1642 resultaten.
De wijn
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
826 Tot welk seizoen de schat dan ook hoorde.
Gegroeide frisse volmaakte smaak uit liefde.
Toont kracht en standvastigheid in de toekomst.…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 Een roos staat nog in bloei
en hier en daar herinnert
een gele plant nog aan zomer
tijden gaan door en seizoenen
volgen in gestaag tempo op
in jaarlijks wederkeren.
Het stervend groen kleurt
koortsig rood en geel
voordat bladeren ter aarde vleien.…
Zwaluw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.383 als ik een zwaluw was
negeerde ik seizoenen
en vloog nu naar het zuiden
om jou te kunnen zoenen
helaas heb ik geen vleugels
alleen wat schrijfgerief
zo wordt het geen bezoekje
maar enkel deze brief
ik wens je alle goeds
nu jij verjaart vandaag
maar samen met de wensjes
zend ik ook een vraag
bewaar iets van de sfeer
stop wat zon…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 't oog van de zomer
in 't wakkere hart
niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven -
en wat geweest is
niet zéér blijft kleven
Dat elk seizoen…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Er was nog niet geploegd
er was nog niet gezaaid,
het brein van de aarde was
nog niet geboren en ging de
zon onwetend onder in de
seizoenen van het eerste jaar.…
Bloemen op een zondagskleed
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
678 haar ogen vinden de schaduw
het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
ze weet
de zomerzwaluwen gaan
het afscheid rust
in een vleugelzwaai
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
ze gelooft
in de streling van elk seizoen…
Gebroken wit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Onaantastbaar, de strijd in elk
seizoen met schmink bestreden
tegen de bederf van hun tijd
gesponnen, een moeder met haar
dochter niet uit hun baan te drijven.
Als zij de passen willen vervolmaken
om het wit opnieuw te vinden in de
tomeloze revelatie van hun lijven,
blijft de waarheid ondeelbaar,
het vervolg blijft speculatie.…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Lang geleden vertrok ik naar het leven
en ontmoette er alle seizoenen.
Ik was gerustgesteld.
Ze bestonden enkel in mijn hoofd.
Niets dwong. Takken vergroeiden
met de dagen die in me dreven.
Pluimen rekten zich uit, sliepen
en werden weer wakker in de golfslag
van vruchtwater.…
Ook in het paradijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
667 Alsof ze iets te verbergen hebben
- winterbomen met in gure wind wandelende takken -
gesluierd in de wiegende vrieskou
geworteld in winterbeelden
ruw behangen met
de dood in nerfstructuur
aan hun schenen ligt nu loos en
gesteven in wolkenzweet
de afgeworpen zomermode
een hoogzomerse heerlijkheid vergaat
in de stilte van het bevroren seizoen…
12 Maart 2015
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 De mussen die met strootjes vliegend sjouwen
en merels die er niet voor onderdoen,
een mees zit nog wat pindakaas te kauwen,
maar ook voor haar begint een nieuw seizoen.
Het tjilpt en flierefluitert in de lucht.
en lentegeuren vleugen op een zucht.…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur…
Zij-zoenen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 laserlicht verpakten, helder-sober
De Blauwe Sferoïde draait en schittert
terwijl zij danst rondom de Gele Bron
van nucleaire fusie: Koning Zon
die zijn verliefdheid in fotonen twittert
Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen
zij zijn op grote afstand heel intiem
want Liefde is Gods bindende enzym
de drijfveer voor de magische seizoenen…
Oktobernacht, lang geleden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Een nazomerse zachte nacht
had zich van seizoen vergist,
met je ogen, zo klaar zonder mist,
waarin de rijzende maan op liefde wacht.
Het speelse spel beroeren elkaars lippen,
aarzelende golven van harten strelen.
Hoe broos, zachte woorden te prevelen.
Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen.…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Als het seizoen vernieuwt
uit de trechter van een kille
duisternis moeten wij nog
hechter slapen gaan en het
licht laten schijnen over
dromen die ons benauwen.…
in het zacht nazomer rijpen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 ik voel de oogst
in het zacht nazomer rijpen
geen storm meer van verwijten
maar een samen kijken naar
wat het jaar ons heeft gebracht
er is geen vergelijken
met seizoenen die
in goede doen hun
vruchten hebben afgeworpen
zon en regen laten zich niet korven
maar jij bent lente
en een nieuw begin
ik dacht mijn leven terug
daar kwam…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Koud zijn mijn gedroomde dromen
die als vier seizoenen in één bui uitbarsten
met het wispelturige karakter van haar aard
voelt de intentie als een geopende roos.…
Bekertjes in alle kleuren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Herauten van een nieuw seizoen.
In het voorjaar zijn ze er om op te fleuren.
Juweeltjes tussen lentegroen.
Kelkjes die automatisch komen dagen.
Te voorschijn komen door de warmte van de eerste zon.
De simpele schoonheid dragen
als druppeltjes uit een waterbron.
Geven het jachtig leven een ander ritme aan.…
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 pasklare
antwoorden maar
altijd met de paradox
van alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een wandelweg
heeft vele stemmen
we hadden één seizoen…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 je ogen vangen het strak blauw
van een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 Mist-grijze herfstige dagen
mensen mistroostig en moe
rukwinden en onweersvlagen
en ‘t avondduister te vroeg
Nevel sluiert over stoppelvelden
Krassende kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Straks komt de herfst weer aan, 't seizoen
dat mij met mooie kleuren lessen leert
van los te laten, vrij te zijn
en toch te dromen van wat komen zal.
De wind schrijft zonder woorden dat
er straks nieuw leven komt maar
dat ook nu nog eerst heel veel moet vallen.…
Overleven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
791 ze zouden…
het trouwfeest vieren in
het meest perfecte seizoen
een tere lentebries voelen
snel en sneller dansen
…onder maan- en sterrenlicht
langzaam en langer zoenen
onder de kersenbloesemboom
terwijl vogels en violen musiceren
…slapen in een bed van blauwe bloemen
de liefde langzamer en langer vieren
regen noch bliksem horen…
Hoog geland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
310 ligt in de kamer
...opgerold in de hoek
naast het logeerbed
ik kijk even om
...de deur is niet op slot
net als al de deuren
op deze hal, negentien hoog
...in de hemel ben ik een bang vogeltje
in een vreemd nest
dat wiegt in de wind
...Binnen ruist de lucht zacht
sensoren voelen wat ik wil
voelen met mijn eigen zintuigen:
...het seizoen…
Net goed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 Na het financiële wanbeleid
Valt er bij Twente dit keer niks te matsen.
Miljoenen hebben ze er staan verpatsen,
Gelukkig is er toch gerechtigheid.
Voor Twente strekken de gevolgen ver:
Want Grolsch verplicht zich nu aan Jupiler.…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 Opkomend licht valt
neer
veranderd landschap
in nieuw gezicht
nog altijd staande
hoog in kracht
vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water…
Hemels blauw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
432 het was een boer
die met zijn zeis
de bloei platlegde
van bloemen die
jij hebt gezaaid
waarvan wij de groei
hebben gekoesterd
in diverse nuances groen
waarbij het palet seizoen
getrouw van kleur verschoot
nog oogstte wei
zijn volle herfst blij tot
zij vielen door scherpte
aan de voet in hun
dodelijke laatste groet
zonder misbaren…
Koud
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
997 is de tijd stil blijven staan
Is de duisternis blijven hangen
En de hoop stilletjes weggegaan
Is de rivier zijn stroming verloren
In dit ene stukje land
Heeft de winter zijn intrek genomen
Killig koud aan het mooie strand
Een tapijt van ijs bedekt de golven
waar ooit zwijgende zwanen in gleden
Alle sierlijkheid nu bedolven
in een seizoen…
HOOIKOORTS
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.331 wilgenroos
maar nu des te erger bij primula’s
lelies en ook dat gedroogde gras
mijn neus ziet er niet uit de wanden
rood en schilferig de ogen tranen
heb aangezichtspijn (ben slecht bij kas
maar dat terzijde) de wasmanden
puilen uit verfijnde drilboren banen
zich een weg door mijn hoofd ‘k spuit
nog maar eens met Prevalin verfoei
het seizoen…
Harry van het Park
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
978 Hoe jouw ogen schaduw vormen
Kijkend in het niets
Stilstaand door seizoenen heen
Jij, veroordeeld tot je zuil
Je mond voor altijd dichtgegoten
Kunnen ook versteende lippen
nog beroeren?
Groen ben jij, van jaloezie?…
In stroming
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 ik adem lucht
proef seizoenen
in warm en koud
de fascinatie van lente
het aromatische herfstgoud
ervaar hoe water
mij draagt als ik zwem
accepteert wie ik ben
mij meevoert in stroming
samenzijn als bekroning
aarde heeft mij verwacht
ben in welkom geboren
deelde zien in een lach
het met elkaar praten
kwam pas veel later
alles voelde…