Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

hij zou bijna

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 934
vol leegte vloekend vullen met Sodom- en orgieëntaal hij zou bijna het dark web erbij halen of zwarte-gaten-fantasieën waar hij liever praten wil over de keuze voor jaloezieën boven horizontale lamellen in het geval van vertellende poëzie of ijdele pogingen daartoe hij zou bijna vergeten wat hij hier doet waarvoor moed en wanhoop…
R. Delarbusto18 februari 2026Lees meer >

De helende pil

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 234
Pure wanhoop, met de gedachte: dit krijgt geen goede afloop.…

de dood geurt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
houden op de lippen besterft de gil waar de geur van nat zand de verrotting van het leven de neus zich laat speuren de sluizen verder openend stort zwaar de hemel leeg hem de ogen dichtdoend die hij nu niet sluiten mag aderen stromen adrenaline hem tot springen vloekend waar wild stormend water hem er toch uitglijden laat wanhopig…

Een schreeuw

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 880
in dat onbestemde, lege gevoel, een gemis, dat ik niet kan doorbreken, een schreeuw, die de stilte niet kan verwoorden je dood is in mijn leven verweven, ik moet mijn eigen grenzen passeren, het is een balanceren tussen leven en dood letters worden door de tijd gewist, ik spreek je naam uit, een vretend gemis, de nacht verbergt mijn wanhoop…

Herboren

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.039
masker afgezet Gehuld in stof en warmte Ontnomen van mijn last Vergeten door de wereld Rust ik en slaap dan vast Als ik daarna ontwaak Herboren en vitaal Me nergens druk om maak Mijn spieren weer van staal Dan heb ik in mijn slaap Weer bruggen opgebouwd De paden weer belicht Is alles zo vertrouwd Staat mijn vizier gericht Als wanhoop…
Hookie30 juli 2003Lees meer >

Zoals een ongelukkig man de rij

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.989
. - Hij kan nu voort Met 't werk, maar weet: hij is slechts even vrij - Zo, onverbidd'lijk, gilt dezelfde reeks En steeds de onverbiddelijk-zelfde reeks Van melodieën uit 't orgel door de straat: Mechanisch boven al 't levend geluid Schreeuwt waanzin van gestorven wanhoop uit, En dwingt tot luist'ren, voor hij verder gaat.…

hou van me...

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.321
stukken En voeren het aan de wolven Koude vingers raken mijn spiegelbeeld Ik haal uit met mijn vuist, sla mezelf aan stukken Maar de pijn is niet genoeg om de pijn te overschreeuwen Op de grond Bloed, zout en scherven Steken in mijn borst trillende lippen, uitgestrekte vingers Mijn gezicht weerspiegelt in de scherven wanhopig…

De bult

gedicht
3.6 met 267 stemmen aantal keer bekeken 48.306
----------------------------------------------------------------- uit: ‘Liederen van weemoed, wanhoop en waanzin’, 1974.…
Tymen Trolsky19 februari 2019Lees meer >

Nadat je wegging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Snuif in m'n handen je zoete geurspoor je zweet van het vlugge fietsen (je was te laat) gevangen, bewaard in handdoek : koester ik deze avond druppelsgewijs wring de herinnering uit tussen de schrokkende dijen gulzig, terminaal wanhopig vlinderend op bekend terrein : daar lag je hoofd plooien in de drie-zit : tweelijf.…

Vier dagen zonder jou..

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 845
Maar ik bleef wel wanhopig hopen op een bericht. Het zou mijn zwaarmoedige gevoelens zo hebben verlicht. Maar het bleef stil, naar de reden kan ik alleen maar gissen. Maar ik ga je daardoor steeds meer missen. De pijn wordt nu echt veel en veel teveel, ik word zo vreselijk emotioneel.…
Frans29 september 2002Lees meer >

Twijfel

hartenkreet
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Ik voel de wanhoop nabij, het laastste restje hoop zakt weg. Ben ik nou de enige, of zijn er meer met zoveel pech. De twijfel komt dichterbij, en de pijn gaat groeien. De twijfel wordt heviger, zal ik wel of niet bloeien.…
Mije19 november 2003Lees meer >

Gezinsfoto

hartenkreet
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.911
vergeelde foto van ons gezin Voor de fotograaf met een stralende lach In vrede naast elkaar staan zonder beklag Herinneringen vervaagden tot grote onzin Leven in de valse schaduw van goed gedrag Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen Uit angst voor de waarheid weg te rennen Iedere keer voor de schone schijn overstag Schrille kreten van wanhoop…

Nachtegaal

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.268
Klein teer vogeltje, met je verlangen naar warmte, het kooitje wou niet open je bleef wanhopig achter. Klein teer vogeltje, je zang zal nog eenmaal klinken bij het afscheid dat we moeten nemen, nu jij op weg naar de hemel gaat.…
Alice20 maart 2003Lees meer >

Kind geweest

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Haar schoentjes zijn in stof gesluierd het eens blauwe rokje vaal verkleurd d’r versleten witte bloesje smoezelig en haar vermoeid gezichtje groezelig als ze schaduwstil komt aan gekuierd haar kinderogen verdrinken in pijn maar dapper trekt ze ‘m aan z'n jas vraagt de stoere soldaat met klem en wanhopig gebroken fluisterstem: weet u waar…

Uitgestapt

gedicht
3.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 41.353
Mijn blote voeten lieten stille sporen in het tapijt van de uitgesleten treden die ‘k nauwgezet steeds had gemeden uit angst ‘t rustend duister te verstoren Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden het stormend bloed stolde zich bevroren m’n jagende blik zocht wijd en verloren naar schimmen uit een ontzield verleden Ik schreeuwde mijn wanhoop…
biba6 mei 2004Lees meer >

Liefde

poëzie
3.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 5.504
Liefde is alleen elkander droef verdragen Als vrouw en man: Twee vijanden die toch elkander schragen Zo nu en dan, En, daar God voor hun wanhoop en hun vragen Geen heul, geen antwoord heeft, Soms naar de eeuwigheid de zweefvlucht wagen Die een omhelzing geeft. -------------------------------- uit: Serenade III (1938)…

Gespleten golven

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 872
Ineengedoken aan het strand haar handen om beide knieën zakt zij weg in niemandsland eenzaam, maar met z’n drieën die stemmen moeten zwijgen door brekende golven overstemd zullen herinneringen zich rijgen stroomt het verleden ongeremd haar handen pijnlijk gevouwen fluistert zij zwak om vergeten bidt om een luisterend oor wanhopig, haast…
metha17 april 2005Lees meer >

Eindelijk rust...

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Innerlijk was ze een zielig hoopje mens met zoveel angst, woede en wanhoop in haar gehavende ziel, tot een engel in haar schoot viel en samen met haar uit het diepe dal kroop. Hij vervulde moeiteloos haar vurigste wens...…

Interrogation of a Prisoner

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 764
De ruimte ongestookt door een schaarste en krap van formaat galmt nog even na van de snauwende vragen afgevuurd in de uren volgend de witte vlag De gevangene rillend van angst en verzwakt door ziekte stopt wanhopig steeds weer proberend zijn mismaakte handen in wat zakken lijken van een volledig doorgesleten en verschoten vooroorlogse…
Rudyard22 maart 2006Lees meer >

veelzeggend

netgedicht
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.356
haar lichaam dat lief en leed vergetend in een vacuüm verkeert zal zij geven moet hij nemen is het blijvend of slechts vluchtig dat intens gevoel van warmte dat hen eigenlijk verteert in een strijd van het geweten stoten wonden pijnlijk open die bedekt door laagjes tijd nog maar net waren geheeld is dit boeten of belonen is het wanhoop…
Jeroen Swaan20 september 2006Lees meer >

zonder de pop

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
meer dan hier in het jachtig heden zalen gevuld met rijken zonder zorgen over het brood de wijn, het was er allemaal in die zalen vol verglaasde mensen in stilte, slechts de strofen galmden toen was het goed de radio vandaag braakt oren dweilen gedienstig het gekwijl van zangers op die slechts slecht zijn doch zeker buitensporig wanhopig…

Novemberstorm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
Takken zwiepen wanhopig aan de stam die ze ijkte. Steeds zwaardere breken af, bomen sterven rij aan rij. Klokken luiden de klepels en klepels weer de klokken. In Mexico beeft de aarde, in Nederland huivert de zee. Ik weet de dijken bewaakt strijk en zet de wekker. Mijn lijf doezelt in bed droomt al eerste luwte.…

kerst 2007

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.079
terwijl de wereld zich verkleedt in het feest van vrede op aard' wordt in de stal zoals u weet elk jaar opnieuw het kind gebaard maar wat de mensen al vergaten dat slechts enkele weken geleden een vondeling werd achtergelaten de schuif van de wanhoop ingegleden is er na meer dan 2000 jaar nog steeds geen uitgestoken hand voor wie hoe…
rietvr18 december 2007Lees meer >

jou nietzeggendheid

hartenkreet
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.614
. --- Er word veel gepraat maar veel is nietszeggend Het rare hieraan is- jou nietszeggendheid spreekt boekdelen en, hoe wanhopig ik ook lees –ik vind geen happy ending Ik pak mijn jas van de kapstok en loop naar de deur Ik kijk nog een laatste keer om en zie een traan lopen over je wang Een traan Gevormd uit gevoelens Pijn, frustratie…
Frank26 januari 2009Lees meer >

kindsoldaat

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Karaktertrekken uitgewist, als sporen na een regenbui Een radertje in een machine niets op zichzelf, direct vervangbaar, een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief, niets te verliezen, radeloos, een hoopje mens een kloppend hart vol jeugdig leven een speelse creatieve ziel Symbool van waanzin en destructie de stempel van een zieke soort wanhopig…

Eerbaarheid ligt in elke schaamte

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Eerbaarheid ligt in iedere schaamte die zichzelf de koning voelt, de wanhoop van een stijve, voor de spiegel of voor een vrouw, bij het verlaten van de woning, voor dag en dauw, een bekroning in het pochen van een pauw, een kort verblijf, dat ondervindt men aan den lijve.…
pama5 maart 2009Lees meer >

Tussen de vochtspetters door!

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.592
Het gevolg van de reden is niet dwingen tot ontslag angstig klamp ik mij vast aan het laatst stukje hoop neen, net geen wanhoop actie verschuldigd blijft het antwoord op een openstaande vraag terecht of onterecht hoe voelt het vriendschap is soms moeilijk maar heuvels en bergen kan men overwinnen met de innerlijke energie dat rust op een…

Weggevaagd

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.113
En staat nu bij de hemelpoort Ik heb je al lang niet gesproken Zo lang niet meer gezien Maar toch ben je gebleven In herinneringen misschien Je eeuwig lijkende levenslust De zoektocht naar eerlijkheid en plezier Ze lijken eeuwig weggevaagd door wanhoop En daarom staan we nu hier Op het punt voorbij het afscheid Want dat hebben we nooit…
Moon30 mei 2009Lees meer >

TREURTIJD

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Bedekt ben ik met as, ijs en verleden De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden Het lot en God, zij kwamen tussenbeide En schopten alle plannen in de war Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar Mij rest een kruis, jou wateren en weide En zeer sporadisch…

Te laat

gedicht
2.2 met 36 stemmen aantal keer bekeken 25.094
We zijn te laat, we hebben gedanst, hadden we niet moeten doen, we zijn wanhopig geweest, niet goed, we hebben reusachtige lasten op onze schouders genomen, we hadden moeten vragen: waarom zijn deze lasten niet licht, we hadden moeten denken: dit is verkeerd, we hebben over liefde gesproken in zorgvuldig gekozen bewoordingen, zorgvuldig??…