1728 resultaten.
KACHELSVOOROEKRAINE.NL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
494 Hun zijn de Oekrainers
Nu nog 8 graden onder nul
Maar de winter is jong
Straks 20 graden onder nul
Ik kijk Op1 en ik zie er 1
Sander de Kramer
Een recht door zee man
Een man van enorme warmte
Met ‘De vlam in de pijp’
Rijdt hij naar Oekraine
Met kachels, kachels, kachels
KACHELSVOOROEKRAINE.NL
Ook ik ga bijdrage
Ik ga meedoen
Ik roep…
Ochtendlof.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.140 Hang je vruchten
te luchten
uit het ochtendlijk raam
en roep Zijn Naam.
Kom, kom , kom
schone morgen, kom.…
Tranen van zilver
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.254 Haatdragend
roepen ze de straffe wind
om hulp.
Maar niet de wind, een ijle zonnestraal
valt binnen en glanst
een rechthoek van zilver om glas.
Ik pak het lijstje op.
Hartverscheurend zwart-wit,
weerloos, onwetend
het schriele jongenslijfje,
kijkt ze van me weg.
Filmmuziek zwelt aan.
"Ken je deze?…
Wir War
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 Ik zie je gaan, ik zie je komen,
luidkeels roepen, onzeker dromen.
Mooie woorden om me heen,
een kreet van angst, ben weer alleen.
Antwoorden zoeken, staren naar de grond,
waar is de wereld waarin ik je vond?
Een kille ruimte omgeven met angst,
maar het gevoel van onzekerheid blijft het langst.…
Verlang naar mij
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.337 Ik zie je gaan, ik zie je komen,
luidkeels roepen, onzeker dromen.
Mooie woorden om me heen,
een kreet van angst, ben weer alleen.
Antwoorden zoeken, staren naar de grond,
waar is de wereld waarin ik je vond?
Een kille ruimte omgeven met angst,
maar het gevoel van onzekerheid blijft het langst.…
De witte schermen van de vlier
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
9.592 Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.
Er trilt een snaar die 'k lang al stil
en niet bespeeld meer durfde heten
maar die nu weer een dieper weten,
ja, die 'k genade noemen wil.…
laten leven
hartenkreet
1.6 met 14 stemmen
1.298 Ik roep zo hard
dat de doven hoofdpijn krijgen
dat de woorden je bedreigen
maar je hoort me niet
Ik schud de boom
totdat zijn wortels krullen
het kraken je oren zal vullen
zolang je mij maar ziet
Ik spreid gedachten
over ellenlange, vochtige paden
tot ze in eigen zweet baden
maar wat heeft het voor zin?…
Abstrakt plezier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 vergeet vooral de voze vissen niet
te pakken in de diepte van mijn dal
onbeschenen land van lichten, schilder
je portret, kleef de klieders van
gedichten ongenadig vet
tegen de stralende wolkenranden en
probeer daarbij de ruige regen in
je handen te verzamelen voor mij
ongesproken stad van klanken, draag
je verzen voor, roep…
Give peace a chance
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
1.516 Als grijze wolken zich samenpakken boven de aarde,
en de roep om vrede verwordt tot iets zonder waarde,
wat betekent dit dan voor ons en voor onze kinderen?
Presidenten zullen hun legers laten marcheren,
leunen lui achterover alsof ze nooit zullen leren.
Want ze laten zich niet door 'het volk' hinderen.…
Koud laat je me janken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.091 aarzelend open ik mijn grote muil
stem mijn lied in witgrijze damp
grom mijn grieven tegen de lamp
die helderheid brengt in beneveld gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de…
Monoloog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
902 ijdel en trots
een half jaar eerder presenteerde van
haar onderhorigen een luisterend oor:
‘wij hebben even zojuist toch maar even
projectmatig planologisch breed ingezet
ons ingezet voortdurend intens strevend
naar HR (= Hoger Rendement) gelukt
ondanks tegenwind averij hoe het ook zij…’
de Boboïne haalt adem de onderdeuren
klappen en roepen…
Voorzichtigheid RIP
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.155 flinterdunne ijs van de gracht
het hek van de dam
de geest uit de fles
de kou niet van de lucht
aansporend tot risico’s:
zelfbeheersing vliegt uit de bocht
verbaal vermogen op stamelniveau
onverwacht feest voor stotteraars
bekwaamheid lijdt nog het meest
Voorzichtigheid is het hoekje om
het overlijdensbericht blijft ongelezen
een roep…
KLANK VAN DIE BYL ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.6 met 5 stemmen
5.315 Die passie van krag wat
deur beide arms vloei,
die glans van sweet
op my kaal bo-lyf,
die klank van die byl
roep jou,
lok jou.
Ek sien hoe jou oë dwaal,
jy, skelm loer,
skelm glimlag,
in die glans van die ruit.
Ek sien hoe ek, nou, jou baas,
die byl, die plaas by jou neem,
wyl ons liefde maak,
op 'n growwe vloer.…
ze zingen rind het pentagram
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
901 ze springen in het rond
dansen vier dimensies
hun ogen dragen vuur
blikken vragen om attenties
ze roepen zwoel
willen met je praten
weten wat je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
zonder warmte gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen…
goddelijk moe
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.271 heerlijkheid
beroven"
ik zing het lied naar buiten
over het schone geluid
dat elkeen soms ontmoet
tijdens een dans met fluiten
betoverd worden door
een oogverblindend meisje
dat wiegt voor mijn ogen
mij zuigend naar haar
kwetsbaar getekend lijf
en sierlijk diep,
doch onaantastbaar,
voor mijn mannelijk ego
heeft gebogen
ik roep…
verlate vlinders
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
4.073 weinig licht
sloot mij verkrampt
voor ander goeds
het bleek, uiteindelijk,
niet echt gedicht
heb die fladderaars
bij me geroepen
mijn ramen weer
wijds open gezet
dat heb ik nodig
met meerdere te gaan
over mijn levensstoepen
kan mijzelf
aan anderen
niet onthouden
dat is wat ik zo
van het leven leer
ik laat me daarom
opnieuw roepen…
Kom dan, schrijf taal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.028 armen die schrijnend
leeg deze dag niet meer vast
kunnen noch willen houden laten
ongevulde handen levenloos gaan
langs gestolen zinnen schrijven
onduidelijke lijnen hun eigen
wanhopige nachten, levensdraden
laten gebroken letters ademloos
haar eigen schoonheid dansen
kom dan, schrijf taal, dans
samen voor eeuwig het alfabet
roep…
Bede (sonnet)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
807 We roepen moedig : ‘Golven leg u neer !’,
zodat de vissersboot weer vrede vindt.
Och, toon me nu dat gij niet slaapt mijnheer
maar storm, orkaan, tempeest, steeds overwint.…
Rond het pentagram
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
710 ze springen in het rond
dansen vier dimensies
hun ogen dragen vuur
blikken vragen om attenties
ze roepen zwoel
willen met je praten
ze weten wat je voelt
houden alles in de gaten
hun jassen zijn van duister
daaronder zijn ze bloot
ze voeden zich met vlammen
want zonder gaan ze dood
ze zingen rond het pentagram
de hymnen van verloren…
demarrage
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
1.447 niet bewust
van enige demarrage
ok, het was even voluit
maar dat heb je met
een talentvolle lust
het is niet zomaar
dat men halverwege de berg stopt
en zijn inspiratie sust
althans zo komt mij dat voor
dat is zonneklaar
maar wat ik wel zie langs de route
zijn renners met een lekke band
is dat nu een sportief gebaar
of hoor ik ze roepen…
stiltecoupé
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.043 het is onwennig stil in de coupé
een knappe vrouw heeft naast me plaatsgenomen
ik zwijg, dat spreekt voor zich, m’n bloed gaat stromen
de trein vertrekt bedaard uit Enschede
hoe maak ik nou contact met deze fee
zo weggelopen uit mijn stoutste dromen
mijn tong kan ik met moeite slechts betomen
dan moet zij niezen en ik roep: SANTÉ !…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 hoe een groot schrijver
zo klein worden kan
de kist, eenvoudig strak
op sokkel met witte roosjes
overal zijn ogen, mensen
die spreken en buiten
wachten in groepjes
wolken schudden zich uit
er hangen mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes…
de ijzige nacht
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.178 als machteloze gedachten
luider roepen
dan mijn lippen bewegen
en mijn oor even niet
aan het gevoel
van de wind wil raken
is de stilte nog
het meest genegen
mij te doen verwijlen
in de overgave aan
verloren tijd, opzoek
naar onkreukbaar waken
het is dan niet zo
dat ik me verberg
om weerstand te vermijden
soms geraakt de ziel…
Gebral en geneuzel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
965 13 Blonde staarten in een dozijn
De meisjes van de hockeyclub
Alles lijkt zo enig en zo fris
Jubelend van toon rolt de R
Van Margo, Merel en Frederik
Dragen braaf hun moeders kleed
De heren roepen brallerig
He kerel biertje man
En zien alleen de eigenheimers
Hun toekomst en het eigen nest
Ruiken geld en willen meer
Net als hij, hun ouweheer…
Éénstemmig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
631 Ik strijd
voer oorlog
met de demonen
in mijn hoofd
zal ze achterlaten
bij de opgedroogde
bronnen van angst
afgesneden
van voeding
en werkelijkheid
ik klauw mijzelf omhoog
uit de diepste
spelonken
van mijn ziel
verlaat ons niet
roepen ze mij na
vergeet niet
wie jou geholpen hebben
in de strijd
tegen het leven
ik negeer…
geuren (Shakespeare-sonnet)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.017 als ik de natte aarde ruik en schuil
klinkt plots een echo, roep van lang geleden
een duif misschien of toch een wijze uil
dan ga ik naar het bos, ben moegestreden
de boom verstoot het blad, de aarde mij
het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen
de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij
toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen…
een lach lichtte op in je groet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
758 ik zag je lopen
in het donker verdwijnen
een lach lichtte op in je groet
je wilde geen kus
maar je ogen maakten muziek
van een honger die niet was te stillen
ze zongen akkoorden
die niemand ooit hoorde
van je blikken begon ik te rillen
ik trachtte met flarden geluid
jouw beeld terug te roepen
maar stilte klonk er hard bovenuit…
Waar tekst eindigt, stilte komt.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
449 Achteloos schreef ik het op
telkens weer bleef het machteloos,
daarna veranderde het in stroop
langdradig, uitgetrokken scoop,
een ontdooide regenpijp, een
zinkende boot, kurk onttrokken aan
de schoot van tijd, dan is er weer hoop,
als die aanmeert zal ik je roepen,
en het tij gekeerd om naar
de juiste klank te gissen, blijven
teksten voor…
stille straten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
862 kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten
verwarmd door sprekende lichten
kon ik daar maar heen
ik weet zeker
ooit zal ik ergens bellen
nee, ze zullen mij roepen…
Spooklicht
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
862 Kiezels scherpen het inzicht
ideeën werpen het eerste licht
over de schaduw van het water
waar de laatste roep van later
gemoedelijk weergalmt over
betere kringen.
Een zwerver werpt een schampere lach
in vuilnisbakken echoën
zuivere melodieën breken tanden
op de waarheid van een schamele
brok hoop.…