1541 resultaten.
hij zou bijna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
934 vol leegte vloekend vullen
met Sodom- en orgieëntaal
hij zou bijna
het dark web erbij halen
of zwarte-gaten-fantasieën
waar hij liever praten wil
over de keuze voor jaloezieën
boven horizontale lamellen
in het geval van
vertellende poëzie
of ijdele pogingen daartoe
hij zou bijna vergeten
wat hij hier doet
waarvoor moed
en wanhoop…
De helende pil
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
234 Pure wanhoop,
met de gedachte:
dit krijgt geen goede afloop.…
de dood geurt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 houden
op de lippen besterft de gil
waar de geur van nat zand
de verrotting van het leven
de neus zich laat speuren
de sluizen verder openend
stort zwaar de hemel leeg
hem de ogen dichtdoend
die hij nu niet sluiten mag
aderen stromen adrenaline
hem tot springen vloekend
waar wild stormend water
hem er toch uitglijden laat
wanhopig…
Een schreeuw
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 in dat onbestemde, lege gevoel,
een gemis, dat ik niet kan doorbreken,
een schreeuw, die de stilte niet kan verwoorden
je dood is in mijn leven verweven,
ik moet mijn eigen grenzen passeren,
het is een balanceren
tussen leven en dood
letters worden door de tijd gewist,
ik spreek je naam uit, een vretend gemis,
de nacht verbergt mijn wanhoop…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens druk om maak
Mijn spieren weer van staal
Dan heb ik in mijn slaap
Weer bruggen opgebouwd
De paden weer belicht
Is alles zo vertrouwd
Staat mijn vizier gericht
Als wanhoop…
Zoals een ongelukkig man de rij
poëzie
3.5 met 15 stemmen
1.989 . - Hij kan nu voort
Met 't werk, maar weet: hij is slechts even vrij -
Zo, onverbidd'lijk, gilt dezelfde reeks
En steeds de onverbiddelijk-zelfde reeks
Van melodieën uit 't orgel door de straat:
Mechanisch boven al 't levend geluid
Schreeuwt waanzin van gestorven wanhoop uit,
En dwingt tot luist'ren, voor hij verder gaat.…
hou van me...
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.321 stukken
En voeren het aan de wolven
Koude vingers raken mijn spiegelbeeld
Ik haal uit met mijn vuist,
sla mezelf aan stukken
Maar de pijn is niet genoeg
om de pijn te overschreeuwen
Op de grond
Bloed, zout en scherven
Steken in mijn borst
trillende lippen, uitgestrekte vingers
Mijn gezicht weerspiegelt in de scherven
wanhopig…
De bult
gedicht
3.6 met 267 stemmen
48.306 -----------------------------------------------------------------
uit: ‘Liederen van weemoed, wanhoop en waanzin’, 1974.…
Nadat je wegging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.556 Snuif in m'n handen
je zoete geurspoor
je zweet van het vlugge fietsen
(je was te laat)
gevangen,
bewaard in handdoek :
koester ik deze avond druppelsgewijs
wring de herinnering uit
tussen de schrokkende dijen
gulzig, terminaal wanhopig
vlinderend op bekend terrein :
daar lag je hoofd
plooien in de drie-zit : tweelijf.…
Vier dagen zonder jou..
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
845 Maar ik bleef wel wanhopig hopen op een bericht.
Het zou mijn zwaarmoedige gevoelens zo hebben verlicht.
Maar het bleef stil, naar de reden kan ik alleen maar gissen.
Maar ik ga je daardoor steeds meer missen.
De pijn wordt nu echt veel en veel teveel,
ik word zo vreselijk emotioneel.…
Twijfel
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.324 Ik voel de wanhoop nabij,
het laastste restje hoop zakt weg.
Ben ik nou de enige,
of zijn er meer met zoveel pech.
De twijfel komt dichterbij,
en de pijn gaat groeien.
De twijfel wordt heviger,
zal ik wel of niet bloeien.…
Gezinsfoto
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
4.911 vergeelde foto van ons gezin
Voor de fotograaf met een stralende lach
In vrede naast elkaar staan zonder beklag
Herinneringen vervaagden tot grote onzin
Leven in de valse schaduw van goed gedrag
Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen
Uit angst voor de waarheid weg te rennen
Iedere keer voor de schone schijn overstag
Schrille kreten van wanhoop…
Nachtegaal
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.268 Klein teer vogeltje,
met je verlangen naar warmte,
het kooitje wou niet open
je bleef wanhopig achter.
Klein teer vogeltje,
je zang zal nog eenmaal klinken
bij het afscheid dat we moeten nemen,
nu jij op weg naar de hemel gaat.…
Kind geweest
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.166 Haar schoentjes zijn in stof gesluierd
het eens blauwe rokje vaal verkleurd
d’r versleten witte bloesje smoezelig
en haar vermoeid gezichtje groezelig
als ze schaduwstil komt aan gekuierd
haar kinderogen verdrinken in pijn
maar dapper trekt ze ‘m aan z'n jas
vraagt de stoere soldaat met klem
en wanhopig gebroken fluisterstem:
weet u waar…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
Liefde
poëzie
3.3 met 37 stemmen
5.504 Liefde is alleen elkander droef verdragen
Als vrouw en man:
Twee vijanden die toch elkander schragen
Zo nu en dan,
En, daar God voor hun wanhoop en hun vragen
Geen heul, geen antwoord heeft,
Soms naar de eeuwigheid de zweefvlucht wagen
Die een omhelzing geeft.
--------------------------------
uit: Serenade III (1938)…
Gespleten golven
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
872 Ineengedoken aan het strand
haar handen om beide knieën
zakt zij weg in niemandsland
eenzaam, maar met z’n drieën
die stemmen moeten zwijgen
door brekende golven overstemd
zullen herinneringen zich rijgen
stroomt het verleden ongeremd
haar handen pijnlijk gevouwen
fluistert zij zwak om vergeten
bidt om een luisterend oor
wanhopig, haast…
Eindelijk rust...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.441 Innerlijk was ze een zielig hoopje mens
met zoveel angst, woede en wanhoop
in haar gehavende ziel,
tot een engel in haar schoot viel
en samen met haar uit het diepe dal kroop.
Hij vervulde moeiteloos haar vurigste wens...…
Interrogation of a Prisoner
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 De ruimte ongestookt door
een schaarste en krap van
formaat galmt nog even na
van de snauwende vragen
afgevuurd in de uren
volgend de witte vlag
De gevangene rillend van
angst en verzwakt door ziekte
stopt wanhopig steeds weer
proberend zijn mismaakte
handen in wat zakken lijken
van een volledig doorgesleten
en verschoten vooroorlogse…
veelzeggend
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
2.356 haar lichaam
dat lief en leed vergetend
in een vacuüm verkeert
zal zij geven
moet hij nemen
is het blijvend
of slechts vluchtig
dat intens gevoel van warmte
dat hen eigenlijk verteert
in een strijd van het geweten
stoten wonden pijnlijk open
die bedekt door laagjes tijd
nog maar net waren geheeld
is dit boeten
of belonen
is het wanhoop…
zonder de pop
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
801 meer dan hier
in het jachtig heden
zalen gevuld met rijken
zonder zorgen over het brood
de wijn, het was er allemaal
in die zalen vol verglaasde mensen
in stilte, slechts de strofen galmden
toen was het goed
de radio vandaag braakt
oren dweilen gedienstig
het gekwijl van zangers op
die slechts slecht zijn doch
zeker buitensporig wanhopig…
Novemberstorm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
896 Takken zwiepen wanhopig
aan de stam die ze ijkte.
Steeds zwaardere breken af,
bomen sterven rij aan rij.
Klokken luiden de klepels
en klepels weer de klokken.
In Mexico beeft de aarde,
in Nederland huivert de zee.
Ik weet de dijken bewaakt
strijk en zet de wekker.
Mijn lijf doezelt in bed
droomt al eerste luwte.…
kerst 2007
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.079 terwijl de wereld zich verkleedt
in het feest van vrede op aard'
wordt in de stal zoals u weet
elk jaar opnieuw het kind gebaard
maar wat de mensen al vergaten
dat slechts enkele weken geleden
een vondeling werd achtergelaten
de schuif van de wanhoop ingegleden
is er na meer dan 2000 jaar
nog steeds geen uitgestoken hand
voor wie hoe…
jou nietzeggendheid
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.614 .
---
Er word veel gepraat maar veel is nietszeggend
Het rare hieraan is- jou nietszeggendheid spreekt boekdelen
en, hoe wanhopig ik ook lees –ik vind geen happy ending
Ik pak mijn jas van de kapstok en loop naar de deur
Ik kijk nog een laatste keer om en zie een traan lopen over je wang
Een traan
Gevormd uit gevoelens
Pijn, frustratie…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens
een kloppend hart vol jeugdig leven
een speelse creatieve ziel
Symbool van waanzin en destructie
de stempel van een zieke soort
wanhopig…
Eerbaarheid ligt in elke schaamte
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.604 Eerbaarheid ligt in iedere schaamte
die zichzelf de koning voelt,
de wanhoop van een stijve, voor
de spiegel of voor een vrouw,
bij het verlaten van de woning,
voor dag en dauw, een bekroning
in het pochen van een pauw, een kort
verblijf, dat ondervindt men aan den lijve.…
Tussen de vochtspetters door!
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.592 Het gevolg van de reden
is niet dwingen tot ontslag
angstig klamp ik mij vast
aan het laatst stukje hoop
neen, net geen wanhoop actie
verschuldigd blijft het antwoord
op een openstaande vraag
terecht of onterecht hoe voelt het
vriendschap is soms moeilijk
maar heuvels en bergen
kan men overwinnen
met de innerlijke energie
dat rust op een…
Weggevaagd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.113 En staat nu bij de hemelpoort
Ik heb je al lang niet gesproken
Zo lang niet meer gezien
Maar toch ben je gebleven
In herinneringen misschien
Je eeuwig lijkende levenslust
De zoektocht naar eerlijkheid en plezier
Ze lijken eeuwig weggevaagd door wanhoop
En daarom staan we nu hier
Op het punt voorbij het afscheid
Want dat hebben we nooit…
TREURTIJD
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
600 Bedekt ben ik met as, ijs en verleden
De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd
Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd
Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden
Het lot en God, zij kwamen tussenbeide
En schopten alle plannen in de war
Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar
Mij rest een kruis, jou wateren en weide
En zeer sporadisch…
Te laat
gedicht
2.2 met 36 stemmen
25.094 We zijn te laat,
we hebben gedanst, hadden we niet moeten doen,
we zijn wanhopig geweest, niet goed,
we hebben reusachtige lasten op onze schouders genomen,
we hadden moeten vragen: waarom zijn deze lasten niet licht,
we hadden moeten denken: dit is verkeerd,
we hebben over liefde gesproken in zorgvuldig gekozen bewoordingen,
zorgvuldig??…