Alle inzendingen over zilveren

1232 resultaten.

Sorteren op:

pinguïn

hartenkreet
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.813
kleine, platte veren als dakpannen over elkaar ingesmeerd met waterafstotend vet uit klieren verwant aan zeeduiker en albatros snelle zwemvogel van het verre zuiden met vleugelvinnen roeit en vliegt hij onder water vliespoten als roer, een gestroomlijnde romp hij jaagt op vis, krill, plankton bewaart het soms in zijn krop voer voor het zilveren…
Wim Veen1 november 2009Lees meer >

Mijn rug is recht en zal niet breken

gedicht
2.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.225
het pleistoceen is geworden het moet zijn want misschien was het niet veel maar ik gaf je alles wat ik bezat toen jij siebert de huiler was ik de knuppel sloeg ik je uit het ijs wenste jij gered je vacht geföhnd ik blies een cycloon gaf je ijsjes ik was je stijve captain iglo die je in driedelig pinguïnpak de gouden visstickstaven op zilveren…

de doos van Pandora

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 607
Ik opende ze zeer voorzichtig Het was een zilveren bestek. Het geheim was gebroken Ik borg ze weer op nooit gebruikte ik het, want herinneringen blijven steeds mijn hart verstoren. Daarom doe ik ze weg en hoop dat ze een thuis mag vinden en niet een kille zolder maar als volwaardig bestek.…

ODE AAN HET SCHEEPVAARTKWARTIER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 782
Toelichting: tekst van Peter Blanker voor een lied, muziek Izak Boom ter gelegenheid van het zilveren jubileum van de Stichting Wijkbelangen Scheepvaartkwartier/Nieuwe Werk oer-uitvoering tijdens het Wijkfestival op 26 juni 1999…

De lente - ik sta midden in haar -

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.563
De lente - ik sta midden in haar - o daar komt ze, daar, daar, daar vliegt ze op me aan, ze zoent me ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me haar zoete ademen woord voor woord - o en daar vliegt ze voort de honnige, fladderende lente naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten, de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente de…

Onze vlag.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Zijn zilveren bladeren beschaduwen de parkeerplaats in zinderende hitte, koele waaier. Uit de verte tooit zijn herfstgeel waar wij wonen. Na 15 jaar hoog als ‘t dak, trots als een vlag…. Tot rouw het huis omhult en ook de berk niet meer wapp’ren wil, maar ik zie het niet.…

Moeder gaat heen...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.623
Haar rug was al gekromd en licht voorovergebogen, haar grijze zilveren haren duidden op de jaren die voorbij waren gevlogen. Ze kon soms mompelen..…
katty21 juli 2013Lees meer >

Meisje voor het feest

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.175
De dis beurt, glanzend in 't damast, Zwaar zilver en zoet ooft; in donker-koele kruiken En transparante fluit smilt 't welig coloriet Der kaarsen, die hun vlam tot een goud hart ontpluiken.…

Thuis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Die nu weer 't duin beklimt, en luistert naar de lok van de branding, ze zwerft aan 't strand, kijkt wat is aangeland, het sop, de vlok, de zilveren rand, laag over laag, vorm over vorm de sporen van vogels, een worm, de voetstappen en wielen, ze tuurt naar de golven, de wolken,  de zon die ondergaat, de kleuren die hij nalaat.…

DE MAN VAN 40+

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.480
Naast sporen goud en zilver bevat hij voorts voldoende glycerine om 15 kilo springstof van te maken.…

Wereldwijd aan duigen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
Zonder die drugs had je zilver gepakt en had Yvonne Hak terecht het goud gekregen, njet, ingezakte taart in 'Heel Rusland bakt', we kruisen nooit meer met elkander de degen. Daarvoor is het vertrouwen naar de haaien jullie maken unfair play tot een deugd, de rest van de wereld beduvelen en naaien, een goede raad, vergiftig niet de jeugd!…

Dromenschepen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
toekomst in druppels dauw van angstzweet, dat koudvuur ontvlamt achter de wimpers van de horizon het getijdewerk van gesmolten sterren ontspringen uit de geest van alle uitgevonden wielen, er verrijst een onsterfelijke eiland, in door mensen geschapen zielen, in één ademtocht van hun dromenschepen voortgedreven door zilveren…
Pama28 november 2015Lees meer >

Besmettelijke ziekte

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 450
Ik keek in de goud gebraden heerlijkheden Een tafel met daarop een koude kaars En een paar takjes lavendel in een zilveren vaas De ober van het restaurant Staat voor de deur met een blocnote in zijn hand Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam Ik…

De Koninklijke Nederlandse Munt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 896
Vanaf het moment dat door koning Otto I het munt- recht aan de stad werd toegezegd kon de handel eerst via de eigen zilveren munten floreren; waarna vanaf de veer- tiende eeuw de koopmansgeest langs de weg van de eigen gouden munten zijn transacties kon genereren.…

Corona-tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 934
Moet ik dan straks m'n goud verkopen Om later zilver aan te kopen Als ZZP'er in het krijt Die voor zijn overleven strijdt Ik zag tussen het thuiswerk door Bij RTL de late night show En bij de NPO net zo Zonder publiek, als one man show, Draait men de wereld rustig door In Nederland, patiënt die lijdt Aan smetvrees in Corona-tijd…
Max13 maart 2020Lees meer >

De dralers

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
Er lag al zilver op de baren - Verlangend hielden wij de wacht, En bleven in de hemel staren - - Tot er alleen maar sterren waren, En om ons heen de stille nacht. Toen rezen wij in 't lege duister, En daalden naar de zee omlaag - En voor de golven en haar luister, En bij haar eeuwige gefluister Zweeg in ons mensenhart een vraag -.…

De lente - ik sta midden in haar -

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.014
De lente - ik sta midden in haar - o daar komt ze daar daar daar vliegt ze op mij aan, ze zoent me, ze zoent me, ze zoent me en ze noemt me haar zoete ademen, woord voor woord; o en daar vliegt ze voort de honnege fladderende lente, daar naar de verte, daar naar de horizonnerige tenten, de zilveren, zilvervoetige, zilverhandige lente…

Wat willen we nou?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
zilver of goud? nieuw of oud? warm of koud? binnen of buiten? doorgaan of sluiten? Wat willen we nou? Lemming of adelaar? zwaluw of baars? schoen of laars? loper of paard? piano of gitaar? visstick of kaviaar? de wijn staat klaar. Wat willen we nou? Kop of munt? bot of punt? bol of plat? dik of dun? ruw of glad?…

Schoonheid van de maan

hartenkreet
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 518
Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt.…
CB6 januari 2021Lees meer >

grieks vuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
- de kust is ontbonden van de zee zout op de smalle rand tussen de stenen droogt het water op Ik ben bij het wegstromen in zilver gevat over de rotsrug lopen de golven terug met het tij herstellen zij het verband gewikkeld in wit het hoog gestemd ruisen bergt mij in het onbewoond huis van de ruimte.…

Ooit

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
In de verfrommelde lakens van het onfortuinlijke bed zal ik aan jou denken, jouw haren in verschillende tinten grijswit of zilver, periode breekt aan waarin een nieuwe mijlpaal in mijn leven markeert en mij ook zal geruststellen dat ik een bepaalde leeftijd heb bereikt.…
CB5 juni 2023Lees meer >

de zee heeft de meisjes gered

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
ze wentelen op het strand beplakt op de dijen met zacht glinsterende plakjes zand in dun zilver en met zwarte puntjes gemengd als exotische peper aangelengd.…

Hoe het voelt om oud te zijn

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
In de verfrommelde lakens van het onfortuinlijke bed zal ik aan jou denken, jouw haren in verschillende tinten grijswit of zilver, periode breekt aan waarin een nieuwe mijlpaal in mijn leven markeert en mij ook zal geruststellen dat ik een bepaalde leeftijd heb bereikt.…
CB16 oktober 2024Lees meer >

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Tijd vervaagt hier, zijn scherpe randen ver- dwijnen in de diepte van het meer, waar verborgen werelden slapen onder een oppervlak van zilver en blauw. Misschien herbergt het water een vergeten verhaal, gefluisterd in rimpelingen die oplossen en nooit meer terugkeren.…
CB21 februari 2025Lees meer >

De ontwaking van de natuur

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
In de vroege uren, wanneer wereld gehuld is in een zilveren waas van kalmte en de adem van de aarde bijna onmerkbaar door het landschap zweeft beginnen de vogels hun melodieën te weven, een zachte belofte van nieuw leven.…
CB27 januari 2025Lees meer >

Symfonie van het bos

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 688
De zilveren stem van een mees roept mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg mee, nog even traag. Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
CB4 april 2025Lees meer >

Kustdorp

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 222
Ik droom van een kust waar azuren paleizen verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm zoeken de hemel…
mobar24 september 2026Lees meer >

Het geschenk

poëzie
4.2 met 72 stemmen aantal keer bekeken 19.598
Hij keerde terug naar zijn woning, De oude vader, en weende zo zeer, En lei het zilveren uurwerk In 't oude schuifken weer.…

Verzoening

poëzie
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.739
Haar oudste broer kwam haar tegen, Aan de ingang van zijn woon, Het haar om de kale schedel Gelijk een zilveren kroon. 't Was de speelgenoot van haar kindsheid, Zij zuchtte en zei: "Och Heer!" En hij hielp ze van de wagen, En hij zette de kinderen neer. Zij spraken van geen verzoening, Noch lang verleden geschil.…

Waar het tij mij vindt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Ik kwam te laat voor het graf, en langs paden waar olijfblad zilver opschrikt in de bries draag ik de oude pijn— tot om een nauwe bocht een zoom opfladdert en een verblindend gelaat mij bekent: ik was het die gezocht werd. Daar ligt het pas ontblote strand al open, bodemloze ruimte van voet tot horizon.…
karo mare16 november 2026Lees meer >