1730 resultaten.
sprinkels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
585 de beschuit moet
het onderspit delven
als de kleine hand
met een grote lepel
sprinkels strooit
is de mijlpaal van de
gestuurde beweging
niet binnen handbereik
of doet de hand wat
de ogen willen
het lot van de
onzichtbare beschuit
ligt vast Fortuna
godin van zowel ongeluk
als geluk bepaalde het
een schitterend ongeluk
het kleine…
Balans in het extreme?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
407 Onze wereld uitgesneden
langs de sjablonen van het
het onzekere, fantomen opgeteld
ingelegd met specie van het leven
waarvan de bouwstenen in los
verband staan, zonder troost
van de vanzelfsprekendheid
niets dan het dode licht
erboven, al wat ons verplicht
raakt uit evenwicht, lijkt
van de aarde losgemaakt, een
onzichtbare schaduw…
Café in Buitenpost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Wij zaten afzijdig van de Friese stamcafégasten,
die luidruchtig de sfeer aan het verpesten waren,
waarschijnlijk getergd door onzichtbare lasten
en ondanks de drank kwamen ze niet tot bedaren.…
Wellerlooi
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Elke ochtend na het reveille
fietsen we om het hardst
van het kamp naar de Maas
In vliegende vaart rijd ik
de laatste bocht om, recht in
spiksplinternieuw prikkeldraad
onzichtbaar in het licht van de zon
Als volleerde beulen botsen er
meteen twee anderen op mij
Lekke band, kapotte kleren
In een stripverhaal zou ik nu
horizontaal blijven…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Liefde is in wederkerigheid
een offer brengen als de tijd
daarvoor is gekomen
je kunt in liefde
niet blijvend dromen
je kunt in liefde voor elkaar
niet blijvend leven
in een roze roes
zo gretig gegeven
als ziek of zielezeer
zo zeer zichtbaar
op de drempel staan
om het geluk daar
weg te dwingen
geluk is zo klein
zo haast onzichtbaar…
Kijk pappa, ik huil ook nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
630 Vandaag deed ik maar geen make-up
Zoals je me nog nooit hebt gezien
Mijn haar is alleen hetzelfde, goud
Het is mijn vacht
Ik mis je, elke dag,
Te vaak
Hier en daar
Een traan
Als ik kijk over het water
Weet ik dat je aan de overkant bent
Ik luister naar de wind
Het is je stem
Ijskoud en je snaait soms
En je bent zo weer weg
Onzichtbaar…
Reiziger bij de droom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
491 Je staat op uit jouw stilte
in de benauwde binnenkamer
uit het wankele sterfbed
je draagt de modieuze jurk
van jouw hemelse moeder
de buitendeur is een wereld
ver van de zwarte lakens
de twijfel die je hebt getekend
op de muren zonder behang
onzichtbaar blijf je
in jouw verborgen wereld
toen je nog kind was en speelde
heb je…
Wijkend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 Beklijft het schijnbaar lege
Ondefinieerbaar wijkend iets
Of is het leeg en inhoudloos
Maar qua vorm en in rapporten
ontegenzeggelijk aanwezig
Een onzichtbare kust
Een onwrikbaar hek
Een ongebonden uitstulping
In een kader wellicht
Geen vogel tussen angels en klemmen in carrés van forellenkwekerijen
Noch voetafdrukken in het zand…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…
Dichterlijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Onzichtbaar zijn in
de berg van middelmatigheid
En toch die bijna sacrosancte
drang dichter te zijn
De onbenoembare dingen
willen vangen in een dodelijke strik
Zwarte merktekens
krassen op muren van beton
Een Medka getekend
tussen de werelden
De liefde blijven oefenen
met potlood en een beetje gum
Droeve woorden dopen
in…
Gekwelde queeste
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
560 Wel eenentwintig dagen ondergronds
Onzichtbaar van de aardbodem verdwenen
Geloken ogen, spieren zonder zenen
Kwijnde onhoorbaar leegte
zonder ons
Haar lelieblanke huid is niet van grenen
Zij zwijgt als 't graf - waar moet mijn zang nu henen
Is het haar ziel, de duivel of haar genen
Moet ik om mijn gekwelde queeste wenen?…
Serene Sirene
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 Het goud in de hemel verbleekt
de vogels zijn stil om mij heen
in ijle, etherische schemer
houdt een stem mij, gekooide, gevangen
onzichtbaar, maar wezenlijk tastbaar
en sprekend van vurig verlangen
In 't domein van mijn diepste impulsen
daar worden de klanken gesmoord
van woorden, herkenbare echo's
zo vaak meer dan eens al gehoord
maar…
DOORLOPEND KERSTFEEST
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
365 elke herberg
voor overnachting geweerd
in een armoedige stal
vinden ze tenslotte rust
daar wordt de Genezer
der mensheid geboren
de welvarende wereld
laat hoogmoedig
de langs komende Heiland
aan zich voorbij gaan
tijdens klein samenkomen
groeit het begrip voor Jezus
wil zich vandaar verspreiden
als nietige wolkjes
haast onzichtbaar…
Kent God alle namen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
301 kent God alle namen
van hen die zich ophielden op die éne locatie
zijn daar nog wel veilige lettergrepen
tussen plat gebombardeerde dromen
en vergeten knuffels vol idealen
of is de landkaart getekend in een omgekeerde taal
die je van binnenstebuiten moet kennen;
anders zouden zinnen verzanden
waar een onzichtbaar safe house violet geschilderd…
WOELIG MAAR KORT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 't Onzichtbare zal zekerheid baren,
geduldig onwankelbaar beloven,
wat het leven hierna eens wil verklaren.…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 Het werd stil
dagen gingen zachter ademen
er hoefde niet veel gezegd,
alsof iets onzichtbaars
heel even haar hart aanraakte.
In die stiltes kon ze zichzelf horen,
rust in haar veilige haven
zoals een vlinder
genietend van voedzame nectar.
lente laat nieuw leven !…
De onderstroom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
134 Diep in de zee, onzichtbaar, onbespied,
waar niemand mij voelt en niemand mij ziet.
Ik trek en ik duw, ik stuw en ik zweef,
ik vorm wat zal breken, ik voel dat ik leef.
Ik wil geen geruis, geen fluistering zacht,
geen golf die zich buigt en sterft in de nacht.…
Vijver
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.946 1
Roerloos, stil
ligt daar de vijver,
vol leven
dat onzichtbaar groots
zich omvormt
tot een nieuwe wereld,
totdat de grote
steen des doods
met wreed geweld
het water brekend
het stille
oppervlak vernielt.
En nooit,
nooit meer is iets hetzelfde
Omdat hij ging
van wie men hield.
2
De steen zal
zakken tot de bodem.…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Was ik maar het zijn zelf
Dat dartel draaft in de koele weide
En in het zand langs het onzichtbare meer
Zich wentelt in de teloorgang der dingen.…
Plezierstorm
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.151 Boven de bodemloze slotgracht
wemelt het van herfstvertier
vliegende vissen van snippers papier
voortgedreven door windkracht acht
In de toren duizend ramen
al het buiten giert naar binnen
klanken, geuren, kinderzinnen
een najaarsmarkt met vlaggetjeskramen
Een windvlaag vol van schelmenstreken
dooft het verbruikte zomerlicht
een onzichtbare…
Leunstoel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.415 Stil sluit zij de
dieprood fluwelen
gordijnen geplooid
en wel ontvouwen
zij onzichtbare
herinneringen
eenmaal gesloten
loopt ze langs
de donkergroene
rookstoel met het
gehaakte kleedje
nog op de leuning
haast teder gaat een
hand langs sleetse
plekken en haar blik
verstijfd bij dat ene
verschoten schroeiplekje
op de brede leuning…
De geur van mist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Zo ruikt een grijze waas van
koude huid en klamme steen,
van onzichtbare koeien in de wei.
Een afdronk van gebluste turf,
een hint van verbrand hout
of bruinkool uit vervlogen dagen.
De overwonnen zwaartekracht
kun je ruiken, zodra de bomen
tot donkere schimmen vervagen.…
DODE HOND
gedicht
3.9 met 52 stemmen
13.677 Het lichaam wordt wel gezien als een nest
het tijdelijk verblijf van een onzichtbare
vogel – een afgezant van de eeuwigheid.
Zo zie ik het niet. En toch toen de hond stierf
wat gebeurde er toch dat ik wist dat ze stierf
alsof haar lichaam door iets werd verlaten.…
verhaallijn
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.066 ik laat de regen mij doorweken, storm verwart me
veegt met koude vingers het haar uit mijn gezicht
in mijn adem woont de rust van voorbije dagen
onzichtbaar, omdat de ramen niet beslaan vandaag
ogen wijd open en gedachten gespitst op de verte
de nacht versloeg mij niet, ze is een bondgenoot
gaat niet voorbij want schemerhanden strelen nog
heel…
op zoek naar jou
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
2.033 ."
maar hier vind ik je niet
een onzichtbaar schilderij
spiegelt jou in mijn hart
ik geef de bloemen water, liefde
was jij ook niet een bloem ?…
Over de zee hangt matelijk te tampen
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.558 De mist-klok zingt onzichtbaar-manend in de
dag-witte nacht.…
DOODSSTRIJD
poëzie
4.2 met 12 stemmen
5.155 hij sluipt op zware geruisloze voeten onzichtbaar
achter het leven aan.
hij is weergaloos laf:
hij valt aan in de rug;
hij durft niet recht tegenover mij staan;
ik zou zijn schedel te pletter slaan.
ik heb nu nog, nu nog, een wild ontembaar
verlangen naar bloed.…
Mmma
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
3.361 Verdwenen en voor jou, mama, onzichtbaar
Maar één blik naar beneden en ik zie ze,
ze zijn voor mij niet onuitwisbaar.
Ik wil dit niet meer,
ik heb er geen zin meer in,
kon ik er maar wat aan doen.
Al vier jaar lang,
het breekt me op,
geen knuffel geen liefde
wat een gebrek...…
Oud
gedicht
2.5 met 24 stemmen
11.856 Een ladder, afgekeurd door de inspectie,
die nu tussen het kleefkruid ligt,
onzichtbaar in de achtertuin. Soms
zitten er kraaien, af en toe vallen rupsen
uit de boom, jong verschrompeld. Ze ploffen
met een droog geluid op de ladder.…
de wegen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 al de wegen leiden naar rome
en op de weg terug weer naar huis
al de geheimen onzichtbaar
terug in de kluis
veilig achter slot en grendel
diep onder de harde grond
slilte
je mond
vinden doen we nooit
maar je weet het al lang
kijk diep in je ziel
en in je hart
we wachten al te lang
hier heb je een beetje
x
licht
aan het einde
van een…