Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

Waar de sterren van liefde bloeien

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
Alleen het licht van de liefde kan geven de schittering van een onsterfelijke glans zolang die in ons, de zin blijft van ‘t leven geeft ze wie ons nabij zijn een eerlijke kans.…
greta casier15 december 2018Lees meer >

Ze is mijn engel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Kijk nog even heel diep naar je twee kleurige ogen die met parelmoeren glans weer schitteren in het zonlicht Van vroege dag tot late nacht ben je overal even veel aanwezig O lieve vriendin en mijn liefste, je bent mijn teder beminnelijke engel.…
CB20 december 2022Lees meer >

Ooit

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Tel grijze haren hier en daar een glans of gloed jong van geest, nog steeds Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
CB5 juni 2023Lees meer >

Hoe Venus de ziel beroert

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 570
Ze danst met kleuren die het leven een glans geven, vol rijkdom en warmte, waarbij haar schoonheid slechts tijdelijk lijkt.…
CB11 januari 2025Lees meer >

De kloof

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Ik ben het gewone volk, zonder macht of glans, Waar elke emotie het leven omarmt. Een hart vol liefde, een ziel die danst, Terwijl de hoger geplaatsten zich aan hun trots verwarmt. Ze stijgen hoger, in torens van steen, Maar ik weet wat ik droom, ik weet wat ik meen.…

AAN DE JONKVROUW MARGARETA VAN RIJN

poëzie
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.955
Kwam ’s levens toorts aan glans t’ ontbreken, Aan vier en vlam en Hemels licht, De zon zou aan uw schoon gezicht En ogen zien haar toorts t’ ontsteken, Aan die turkozen. Men beloof Zich niet, verwaand, dat vier te malen; Bij zulke levendige stralen Is d’ allereêlste verf te doof.…

De wedergeboorte

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 745
Ik had geen glans in mijn ogen, en mijn stem klonk gebroken. Maar ik liet het niet merken, ik verborg het achter trots. Ik heb alles altijd afgewogen, liet vaak dingen onbesproken. Ik behoorde tot de sterken, eenzaam op mijn hoge rots. Mijn verdriet verschool zich achter een lach, tegen beter weten in hield ik me altijd groot.…

Harsgeur

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.573
Gulzig zoek ik troost in de gedachte: Een stervende ster houdt haar glans. We horen haar reutel niet. Jouw laatste lettergrepen hadden geen betekenis. Til hem niet op met dure verzen. Til hem op zonder leugens. We geloven en beloven dat een vrolijke vrede jou omhelst.…
Wimper9 april 2003Lees meer >

VRIJT, WAAR JE ZIJT

poëzie
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.989
Daar krijgt de vis een minne-droom; Want als hij ziet die schone glans, Zo keurt hij ’t voor een goede kans, En, mits hij ’t listig vuur bemint, Zo komt hij zwemmen voor de wind, En springt dan vaardig in de boot, Dat is, te midden in de nood; Want, met de malle sprong geschiedt, De visser staat niet slecht en ziet, Maar grijpt terstond de…
Jacob Cats16 februari 2022Lees meer >

Het graf

poëzie
4.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 10.571
't Gewormte kent geen schoon, geen glans, geen majesteit; Het aast op vorst en slaaf met de eigen gretigheid; 't Verteert gevoelloos, stil, met de eigen scherpe tanden, De zachte maagdenborst en 't hart van dwingelanden. De Dood verzorgt zijn dis en zamelt prooi in 't graf.…

Mijn spiegelbeeld (eenakter voor twee personen)

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.625
een tafel, een groot bruin vierkant vlak in een verlopen herencafé met ouderwets ornament waar iedereen is maar elkaar niet kent in diesem Lokal, braungeraucht sehe ich im Glanz eines Fensters: ein reflektierendes Selbstbild es ist das einzige, das ich, unabsichtlich, mit dir teil in dit lokaal, bruin gerookt kijk jij in de glans…

En zo het dan een waan is

poëzie
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.393
II Maar 't is niet waan en dat weten wij allen Voor wie genade op hun levenspad Het milde licht ener waarheid deed vallen Waarvan hun hart nimmer de glans vergat; - Die nooit haar warmte in hun hart ontbeerden Voor wie iedere beet die hun mond at, In zoete kracht en zaligheid verkeerde Omdat de liefde haar gezegend had.…

Het leven heeft ons ten dans gevraagd

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 950
Laten wij des levens tango nu niet langer overslaan Straks zal er geen noot meer klinken bij de muurbloem die vergaat Leef de dagen musicerend glans als het zonnigste goud... Treurnis geeft ten lange leste slechts een meesmuil aan de geest Laat ons zwieren zo gelukkig op des lente ‘s levensfeest…

Ballade aan de maan

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.519
Ik ben maar liefst met u getweên, gij zijt althans niet van de blijden, gij kunt begrijpen, dat ik ween, wen gij uw tere glans gaat breiden en dromen weeft om dorre heiden, een parel tovert in een traan.... Gij zoudt mij willen leeds bevrijden? ....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.…

DE VOGELS.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.441
De glans van 't zonlicht is verduisterd, De nevels rijden door de lucht: 0, wie de vogel mocht gelijken, En ijlen naar een warmer sfeer! ... De winter doet de vogels wijken, De lente brengt de vogels weer.…

Je bent mijn ster

hartenkreet
2.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 718
Kijk naar boven en zie zelfs tranen van sprankelend glans uit jouw ogen naar beneden stromen, regens met tuiten huilend langs jouw wangen die emoties en gevoelens raken tot wanneer zij zullen landen in het zilte nat, een bad waarin mijn woorden sterven in een stilte.…
CB31 januari 2021Lees meer >

Ode aan een vlinder

netgedicht
2.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 435
Open, onbevangen en nieuwsgierig fladdert jouw glans rustig voort tussen de kronkelende lijnen van gras en takken in een landschap waar glooiend groen zich van haar beste kant laat zien tot wanneer laatste zonnestralen hun blik nog even werpen op jouw verschijning; een schaduw nabij.…
CB26 september 2021Lees meer >

Verbonden met jou

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 555
Kijk naar boven en zie zelfs tranen van sprankelend glans uit jouw ogen naar beneden stromen, regens met tuiten huilend langs jouw wangen die emoties en gevoelens raken tot wanneer zij zullen landen in het zilte nat, een bad waarin mijn woorden sterven in een stilte.…
CB18 mei 2022Lees meer >

Nocturne

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Sterren fluisteren aan wolkeloze hemel vol glans en glinster. Hoe laatste restanten van een dag nog even aan mijn huid blijven kleven op hetzelfde moment neemt avond langzaam de overhand in mij waarin er een prille stilte vestigt Uitdagend zorgt het daarbij horend licht- en schaduwspel voor mooie verstrooiing.…
CB10 juni 2022Lees meer >

tuinlied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 213
Tussen borders in groen en gouden glans, waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans, daar ligt een tuin in volle pracht, die al het wintergrijs vergeten doet Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt, waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft, klimt het groen omhoog, omlaag, opzij, een symfonie van bladeren, wild en vrij.…

HARBA LORI FA*

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 14.056
Hij kent het verhaal van zijn ondergang, we zien de glans van de zee tussen galappels en distels, een zeil in de verte. Alles slaapt. Geef mij een ander leven en ik wil het niet. Schelpen en krekels, mijn kelk is vol eeuwige middag. De stroom waaruit ik gisteren dronk had koel, helder water.…

Dromen

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.591
De warme glans valt over je gezicht, zonnestralen op jouw gericht! Zo'n kil maar ook een warm gevoel vanbinnen, ben jij degene met wie ik een toekomst ga beginnen? Denkend aan jou, met jou wil ik leven, ben jij degene aan wie ik het ja-woord zal geven?…

WEEMOED

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.445
'k Zit naar 't sparrenbos te staren, Waar die stralen stervend zijn; 'k Wou zo geern' wat glans vergaren Voor mijn droevig zielekijn. Maar ze daalt reeds in de bomen En haar stralen houdt ze bij, Z'heeft mijn blijheid meegenomen En wat weemoed liet ze mij. Stil, o stille...…

Glimworm.

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Wanneer de warme zonnestralen Een stroom van licht, een stroom van goud Doen vloeien over veld en woud, Zou 'k vrezen heel verwaand te lijken Als ik mijn zwakke glans liet kijken; En deed ik 't al... 'k wed, dat bij dag Toch niemand 't zag. Och! denk om mij, mijn lieve kind!…

Elfstedentochtwinnaar

netgedicht
0.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
mensen en met name de sexy jongedames van het Friese platteland die speciaal voor hem naar de hoofdstad waren gereisd hopend op een glimp van zijn stoere goddelijke, atletische winnaarsgelaat Het was potverdorie 2012 en niemand twijfelde meer aan de overwinning van de Goudse veelschrijver met het gouden hart en de rappe dijen, die hem met glans…

MEIREGEN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.283
Duizend dorre gronden smachten Naar de groeikus van Uw geven; Breidt U uit tot klare plassen, Lieflijke gestalten spieglend, Doe dan hoog Uw waatren wassen, Werelden en wolken wieglend; Toef niet, spoedt U, talloze oorden Moeten bloeien uit Uw weeën, Moet Uw blijheid bont omboorden, Vóor gij groet de zee der zeeën; Regen, welk een glans…

Lente aspiraties

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
eigen geluid Langzaam overstijgt het de herkenning Zet die stilte maar eens uit En wordt geladen door gewenning Het begint gewoonlijk als een vrolijk lied In overdreven gedreven pas Meerstemmig wordt het echter niet De voorwaarden zijn kras Geen mens bekijkt het bij zo’n kans Men gaat fluitend en gestaald op pad Nieuwe muziek geeft glans…

Een nieuwe winter

hartenkreet
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 484
Vanuit een droge lucht beginnen natte sneeuwvlokken langzaam gestaag neer te dwarrelen tot wanneer haar witte vacht vol glans, volume en zachtheid zich uitspreidt op de begane grond over het glooiend landschap waar ongeklede kronen en kruinen voortaan een witte hoed dragen.…
CB17 januari 2021Lees meer >

Who's Afraid of Jean-Pierre Ami

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Al zong in 't koor van Haus am See De stem van Amy Winehouse mee, De soundmixshow der dreammachine Is soul met bruine glans, Ami…

Ze is mijn roos

netgedicht
2.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 455
Kijken naar een roos haar hart opent elk moment in glans en glorie. Wanneer een nieuwe morgen ontwaakt besproei ik jou met mijn dauw jouw frêle blaadjes opdat ze weer zullen kleuren in kracht en pracht op hetzelfde moment laat ik tranen van geluk en voorspoed vloeien over hen heen en ruim hun afgelopen donkerte op.…
CB12 juni 2022Lees meer >