2212 resultaten.
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 laat me een paasmens worden:
die uitdraagt dat leven sterker is dan de dood,
dat geen verdriet honderd jaar blijft duren,
dat optimisme bron is van energie.
laat me een paasmens worden:
die stenen van onbegrip wegrolt,
die heuvels van misverstanden slecht,
die anderen laat zwemmen in een oceaan van goedheid.…
VAN KRIMPEN BACK IN TOWN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
639 Door 'duur' van Krimpen, nog
veel meer puur: van Krimpen:
Kunsthal en vele musea waardig
Van Krimpen niet meer weg te denken
UIT AMSTERDAM, HET TIENDE STRAATJE, DE HAVENSTRAAT 20: VAN KRIMPEN.
Deze hartenkreet draag ik op aan Wim van Krimpen en Wim Pijbes voor wie ik deze hartenkreet heb voorgedragen op de openingsdatum 10 september 2011…
stil de wil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
609 dit is van willen het begin
de spin heeft haar web gesponnen
en zit er doodstil middenin
het grote wachten is begonnen
mij schiet nu even niets te binnen
we wachten wel de spin en ik
zij op haar prooi en ik op zinnen
wij vangen duur in ogenblik
een zwerm zwaluwen in het zwerk
zwiert rond de toren van de kerk
mij prikt een mug,er krassen…
Vannacht heb ik...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
645 Maar deze droom herstelt toch weer de bruggen
tussen de vreugde en de rauwe werkelijkheid;
zowel het ene als het andere blijven duren
een leven lang, ze hebben alle tijd.…
De macht ontvalt de mense aleer hij 't weet
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.882 Het leven zelf doet 't leven dood, en 't is
dat wij geen duur en hebben, 't grootst gemis
van al dat ons ontbreekt. o Duurzaamheid
oneindig, al omvattend, uitgebreid,
die, onbegonnen, nimmer sterven zult;
die 't wezen van het wezen heel vervult,
u ken ik, ja, heb dank; u ben ik?…
monsterlijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 wat we vinden in ‘t totaal
de wereld draait door en
het verhaal
beschrijft twee kanten
alle kranten staan nu vol
van dit vertrek
en van een man wiens nek
zich wit wast
in de haren van een valse god
‘tot dan’ zeg ik, ‘tot ooit’
want nooit zal ik
een Marokkaan
de waan verwijten van
schijnheiligheid die –toch verbannen-
op den duur…
Naamloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 volle luister
het zachte licht op half duister
de lendenen een trampoline
begeerte toont zich uitvergroot
onder het manend baldakijn
als meesteres op haar terrein
verzacht zij zo veel herennood
hort sik met de Janplezier
de een er uit de ander in
laat lustig met de suikerspin
dollen in het speelkwartier
het tijdverdrijf is kort van duur…
Fanfare
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 het zal niet lang meer duren.…
gestolen gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
735 (bewust gestolen zinnen
uit bekende gedichten
als een fraaie collage)
alles is veel voor
wie niet veel verwacht
veel liefde ging verloren
in de wind en wat de wind
wil zullen wij nooit weten
het zal lang duren
maar de tijd zal komen
die tevergeefs om
zachte woorden smeekt
een taal waarvoor
geen teken is
in dit heelal
verstond ik…
Stukje hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
848 de grandeur van barok
en de gedachte aan de rok
die je ooit kocht, waarin jij beeldig,
waarop ik dolletjes was
maar überhaupt veel te duur,
vond je.
het orgel dreunde hemelen open,
mannenstemmen loofden het lot van de heer.
een knipoog van Ernest Claes ontging
me niet. er was zon en kippenvel
en een god onzichtbaar stil.…
remslaap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verzaken in een maaltijd
gelijkend op honger, op
geannuleerde genade
als voorzetsel buiten zinnen
laten we de volheid
van hunkering doorgronden
laten we afwijken van stoepranden,
elk fossiel kun je ontkalken
samen gaan we bestaan om
werelden in kaart te brengen
sta op, verleng het
daglicht met uitgestelde slaap
doorleef de duur…
depressie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
519 soms voel ik me eenzaam…
zo alleen tussen vier witte muren
zit ik naar de zwarte cirkeltjes te gluren
die mijn halfgesloten ogen
projecteren op die witte muren
de seconden die dan uren duren
wanneer mijn geest gaat zweven
en spontaan mijn hartje laten wenen
maken mij zowaar ellendig lam
mijn handen rillen en zo ook mijn hart
kleuren mijn…
Honinglief (Lonicera nixa)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
375 zult me heerlijker kussen
dan ik heb gefantaseerd, ja
zo lief
als jouw woorden, jouw lichaam
zal me laten voelen wie ik ben
jouw Honinglief
jouw nectarkelk wil ik zijn
ik geef je alles, kom
mijn suikerbekkie, zuig me leeg
En laat niemand zeggen 'Meisje Toch
wat heb je mooie dromen, je weet
toch wel dat bloemen verwelken
en winters duren…
in je hoofd varen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 getooid met dichte
brede kronen in het
drakenbloedbomenbos
staar ademloos naar
het ontzagwekkende
terwijl de klei onder
je schoenen kleeft
lange puntige bladeren
plukken neveldruppels
als de oceaanmist over
Socotraanse toppen jaagt
waar is je oog voor
ingekerfde wonden
op stammen van
duizend jaar
het drakenbloed
wordt duur…
Zonder jou...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
711 Hoe lang zal dit duren?
Ik weet het niet.
Al denk ik vaak: ik zou…
het is mijn leven,
maar zonder jou.…
UNZE LEVENSDAGEN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
599 De dagen van ons leven
staan in Zijn levensboek geschreven
onze weg heeft Hij
nauwkeurig uitgetekend
duur en afstand
precies berekend
toch is die weg
niet voor iedereen
gelijk, voor d’ ene
loopt hij over rozen,
voor d’ andere door
slijk, voor d’ ene kort
voor d’ andere lang
maar eenmaal aan
de grote doorgang
is niets meer van belang…
Doekval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Beroemd stond ik als duur te boek
tot kenners die zich zelf benoemden
mij redeloos ontroemden.
Hun hoon mijn loon werd ik een epigoon
zelfs kloon genoemd: zo viel voor mij het doek
wat heeft men toen een geld verloren!
Maar dat was aan rijke dove mannen oren.…
Haperen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 Ik word kleiner, te klein
voor alles en iedereen
die ik ken, steeds meer
valt er af
van mijn wereld
Aangewezen op vrienden
die mij nodig hebben
Er lijkt dus niets veranderd
maar zo is het niet
niet zoals het was
niet wat ik waard was
Ik weet te goed wat het is
om bedrukt de dag
te ondergaan
Het kan lang duren
dat ik er even niet ben…
Haiku van het hart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
639 een pompende beat
waar het van volloopt
in gouden hart en nieren
het biedt ruimte aan
vier gulle kamers
gevuld met warmbloedigheid
gevoed door stroming
in lichtvoetigheid
dan weer in zwartgalligheid
twenty four seven
kloppend aan het werk
haalt het pakken van het hart
voert het hartzeer af
and the beat goes on
zolang leven duren…
Bart, café de Plak I
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Hoe kort ons scheppend ogenblik mag duren,
het is genoeg, om dit cafébezoek
voor altijd vast te leggen voor een boek
dat later mijn geheugen bij kan sturen.
Bart zal wel mooier worden met de jaren,
zijn haar nog zwarter dan het nu al is.
weerschijnend in de glans van het verleden.…
Bozeboer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
887 loopt als een tiet en het stinkt er naar sheet
De avond is ongemak, staand in hun plas
de voedselbank is er niks bij
wel de beer
in silo's die vol zijn, en rondom
in sloten
open geloosd vanonder hun staarten
Bozeboer koeiemesthopen bij vaarten
drie meter opgetast piles
full of shit
vlag omgekeerd en mestdeportatie
dat heet met een duur…
familietrekken
netgedicht
4.4 met 48 stemmen
342 geleden heeft de
huidttatouage een
geweldige vlucht
genomen daarom
is men begonnen
aan het veranderen
van vaste plaatsen
oren, neus en andere
oppervlakten krijgen
versieringen zonder
dat de funties daaronder
te lijden hebben ook
de voor en nazorg
wordt medisch begeleid
omdat fouten nauwelijks
te herstellen zijn en de
ingrepen te duur…
Bioresonantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 ‘k Was naar lezing over resonantie,
wat een apparaat alles detecteert
Héél uitgebreid gaf ‘t aan
wat tekort en wat teveel
Degene die het apparaat bediende
zei ‘t ook op afstand
met wat haar, foto, nagel van cliënt
Daarna kon ze elke dag wel
alle golven sturen
Leken leken
‘t dure apparaat te willen kopen
Ik vroeg me
of we zijn…
Woordenbrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 Ondanks niemand hem verstond,
Bleef de stroom duren,
Een stroom die nooit verstomt.
De woorden hoopten zich op
Tot een woordenberg,
Waarin niemand de weg ooit vond,
Laat staan begrijpen kon.
Wijl hij niet is gestopt,
Ligt hij nu bedolven onder die berg,
Zonder erop prijkt ’n kruis,
Met ’t laatste woord op zijn zerk.…
TRUMP IS EEN COOLE EXTREMIST
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
380 Het laat kokende Trump
intrinsiek volledig koud
dat een ICE-agent (Immigration and Customs Enforcement)
een jonge moeder van 37 jaar
in haar auto heeft doodgeschoten
want veelal ICE-koude Trump
is niet te peilen, te meten
op zijn lichaamstemperatuur
warm of guur en voor welke duur
hij is volledig doorgeschoten
wie of wat, 'who' is Donald…
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
377 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal niet meer lang duren
dat we verdrinken, we willen niet…
De wilde perenaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
296 Wat jammer dat ik niet gekeken heb
naar witte bloesem van de wilde perenaar;
nu is die alweer weg, het blijft niet duren
zo is het met ons leven ook wel, dat is waar!…
DeepL
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
152 Ik had er nog nooit eerder van gehoord
U wel misschien, wellicht uw overbuur
't Is een handige tool en toch niet duur
En ook je woordgebruik wordt niet gesmoord
't Is eigenlijk een minilexicon
zo'n app die ons tot luie wezens maakt
je slikt zijn woord, maar of die wijn ook smaakt
hangt af van wat je denkt dat beter kon
DeepL is geen uitputtend…
De RegioTram
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
614 Het zit wethouder Dekker weer niet mee
Ze blies te hoog van de Martinitoren
En ziet haar tramproject toch nog ontsporen
Maar Karin broedt reeds op een nieuw idee
Groen en goedkoper...ja ze weet het al
Met deze Hopper kom je overal…
La durée
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 Bonjour ma chère,
't is inderdaad een feit
het pièce de résistance
zit in de uren- en minutendans
van de durée,
de innerlijke tijd
de zinnenprikkelende buitenkant
is tijd die slijt
verglijdt als brandend zand
dat glipt,
verdwijnt door onze hand
Voor M.W.…