Alle inzendingen over verloren droom

19025 resultaten.

Sorteren op:

sinds

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
sinds piet zijn hart verloren heeft aan bieke van de bakker, zit hij nooit meer op hete kolen, piet ligt 's nachts nooit meer alleen in bed wakker te zuchten en te woelen, maar wroet zich nu te pletter naast bieke bij de oven.…

Bijgelofelijke vraag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Gewonnen wordt nimmer: bij oorlog wordt immer door alle partijen verloren.'…
Aubrey31 januari 2011Lees meer >

gescheiden

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 839
Bij deze: De laatste formaliteiten Die ons nog scheiden Van de feiten Wat verbond was Wordt verdrag Ons gezin ‘Gedeeld ouderlijk gezag’ Nu alles is verdeeld En in de breedte en diepte uitgemeten Wil ik nog maar een ding van je weten: 'Je hebt de rechter Zeker niets vertelt Over 3 augustus 2002 Die Predictor en twee streepjes En…
Cathalijne18 december 2010Lees meer >

Mezelf kwijt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Ik liep tegen mezelf op. Mezelf vroeg wat gaat er om in jou kop? Ik keek haar aan maar zei niets. Mezelf zei: hallo ik vroeg je iets? Ik liep door, wou haar niet kennen. Maar ze begon achter me aan te rennen. Mezelf haalde me in en zei: je kan niet meer weglopen. Wat deed ik? Bleef maar op een wonder hopen. Ik zei: ik ben er nog niet klaar…
JOOS20 december 2010Lees meer >

In kinderogen verloren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
tegemoet De hemelen lijken verder weg dan ooit als men de wapens verdubbelt op een doornig pad Ziet de Phoenix dan nog kans hieruit te kunnen herrijzen... ...als de toekomst er verloren ligt?…

VERLIEFDE DUIVEN

gedicht
2.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.070
Verliefde duiven koeren in de bloemen: "Broeders en zusters, wie is nu de bruid, Die als Jehovah met geen naam te noemen, Slechts in vertedering wordt aangeduid?" En in het hoog gewirwar van de palmen Vlechten zij haastig en bedeesd het bed, Uit een gevonden keur van zachte halmen En gouden spijlen in elkaar gezet. Waar zijt gij nu, mijn…

Gedicht voor een verloren liefde

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Niemand rook de geur van je liefde niemand wist van de nachtegaal op je tong of dat er hinden door je schedel holden en bloemen zich in rijen achter je adem verschansten. Ik klampte me vast aan je lichaam tussen kruiden en schoven werd je blik een verre wolk. Ik scheurde mijn borst open om naar geschenken te zoeken maar jij vluchtte…

Woorden

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 446
woorden waarvan ik hoopte dat ze ooit de jouwe zouden worden zijn verloren gegaan bij de zee hoe ik ook loop en kijk zand tussen mijn voeten voel de golven tel ze zijn verdwenen net als jij…

Begin van wereldvrede

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Gedoken bij de ingang zat je daar ontheemd je ogen schichtig bang je was anders en vreemd van grote schoonheid waren je amandelogen gevuld met droefheid vroegen ze mededogen verdreven uit je warme land verstootte men jou ook hier sta je ook nu aan de kant voel je je als opgejaagd dier kom geef mij je hand en daarmee je vertrouwen…

Het ruisen van verloren namen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
Voor de val breekt zijn de asters al geknakt in onbuigzame handen Jouw haat wapent een gebaar van diepe onmacht in dode ogen en weet dat mededogen meer zegt dan een oorlog verwoesten kan de onmin zal luisteren naar het ruisen van verloren namen die ten hemel werden gedragen Laat dan de havik jouw koude bloed verlaten en de gaten…

VERGETEN LEVEN

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.658
Over zijn leven had 'n stoffige laag gelegen van intrinsieke religiositeit en Godsverering alles stond in het teken van Zijn Schepper maar nog meer van Christus de Verlosser door het kruis op Zijn Heilig Golgotha en de uitstorting van Zijn Heilige Geest Zijn zijn was Zijn Zijn! Hij had sober geleefd, alleen en lang intieme menselijke…

getroffen door engelen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
verdwijnt in stilte schreeuwend naar god voor een paar armen mijn adem koud mijn hartslag stervende schaduwen van herinneringen forceren mijn ziel te vluchten de maan een stille getuige van mijn stem en daden littekens op mijn hart alsof getroffen door engelen de schemering dringend het licht mijn ogen verblindend hoewel mijn dromen…
DN1 augustus 2011Lees meer >

't Verdwenen gevoel

hartenkreet
1.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.632
Zinnen zonder waarde Het verloren gegaan Verzonken gevoel Waarom heb ik niet geluisterd? Mensen die jou kennen Vertelden mij exact waarom Weinig woorden. Duid'lijk Laat haar gaan. Zeker los Onbetrouwbaar. Echter Met pijn in mijn hart…

HET BRIEFJE

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Hand in hand, zo stapten wij in de vroege, povere junizon Nu nòg weet ik al wat jij zei, toen, op weg naar het station Een lachje hing om je mond alsof je een geheim feit wist Van iets dat allang vaststond dat ik achter ’t net had gevist Een klein briefje gaf jij mij met ‘Iets voor strakjes thuis’ ‘Nu tot ziens’ was wat jij zei jij ging…

HOOR HOE MIJN HART HUILT

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Ik houd de hoorn aan mij gedrukt dikwijls als ik jou bereiken tracht Onder smart om jou ga ik gebukt altijd als ik vergeefs op jou wacht Ik hoor de telefoon dan overgaan en ik veronderstel ‘t ook van jou Ik heb duidelijk voor je afgedaan mijn ogen zijn daarom vol dauw Ik wou dat je thans luisteren zou bij ‘t nachtelijk stil van mijn hart…

Tien stille jaren...

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.263
Het is stil, zó stil, zó kil De stem van vrijheid is vergaan Een gerichte kogel wraakt Niets mocht blijven bestaan Dit Nederland is vanaf zes mei 2002 gedompeld in verloren zielenbloed Woorden die de stem van het volk predikten zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed Het is stil, zó stil, zó kil De woorden van verandering zijn overleden…

Anders niet

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.429
een enkele klank, verloren in ruisende blaren, wie kent hem weer?…

Verborgen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
Omsloten door een laagje roest, liggen in de kern van mijn hart, de resten van een verloren liefde, die alleen jíj nog weer opbloeien laat.…

Fantasieloze kinderen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Fantasieloze kinderen, dwalend door het leven, lijken de moed al te hebben opgegeven Fantasieloze kinderen, als eeuwige toeristen, dwalend door hun eigen stad Ze verdwalen, ze vergeten de weg. Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…

UITZICHTLOOS

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 982
Er ging geen dag voorbij en ook geen nacht Enkel die grauwe luchten aan het koude firmament Zonder soelaas voor mij geen fluisterde zacht Geen hoorde mij zuchten en geen enkel medicament…
Ton Rijkers29 december 2012Lees meer >

Moed

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 710
Versleten in het leven, Was het ongeschreven opgeheven. En mocht men gaan schrijven, Waar liefde hen toe zou drijven. Niemand wist wat er gaande was, Enkel degene wiens innerste de les niet meer las. Opgeslokt door het leven Bleef daar zijn hart beven. Het spel in zijn hoofd werd langzaam Uitgespeeld en schade werd ongedaan. Zijn hoofd…

De zee van jouw woorden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
heb in muren je naam gekerfd mijn mes geslepen op bomen het hart gesneden met pijlen doorboord godvergeten veel van je gehouden jij hebt me niet gehoord mijn liefde werd stil verdronk in de zee van jouw woorden mijn golven sloegen stuk in de drukte op strand als los zand liet jij mij door de vingers glijden naamloos op…
wil melker17 november 2010Lees meer >

Schemering is het doodgaan

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Plekkend beschenen witte heerlijkheden van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend uit wanhopig naar de vreemde leegheden van de avond en zijn gemaskerd gezicht, - maar de dingen die hem zullen behoren houden hun ogen nog zo vragend gericht; en de verledenheden hebben verloren hun glans, en…

WANHOOP.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.165
En door de luiken van de hoge toren Stroomt het geluid mij binnen van 't metaal; Geroerd sta 'k stil; wijl 'k angstig ademhaal Is 't mij alsof een stem me roept: "Verloren!" O zwijg, gij klank van onheil en van leed, Roep niet zo luid in mij, wees stil, ik weet Dat gij slechts zijt mijn eigene gedachte.…
Edward Koster19 september 2017Lees meer >

autorit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
Maar jij praat en praat en praat en kijkt naar mijn handen die het stuur vasthouden, je ziet niet dat ik allang verloren ben.…

Arzebia

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
in het deinen van de ochtendziel in wiegende schaduwen in slome jazz van dik bloed wil ik tralies van twijfel ontlopen, giftige kreeften, vale sluiers van onmoed een eiland zonder randen lijkt me wel wat schemerend in eindeloos blauw zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn zoals stoffige landkaarten in de geest; daarop lijken alle vergeelde…
Iniduo26 januari 2014Lees meer >

Ouderdom

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 691
Als je wat ouder wordt zijn dingen anders wat krom gebogen lijkt is recht gelogen zoete koffie heeft plots geen smaak wat zoute soep was is nu flauw en zo gaat de lijst door eigenlijk is alles anders dan daarvoor en zo kijk ik ook naar ons zijn we nog zo doldwaas verliefd staan we snel even op uit bed heeft de één de koffie al gezet…

Uitzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond vloeibaar naar weiden of een verworpen stad bevangen aan uiterste randen van trillende lucht op een morgen ontwaakt nog beschonken van donker de volgende dag na vandaag met daarboven eeuwig hemel het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…

Aan een zeer jong meisje

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.069
De dagen zijn voorbij; de woorden zijn verloren gelijk een schone droom vol droeve tederheid... - Wat staart ge toe me kind? Hoe zijn als dode meren uw grondloze ogen die uw diepte toe me keren? Ik zie te diep, helaas, gij die te zúiver zijt.…