1980 resultaten.
Je wanen in het overal
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
699 kijken naar de opkomende zon
die haar armen spreidt
over hoge toppen
als een perzisch tapijt
langzaam neemt zij bezit
van de nachtelijke maan
wat een rust er heerst
'k zou naar de top willen gaan
daar heel even vertoeven
kijken over het stille dal
geen niets meer behoeven
je wanen in het overal
een mooie sterren regen…
winterdeken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
875 niet alleen de nacht
schermt licht af van
helder waarnemen
waarin dromen mij soms
ongevraagd meenemen
naar diepe dalen
van verwarring
ook de dag kent momenten
van onzichtbare schaduwen
gevoed door gevoelens
van verkrachte woorden
zij overvallen soms mijn gemoed,
zomaar, zonder te schuwen
een muur met
een zacht fundament
is…
Op zoek
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.035 Maar ik blijf aan tranen gekleefd
en daal neer op de wangen van een kind.
Ik ben als een vlinder.
Fladderend tussen bloemen en struiken
ga ik op zoek naar de zomer.
Maar ik sterf voor de dag om is
en zijg neer in de haren van een kind.
Ik ben als een roos.
Geurend naar de zon en de aarde
ga ik op zoek naar een beetje warmte.…
Ik wil mijzelf zijn .....
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.185 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendlicht
Op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
Ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond zijn
de sproeten in je gezicht
Ik…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Breek aan, gij heerlijk morgenlicht,
En kleur de grauwe dalen!
Een glimlach van Gods aangezicht
Verkwikt ons in uw stralen.
Gij komt: de nevels rollen op,
En als het bloempje uit zijn knop,
Zo breekt met nieuwe luister
Het Leven uit het duister.…
berusting
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
2.456 ze woonde in het dal van pais en vree
zo ogenschijnlijk innerlijk tevreden
obstakels werden, levenswijs, gemeden
en ’s middag dronk ze kalm een kopje thee
de kater op haar schoot had geen idee
van onrust uit een sluimerend verleden
de bange blikken, schijnbaar zonder reden
hij onderging haar strelingen gedwee
ze vond haar weg, manmoedig,…
De Gletsjer smelt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
684 Aan de bodem tot ijs verdicht
Het schuift over een ruw bed
Steen verpulvert in zijn stroom
Zand, leem en keien
-Die krassen in zijn flanken-
Stapelt hij voor zich uit
Smeltwater mengt zich door kruimels rots
Hij rolt zijn tong van melk uit
(Traag…Eén meter per dag is genoeg)
Zo likt en kantelt hij de mummie
En spuwt hem uit
Het dal…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben je meer dan speelbal der getijden
het heeft geen zin om Nereus te bestrijden
de zorgen schuif je op de lange baan
je wandelt langs de Daal…
Pauze
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
611 Een blikseminslag heeft jammerlijk snachts
In samenspanning met wind en regen
De electriciteitstoevoer onverwachts
Lamgelegd en nu zie ik ongenegen
Geduld oefenend vanaf het balkon neer
Op de grazende veestapel in het dal
Met nevel nog bedekt en apprecieer
Hoe hun tongen maaien en een aantal
Reigers zich bij de kudde voegen stil
Contrasterend…
WAAR VERZINSEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Gelijk zachte kalme sneeuw
dalen sprookjes neer
op de kinderlijke geest
geven ijdel vluchtig vermaak
elke vertellende vlok heeft
luchtige kantkleedjes in zich
bewerkt met
sierlijke hemellichamen
en wonderwezens
die
onnaspeurbaar zijn
als Gods geheime wil
voor het wijde heelal
stil wijzen
naar het ons ontzegde Rijk
maar
hun eigen wereld…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 Remco Campert aan Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je gekwetstheid door het leven heen
vroeg om:
opnieuw te gaan naar de heuvelen en dalen
van het verre land
waar de lichtflits
je ziel zal omarmen
op zoek naar momenten
in grijze dagen.…
Ware Wanen
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.454 Wie is er nu het bangst
Voor zijn eigen angst
Gekronkelde gedachten
Die realiteit verkrachten
Wie voelt zich gekeeld
Zwart in eigen spiegelbeeld
Gebroken verwarde ziel
Verwaarloosd zwak fragiel
Wie gaat door diepe dalen
Blinde angst om te falen
Weggezakt in het duister
Enkel nog triest gefluister
Wie leeft in ware wanen
Vlucht in…
Vinokoerov
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.185 Met bloeddoorlopen ogen een etappe binnengehaald
was zijn eigen-waarde nog geenszins gedaald
Na controle kwam het antwoord: zeer positief
bloed van een ander, ben je dan dom of naief
De baas bonjourde zijn verslagen man
resoluut retour naar Kazachstan
Vino ontkent, komt misschien door mijn val
zijn hersens liggen waarschijnlijk nog in 't dal…
Verwachtingen kweken teleurstellingen
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
2.111 tegenvalt is dat vervelend
maar laat je daar niet door vangen
Stel je verwachtingen bij misschien
teleurstellingen kun je vermijden
Door minder van iets te verwachten
zul je er dan minder onder lijden
Des te hoger je jezelf laat stijgen
des te dieper is daarna de val
Dus blijf reeël,beide benen op de grond
en je bespaart jezelf wéér een dal…
queeste volbracht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 halsstarrig de blik
op de horizon gericht
reist de geheimenbewaarder
langs bergen en door dalen
zijn queeste duurt reeds jaren
zijn mond en schoenen gapen
zijn kleding vervalt tot draden
door het lang en eenzaam gaan
niet eenmaal ziet hij om
zijn blik blijft naar de horizon
zijn schatten en zijn leven
kunnen geen terugblik velen
drie…
kwestie van weer in blazen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
914 blijvende leegstand is onbezonnen
zagen we eerder al in slochteren
de prijzen van huizen en de bodem dalen
voelt niet veilig zodat de bewoners balen
inblazen kan en lubbers zegt niet dralen
bovendien met die loze ruimte onder de grond
zeg je tegen CO2 importen toch geen nee
goed voor de vastigheid en de portemonnee
bos geeft aan de zorg…
De gevangen vlinder
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.674 stralend spreidde hij z'n vleugels
toonde hij vol trots zijn kleuren
maar voelde zich gevangen
diep binnenin
vloog hij over heuvels en dalen
snoepte van de mooiste bloemen
worstelde met zijn kracht
die zich 'n weg naar buiten zocht
vol energie en met zijn gulle glimlach
genoot hij van zijn leven
structuur was zijn leidraad
nieuwe dingen…
Gaza's lot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Uit azuurstof blauw gedragen vogels
dalen helvuurbollen in fosforsneeuw
scherp geslepen wapens van de hebreeuw
smelten moordend traag, wreder dan kogels
zandstrook in rokend beton bedolven
draagt de druppels van een verloren volk
lekkend over land, doorkliefd met een dolk
geen strijder stopt, zij sterven in golven
vrijheid is in de tunnels…
Vergruisd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
426 Mijn afstand onttrokken
aan het oog, wijst
het niet waar ik was,
maar loopt steil omlaag
door het kristallen gruis,
naar een dal waarin ik mij
niet durf te wagen, waar ik
het huis verliet, wat ruimte
biedt, voor nooit gestelde
vragen en verder verval.…
Aids
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
805 vermoord, door de gifwolk uit
het zwarte woud, je oneindige stem, klank
van een sprookjesfee, is weggeëbd naar het
gebied van Thanatos, er zullen resten van je
ziel, die in het harnas verbleef, komen spoken
rond de doktoren, die zand uit de ogen wringen,
waar het zicht op de goudfontein verdween,
kom terug, uit de geest van mijn letters
naar het dal…
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Dikke klotsende regenstralen,
die met veel geweld uit de hemel dalen,
vormen met hun waterfonteinen
plassen als vijvers op straten en pleinen.…
Dans toch weer met mij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
665 Ik wil het niet, ik wil weer met jou dansen
langs sterren, maan en heelal
dans je met mij mee, omhoog, vanuit dit diepe dal?
Laten we toch weer dansen voor het te laat zal zijn
mag deze liefde, eens, voor eeuwig zijn....?…
- De waarheid wandelt -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
668 De waarheid ze wandelt,
verblijdt en waadt zich compleet
door sprankelende beken en rivieren
door diepe dalen van bronnen van leugens
en wegen van dorens.. grijze torens,
getuigenis van onze rechter hersenspinsels.…
Lang geleden.
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.583 In de donkere winternacht werd
een kind geboren, diep in het dal
in een oude stal te Bethlehem.
Waar Engelen het kindje door
hun lied een welkom lieten horen.
Herders spoeden zich naar de stal
hun schapen warmde het kindje,
dat lag in een kribbe gevuld met stro.
Een kind dat was gekomen, om vrede
te brengen tussen alle mensen.…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs versteende gletsjers, om
uiteindelijk op het gladde ijs en
door het doolhof van mijmeringen
te dwalen, scheer ik langs de diepe
dalen…
Boerin in Iviers
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.839 Elke dag nog praat ze
met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnendraad in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs…
Toekomst van nu
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
640 Rotterdam Station Centraal
perron 4 heb ik verlaten
als ik van de trap af daal
zie ik wezens die niet praten
Haastend naar hun daagse dingen
duwend,trekkend,vlugger,sneller
aan het oor,'t mobiele zingen
van een telefoonkaartbeller
Uit de trein de metro in
naar de bus of even tremmen
flappen geld vanuit de pin
stomweg met de stroom mee…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 schitterend schouwspel
in de donkere lucht
waarbij anderen soms
wegkruipen en ik weer
ademloos toe sta te kijken
natuurgeweld in alle kleuren
energie die loskomt
en stroomt, regen valt
stromend naar beneden
veegt straten schoon
laat het stof dalen
lichtflikkerend schouwspel
in het buitentheater
met donderend geweld
laten de natuurgoden…
Van klein tot harig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 hoe klein is mijn vaas
met bloemen, hoe diep
wortelt mijn aarde in het
bodemloze, het bodemloze
van het hart de liefde en trouw
in kannen en kruiken, dit komt
nu zo maar in me op terwijl er net
andere woorden vloeiden die
meer aan scherven en dalen deden
smeden…
het smeden van het heren akkoord,
pionnen op het verkeerde bord, smakeloos…