1446 resultaten.
Keerpunt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
638 Als jeugd zien we nauwelijks
onze omwereld veranderen
in die illusoire wereld leven
we gevoelsmatig eeuwig en
zijn geprogrammeerd om
in de toekomst te investeren
Technologie beïnvloed ons
denken; de omwenteling in
de telecommunicatie maakt
verandering in tijd zichtbaar
we zien in korte tijd acteurs
oud worden vanuit de tv stoel…
sprekende delen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
637 vluchtig zeldzaam
vermomd
in een raadselachtig zacht spreken
hoofdschuddend
haar dampende theewater
en hij droogde op in stilstand
ongewapend en kneedbaar
tot in zijn omzichtigheid
wachtend op een doorbraak
tot hij niets meer zeggen kon
in het zinnebeeld van leegte
dat uit zijn voetstappen brak
alsof alles wat te zeggen valt
zichtbaar…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 levende bomen
die bewegen
over en weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid verspreid via de aarde
de plaats van kracht om witgroen te bloeien
als zilveren bladeren
in een tuinruimte vol leven
volkomen vrij
daar voel ik me thuis, waar ik ben
waar het leven is
zonder taal zichtbaar…
Verwarring
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
512 breuklijn zalf
met achtergebleven passie en liefde
zal ik voorbij de bevroren stand
waar de maan haar licht extra vergroot belicht
over de stoffige en pluizige momenten
het droomdenken anders gaan zien
of schreeuwt het verlangen in mij als huilkind
dat in gebakend moet worden om de stilte te beleven
opdat de kou tussen handen smelt
en zichtbaar…
Maanzee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
683 golvend linnen omhult de gestalte
van de maangodin, die zo vruchtbaar is
dat zelfs de zee het graan laat groeien,
bloeien en waaien, en vogels terugroept
vanuit verre en onbekende streken'
Intens verlang ik naar het eerste kwartier,
nee, kleiner dan een kwart nog verlang ik,
ik wil me verbergen, voor eeuwig verbergen,
niet, nooit meer zichtbaar…
ONZE EERSTE NACHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
683 Grauwe wolken lagen boven ’t land
duisternis had al haar mantel gelegd
Samen wandelden wij, hand in hand
woorden werden met kussen gezegd
Duistere vrede hing over het gebied
waar geen enkel gerucht weerklonk
Zij die zich volkomen op mij verliet
was ‘t, die met mij van liefde dronk
Koele lucht maakte adem zichtbaar
in ‘t erg kort schijnsel…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Morgen neem ik tijd
om uren te verdromen
om te dwalen in voetsporen
waarvan de afdrukken
zichtbaar zijn in het
stille kloppen van mijn hart.
Altijd maar het 'mens zijn' wezen,
verder moeten gaan,
maar morgen zo heel even
ben ik van dat kleed ontdaan.…
ALZHEIMER
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.374 Zichtbaar en onzichtbaar, aanwezig en afwezig
blijf ik daar m'n best voor doen
jij ook?…
Gewoon helder water.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Vriendelijkheid en integriteit zijn een kostbaar
goed, maar het jagen op weelde zit zichtbaar in
het bloed.…
MIST
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.411 't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist
Gezien door dof-beslagen, glazen wand,
Waarboven zich de grauwe hemel spant,
In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.
Het maanlicht worstelt om met flauw geglim
Te dringen door het klamme grijze rag,
Dat om het aard-gelaat zweeft als een schim.…
Poging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Zoals de ingang van een spechtenest zichtbaar,
maar nooit de holte zelf.
Het was als een zorgvuldig gesealde schat,
als een klein flesje waarin een minutieus scheepje,
zonder erbij te kunnen,
veel meer dan dat was het,
als een oeroud voorwerp in een museum uit een andere wereld,
het was eerlijker dan de stralende hemel.…
Nu al gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
703 Zo kort mocht je maar zichtbaar zijn,
zo kort maar aan de tak,
de storm brak je af, met het grootste gemak.
Net uitgekomen, net groen van waas,
werd de wind je vandaag toch echt de baas.
Daar lig je nou vlak op de grond
terwijl iedereen toch echt wel vond,
dat groen eindelijk tevoorschijn kwam.…
Gemis voor een land dat smoort in duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 zichtbaar straalt het licht
uit haar nog niet gebluste ogen
zilvergrijs eenzaam met God gemeenzaam
wijsheid waarmee God de harten brandt
het laatst verlopen uur van 't vergankelijk leven
het staat in geen dichtbundel beschreven
't is de wetenschap van de Heer van dood en leven
de auteur die het Boek der Boeken heeft geschreven
ach ,…
lange luwe stiltes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 hoe de avond valt over de schemering
van verlangens ontluistert het hart
zich in deemoed van valse openbaringen, niets
is nog genoegelijk in de sfeer van melancholie
de tuindeuren half geopend, het terras wankelt
hierdoor zichtbaar in fragmenten
van oude woorden, waarden zijn
vluchtig en toch blijven de sluizen van de nacht
grijpen naar…
Diffuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 verlangen naar een zwervende bruid
die mij in haar val heeft gelokt
het zwijgt, maakt stil,
de dagen worden diffuse
zijn mijn sporen kwijt, ik zie
hun schaduwen in spiegels
die om meerdere ego's strijden,
in het uur van de uil die naar zijn
schuilplaats vliegt, zijn residuen
merktekens aan de wortels
van de olm, blijvend zichtbaar…
De zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 dichte mist
De eerder rustige zee
Onrustig
Donkere golven
Verzwelgen het strand
Bijna
Dan trekt de zee zich terug
Legt het aangeslagen strand bloot
Het is niet meer wat het was
Besef
Het wordt nooit meer wat het was
Het regent … druppels van verdriet
Ik neem afscheid
Af en toe breekt licht
door de mist heen
nog een paar mooie plekjes
zichtbaar…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Rossig,
een vinger in een bleke wereld—
te zichtbaar om te verdwijnen,
te zacht om te blijven.
Ze lachten.
Niet luid,
maar net genoeg
om iets te horen scheuren.
“Uniek.”
Het woord dat mensen zeggen
wanneer ze bedoelen
dat je nergens past.
Jullie zijn geweldig,
zei ik met een glimlach
die nergens hoorde.…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Met fles en glas de trap afdalend,
loop ik langzaam de verwaarloosde tuin in,
ga zitten in de verweerde stoel,
vaag zichtbaar in de schemering.
Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.…
Een verfijnd spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
600 we reisden veel
vlogen naar verre
bestemmingen en
ervaarden dat de
warme leefomgeving
zachter werd
als de zon vaak
zijn licht liet zien
haar energie
haalden de
scherpe kantjes
uit het bestaan
zelfs bij de mens
was deze metamorfose
zichtbaar in het
omgaan met elkaar
de openlijke flirt
zoals gangbaar
in het westen werd
daar…
Stille kamervriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
288 zwaartekracht
we zweven eenzaam
naar het bed van stille
in onbeslapen uren
is verlaten erotiek
zonder dimensie
niet rekbaar in emotie
de leegte van het niets
vergeet ons werkeloos
geen valse hoop
of een verzonnen lach
tussen ons onsje
zelfs de poepdoos
voelt zich hopeloos
sleept zich geledigd
door een volgende dag
ramen maken zichtbaar…
OPNIEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Licht betekent zichtbaar,
komt van bronnen, klein, groot,
van schemering tot zonneschijn
en vormen van aangestoken zijn.
Grote bron van licht, ruimte,
altoos present in het heelal,
nadert dra zijn verste verte,
zal keren, koersend op retour.…
Monsters van nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
357 Geen kreet en geen bloed, geen zichtbaar gevecht,
maar dromen verdwijnen heel stil en heel echt.
Ze heffen het glas terwijl alles nog kraakt,
doen alsof niemand de rekening maakt.
Zo blijven ze rustig, gewassen en rein —
Want monsters van nu zijn menselijk maar klein!…
twee erotische parels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
186 deze zondag streelt mijn huid
in het voorbijgaan van jouw slaap
daarbij draag ik liefdevol de
ochtendmis aan je op zodat
je zacht ontwaakt
het laken - doorschijnend zoals
je half geopende ogen - maakt je
beide parels zichtbaar in het wit
van alle mogelijke voorspellingen
mijn doel is niet het baken van het gemeende
intieme genot, neen…
Yügen
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
189 De wereld onder zijn lichaam
ademt traag, als een gedachte die niet wil
verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied tussen
vorm en verdwijnen waar het zichtbare raakt aan het verborgen.…
Vervangen van oude ruimtes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
185 Vervangen lijkt eenvoudig
wat leeg is wordt gevuld
een batterij uit haar plaats
een nieuwe die haar volgt
Tussen oud en nieuw,
ligt iets wat niet verdwijnt,
de ruimte die zichtbaar wordt
zodra iets van plaats verandert
Ruimte is geen lege plek,
ze neemt voortdurend waar
Ze draagt de tekens van
een omgeving,
maakt het ene vanzelfsprekend…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 Het donker is zichtbaar is rond me overal
De kilte trekt in me, de kilte word kou
Geen woorden een kraai die krast
Steeds weer gedachten
Wat moet ik toch doen
Te vroeg nog voor sneeuw
Te laat voor wat zon
Het was al herfst in mij
Voor deze begon
En nu in deze eenzaamheid
Moet ik naar huis, maar heb geen zin
Ben ik van de herfst bevrijd…
Daar lig je lief te slapen
hartenkreet
3.1 met 44 stemmen
3.243 Daar lig je lief te slapen,
je ligt duidelijk te genieten,
voelt je zichtbaar veilig en vrij,
ik bij jou en jij bij mij.
Ik kan de slaap niet vatten,
maar geniet van jou aanwezigheid,
heb vertrouwen inn de toekomst, en wat deze brengt,
en hoop stil dat deze nacht een uurtje wordt verlengt.…
Hole (in) one
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.928 Vaag zichtbaar aan de hemel nog een volle maan
Sta wat voor me uit te staren, moet m´n eerste slag nog slaan
Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is
Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis
Zacht piepend komt een oude man op z´n fiets voorbij
Langzaam tilt hij zijn hand op en zwaait naar mij
Ik roep…
Bedding
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
977 aan de binnenkant overheerst,
doet al het andere leed verdwijnen
Ik sluit mijn ogen en versterk mijn greep
jij klampt je wanhopig aan me vast
De rivier verandert langzaam in een stroom
om uiteindelijk volledig op te drogen
Uitgeput en dodelijk vermoeid
verslapt ons beider greep
En waar eens de tranen vloeiden
is nu alleen hun bedding zichtbaar…
Zaterdag 12 april 2003
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
5.056 Zachtjes spreken, houd zijn hand,
Strijk nog eens door zijn grijze haar,
Met moeite weer een ademtocht,
Het valt hem zichtbaar zwaar.
Een traan daalt langzaam langs de wang,
Minuten tikken zacht voorbij,
Allen vrezen voor het ergste,
Gearmd staan wij hem bij.…