Hartenkreten over filosofie

Verdwaald in een onbekende ruimte Overal gevoel van angst Niet weten hoe je eruit kan komen Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen Niet weten óf je er levend uit kan komen Er kan van alles gebeuren Er zijn gangen met rook Ruimtes met water Kamers met valkuilen Zichtbare afscheidingen Ook ónzichtbare muren.. .. begrenzingen…

Een maalstroom voert me mee onderhuids, als sterveling in wispelturige buien van de zee in vrije keus bestaat geen drenkeling op een ver vulkanisch strand aangezogen door billek land, het zwart herontdekt de kans voor lijfsbehoud, omarmt een droom in stil gebaar. Voortdurend in beweging, gekleurd in strakke integriteit, fixeren vogels hun…

Zoals koorts ook goudkoorts kan heten van wanhoop tot euforie is dat wat het oplevert.…

Op bevel van mooie en liefdevolle gedachten wordt het lichaam bekleed met jeugd en schoonheid…

Door hier te blijven zitten Miezerig voor het raam Mis ik zo veel van het leven Een gil, een lach, een traan Door hier maar wat te staren Ogen zonder glans Kan ik niet verder zweven In sferen en in dans Door hier maar wat te suffen In denken zonder doen Kan ik toch nooit iets geven En krijg ik nooit een zoen…

Als ik er niet meer was Zou men mij dan vergeten Zou men vergeten Hoe ik eruit zag Hoe ik rook Hoe ik klonk Hoe ik lachte Als ik er niet meer was Zou men zich dan alleen Mijn verdwijning herinneren Of ook hoe ik was Hoe ik eruit zag Hoe ik rook Hoe ik klonk Hoe ik lachte Als ik er niet meer was Zou men dan nog aan mij denken Als…

Ik volgde Cousteaus voetsporen ver van de mensheid vandaan Tropische reizen met gouden paleizen meerdere vrouwen tegelijk plezierend Het heerlijkste eten opgediend dromend op aarde en daarboven God de Duivel met zijn demonen uitgedaagd, verslagen en bedrogen. Angstig besef ik dat mijn dromen bewaarheid zijn en het zal moeten vinden in…

Het licht is de kracht waarnaar de bloem bloeit, de vogel vliegt en de mens zoekt.…

Het typeert ons mens-zijn een antwoord op elk excuus op een zachte manier. Het is nooit een heden ik ben ... , net nog bezig direct vervlogen, of was ... al een tijdje geleden. Het is een mytisch woord alsof het mag bestaan manipuleerbaar elk moment om argwaan te vermijden jezelf een goed gevoel geven.…

belediging of compliment waar gaat het om streven naar minder of meer dat maakt het verschil er te zijn los van leven en dood en van gunst en haat er te zijn voor de ander…

De oorzaak van alle ellende in de wereld ligt aan ons denken in de verkeerde richting…

Haal alles uit het leven en hou van wie je bent Leer weer in wonderen te geloven geniet van elk moment Geloof in jouw aangeboren kracht ook al kost dit wat tijd Leer deze te gebruiken en ontvang in dankbaarheid Laat het verleden los al het negatieve wat in je leeft Je kunt je leven pas helen als je anderen vergeeft…

Als de woestijn zijn zandkorrels moest betalen Zou er geen korrel zand zijn om mee te nemen.…

Waar stopt de grens van het filosoferen, met een rondtollend hoofd in een lichaam dat veroudert? Is het zinvol je hersenen te voeden, met de kronkels van een onbegrijpbare geest? Kunnen we echt nog diep nadenken, als het goed is en geen voldoening mee hebben?…

Met dat beetje kennis, ja, mede- weten. Wat als dat vervliegt? Nergens heen of ergens, ja, weder- keren. Terug naar hier en nu. Anders nu of, beter, ja, uitge- rijpt. Maar toch dynamisch dus. Zodat wij mensen, immer, ja, onont- koombaar, blijven in het ongewis. Weten is meer dan kennis.…

De zon schuift Steeds maar achter wolken Wolken steeds maar Voor de zon Ik weet nog goed Hoe deze morgen Zonnig Wolkenloos begon…

Ik was zo iemand Die de stilte Vulde met verbaal rumoer Echter Leidde het zo zelden Tot Een opgelegd pandoer…

Ik heb weleens Begeerd Dat Het vele goed zou zijn Maar… Ik heb nu geleerd Dat Slechts het goede Veel is…

Op de weg van al je dromen, wacht aan ‘t eind een paradijs. Door je kracht zal jij er komen, al is het, soms, een lange reis.…

Dat je soms niet goed weet wat je voelt, ermee bedoelt, en daarom ook maar liever vergeet. Dat je soms wel eens denkt hoe het zit, is het dit, dat altijd weer die leegte wenkt. Of dat je soms wel eens ziet wat niet is, vals gemis, want het kan ook eig’lijk helemaal niet. Misschien in ‘t geheel niet weet wie je bent, niemand kent…

Het boek dat ik nu opensla Heb ik al vaak gelezen Van kaft tot laatste pagina Heeft het zich reeds bewezen Maar steeds opnieuw Lees ik weer iets Wat ik voorheen niet zag Dat is het leuke met een boek Dat dat ook kan En mag Je laat je soms verrassen Of las het eerst verkeerd Goed lezen is belangrijk Dat heb ik wel geleerd…

Ik ga de zon zoeken Het kleinste beetje licht Dat door de dikke wolken priemt Openbarstend als een bloem. Ik laat mijn huid verwarmen Mijn geest verlichten. Om vervolgens de wereld aan te kunnen En alle gaten te dichten. Ik ga de zon zoeken En laat de stralen me omarmen. Ik doe mijn leven uit de doeken Breng de problemen aan het licht…

Het is met ogen net als met de zee aan de oppervlakte zie je de diepte niet…

Negativiteit is iets dat zich in de ziel bijt Iets wat onze innerlijke tempel ontwijdt Waar je met zoveel moeite tegen strijdt En dat zich tergend langzaam uitspreidt Waardoor het hart zich pijnlijk openrijt Positiviteit is iets dat de geest verblijdt Iets dat je vredig en blijmoedig belijdt Waardoor het gezichtveld zich verwijdt Al gun je…

Hij heeft een jolig gezicht, Zoals die modieuze menen Heeft een zeer gedegen auto En heeft het voor het zeggen Zijn gezin is heel erg blij Papa is toch zo’n goeie Hij geeft geld en macht Doordat hij zo hard werkt Totdat vader doodging En zoonlief bedroefd was Omdat wat zoonlief sierde Rond hem louche heen lag Wat de gezonde geest…

In slechts één taal verricht de dichter zijn poëzie en kladt vervreemde woorden voor zich uit en spelt verdoemenis met tekens uit den vreemde ***************************** Hoe dicht is de nacht als tonen van weemoed zich buigen over verzoening waar eens het zwaard gespleten persoonlijkheden achterliet in het moeras waar de dood ogenschijnlijk…

De standvastigheid is mij Ontnomen door het lot Waartegen ik noch anderen Zich kunnen wapenen. Ik zal het pijnlijke lot moeten Leren te willen, om te kunnen Leven met het lot, en datgene Gewillig te nemen, welke mij schaadt Dan pas laat de roest los welke mij Weerhoudt mijn geest te bewegen naar alle Standvastigheid, niet verzwakt door…

Wegvliegen als een vlinder Vederlicht Op de vleugels De tot poeder geworden zorgen Waarvan de wind Een zachtgeel wolkje maakt...…

kunst met naald en draad gaat niet gemakkelijk op tussen twee regels maar door het oog zelf te gaan werpt wel zijn schaduw vooruit…

Als de avond valt Is hij de donkere schaduw Als hij een blok op het vuur gooit Is hij het droge hout Als hij de gordijnen sluit Is hij de stille nacht Als hij naar bed gaat Is hij de sleutel in de deur Alles kan hij zijn Terwijl de sterren stralen In een donkere nacht Hij denkt aan morgen En hij is de trap naar boven Hij zet een raam…