1497 resultaten.
Maakbare wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Najagend de onwaarschijnlijke
Snelheid waarmee ons brein
De wereld van vandaag steeds
Maakbaarder maakt en opstuwt
In de waan van elke nieuwe dag
Waarin grenzen worden verlegd
- En vooral overschreden -
Is daar de geboorte van
Zo maar een bijzonder kind
Dat in een voerbak te vondeling
Wordt gelegd voor het heil
Van alle mensen…
De professor komt langs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 Hij komt binnen met zijn gevolg
legt sober de problemen uit
omstandig met deze patiënt
nadrukkelijk wordt gewezen
foto's in zijn hand
de witte jassen kraken
Bloed stroomt minimaal naar boven
als gevolg van een kwetsuur
de geboorte was wat prematuur
Halsslagaders vervoeren weinig
naar de hersenen, die verdrogen
na verloop van…
Liefde en mededogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
495 deze deur opent zacht en schuift
de oorsprong van het begin voor zich uit
het laat zich raken wellicht tot aan het beminnen
toe, we zijn één en drinken uit dezelfde kom
er is geen geboorte zonder de vlucht naar
het einde, we zijn het universum hier op aard,
laat de are groeien totdat het zaad zich wieden laat
in elk bedenkbare vorm…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Zij jaagt voorbij door
storm en regen langs 's Heren
en langs stille wegen
langs geboorte
een verjaardag
een examen
langs diepe eenzaamheid en
hemels samenzijn
op weg naar de onontkoombare
staat van de ultieme stilte
van de dood.
Niemand houdt haar tegen en
dat terwijl ze niet bestaat.…
En ik herken haar! De Geest der Poëzie
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.067 Zij was in mijn gouden jeugd,
Van mijn geboorte af, mijn één'ge Liefde.
Maar hoe onmetelijk is zij veranderd!
Zij omstraalt nu rondom de gehele aarde,
Oneindig gouder, lichter, is haar licht,
De ganse Mensheid is nu haar gedicht,
Oneindig is de Vrijheid die haar baarde. -
En toch, Geliefde, gij zijt niet veranderd.…
Ik doe niet mee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Maar eerlijk vind ik dit alles niet
want tot mijn groot verdriet
heeft men mij indertijd nooit iets gevraagd:
mijn geboorte, hoe heeft mijn moeder het gewaagd.…
Werelverandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
544 de ongerepte rijke natuur
het waren de verbouwingen en de velen afbraken
die mij vormde tot de mens die ik voor hen was
in menig boek zag ik het prille voorjaar
de velen knoppen bovenaan aan de stelen
het zou zeker nog wel enkele weken duren
voordat ze in volle glorie aan mij verschenen
elke verandering werd beter waarneembaar
de geboorte…
Ze vraagt zich af...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Ze vraagt zich af wanneer het ouder worden is begonnen
en of het leven wel levensecht is?
In haar vergeten momenten
verwateren de beelden
en verdampen in een traan
terugblik naar haar oeroude zielsbestaan...
Ze verbergt zich in de stilte
waarin de dag haar blijft schaduwen
zoals
de zon die leert haar donkerte te omarmen in de maan…
een groene gloed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.196 een groene gloed grijpt om zich heen
zonlicht schenkt een nieuw tapijt
takken, schuchter gras en drassig veen
hebben de geboorte opnieuw te leen
ook mij raakt het voorjaar de huid
telkens denk ik vooraf
schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid
als de winter voortgaat in koude draf
vandaag slingeren mijn wegen
langs omploegde, gestreepte…
De naam
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.962 Geboorte, trouw en overlijden
Zien ’t plechtige familiestuk.
Dan stellen zij het weer terzijde,
Blij met hun alledaags geluk.
En merkt de buurt iets in hun wezen,
Dat haar mishaagde of geviel,
Dan noemt zij hen terstond naar deze
Opvallendheid van lijf of ziel.…
Mens
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.472 ei
kik
kervisje
zij droeg je
voor je geboorte
je eerste woordjes
zonder vervorming
in voortreffelijk nederlands
nu ben je een verbaal wonder
je hebt zo lang op school gezeten
dat je opgebouwde kennis leraren doet verbleken
hoe speel je dat toch klaar met al die loze dwaze streken
ik herken je moeder en mijzelf in jou vergeef mij aberraties…
december
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.145 erover
het donker zet het verschil
nog schriller in het licht
wie rijk is verspilt met stijl
wie arm is blijft buiten staan
maar warmte komt
uit onverwachte hoek
een vuurkorf en wat muziek
brengt mensen samen
op het plein
doet ze vergeten
hoe lang de nachten zijn
herinnering aan de kerstnacht
in een bekertje warme wijn
de geboorte…
als een meester gaat
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
2.042 ik ga
ik ga dan als het middag is
vraag niet naar de dag, mijn vrienden
mijn tijd en morgen
zijn reeds van slag door de dwaling
in mijn hoofd
bijna naar gister gebracht
of nog verder in de eeuwige vergetelheid
geborgen
zo moet hij hebben gedacht
in heldere momenten
het scheppen
is hem door geboorte ingehaald
op zoek naar een…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach
houden de ogen nog open
de wereld wacht
in langzaam verglijden
naar weer een geboorte…
Heel binnenkort
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
765 Heel binnenkort weer dromen van eindeloze avonden
waarop de mysteries ter sprake komen
van liefde, geboorte en dood, van tederheid
en hartstocht, kinderen en toekomst. Heel binnenkort.…
Te dicht op de huid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Ik had me aan haar spinrokken geprikt
Waardoor ik honderd jaren moest gaan slapen
Een toverstaf bleek een gevaarlijk wapen
Het was bij mijn geboorte voorbeschikt
Toen ik ontwaakte, was ik diep geschokt
De wereld bleek bezaaid te zijn met dorens
En prinsen woonden in ivoren torens
Ik leek wel in een hinderlaag gelokt…
teagan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.949 pril broos teer fragiel
geraakt was ik
tot in mijn ziel
een wonder voltrok zich
onder mijn ogen
was het of hemel
en aarde bewogen
een geboorte
zo stijlvol
mooi en pracht
zag ik hoe jouw mama
jou ter wereld bracht
het moment dat jij
het levenslicht zag
verscheen er bij mij
een intens warme lach
gevolgd door een flinke huilbui
toen…
vertel mij
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
990 vertel mij
hoe zal ik schrijven
over de Liefde, wiens naam
louter door de stilte in mijn hart
kan worden uitgesproken
over de geboorte van mijn sterven
in haar peilloze diepte
waar het verstand blijft grijpen
naar de tere takken van haar kruin
ze afhakt, verbrandt voor eigen gewin
over de eenzaamheid
voorbij de oevers van de tijd
waar…
Lang geleden.
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.583 Jaren later vieren wij nog steeds
de geboorte van het kind, maar
vrede is nog steeds maar een woord.
Zolang mensen de boodschap
niet hebben gehoord of begrepen
zal men ook geen VREDE bereiken.…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 in een stil klassiek moment
met deuren die van binnen het slot
hebben gevonden is de koele dood
die jou zal raken in een plastic
omhulsel in het rood aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar…
niemand
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 kan
dit bestaan kunnen
wij niet aan
bijna sta ik buiten
alsof dit werkt
korte zinnen huilen
de zwerk
lijn na lijn breekt
mijn leven naar de lever
alsof ik ooit op haar leek
geen vrouw lijkt beter
te zijn
oeverloos lijkt de ruis
te verdwijnen in de meander
opgezet de muis
een knal weerspiegeld die ander
zon zee strand
geboorte…
Het begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Een geboorte vanuit een veelvoudig snoer:
drie zijn één, zo ondoorgrondelijk. Als
de cirkel sluit, dan is er kracht, een flits, een bazuin.
De kosmos dijt uit, echter het lot is dood.
Eeuwige armen verwarmen, met brood en wijn
der eeuwigheid. Waar ik kwetsbaar ben, daar is liefde.…
Blij , Joyce en wij
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.700 Tjonge wat zijn wij blij, dat blij ons ineens
veel blijer maakt dan blij
Net zo als die andere 5 letters
en dat is Joyce ja dat ben jij
Maar dat wisten we al bij je geboorte
We kozen bewust voor de naam Joyce
Wat voor ons betekende blij
En nu samen met je zussen Charlene en Mandy en wij
Zijn we nu enorm "Joyce" dus blij
Dat waren…
Onverwachte groei
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
558 Terwijl de zomertijd
Zich zacht te rusten legt,
Blaad'ren nog net niet vallen
Maar wel verkleuren in tinten
Goud en brons,
Ook de schijnbaar altijd
Groene heg het hoofd langzaam
Hangen laat,
Is daar op die dode plek
Plek waar zomers nooit iets
Groeien wil zomaar de onverwachte
Geboorte van jullie drieën,
Getooid met charmante…
Schoonheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
579 Ieder moment is nieuw, telkens weer,
en iedere geboorte kondigt de dood
al aan, maar we leven nu en zien
de schoonheid van de tere papavers.…
Earthrise
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 Na een rücksichtsloos vooruitstreven
Zag men haar in het luchtledige staan
Zij die geboorte aan ons had gegeven
De blauwe planeet vanaf de maan
Eenzaam zweefde Moeder tussen de sterren
Een astronaut zag het aan van verre
En op kwam in hem een gloednieuw gebed
Dat hij bij thuiskomst op papier heeft gezet:
O, laten we ons eensgezind bezinnen…
Vasts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Maar al dat vervormt een keer,
laat los, je lijf, je cellen
in zand lossen ze ooit op
in as, in bos, in mos, in luchten ooit
En dan ineens is er een tros met vruchten
geboorte, je kijkt verwonderd
en zuigt je vast weer aan een warme borst
jouw handje houdt een grote hand flink vast.…
de tijd is menselijk
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.172 de grootste vijand
van de tijd is eeuwigheid
ze waait zichzelf wind
zij heeft de dag waarin
de nacht verdwijnt omdat
de zon daar altijd schijnt
tijd is menselijk
zij kijkt van uur tot uur
telt alle seconden
ze heeft het leven
lief omdat door dood
geboorte wordt ontbonden
ze vult heel je bestaan
drukt jouw stempels tussen
komen…
Tachtig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
454 Zovele jaren ben ik over dit pad gegaan
vanaf geboorte tot mijn laatste dag
ook al was het alsof de tijd soms stil bleef staan
toch blij dat ik na tachtig jaar hier nog wezen mag.…
Gaandeweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven
Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Je datum verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?…