3148 resultaten.
Troebel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Alles van gewicht
Heeft tijd om neer te dalen
Emoties zonder zicht
Gedachten die verdwalen
Chaos, wanhoop, onrust
In hoofd hart en lijf
Kloppen deze onbewust
Lijkt louter tijdverdrijf
Niet minder is er waar
De tijd laat inzicht komen
Tergend minder zwaar
Gaat het hart weer stromen
Ergens wordt het troebel klaar…
wij
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
546 Zou het anders zijn gelopen
zou het anders zijn gegaan
Als wij hier niet hadden gelopen
als wij hier niet hadden gestaan
Zouden onze dochters
niet hier dansen
onze zonen niet bestaan
Zou de zon het zand
op weg naar de rivier
dan niet verbranden
Zou het water niet
die kant op stromen
Zou het anders zijn gelopen
zou het anders zijn…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
Terugvinden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
777 Wil nu doen als in onze droom,
Geloven in die magische krachten,
Laat me meedrijven met de stroom,
Naar de plek waar jij op mij zou wachten!…
Tussen drommen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Tussen drommen mensen
Baan ik mij een pad
Onbekend, onbetekenend
Onderweg naar een doel
Een doel dat ik zelf nog niet ken
Maar de drommen stuwen
En het enige
Waar ik mij zorgen om maak
Is dat ik niet onder de voet wordt gelopen
Zo stroom ik mee
Met die drommen
En denk dat ik toch
Mijn eigen weegs ga
Misschien bereik ik toch ooit
Mijn…
LAIS CCLXXII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 In de droom van de daden, de wilde
stroom van het echte, waren de dagen
nog vol zon en velden. Die verkilden
onder de wet van strakke wil, jagend
naar de hoogste winst, het nu verdagend
tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit.
’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit
daad die het vlak van nood en wet doorbrak.…
onder de regenboog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
475 sprak ik
in een onverwachte diepte
in de stroom van een moment?
zomaar
.
een witte wolk sprak en zei
kijk naar het blauw dat ik bedek
dat vele gedachten in de lucht houdt
.
de vogels zingen eeuwig op mijn dak in een afwisselende zucht
.…
hoe te schrijven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
696 hoe als in verlaten olijfgaarden
op gebarsten aarde
Gazaanse tranen stromen in
een verwoest maanlandschap?
hoe dan te schrijven als
diepe wonden worden geslagen
de leegte leger wordt
in een oceaan van wachten?
hoe te schrijven met de inkt
van genade als een wijs op wieken
van een vogel in de morgen
niet meer wordt gehoord?…
liefdeslied
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
9 Ik hou van je, mijn schat,
zolang je leeft heb ik je liefgehad
Wie ook je vreugd ontnemen
of zich van je vervreemden,
ik blijf steeds aan je zij,
je hebt toch altijd mij
Een rots in sterke stromen,
prins van je stille dromen
Ik neem je met mij mee,
ik draag je door de zee,
met mij win je de strijd,
leef je in eeuwigheid
Ik ga niet…
Voor- en tegenwind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.395 Gaat het tégen-wind, mê-Vrind,
Laat een Schipper U dan leren
Te lavéren:
Doe, alsof je er niet naar vroeg
Om aan gindse kust te komen,
Maar zeil voort met wind en stromen...
En - ben je eenmaal ver genoeg,
Wend dan over de' andre boeg!
Gaat het vóór-de-wind, mê-Vrind!…
waterige woorden (hydratatie)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
678 als dichter zwem ik door de wateren van Sarasvati
haar stroom voert mij langs de droomdiepe poelen
van kennis en de ellenlange slootjes van de kunst
in zijtakjes van retorische rivieren vind ik muziek
en plassen vol poëtische druppels waar de boeken
spatten op de buien en stromen van kletterletters
de aardse diploma’s zijn doorweekt en waardeloos…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Zachte adem stroomt
binnen fluistert het licht zacht
stilte draagt mijn stem
Ik voel het licht in mij als
een zachte adem die door eeuwen heen
fluistert en blijft stromen. In de diepte ontvouwt zich
een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust.…
uit zijn hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 soms zou er een verhaal moeten zijn
over een raadgever die vulkaan werd
die woorden uitspuwt door het vuur
uit het hart van toen te verbranden
de stroom zal dat voorval omvatten
hels drukkend op de grote slagaders
in kale halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen
en andere dieren als wezensvreemde
schepsels die…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 het licht sterft langzaam in de wilg
waar het water de wortels met zilver beslaat
de zwaan is een koning van marmer en trots
die traag door de diepe rivierkuilen gaat
groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt…
Voorlopig geen gedichtjes meer
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.657 Voorlopig geen gedichtjes meer
De val van woorden is geweest
Geen emoties om wat komen gaat
Een beetje rust in mijn geest
Voorlopig ook geen tranen meer
Als dat nu eens kon zijn
Dan zouden woorden stromen gaan
In verzen, zonder pijn
Voorlopig maar geen dromen meer
Beter is helemaal niets
Want als ik nadenken zou gaan…
Voorlopig alleen…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 ik zie je in de vloed
het opkomende water
mijn voetstap was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij,…
ongestemde stilte
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.087 dat stilte was
wat hij niet las
in haar ogen
brak hem op
bezweet in angst
vele jaren lang
hoorde hij haar
schreeuwen
vocht’ge ogen
roerloos gelaten
diepe meren
stilte in haar
was nooit
in hem gestemd
vergeefs ook
het temmen
van stromen dromen
z’n onbegrepen
van in haar hoofd
zo werd
de kwelling van
zijn dagen
gekweten…
Intimiteit
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.524 Intens van je houden,
alles geven wat ik heb,
alles nemen wat je geeft,
alle remmen loslaten,
passie laten stromen,
en heerlijk in elkaar overvloeien.…
niets zeggen
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.969 als mijn woorden
niets meer zeggen
en mijn leugens
niets weerleggen
dan verlies ik
als mijn tranen
niet meer stromen
en mijn ogen
niet meer dromen
dan verkies ik
mijn woorden te vergeten
mijn naam niet meer te weten
mijzelf niet meer te geven
niet verder meer te leven
als mijn zinnen
niets meer plaatsen
en mijn tonen
niets…
verlangen
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.135 Niet eerder brandde het meer
Het verlangen naar het missende deel
Waarom doet het ons zoveel
En weten we het zeker, keer op keer
Een rivier stroomt door
Zo doet het leven
Een diepe sprong
Het duurt maar even
Varen op de stroom
We gaan ervoor
Nooit voelde ik
Het verlangen zo sterk
Het missende deel werkt
Nu voel ik alles
Tik tik…
Dit is genieten
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.271 Dit is mijn dag
en hij kan niet meer stuk
ik spring en ik lach
en tril van geluk
Ik sluit mijn ogen
heb de deur op slot
zweef op regenbogen
en kreun van genot
Ik ben een vogel zo vrij
schitter in het licht
zo gelukkig, dolblij
met genoegen gezwicht
Het was als een droom
en ik glimlach voldaan
emotie komt als een stroom
en laat mijn…
Liefde
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.499 Vertel me van de liefde
die altijd blijven kan
en die haar weg zal vinden
naar mijn verkilde hart
Laat mij weer voelen
warme tederheid
voorzichtig ontdooiend
de bevroren stroom
Die vitale levenssappen
ooit een bruisende beek
te lang met harde knuisten
in een ijzige knelling hield
Vertel me van de liefde
die altijd blijven zal
maar…
Gebakken dromen
hartenkreet
3.9 met 44 stemmen
2.104 Mijn hart is als een oventje
Vol met gebakken dromen
Zoet warm en lekker geurend
Waar liefdes dampen uit stromen
Mijn hart is als een oventje
Gevuld met liefde tot aan de rand
Gevoelens die geen ruimte maken
Voor baksels van gezond verstand
Mijn hart is als een oventje
Welke maar blijft smeulen voor jou
Met geuren van hoop en liefde
Gewoon…
Vloeistof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
698 Jij was zo huwbaar
transparant vloeibaar en vulbaar
zo van Duw maar,
ik ga met je mee
Je stelde geen vragen,
knikte af en toe
zelfs als ik loog
Je lachte als ik dansend
voor je uit bewoog
Wanneer je op mijn snelbinders zat
kroop je hand langs mijn desembrood omhoog
En na iedere tel had ik het idee
dat je in kleuren leeg zou stromen…
de laatste kranige druppel
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.384 kennelijk had hij de boot gemist
gelijk een achtergebleven spermadruppel
die ietwat kleverig uitgerekt hangt
of wellicht, als laatste eer,
zich wat opgeblazen manifesteert
en de uitgestoken fallus als enige dankt
misschien is men hem al
tijdens de laatste stroom
door de leiding gaan haten
maar kan ook door
een mensenhand
slordig…
tristesse
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
721 hij is de aanfluiting
van een goed humeur
zijn lip lepelt
de kleinste oneffenheid van de vloer
die daar ligt, op de loer
voor elke gelegenheid
hem een bobbel onderweg te zijn
in zijn nabijheid
alom ter tijd
bloeden alle bloemen
strómen de blaadjes
om enkel te verwelken
in zijn eenzaam paradijs
van sip en neergeslagen
hij is de triestheid…
Zinkend schip
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.490 Mijn bagage des levens ligt her en der,
lijkt verder uit elkaar te stromen.
Is de redding toch nabij?
Wordt het gat gedicht?
Het water staat al tot mijn dij,
Er zal een wonder moeten worden verricht.…
maanzee
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
1.700 nu haar handen niet meer strelend
langs zijn ongeschoren wangen gaan
en de randen van zijn nagels
rouwen om een kommervol bestaan
leegt hij flessen, vult hij glazen
drinkt hij kringen op het hout
zoekt hij in het net naar mazen
in een zee van vochtig zout
drijft hij kansloos met de stroom mee
naar de rand van zijn bestaan
waar zijn grenzeloze…
Viooltjes
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.442 Verscholen tussen het kreupelhout
in het uitgestrekte woud
bloeien de viooltjes in hun
uitbundige kleurenpracht
vol van leven, vol van kracht
Temidden van oeroude bomen
wild speels en in stromen
spreiden ze trots hun blaadjes uit
tot de laatste zonnestralen
het viooltje sluit
Maar reeds bij het eerste ochtenlicht
ontvouwt zij haar…
Waterlelieknop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Bladeren stil gevouwen
als hoeders rond het hart
dat schuchter is in opengaan
want alles wat mooi bloeide
dreef weg uit haar bestaan
Zij zag de bloemen driften
met sterke stromen mee
waar ze in ondergingen
gekneusd,verwelkt.., passé
Nu vreest zij het ontluiken
hoewel ze naar ’t zonlicht snakt
en heeft de angst voor ‘t vergaan
haar eenzaam…