1149 resultaten.
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Ik ben een ziel, geen grens, geen hiërarchie,
een ademtocht van oorsprong, een stroom in harmonie.
Geen ziekte, geen waan, maar een weten zo stil,
een fluistering die zegt: “Je bent wie je wil.”
Ik heb vleugels gevoeld, ooit wijd, ooit vrij,
tot ze mij werden ontnomen, ik bleef achter met pijn.…
In Memoriam Jakob Potze
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
636 Te werk gesteld
Werd je aan
De and're kant
Van de grens
Tegen je zin
Van je vrijheid
Beroofd
Bij goede Duitse
Mensen moest je werken
Op hun boerenbedrijf
Ook al was het zonder loon
Ze zorgden voor je als hun zoon
Ze snapten het wel, jouw leed
En wat je in hun Heimat deed
Bijna 21 - blijf nog bij ons een tijd
Dan overleef…
Nederland, moerasland
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
824 schiereiland, of heuvelrug
of op verzande wegen
wat hier ooit eens moerassig lag
men schuilend tussen bossen zag
te midden van immens gebied
het oneindige zilte natte riet
was eens het brakke Nederland
gelegen tussen veen en zand
de terpen en de wieren
en prooi voor wilde dieren
er woonde nauwelijks ene mens
zo uitgestrekt tot aan de grens…
het komt goed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 nu jij bent waar ook wij ooit zullen komen
zetten wij ons stil op de oever van de grens
die als een rivier meandert tussen hier en daar
om jou en wat jij ons blijft betekenen te genieten
terwijl jouw ‘het komt goed’ ons omhelzen blijft
onze picknickmand heb jij overvloedig gevuld
met de royale proviand van jouw doen en laten
de niet aflatende…
deugniet, rakker en kanjer
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
634 een scherpe blik op de wereld
geef jij de mensen om jou heen
jouw mening en oordeel klip en klaar
van de schoolbank tot en met een stage
als jij iets moet dan gauw al knelt het jou
vrijheid en ruimte dat is wat jij zoekt
om van de ervaring zelf dan te leren
wat geen halt jou ooit bijbrengen zal
met ‘mijn lijf is van mij’ als jouw grens…
Stöten en Kläppen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
392 "
zei mijn kosmopolitische earthglobetrotter
Op de grens tussen vikingland,
tussen de fjorden
van Geiringer Sogne
Havanger Stavanger,
ofwel 't land van Peer Gynt,
voormalig West-Zweden
en Finland, ooit deel
van het Russische rijk
land met de tienduizend
meren en de eeuwig zingende
bossen en een handjevol steden
liggen…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 To-To vroeg zich af waar de grens tussen het dromen en
de werkelijkheid lag. Daarop had nooit iemand antwoord
durven geven, behalve zij die van niks leken te weten.
Maar hij had het nooit aan De Eik gevraagd.
Noch de zon, noch de maan, noch die wankele uilen, waagden
zich een buil te vallen aan deze “veel te hoog gegrepen materie!”…
Storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.322 Overal gebeurt het:
Op de fiets langs de rietberm
Tijdens het ontbijt
In een suffe mensenzee
Op de grillige grens tussen 2 dorpen
Ergens in een broeierig huis
waar het gebinte vermolmt.
De avond is verzadigd van mensen en dingen
Hun soms hondse wensen. Gewemel.…
voor Joop van Tellingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.704 pleurisflits
de karakteristieke kop van onze Joop
nah geloof maar dat dat dus werkt als dope
en hij is de dealer
want of het nou dames zijn of heren
voor ze het weten staan ze allemaal uitgebreid
lachend voor hem te poseren
waarmee ik maar wil zeggen
die Van Tellingen verstaat zijn vak
en dit is wat er dan eigenlijk nog ontbrak
wens…grens…
Fear of flying
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Eerst even een gemakkelijke zin
nou ja een regel dan, maar zonder punt
een verse regel gaat er altijd in
ik sla geen kruis, gooi liever nog een munt
Zo, die zit en nu dan de essentie
de kwintessens de eigenlijke kern
in de woestijn waar ik haast nooit een grens zie
tussen de rotsen van de dag en nacht
Waar Nietzsche Zarathustra had…
Ochtendwaken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 "Wie bepaalt de grens tussen leven en dood?"
Ze luistert,
dwaalt verder in haar mijmering
en verdwijnt in dieper verborgen motieven van het ´zijn´,
waarin vreugde en leed afwisselen
en als schaduwen hand in hand met elkander dansen.
Haar blik op oneindig
weet ze dat haar emoties verscholen liggen
achter peilloze ogen.…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 op de grens van het oude capelle
het stadse dorpje aan den ijssel
waar klaas de kade ooit klinkerde
tot waar hij de bermweg bereikt
die de weg naar schollevaar kruist
stond op de werf van hoogerwaard
op de driesprong van deze wegen
meer dan vijftig jaar het houvast
van de majestueus zwaaiende eik
die van wie hem passeren mocht
steeds het volle…
de ijs-oude vergetelheid (L.O.V.E.)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
412 verliezen kan;
dat er een grens is ‘an
welk beeld op het plein mag blijven
staan:
alles in strijd met Artikel 1
moet rapper dan snel heen-
gezonden worden naar
de ijs-oude vergetelheid.…
NAJAAR
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.168 Ons lokt tersluiks een zomerdroom
Terug naar 's hemels regiment,
Wij zoeken weer Gods blauwe stroom
Wiens bedding grens noch bodem kent.
Wij waren 't ook zo lang gewoon
Met elke luide leeuwerik
Te ontstijgen naar dit eeuwig schoon
Ons aard-gebonden ogenblik.…
Lucy in the Sky
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 in a boat on a river
with tangerine trees and marmalade skies
somebody calls you, you answer quite slowly
a girl with kaleidoscope eyes
(1)
Stel je eens voor, in een boot op het water,
de lucht is oranje en geel de plataan,
iemand die roept je, heel loom reageer je,
ze kijkt je betoverend aan
(2)
Cellophane flowers of yellow and green…
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 We werken samen
omdat geen enkele grens
de wereld werkelijk tegenhoudt.
Niet die van organisaties,
niet die van systemen,
niet die tussen zorg en wonen,
tussen regels en mensen,
tussen wat moet
en wat nodig is.
Samenwerking is geen bijzaak,
geen vergaderblok tussen afspraken door.
Zij is een vak.…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Al vroeg hoorde ik fluisteren
in een taal die niemand sprak.
Zachte stemmen, schaduwen van licht,
een wereld die door de muren sijpelde
en mij vond – nog voordat ik wist wie ik was.
Ze noemden het angst,
ze noemden het ziekte,
ze gaven het namen die niet de mijne waren.
Maar diep in mij trilde iets ouds,
een weten zonder woorden,
dat zei…
Zoals ik het zie
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Maar bedenk
Waardes horen bij ieder mens
Ook bij mij
Ook al ga je ver over die grens
Ik ben ik
En als mijn houding je niet zint
Heb je een probleem,
Want het wordt tijd dat mijn leven echt begint!…
De kortste dag - Deel 5
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
3.088 schouders haast stuk
We drukken ons passioneel tesamen
Zweet gutst uit onze samensmeltende lichamen
Opgewonden om elkaar heen draaiend
Vol genot langs elkaar heen glijdend naakt
Terwijl haar stem in vervoering
Me wilder en wilder maakt
Kreunend van genot
Na een nimmer tevoren geëvenaard hoogtepunt
Vallen we tot slot
Als kruipend over de grens…
Een passie van onschatbare waarde
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.507 Lange tijd heb ik haar niet gezien
Nu nog een reis van een uur of acht
Dan ben ik eindelijk weer bij haar
Mijn droomvrouw die op me wacht
Mijn werkdag is eindelijk om
Ben direct in de auto gestegen
Achthonderd kilometer te gaan
Vanaf de Duitse grens bij Nijmegen
Uren gepaard met opzwevende muziek
Een pakje sigaretten, blikjes energy-drink…
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 Geen vijand dreigt voor grens of stad,
Geen roofzucht scheert uw akkers plat,
Of keert, voor de open haven,
De schat der Oostergaven.
Men ziet bij u, hoe ver men trekk',
Geen weelde spotten met gebrek.
En weduwen en wezen
Wel treuren, maar niet vrezen.…
HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.325 gevoelt uw majesteit;
Maar beeft en siddert aan de grens der eindigheid,
En zinkt in 't niet terug. - Wat Engel op u staarde,
Geen Engel heeft 't geheim verklaard:
“God, God in 't vlees geopenbaard,
En stervend voor het heil van een verloren aarde!"
Maar dit, dit voelt mijn hart, hoe diep mijn geest ook zwicht;
Van u, o Kruis!…
Mijn Gee Pee eS
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
599 En ons allerlaatste tochtje, naar de onbekende grens.
Komt de hulp dan uit een doosje, of toch liever van een mens?…
Verlangen naar eeuwigheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Zink neer, o grens, die nog ons scheidt
Van ’t Eeuwige, met smart verbeid!
o Tijd, versnel uw gangen,
Rol weg uw dicht, uw breed gordijn,
En laat ons oog de zonneschijn
Der Eeuwigheid ontvangen!…
lichtpuntjes en vreugdevuurtjes voor kerst en nieuwjaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 hunkeren naar uitzicht
die ons simpelweg vragen
om een weg uit het ravijn
van de armoede en oorlog
op de weg naar de overkant
waar tijd hen eeuwig maakt
stralen twinkelende sterren
die eenieder laat herinneren
dat geen mens zo aanwezig is
die verweven met en in liefde
in verhalen die hen herhalen
ons in het hart gesloten blijft
op de grens…
MAKE THE WADDEN CLEAN AGAIN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
351 MAKE THE NETHERLANDS CLEAN AGAIN, pet in het Koningsblauw
België en Duitsland laten we aan de buren over
of we ontmoeten ze toch met bezem, prikker, stoffer en blik
op de grens van de ontmoetingen: de straat, de stoepen de pleinen
niet omdat het moet, maar omdat het mag, doet u vrienden van de Rottums mee?…
MAKE THE WADDEN CLEAN AGAIN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
436 MAKE THE NETHERLANDS CLEAN AGAIN, pet in het Koningsblauw
België en Duitsland laten we aan de buren over
of we ontmoeten ze toch met bezem, prikker, stoffer en blik
op de grens van de ontmoetingen: de straat, de stoepen de pleinen
niet omdat het moet, maar omdat het mag, doet u vrienden van de Rottums mee??…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 Dit is de grens van het noorden,
de onuitputtelijke bossen
de kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort
de borden geven richting
de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent
achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen,
glas, een kozijn, een slot
nachten zonder slaap
de verte…
Schreeuwen in fluistering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
246 1.Soms
Soms wil ik mijn schedel breken.
Gedachten laten verdwalen,
langs monsters en demonen.
Ze lachen naar me.
Soms kan ik niet meer roepen.
Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond.
Omdraaien lukt niet – geklemd
tussen mezelf en hem.
Soms roep ik,
maar waarom?
Zonder iets. Zonder iemand.
Alleen dat witte plafond.
2…
Laat het vrede zijn
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
706 het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Laat het vrede zijn
Toe, vergeet de haat
In 't groot en in 't klein
Als een vredesdaad
Als een vredesduif
Als een vredesvlag
Met vertrouwen, want
Met een vredeslach
Die het hart verwarmt
Van de kilste mens
Die alleen verblijft
Op de koudste grens…