19025 resultaten.
sinds
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
563 sinds piet
zijn hart
verloren heeft
aan bieke van de bakker,
zit hij nooit meer op hete kolen,
piet ligt
's nachts
nooit meer
alleen
in bed
wakker
te zuchten en te woelen,
maar wroet
zich nu
te pletter
naast bieke
bij de oven.…
Bijgelofelijke vraag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
617 Gewonnen wordt nimmer:
bij oorlog wordt immer
door alle partijen verloren.'…
gescheiden
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
839 Bij deze: De laatste formaliteiten
Die ons nog scheiden
Van de feiten
Wat verbond was
Wordt verdrag
Ons gezin
‘Gedeeld ouderlijk gezag’
Nu alles is verdeeld
En in de breedte en diepte uitgemeten
Wil ik nog maar een ding van je weten:
'Je hebt de rechter
Zeker niets vertelt
Over 3 augustus 2002
Die Predictor en twee streepjes
En…
Mezelf kwijt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Ik liep tegen mezelf op.
Mezelf vroeg wat gaat er om in jou kop?
Ik keek haar aan maar zei niets.
Mezelf zei: hallo ik vroeg je iets?
Ik liep door, wou haar niet kennen.
Maar ze begon achter me aan te rennen.
Mezelf haalde me in en zei: je kan niet meer weglopen.
Wat deed ik? Bleef maar op een wonder hopen.
Ik zei: ik ben er nog niet klaar…
In kinderogen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 tegemoet
De hemelen lijken verder weg dan ooit
als men de wapens verdubbelt
op een doornig pad
Ziet de Phoenix dan nog kans hieruit
te kunnen herrijzen...
...als de toekomst er verloren ligt?…
VERLIEFDE DUIVEN
gedicht
2.1 met 19 stemmen
8.070 Verliefde duiven koeren in de bloemen:
"Broeders en zusters, wie is nu de bruid,
Die als Jehovah met geen naam te noemen,
Slechts in vertedering wordt aangeduid?"
En in het hoog gewirwar van de palmen
Vlechten zij haastig en bedeesd het bed,
Uit een gevonden keur van zachte halmen
En gouden spijlen in elkaar gezet.
Waar zijt gij nu, mijn…
Gedicht voor een verloren liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
751 Niemand rook de geur van je liefde
niemand wist
van de nachtegaal op je tong
of dat er hinden door je schedel holden
en bloemen zich in rijen
achter je adem verschansten.
Ik klampte me vast aan je lichaam
tussen kruiden en schoven
werd je blik een verre wolk.
Ik scheurde mijn borst open
om naar geschenken te zoeken
maar jij vluchtte…
Woorden
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
446 woorden waarvan ik hoopte
dat ze ooit de jouwe zouden
worden zijn verloren gegaan
bij de zee
hoe ik ook loop en kijk
zand tussen mijn voeten voel
de golven tel
ze zijn verdwenen
net als jij…
Begin van wereldvrede
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
476 Gedoken bij de ingang
zat je daar ontheemd
je ogen schichtig bang
je was anders en vreemd
van grote schoonheid
waren je amandelogen
gevuld met droefheid
vroegen ze mededogen
verdreven uit je warme land
verstootte men jou ook hier
sta je ook nu aan de kant
voel je je als opgejaagd dier
kom geef mij je hand
en daarmee je vertrouwen…
Het ruisen van verloren namen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
779 Voor de val breekt
zijn de asters al geknakt
in onbuigzame handen
Jouw haat wapent
een gebaar van diepe onmacht
in dode ogen
en weet dat mededogen meer zegt
dan een oorlog verwoesten kan
de onmin zal luisteren
naar het ruisen van verloren namen
die ten hemel werden gedragen
Laat dan de havik
jouw koude bloed verlaten
en de gaten…
VERGETEN LEVEN
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.658 Over zijn leven had 'n stoffige laag gelegen
van intrinsieke religiositeit en Godsverering
alles stond in het teken van Zijn Schepper
maar nog meer van Christus de Verlosser
door het kruis op Zijn Heilig Golgotha
en de uitstorting van Zijn Heilige Geest
Zijn zijn was Zijn Zijn!
Hij had sober geleefd, alleen en lang
intieme menselijke…
getroffen door engelen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 verdwijnt in stilte
schreeuwend naar god
voor een paar armen
mijn adem koud
mijn hartslag stervende
schaduwen van herinneringen
forceren mijn ziel te vluchten
de maan
een stille getuige
van mijn stem en daden
littekens op mijn hart
alsof getroffen door engelen
de schemering dringend
het licht mijn ogen verblindend
hoewel mijn dromen…
VERGEETACHTIGHEID
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
793 Nu ben ik mijn man weer verloren.…
't Verdwenen gevoel
hartenkreet
1.3 met 11 stemmen
2.632 Zinnen zonder waarde
Het verloren gegaan
Verzonken gevoel
Waarom heb ik niet geluisterd?
Mensen die jou kennen
Vertelden mij exact waarom
Weinig woorden. Duid'lijk
Laat haar gaan. Zeker los
Onbetrouwbaar. Echter
Met pijn in mijn hart…
HET BRIEFJE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.034 Hand in hand, zo stapten wij
in de vroege, povere junizon
Nu nòg weet ik al wat jij zei,
toen, op weg naar het station
Een lachje hing om je mond
alsof je een geheim feit wist
Van iets dat allang vaststond
dat ik achter ’t net had gevist
Een klein briefje gaf jij mij
met ‘Iets voor strakjes thuis’
‘Nu tot ziens’ was wat jij zei
jij ging…
HOOR HOE MIJN HART HUILT
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.166 Ik houd de hoorn aan mij gedrukt
dikwijls als ik jou bereiken tracht
Onder smart om jou ga ik gebukt
altijd als ik vergeefs op jou wacht
Ik hoor de telefoon dan overgaan
en ik veronderstel ‘t ook van jou
Ik heb duidelijk voor je afgedaan
mijn ogen zijn daarom vol dauw
Ik wou dat je thans luisteren zou
bij ‘t nachtelijk stil van mijn hart…
Tien stille jaren...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.263 Het is stil, zó stil, zó kil
De stem van vrijheid is vergaan
Een gerichte kogel wraakt
Niets mocht blijven bestaan
Dit Nederland is vanaf zes mei 2002
gedompeld in verloren zielenbloed
Woorden die de stem van het volk predikten
zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed
Het is stil, zó stil, zó kil
De woorden van verandering zijn overleden…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 een enkele klank, verloren
in ruisende blaren,
wie kent hem weer?…
Verborgen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
712 Omsloten door een laagje roest,
liggen in de kern van mijn hart,
de resten van een verloren liefde,
die alleen jíj nog weer opbloeien laat.…
Fantasieloze kinderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 Fantasieloze kinderen, dwalend door het leven, lijken de moed al te hebben opgegeven
Fantasieloze kinderen, als eeuwige toeristen, dwalend door hun eigen stad
Ze verdwalen, ze vergeten de weg. Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand
Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…
UITZICHTLOOS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
982 Er ging geen dag voorbij
en ook geen nacht
Enkel die grauwe luchten
aan het koude firmament
Zonder soelaas voor mij
geen fluisterde zacht
Geen hoorde mij zuchten
en geen enkel medicament…
Moed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Versleten in het leven,
Was het ongeschreven opgeheven.
En mocht men gaan schrijven,
Waar liefde hen toe zou drijven.
Niemand wist wat er gaande was,
Enkel degene wiens innerste de les niet meer las.
Opgeslokt door het leven
Bleef daar zijn hart beven.
Het spel in zijn hoofd werd langzaam
Uitgespeeld en schade werd ongedaan.
Zijn hoofd…
De zee van jouw woorden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 heb in muren
je naam gekerfd
mijn mes geslepen
op bomen
het hart gesneden
met pijlen doorboord
godvergeten veel
van je gehouden
jij hebt me niet gehoord
mijn liefde werd stil
verdronk in de zee
van jouw woorden
mijn golven
sloegen stuk in de
drukte op strand
als los zand
liet jij mij
door de vingers glijden
naamloos op…
Schemering is het doodgaan
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.959 Plekkend beschenen witte heerlijkheden
van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend
was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend
uit wanhopig naar de vreemde leegheden
van de avond en zijn gemaskerd gezicht, -
maar de dingen die hem zullen behoren
houden hun ogen nog zo vragend gericht;
en de verledenheden hebben verloren
hun glans, en…
WANHOOP.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.165 En door de luiken van de hoge toren
Stroomt het geluid mij binnen van 't metaal;
Geroerd sta 'k stil; wijl 'k angstig ademhaal
Is 't mij alsof een stem me roept: "Verloren!"
O zwijg, gij klank van onheil en van leed,
Roep niet zo luid in mij, wees stil, ik weet
Dat gij slechts zijt mijn eigene gedachte.…
autorit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 Maar jij praat en praat en praat en
kijkt naar mijn handen die het stuur vasthouden,
je ziet niet dat ik allang verloren ben.…
Arzebia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 in het deinen van de ochtendziel
in wiegende schaduwen
in slome jazz van dik bloed
wil ik tralies van twijfel ontlopen,
giftige kreeften, vale sluiers van onmoed
een eiland zonder randen lijkt me wel wat
schemerend in eindeloos blauw
zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn
zoals stoffige landkaarten in de geest;
daarop lijken alle vergeelde…
Ouderdom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
691 Als je wat ouder wordt
zijn dingen anders
wat krom gebogen lijkt
is recht gelogen
zoete koffie heeft plots geen smaak
wat zoute soep was is nu flauw
en zo gaat de lijst door
eigenlijk is alles anders dan daarvoor
en zo kijk ik ook naar ons
zijn we nog zo doldwaas verliefd
staan we snel even op uit bed
heeft de één de koffie al gezet…
Uitzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn
gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond
vloeibaar naar weiden of een verworpen stad
bevangen aan uiterste randen van trillende lucht
op een morgen ontwaakt
nog beschonken van donker
de volgende dag na vandaag
met daarboven eeuwig hemel
het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 De dagen zijn voorbij; de woorden zijn verloren
gelijk een schone droom vol droeve tederheid...
- Wat staart ge toe me kind? Hoe zijn als dode meren
uw grondloze ogen die uw diepte toe me keren?
Ik zie te diep, helaas, gij die te zúiver zijt.…