1227 resultaten.
Waar de sterren van liefde bloeien
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
796 Alleen het licht van de liefde kan geven
de schittering van een onsterfelijke glans
zolang die in ons, de zin blijft van ‘t leven
geeft ze wie ons nabij zijn een eerlijke kans.…
Ze is mijn engel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
636 Kijk nog even heel diep naar je twee kleurige ogen
die met parelmoeren glans weer schitteren in het zonlicht
Van vroege dag tot late nacht ben je overal even veel aanwezig
O lieve vriendin en mijn liefste, je bent mijn teder beminnelijke engel.…
Ooit
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
459 Tel grijze haren
hier en daar een glans of gloed
jong van geest, nog steeds
Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen
door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en
kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd
Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
Hoe Venus de ziel beroert
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
570 Ze danst met kleuren die het
leven een glans geven, vol rijkdom en warmte, waarbij haar schoonheid slechts tijdelijk lijkt.…
De kloof
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Ik ben het gewone volk, zonder macht of glans,
Waar elke emotie het leven omarmt.
Een hart vol liefde, een ziel die danst,
Terwijl de hoger geplaatsten zich aan hun trots verwarmt.
Ze stijgen hoger, in torens van steen,
Maar ik weet wat ik droom, ik weet wat ik meen.…
AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN
poëzie
3.6 met 19 stemmen
4.955 Kwam ’s levens toorts aan glans t’ ontbreken,
Aan vier en vlam en Hemels licht,
De zon zou aan uw schoon gezicht
En ogen zien haar toorts t’ ontsteken,
Aan die turkozen. Men beloof
Zich niet, verwaand, dat vier te malen;
Bij zulke levendige stralen
Is d’ allereêlste verf te doof.…
De wedergeboorte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
745 Ik had geen glans in mijn ogen,
en mijn stem klonk gebroken.
Maar ik liet het niet merken,
ik verborg het achter trots.
Ik heb alles altijd afgewogen,
liet vaak dingen onbesproken.
Ik behoorde tot de sterken,
eenzaam op mijn hoge rots.
Mijn verdriet verschool zich achter een lach,
tegen beter weten in hield ik me altijd groot.…
Harsgeur
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.573 Gulzig zoek ik troost in de gedachte:
Een stervende ster houdt haar glans.
We horen haar reutel niet.
Jouw laatste lettergrepen hadden geen betekenis.
Til hem niet op met dure verzen.
Til hem op zonder leugens.
We geloven en beloven
dat een vrolijke vrede jou omhelst.…
VRIJT, WAAR JE ZIJT
poëzie
3.7 met 18 stemmen
8.989 Daar krijgt de vis een minne-droom;
Want als hij ziet die schone glans,
Zo keurt hij ’t voor een goede kans,
En, mits hij ’t listig vuur bemint,
Zo komt hij zwemmen voor de wind,
En springt dan vaardig in de boot,
Dat is, te midden in de nood;
Want, met de malle sprong geschiedt,
De visser staat niet slecht en ziet,
Maar grijpt terstond de…
Het graf
poëzie
4.0 met 31 stemmen
10.571 't Gewormte kent geen schoon, geen glans, geen majesteit;
Het aast op vorst en slaaf met de eigen gretigheid;
't Verteert gevoelloos, stil, met de eigen scherpe tanden,
De zachte maagdenborst en 't hart van dwingelanden.
De Dood verzorgt zijn dis en zamelt prooi in 't graf.…
Mijn spiegelbeeld (eenakter voor twee personen)
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.625 een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in diesem Lokal, braungeraucht
sehe ich im Glanz eines Fensters:
ein reflektierendes Selbstbild
es ist das einzige,
das ich, unabsichtlich,
mit dir teil
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in de
glans…
En zo het dan een waan is
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.393 II
Maar 't is niet waan en dat weten wij allen
Voor wie genade op hun levenspad
Het milde licht ener waarheid deed vallen
Waarvan hun hart nimmer de glans vergat; -
Die nooit haar warmte in hun hart ontbeerden
Voor wie iedere beet die hun mond at,
In zoete kracht en zaligheid verkeerde
Omdat de liefde haar gezegend had.…
Het leven heeft ons ten dans gevraagd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
950 Laten wij des levens tango
nu niet langer overslaan
Straks zal er geen noot meer klinken
bij de muurbloem die vergaat
Leef de dagen musicerend
glans als het zonnigste goud...
Treurnis geeft ten lange leste
slechts een meesmuil aan de geest
Laat ons zwieren zo gelukkig
op des lente ‘s levensfeest…
Ballade aan de maan
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.519 Ik ben maar liefst met u getweên,
gij zijt althans niet van de blijden,
gij kunt begrijpen, dat ik ween,
wen gij uw tere glans gaat breiden
en dromen weeft om dorre heiden,
een parel tovert in een traan....
Gij zoudt mij willen leeds bevrijden?
....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.…
DE VOGELS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.441 De glans van 't zonlicht is verduisterd,
De nevels rijden door de lucht:
0, wie de vogel mocht gelijken,
En ijlen naar een warmer sfeer! ...
De winter doet de vogels wijken,
De lente brengt de vogels weer.…
Je bent mijn ster
hartenkreet
2.8 met 45 stemmen
718 Kijk naar boven en zie zelfs tranen van sprankelend
glans uit jouw ogen naar beneden stromen, regens met tuiten
huilend langs jouw wangen die emoties en gevoelens raken tot wanneer
zij zullen landen in het zilte nat, een bad waarin mijn woorden sterven in een stilte.…
Ode aan een vlinder
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
435 Open, onbevangen en nieuwsgierig fladdert jouw glans
rustig voort tussen de kronkelende lijnen van gras en takken in een
landschap waar glooiend groen zich van haar beste kant laat zien tot wanneer
laatste zonnestralen hun blik nog even werpen op jouw verschijning; een schaduw nabij.…
Verbonden met jou
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
555 Kijk naar boven en zie zelfs tranen van sprankelend
glans uit jouw ogen naar beneden stromen, regens met tuiten
huilend langs jouw wangen die emoties en gevoelens raken tot wanneer
zij zullen landen in het zilte nat, een bad waarin mijn woorden sterven in een stilte.…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Sterren fluisteren
aan wolkeloze hemel
vol glans en glinster.
Hoe laatste restanten van een dag nog even
aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt
avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt
Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Tussen borders in groen en gouden glans,
waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans,
daar ligt een tuin in volle pracht,
die al het wintergrijs vergeten doet
Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt,
waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft,
klimt het groen omhoog, omlaag, opzij,
een symfonie van bladeren, wild en vrij.…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Hij kent het verhaal van zijn ondergang,
we zien de glans van de zee
tussen galappels en distels, een zeil in de verte.
Alles slaapt. Geef mij een ander leven en ik wil het niet.
Schelpen en krekels, mijn kelk is vol eeuwige middag.
De stroom waaruit ik gisteren dronk had koel, helder water.…
Dromen
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.591 De warme glans valt over je gezicht,
zonnestralen op jouw gericht!
Zo'n kil maar ook een warm gevoel vanbinnen,
ben jij degene met wie ik een toekomst ga beginnen?
Denkend aan jou,
met jou wil ik leven,
ben jij degene aan wie ik het ja-woord zal geven?…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 'k Zit naar 't sparrenbos te staren,
Waar die stralen stervend zijn;
'k Wou zo geern' wat glans vergaren
Voor mijn droevig zielekijn.
Maar ze daalt reeds in de bomen
En haar stralen houdt ze bij,
Z'heeft mijn blijheid meegenomen
En wat weemoed liet ze mij.
Stil, o stille...…
Glimworm.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.092 Wanneer de warme zonnestralen
Een stroom van licht, een stroom van goud
Doen vloeien over veld en woud,
Zou 'k vrezen heel verwaand te lijken
Als ik mijn zwakke glans liet kijken;
En deed ik 't al... 'k wed, dat bij dag
Toch niemand 't zag.
Och! denk om mij, mijn lieve kind!…
Elfstedentochtwinnaar
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
597 mensen
en met name de sexy jongedames
van het Friese platteland
die speciaal voor hem naar
de hoofdstad waren gereisd
hopend op een glimp van zijn stoere
goddelijke, atletische winnaarsgelaat
Het was potverdorie 2012 en niemand
twijfelde meer aan de overwinning van
de Goudse veelschrijver met het gouden
hart en de rappe dijen, die hem met
glans…
MEIREGEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.283 Duizend dorre gronden smachten
Naar de groeikus van Uw geven;
Breidt U uit tot klare plassen,
Lieflijke gestalten spieglend,
Doe dan hoog Uw waatren wassen,
Werelden en wolken wieglend;
Toef niet, spoedt U, talloze oorden
Moeten bloeien uit Uw weeën,
Moet Uw blijheid bont omboorden,
Vóor gij groet de zee der zeeën;
Regen, welk een glans…
Lente aspiraties
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 eigen geluid
Langzaam overstijgt het de herkenning
Zet die stilte maar eens uit
En wordt geladen door gewenning
Het begint gewoonlijk als een vrolijk lied
In overdreven gedreven pas
Meerstemmig wordt het echter niet
De voorwaarden zijn kras
Geen mens bekijkt het bij zo’n kans
Men gaat fluitend en gestaald op pad
Nieuwe muziek geeft glans…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken
langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht
vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het
glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
Who's Afraid of Jean-Pierre Ami
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
545 Al zong in 't koor van Haus am See
De stem van Amy Winehouse mee,
De soundmixshow der dreammachine
Is soul met bruine glans, Ami…
Ze is mijn roos
netgedicht
2.8 met 29 stemmen
455 Kijken naar een roos
haar hart opent elk moment
in glans en glorie.
Wanneer een nieuwe morgen ontwaakt
besproei ik jou met mijn dauw jouw frêle blaadjes opdat
ze weer zullen kleuren in kracht en pracht op hetzelfde moment laat ik
tranen van geluk en voorspoed vloeien over hen heen en ruim hun afgelopen donkerte op.…