepels gleed
je lachte
toen je zag hoe
ik mijn schouders rechtte
nonchalant liet zien
hoe strak ik was
ik zag je spanning komen
je ogen dwaalden
langs mijn ronde lijnen
ik liet mijn knieen even vrij
mijn tong was
vochtig op je lippen
je handen streelden mij
ik vonkte op je huid…
Jij bent mijn zon
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
4.704 dan warmte te geven
Jij bent voor mij zo waardevol
Zo open en me altijd weer trouw
Vrolijk en belangstellend tegelijk
Dat raakt me telkens weer in jou
Je luistert naar al mijn verhalen
En bent behept met engelengeduld
Mijn tranen veeg je langzaam weg
Als ik jou mijn verdriet heb onthuld
Jij bent mijn zon in donkere dagen
De sterke schouder…
Houd me even vast .....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.140 Houd me even vast
gewoon even vast
Zodat ik kan voelen
hoe het was
'n Arm, een schouder
om op te leunen
Een lief woord
'n vriendelijk gebaar
Een woord, een zin
'n lachend begrijpen
Een verdrietig zwijgen
'n hoopvolle blik
Een glimlach, een wenk
'n woordeloos spel
Slikken en doorgaan
'n roep om geluk
Twee zielen
één gedachte…
Strijk en zet
gedicht
2.1 met 507 stemmen
138.195 Ze strijkt zijn schouders
achter de ellebogen
-zijn gekreukte imago glad-
en hangt hem in de kast.
Ze trekt haar jurk uit,
vouwt zichzelf
open, stijft haar minnaar
en bevochtigt de lakens.
-----------------------------------------------
Uit: 'Naastenparade', 2002.…
anorexia
hartenkreet
4.5 met 46 stemmen
3.845 toch niet slagen
Mijn wensen vergeet ik
Ik moet de stem behagen
Steeds zwakker wordt mijn lichaam
Steeds sterker wordt mijn geest
Tegenstrijdige gedachtes
Daarvan baal ik nog het meest
Mensen die denken dat het goed gaat
Ze komen niet door de muur heen
Een muur die ik heb gebouwd
Gemetseld steen voor steen
Stiekem wil ik toch die schouder…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 ik ben je
achterna gegaan
je schouders
iets gebogen
pas op de hoek
heb ik je ingehaald
ontmoette toen je ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen…
Ongeloof
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.181 Soldaten met geweren op de schouder
maken het geweten van de wereld kouder.
En ik schreeuw luid: We zijn verloren.
Want we zijn aan George Bush overgeleverd,
als hij weer eens over de wereld zevert
...dat Amerika zo mooi is en zo prachtig.
En dat hij vijanden zal gaan bestrijden,
weer miljoenen die straks gaan lijden.…
Tegen avond
gedicht
4.0 met 15 stemmen
10.270 Dieren springen op tot mijn schouder,
mijn hoofd blijft stil;
ik word niet bleker - enkel ouder
mijn trots, mijn wil.
Nooit zal u een leven meer in tel zijn,
mijn licht, dat vlucht!…
MAAR OOIT (de ridder)
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
940 Er wordt een arm om je schouder gelegd,
nee, er hoeft even niets te worden gezegd.
Laat de stilte maar voor zichzelf spreken.
Nu nog ervaar je het verdriet en de pijn,
en weet je hoe het is om alleen te zijn,
hoe het nu voelt om je hartje te breken.…
de engel van de grote raad
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.650 (magni consilii angelus)
onderduiker
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een juten zak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt…